Art Basel Paris با «انرژی خوب»، فروش انبوه، و یک کار ۱۰۰ میلیون دلاری، Avant Premiere را افتتاح می کند.

شاید بپرسید حال و هوای پاریس چیست؟ در حالی که ریزش اعتراضات آخر هفته بسیاری از مناطق شهر را مشخص می‌کند، دنیای هنر طبق روال عادی به کار خود ادامه می‌دهد، رویدادها و افتتاحیه‌ها طبق برنامه‌ریزی دوشنبه شب و سه‌شنبه برگزار می‌شوند و با افتتاحیه پیش‌نمایش آوانت پریمیر آرت بازل پاریس در ساعت 3 بعد از ظهر به اوج خود می‌رسند.

حدود 10 دقیقه قبل از افتتاح، تنها یک خط کوتاه برای ورود به Grand Palais تشکیل شده بود، شگفتی معماری که محل نمایشگاه فرانسوی آرت بازل است. این نشان می‌دهد که ماجرای امسال کمی شلوغ‌تر از اولین سال گذشته Avant Première به نظر می‌رسید، رویداد فوق‌العاده VIP که اکنون قبل از روزهای افتتاحیه VIP منظم نمایشگاه است. این مشاهدات اولیه در طول چهار ساعت بعدی بیش از حد درست بود: راهروها پر بودند اما قابل کشتی‌رانی بودند و غرفه‌های تراشه‌های آبی مملو از خریداران بودند.

نمایشگاه و گالری‌ها ظاهرا فهرست VVIP‌های خود را تنها به جدی‌ترین مجموعه‌داران ویرایش کرده بودند.

در حالی که برخی از دلالان و مشاوران به ARTnews گفتند که مجموعه‌دارانی را می‌شناختند که سفر خود به پاریس را در بحبوحه اعتراض‌های جاری لغو کرده‌اند - اگرچه از ارائه جزئیات خودداری کردند - هر گونه نگرانی مبنی بر عدم حضور مجموعه‌داران آمریکایی نیز بی‌اساس بود. در اطراف زمین، ARTnews 200 کلکسیونر برتر مانند آلیسون برگ، گلن فورمن، پاملا جوینر، نانسی ای. ناشر، باب کلارک، و جیسون و میشل روبل، و همچنین آن سیسیلی اسپایر، جسیکا سینفلد، و آدام لیندمن را مشاهده کرد.

مدیران و متصدیان موزه های ایالات متحده نیز دیده شدند، از جمله مایکل گوان (موزه هنر شهرستان لس آنجلس)، ماسیمیلیانو جیونی (موزه جدید)، روبا کاتریب (MoMA PS1)، جیامپائولو بیانکونی (موسسه هنر شیکاگو)، و مکس هولین و دیوید برسلین (موزه هنر متروپولیتن)، و Met میزبان یک گروه بزرگ متولی در پاریس بود.

مشاور آنا سوکولوف به ARTnews گفت که تحت تأثیر آنچه تاکنون دیده بود تحت تأثیر قرار گرفته است و احساس می‌کند که غرفه‌ها امسال به‌ویژه «مدیریت‌شده و به‌خوبی فکر شده» بودند، و افزود که سخت است فریفته گراند کاخ نشوید: «این مکان جادویی است».

وقتی از فروشندگان پرسیدند که نسخه امسال آوانت پریمیر چگونه بود، فروشندگان به شدت «انرژی خوب» را در اطراف گزارش کردند. ماتیو تمپلون از تمپلون مستقر در پاریس، بیش از یک ساعت پس از این رویداد گفت: "ما شروع بسیار خوبی داریم - ما در خانه هستیم." گالری حداقل یک فروش را تایید کرد: بلال حمداد L’envers du soir (2026) که به قیمت 65000 یورو فروخته شد. حمداد یک نمایش انفرادی در Petit Palais در سال گذشته در آرت بازل پاریس داشت و تمپلون تقاضای زیادی برای آثار این هنرمند را توصیف کرد و نمایش آتی او در ماه مارس به شدت مورد انتظار بود.

به دلیل کوتاه شدن جدول زمانی Avant Première، اکثر گالری‌ها فقط می‌توانستند یک یا دو فروش را گزارش کنند، به دور از گزارش‌های طولانی که معمولا با پایان کار در روز افتتاحیه دیگر نمایشگاه‌های Art Basel همراه می‌شود و آن‌هایی که توسط رقیب آن Frieze، که هفته گذشته میزبان نمایشگاه‌های شهر خود در لندن بود، ارائه می‌کردند.

در حالی که مطالب زیادی در مورد بحث لندن در مقابل پاریس نوشته شده است، ویل پیلی، مجموعه دار، که زمان خود را بین نیویورک و سائوپائولو تقسیم می کند، این دو نمایشگاه را "مکمل" توصیف کرد و افزود: "Frieze در درجه اول برای گالری های جوان، هنرمندان جوان و کلکسیونرهای جوان با لحن ماجراجویانه تر است [در حالی که پاریسل قیمت بیشتری دارد]."

مارک پایوت، رئیس Hauser & Wirth نیز به ARTnews گفت که حضور در سطح بالا "قدرت این نمایشگاه" است. با این حال، "جنبه مشکل ساز این است که حواس شما به شهر پرت می شود. مردم برای دیدن هزاران چیز به اینجا می آیند." این نمایشگاه تنها یکی از بخش‌هایی است که البته مهم است.

Thaddaeus Ropac موافقت کرد و به ARTnews گفت که دریافته است که "کلکسیونرها در پاریس سریع تصمیم می گیرند" زیرا نمایشگاه برای جلب توجه رقابت می کند. در حالی که برخی از مشتریان گفته بودند که صبح چهارشنبه برای افتتاحیه رسمی VIP برمی گردند، برخی دیگر گفتند که از آن صرف نظر می کنند تا مجموعه موزه ها و نمایشگاه های گالری را ببینند یا حتی خرید کنند. با این حال، این امر مانع فروشندگانی مانند Ropac نشده است که آثار انتخابی و گران قیمت را به پاریس بیاورند، زمانی که تنها حوزه نمایشگاه سوئیس Art Basel بود، جایی که "تمرکز بر نمایشگاه است".

گئورگ بازلیتز، Per mano – an der Hand، 2019 با احترام تادیوس روپاک

در میان 15 فروشی که گالری روز سه شنبه گزارش داد، چهار پیکاسو (با قیمت های نامشخص) مربوط به سال های 1906 تا 1938، یک لوسیو فونتانا در سال 1953 به قیمت 1.8 میلیون یورو و یک گئورگ بازلیتز 2019 به قیمت 800000 یورو بود. روپاک گفت: "ما خیلی خوب کار می کنیم - اما صادقانه بگویم انتظار می رفت."

پایوت اظهار داشت که فروش در نمایشگاه‌ها سریع‌تر از گالری اتفاق می‌افتد، اما او خاطرنشان کرد که کلکسیونرها همچنان زمان بیشتری را برای بستن معاملات صرف می‌کنند. مطمئنا نسبت به پنج سال پیش سرعت کمتری دارد، اما چیزهای عالی خانه‌های عالی پیدا می‌کنند.» در واقع، فقط در فاصله کوتاه بعد از ظهر سه‌شنبه، هاوزر و ویرث اثر روکوکوتیش (جدول روکوکو) اثر گرهارد ریشتر در سال 1965 را به قیمتی در حدود 10 میلیون دلار فروخت.

(اثر کمیاب اولیه اضافه‌شده غیرمنتظره‌ای به غرفه بود و در پیش‌نمایش نبود.) گالری همچنین فیلم Der Hirte (The Shepherd) (1965) گئورگ بازلیتز را به قیمتی در حدود 10 میلیون دلار، زن جورج کاندو با پیراهن طراح (2026) را به قیمت 2.9 میلیون دلار فروخت. (1961) برای 1.7 میلیون یورو (1.9 میلیون دلار)، فیلیپ گاستون بدون عنوان (1969) با 1.5 میلیون دلار، و چهار نقطه و دم برنجی اثر الکساندر کالدر (حدود 1953) با کمتر از 1 میلیون دلار.

پیس دی دونا شریدر از چیزی که تصور می شود گران ترین اثر هنری در این نمایشگاه است رونمایی کرد: نقاشی نادر و چشمگیر از یک زن برهنه خوابیده اثر آمدئو مودیلیانی، با عنوان Nu étendu (لولوت) (1917) که ارزش آن بیش از 100 میلیون دلار است. گالری گفت که این نقاشی حدود یک قرن است که دیده نشده است و بخشی از نمایشگاه 1917 مودیلیانی در Galerie Berthe Weill بود که باعث رسوایی بدحجابی شد و تنها نمایش انفرادی او در طول عمرش بود.

امانوئل دی دونا گفت که شروع نمایشگاه بسیار موفقیت آمیز بود، اگرچه مودیلیانی زمان می برد. در غیر این صورت، او درباره فعالیت کلی فروش گفت: «مثل نوشیدن از شلنگ آتش نشانی است.

گاگوسیان با امتناع از ارائه قیمت های خاص، گفت که یک ویلم دی کونینگ 1987 را به قیمت 8 رقم و همچنین یک پیتر دوگ فروخته است. مکعب سفید 16 فروش شامل دو نقاشی جولی مهرتو (یکی از سال 2001 و دیگری 2018) را به قیمت 7.85 میلیون دلار گزارش کرد. در غرفه آن آثار تاریخی روی کاغذ از جمله پیکاسو که 150000 یورو فروخته شد و Léger به قیمت 65000 یورو به نمایش گذاشته شد.

فروش دیگری که ARTnews از آن مطلع شد عبارتند از یک نقاشی ویکتور من به قیمت 1.3 میلیون دلار و دو اثر کولاژ Wangechi Mutu هر کدام به قیمت 325000 دلار که توسط Gladstone فروخته شد و یک مجسمه Haegue Yang توسط Kurimanzutto به قیمت 110000 دلار فروخته شد.

فروشنده مستقر در بروکسل، خاویر هافکنز، 10 فروش را گزارش کرد که گرانترین آنها یک تابلوی نقاشی شارلین فون هایل به قیمت 475000 دلار است. هافکنز در ایمیلی گفت: «علیرغم یک آخر هفته نسبتا پرتلاطم، ما از همان آغاز نمایشگاه یک شور و شوق واقعی برای هنر احساس کردیم. چیزی در مورد پاریس وجود دارد: تضادهایش، انرژی بی‌قرارش، توانایی‌اش برای غافلگیر کردن شما در هر قدم.

مایک هومر، یکی از شرکای گالری دیوید کردانسکی، گفت که چندین نمایشگاه به فروش تبدیل شده‌اند، و تأیید می‌کند که "میل به دیدن آثار به صورت حضوری، در دور" وجود دارد - این یک بازگشت خوب است. یکی از این فروش‌ها یک اثر انتزاعی کمیاب سام گیلیام، قصیده Mycenaean (1965)، به قیمت 300000 دلار بود.

غرفه مشترک Layr و Kraupa-Tuskany Zeidler در Art Basel Paris 2026. CHOREO

امسال نمایشگاه بیش از هر دوره قبلی غرفه های مشترک داشت و در مجموع 12 غرفه مشترک به نمایندگی از 24 گالری. یکی از نمونه های برجسته، نمونه ای است که بین Layr (وین) و Kraupa-Tuskany Zeidler (برلین، مونیخ) در طبقه دوم نمایشگاه به اشتراک گذاشته شد، جایی که هر دو گالری گفتند چندین اثر را فروخته اند. آمادئو کراپا توسکانی، که تصریح کرد این مجموعه ها در اروپا واقع شده اند، گفت: "ما چیزهای زیادی را فروختیم که مایل بودیم آنها را در مجموعه های بسیار برجسته قرار دهیم، بنابراین بسیار خوشحالیم."

امانوئل لایر افزود که گالری آثاری را با مجموعه داران آمریکایی نیز قرار داده است.

این غرفه شامل جفت های تاریخی و معاصر از هر دو برنامه بود. «Passstück» اثر فرانتس وست (1983/1984) وجود داشت، مجسمه‌ای که قرار بود مانند یک عصای زیر بغل عجیب استفاده شود و نحوه حرکت یک فرد را تغییر دهد. در کنار آن مجسمه سفید نویز (مهارت‌های نرم) اثر آنا اودنبرگ (2026) بود که یک مانکن در اندازه واقعی و بدون چهره را نشان می‌دهد که بدنش با تعبیری عجیب و غریب و آینده‌نگر از وسایل ارگونومیک مبلمان اداری درهم می‌آید.

لایر گفت: "چیزی که واقعا برای ما مهم است این است که خودمان هیجان زده بمانیم، اما همچنین دیگران را هیجان زده کنیم و سوالات جدیدی بپرسیم." "اکنون باید در مورد نحوه عملکرد خود بسیار باز باشید - چگونه خود را معرفی می کنید و چگونه به نیروها می پیوندید."

مشاور هنری نیکلاس نهاب، بنیانگذار NG Partners، موافق است که گالری‌ها به طور فزاینده‌ای در حال یافتن راه‌های خلاقانه برای همکاری با توجه به ادامه «دوره تعدیل» در بازار هنر هستند، به‌ویژه به شک و تردید در مورد قیمت‌گذاری آثار هنری فوق‌معاصر.

نهاب گفت: «امروزه کلکسیونرها مانند گذشته به قیمت‌ها اعتماد ندارند و آن‌ها را به قیمت اسمی در نظر نمی‌گیرند. این عدم اعتماد آنها را به شک می‌اندازد و اطلاعاتی که به آنها داده می‌شود را مورد بازجویی قرار می‌دهد. آنها قبل از تصمیم‌گیری نیاز به اطمینان، تحقیق و درک جهانی از عملکرد و بازار یک هنرمند دارند، به همین دلیل است که تصمیم‌گیری بسیار کند است.

او افزود: «اگر اعتماد وجود داشته باشد، تصمیم برای جمع‌آوران آسان است.»