America the Beautiful Act به میراث حفاظتی تئودور روزولت احترام می گذارد

تئودور روزولت همیشه بزرگ بود. این به ویژه در مورد چشم انداز ملی ما صادق بود. او میراث حفاظتی قابل توجهی را در آمریکا به جا گذاشت. در دوران ریاست جمهوری خود، او از حدود 230 میلیون جریب زمین عمومی - تقریبا یک سوم کل زمین های فدرال که امروز وجود دارد - محافظت کرد و به ایجاد حفاظت به عنوان یک ایده آل آمریکایی پایدار کمک کرد. بیش از یک قرن بعد، احترام به این میراث به چیزی بیش از حفاظت از زمین نیاز دارد. این نیاز به مراقبت از آنچه در حال حاضر داریم دارد.

این وعده قانون زیبای آمریکا است، قانون دو حزبی که در حال حاضر راه خود را در کنگره ایجاد می کند و مسیر هوشمندانه تری را برای تأمین مالی نظارت بر پارک های ملی و زمین های عمومی آمریکا ارائه می دهد. این قانون منابعی را به نگهداری از آنچه قبلا در اختیار ماست اختصاص می‌دهد، و باعث می‌شود آن دلارها سخت‌تر کار کنند، و از بازدیدکنندگان بین‌المللی می‌خواهد تا در مراقبت از مکان‌های خارق‌العاده‌ای که برای لذت بردن به اینجا سفر می‌کنند، مشارکت بیشتری داشته باشند. از دست دادن نیاز سخت است.

به قول والاس استگنر، پارک‌های ملی ممکن است بهترین ایده آمریکا باشند، اما در پشت نماهای کارت پستال چالشی عظیم ۲۴ میلیارد دلاری برای تعمیر و نگهداری نهفته است. جاده ها و پل ها نیاز به تعمیر دارند. مسیرها و اردوگاه ها در حال خراب شدن هستند. سیستم های آبی، امکانات بازدید کننده و سازه های تاریخی در حال پیر شدن هستند. این مشکلات عاشقانه ایجاد یک پارک ملی جدید را ندارند، اما حفاظت در هسته آن مراقبت از آنچه دارید است. دامداری که زمین بیشتری می‌خرد در حالی که اجازه می‌دهد حصارهایش فرو بریزد، سرپرستی خوبی را تمرین نمی‌کند.

دولتی هم نیست که اجازه دهد زمین های عمومی خراب شود. قانون امریکا زیبا این تمایز را به رسمیت می شناسد. این قانون سالانه 1.9 میلیارد دلار برای صندوق بازسازی میراث تا سال 2031 تضمین می کند و منابع قابل توجهی را به نگهداری معوق در پارک های ملی و سایر زمین های عمومی اختصاص می دهد. این طرح پروژه هایی را اولویت بندی می کند که خطرات ایمنی و تأثیرات بازدید زیاد را بررسی می کنند، از خراب شدن دارایی ها به مشکلات گران تر جلوگیری می کند، و پیشرفت قابل اندازه گیری در برابر عقب ماندگی های تعمیر و نگهداری ایجاد می کند.

به همان اندازه مهم، آن دلارها به جای خرید زمین های اضافی، به مراقبت از آنچه که قبلا مالک آن هستیم، اختصاص خواهد یافت. حفاظت به سادگی در هکتار اندازه گیری نمی شود. همچنین با شرایطی که ما آن هکتارها را به نسل بعدی واگذار می کنیم، اندازه گیری می شود. به طور بحرانی، این لایحه حاوی روشی نوآورانه برای کمک به پرداخت هزینه آن کار است: هزینه اضافی برای بازدیدکنندگان بین المللی در پارک های ملی. وزارت داخله هم اکنون گام اول را در این راستا برداشته است. از ابتدای سال جاری، 100 دلار هزینه اضافی برای بازدیدکنندگان بین المللی در 11 پارک از شلوغ ترین پارک های کشور وضع کرد.

قانون زیبای آمریکا این مفهوم را به قانون تبدیل می‌کند و آن را به واحدهای سیستم پارک ملی که هزینه ورودی دریافت می‌کنند، گسترش می‌دهد، با درآمد اضافی که از تعمیر و نگهداری معوق پشتیبانی می‌کند. این ایده ای است که مرکز تحقیقات اموال و محیط زیست سال ها از آن دفاع کرده و در سال 2025 به وزیر کشور داگ بورگوم ارائه کرده است. منطق بازار ساده است: گردشگران بین المللی اغلب هزاران دلار برای سفر به یلوستون، یوسمیت یا گراند کانیون خرج می کنند. هزینه های ورودی پارک بخش کوچکی از سفر آنها را نشان می دهد.

درخواست از آنها برای پرداخت مقداری بیشتر به این معنی است که هر دلاری که آنها کمک می کنند دلاری است که مالیات دهندگان آمریکایی مجبور به پرداخت آن نیستند. کشورهای دیگر در حال حاضر از قیمت‌های مشابه در جاذبه‌های طبیعی و فرهنگی ارزشمند استفاده می‌کنند، مانند موزه لوور در پاریس، فرانسه، یا جزایر گالاپاگوس در اکوادور، پس چرا این رویکرد را در خانه امتحان نکنید؟ این یک حلقه حفاظت با فضیلت است. مردم برای یک مکان به اندازه کافی برای بازدید از آن ارزش قائل هستند، بازدید آنها باعث درآمدزایی می شود و این درآمد به زیبا ماندن پارک های آمریکا کمک می کند. به عبارت دیگر، حفاظت می تواند به پرداخت هزینه های حفاظت کمک کند. این رویکرد برای تئودور روزولت آشنا بود.

اخلاق حفاظتی او نه صرفا در حفظ، بلکه در مباشرت است - مسئولیت استفاده عاقلانه از ثروت طبیعی آمریکا و گذاشتن آن در شرایط خوب برای کسانی که بعد از ما می آیند. تئودور روزولت قبل از اینکه رئیس جمهور شود، این را به عنوان یک دامدار در داکوتاها یاد گرفت. زمانی که او و جورج برد گرینل کلوپ بون و کراکت را در سال 1887 تأسیس کردند، اولین وظیفه آن تامین امنیت حیات وحش و منابع یلوستون بود که در آن زمان فقط یک پارک به نام آن ساخته شد. حفاظت از یک مکان آغاز کار بود نه پایان آن.

به طور مناسب، این لایحه یک قهرمان در بورگوم دارد، که رهبری ایالتی را برعهده داشت که اخلاق حفاظتی روزولت در آن شکل گرفت. 27 اکتبر امسال صد و شصت و هشتمین سالگرد تولد تئودور روزولت است. چه راهی مناسب‌تر برای ارج نهادن به میراث او از این که کنگره این قانون مهم را بلافاصله پس از انتخابات تصویب کند و آن را به میز رئیس جمهور بفرستد؟ بیش از یک قرن پس از اینکه او کمک کرد تا حفاظت از محیط زیست به یک ایده آل آمریکایی تبدیل شود، این مناسبت یادآوری مناسبی است از آنچه میراث او از ما می خواهد. اما زمان در روزهای باقی مانده از این کنگره مهم است.

روزولت به حفظ یک میراث فوق العاده کمک کرد. وظیفه ما مراقبت از آن است. در حال حاضر. برایان یابلونسکی، مدیر اجرایی مرکز تحقیقات اموال و محیط زیست است. سیمون روزولت معاون اجرایی حفاظت در کلوپ بون اند کروکت است.