All In توسط Peter O'Mahony و Zeebs توسط Simon Zebo: روایتی معتبر از یک زندگی در راگبی، و مقداری بی‌حوصلگی شاد

پیتر اوماهونی سرکش و سرکش، سر داوران فریاد زد و از هم تیمی های کورک کان خود برای تلاش نکردن - 9 ساله - سوء استفاده کرد. او باید در زمین یک کابوس بوده است. خارج از زمین نیز: به هم زدن در و پا زدن در خانه زمانی بخشی از روش توصیه شده مانستر برای بالا بردن انرژی قبل از بازی جام قهرمانان بود.

گذار از وحشی گری آن اتاق رختکن پارک توموند قدیمی به روال (تا حدودی) متمدن تر معاصر پیش از مسابقه، تنها یکی از جنبه های جذاب کتاب جذاب و روشنگر اومهونی است.

صریح و فحش دهنده (فنینگ لحن او را کاملا به تصویر می کشد)، با این وجود، اوماهونی قبل از هر اعلام تیم، هر شروع بازی، یک کیسه اعصاب است. آسیب پذیری بداخلاق او جالب است. اوماهونی اعتراف می کند که خلق و خوی او و عدم تحمل او نسبت به کسانی که اندازه نمی گیرند، غیرقابل قبول بوده است، اگرچه او به لطف هشدار جری هالند و توصیه کارولین کورید، روانشناس ورزشی، تغییر می کند.

او همچنین از Paul O’Connell اهمیت آوردن بازیکنان را به عنوان کاپیتان یاد می گیرد. سابقه قابل توجه اوماهونی در هدایت مدرسه خود، مانستر، ایرلند و شیرها، مهارت های رهبری ذاتی او را نشان می دهد. او که به شدت در مورد بازی جدی است، در لبه قوانین راگبی (و گاهی اوقات فراتر از) زندگی می کند و دائما به دنبال راه هایی برای دور زدن آنها است. او می گوید که در زندگی دیگری ممکن است یک وکیل مدافع بوده باشد.

جای تعجب نیست که او از شدت سخت - و موفقیت - ایرلند جو اشمیت لذت می برد، اگرچه او برای اقتدار طبیعی و هوش هیجانی اندی فارل بالاتر از همه ارزش قائل است. او در مورد حمایت دولت ایرلند مشتاق است، اما در مورد "بلیزرهای" مونستر، که برخی از آنها به طرز عجیبی به مربی یوهان فن گران می گویند که اوماهونی برای کاپیتان شدن "بیش از حد تاثیرگذار" است، مشتاق است.

پیتر اوماهونی: «چیزهایی بود که نباید انجام می‌دادم – فشاری که بر مردم وارد می‌کردم»

او نیز مانند دیگران، از مذاکرات نهایی قراردادی استان خشمگین است، اما خطی وجود دارد که نمی‌تواند از آن عبور کند: وقتی یک تصویر روز اول آوریل از اوماهونی با پیراهن لینستر ظاهر می‌شود، او می‌گوید چنین حرکتی به این معنی است که نمی‌تواند چهره‌اش را در وست کورک نشان دهد.

حس شوخ طبعی O'Mahony مطمئنا از مادربزرگ محبوبش به ارث رسیده است که به او علاقه خود را به باغبانی داده است. هنگامی که او پس از شکست در مرحله یک چهارم نهایی جام جهانی 2023 به دیدار او می‌رود، او دریغ نمی‌کند: «عیسی، تو دوباره آن را کاملا شکست دادی». اومهونی می‌گوید: «هر وقت ننه کانروی صحبت می‌کرد، مردم گوش می‌دادند. و سیب از آن درخت دور نیفتاد.

سایمون زبو: استانداردهای دوگانه جو اشمیت مرا روانی کرد و باعث شد از اردوی ایرلندی خوشم نیاید.

یک چهره کمی عجیب در کورک دهه 1990 - جایی که پدرش که متولد مارتینیک است با پل مک گراث اشتباه گرفته می شود - سایمون زبو استعداد، مهارت و سرعت داشت (پدرش در 800 متر برای المپیک مونترال موفق شد). او همچنین یاد گرفت که چگونه قفل دفاعی را باز کند و داگ هاولت را برای راهنمایی در طول تمرین آزار داد. زیبو که یک هورلر مشتاق و مشتاق بوکس بود، اولین مرد سیاهپوستی بود که پیراهن سبز راگبی را پوشید، اگرچه او فقط یک بار به صورت حرفه ای با نژادپرستی روبرو شد، زمانی که در Ravenhill بازی می کرد. اولستر بعدا مجرم را مادام العمر ممنوع کرد.

شور و نشاطی که او با آن بازی کرد، در این روایت از یک حرفه درخشان برای مانستر، ایرلند و شیرها، از جمله نقش اصلی او در اولین پیروزی ایرلند بر آل بلکس در شیکاگو، به چشم می خورد. لحن عموما خوش‌بینانه است، اما چیزی که زبو را از هم‌عصرانش متمایز می‌کند، خشم او نسبت به رفتار ناعادلانه اشمیت است.

زبو همیشه قصد داشت در فرانسه بازی کند و جالب است که شادترین دوران او در داخل و خارج از زمین، سال‌های حضورش در Racing 92 بود.

شخصیت "شاد خنده دار" او هرگز او را نزد مربی ایرلندی که برای تمرکز و توجه به جزئیات ارزش قائل بود، دوست نداشت. با این حال، اعتراف زبو که توسط تورنلی به طرز ماهرانه‌ای استخراج شده بود، مبنی بر اینکه او انجام کارهای اضافی را دوست نداشت (مثلا آنالیز ویدیویی) و اغلب از طریق تمرین به آن پرداخته بود، آشکار است، همانطور که اذعان داشت که بهترین زمان‌سنج نبوده و «در راه خود گیر کرده است». در شرایطی که او می‌دانست که این چیزها مهم هستند، آیا نمی‌توانست بیش از این - مانند دیگران - تلاش کند تا با رژیم اعتراف‌کننده اشمیت مطابقت کند؟

زبو همچنین شکایت می‌کند که اشمیت از بچه‌های مونستر، اولستر و کوناخت «نمایش می‌دهد»، اما نه بازیکنان لینستر، که می‌دانستند چگونه در اطراف او رفتار کنند. با این حال، سایر افسانه‌های مونستر که در مورد دوران خود با اشمیت نوشته‌اند (از جمله اوماهونی) هیچ گونه تعصب استانی را مطرح نمی‌کنند، و ادعای زبو مبنی بر اینکه یک قانون برای او وجود دارد و قانون دیگری برای دیگران کمی مضحک است.

پیتر اوماهونی: منطقی است که رونان اوگارا به عنوان کاندیدای شغل لینستر باشد.

همچنین دور از انتظار است که Zebo تحت هدایت فارل بازی های ملی بیشتری کسب کرده باشد. زبو همیشه قصد داشت در فرانسه بازی کند و جالب است که شادترین دوران او در داخل و خارج از زمین، سال‌های حضورش در راسینگ 92 بود، جایی که رویکرد آزادانه و غریزی‌اش توسط کادر مربیگری مورد توجه قرار گرفت و با بازی در کنار برخی از بهترین مدافعان جهان تقویت شد.

بی حوصلگی شاد Zeebs برای برخی جذاب خواهد بود. با این حال، روایت درونی، قانع‌کننده و کاملا معتبر O'Mahony از زندگی در راگبی باعث می‌شود کتاب All In را حتما بخوانید.

جان اودانل نویسنده و وکیل است. آخرین مجموعه داستان کوتاه او، آقای هو و داستان های دیگر، توسط انتشارات دویر منتشر شده است.