Aussie Rules سابقه طولانی در اشتباهات حیله های پا دارد

پنجشنبه، 3 سپتامبر، 20:10، امتیاز نهایی، داکرز 40، هاکس 72

جمعه، 4 سپتامبر، 19:40، امتیاز نهایی، Cats 107، Blues 74

شنبه، 5 سپتامبر، 15:15، امتیاز نهایی، Swans 141، Lions 88

شنبه، 5 سپتامبر، 7:35 بعد از ظهر، امتیاز نهایی، Crows 90، Bulldogs 68

جمعه، 11 سپتامبر، 20:10، امتیاز نهایی، Dockers 120، Cats 106

شنبه، 12 سپتامبر، 19:35، امتیاز نهایی، Lions 144، Crows 91

جمعه، 18 سپتامبر، 7:40 بعد از ظهر، امتیاز نهایی، سوانز 71، داکرز 83

شنبه، 19 سپتامبر، 17:15، امتیاز نهایی، هاکس 122، لاینز 131

شنبه، 26 سپتامبر، 14:30، امتیاز نهایی، Dockers 89، Lions 96

Wharfie Time در طول مسابقه فینال بزرگ AFL 2026 بین Fremantle و Brisbane برگزار می شود. (گتی ایماژ: مایکل ویلسون، عکس های AFL)

برخی گوش های خود را مسدود کردند در حالی که برخی دیگر در کمال ناباوری آرواره های خود را پایین انداختند، با این حال تعداد شگفت انگیزی تشویق شد که گویی آنها را به یکی از بدترین لحظات تاریخ باشگاه فوتبال Fremantle برنگرداند.

در جریان مسابقه AFLW Freo در مقابل سیدنی آخر هفته گذشته، باشگاه Wharfie Time را تکرار کرد، یک ترفند در زمین خانگی که شامل پخش میله‌های افتتاحیه Hells Bells AC/DC در یک نقطه تنگ برای تشویق تیم است.

این علی‌رغم فینال بزرگ اخیر AFL بود که در آن زمان Wharfie تنها چهار دقیقه مانده به پایان آن فعال شد و چیزی که قرار بود یک لحظه جشن برای Freo باشد – ۱۷ امتیاز بالاتر و قوی به نظر می‌رسید – در عوض شیرها را به جنون وحشیانه‌ای برانگیخت تا مسابقه را بدزدند.

در حالی که بسیاری از حامیان Freo هنوز با تعجب پلک می‌زنند که کسی به این زودی دوباره آن را بازی خواهد کرد، سیمون گارلیک مدیر عامل شرکت اعلام کرد که Hells Bells برای فصل 2027 AFL بازخواهد گشت.

Footy سابقه ترفندهای جمعیتی دارد و با توجه به آینده Wharfie Time که ظاهرا مشخص شده است، عادلانه است که نگاهی به سایر بدلکاری‌هایی که باشگاه‌های AFL و VFL دنبال کرده‌اند بیندازیم - چه خوب و چه بد.

آدلاید کروز در سال 2017 اولین بازی های کوچک لیگ بودند و انتظار می رفت در فینال بزرگ مقابل ریچموند به میدان بروند.

اما پس از یک فصل قوی که نیازی به هیچ ترفندی نداشت، تصمیم گرفتند چیزی را که به عنوان پاور استنس برای فصل نهایی شناخته می‌شود، معرفی کنند.

در هنگام پخش سرود ملی، تیم و مربی دان پایک در حالتی سفت و سخت، دستان پایین و روبه روی تیم مقابل ایستادند و در نگاهی تزلزل ناپذیر به حریف که احتمالا قرار بود ترسناک باشد، ایستادند.

کلاغ‌های آدلاید در سپتامبر 2017 موضع قدرت خود را قبل از بازی حفظ کردند. (عرضه شده: afl.com.au)

در عوض، شاید یادآور افرادی بود که از وحشت یخ می زنند، زیرا متوجه می شوند در شرف اجابت مزاج غیرمنتظره هستند.

و در حالی که کلاغ ها در دو فینال اول خود به جاینت ها و گربه ها غلبه کردند، داستان متفاوتی در برابر ببرها بود.

یک تیم جوان که از اولین حضور بزرگ خود در فینال در 35 سال گذشته لذت می برد، آنها هیچ روحیه ای برای حیله نداشتند و در نهایت با 48 امتیاز از تیم محبوب پرچم شکست خوردند و در طی چهار سال سه قهرمانی برتر را به دست آوردند.

قدرت کلاغ ها دیگر هرگز دیده نشد و این باشگاه 9 سال طول کشید تا یک فینال دیگر را برد.

در سال 1978، باشگاه فوتبال ملبورن شمالی تصمیم عجیبی گرفت تا یک فیل سیرک را در خیابان آردن اووال قبل از بازی دور پنجم خود مقابل کالینگوود به میدان برود.

این باشگاه گفت آنچه را که آن را "سورپرایز ویژه" می نامد به عنوان تبلیغی برای یک سیرک محلی که متعلق به جک آلن عضو پرچم دار بود، ترتیب داده است.

نگهبانان در خیابان آردن بیضی تلاش می کنند تا سرعت یک فیل در حال تاخت را کاهش دهند. (عرضه شده: nmfc.com.au)

به خوبی شروع شد و در حضور بیش از 31000 نفر، فیل توسط یکی از اعضای تیم تشویق شد و به دور بیضی هدایت شد.

اما زمانی که کالینگوود به سمت زمین دوید و صدای بلندی از جمعیت کشید، فیل ترسید و شروع به تاخت و تاز کرد.

از ترس اینکه ده‌ها نفر را له کند، پلیس شروع به حرکت آن‌ها از منطقه کرد تا زمانی که کنترل کننده پوست پوست را آرام کرد و بحران بدون آسیب به حیوان یا انسان تمام شد.

ملبورن شمالی موفق شد آن بازی را با 9 امتیاز برنده شود، اما ایده یک فیل برای سرگرمی جمعیت بازنشسته شد.

در دهه 1990، باشگاه فوتبال کارلتون یک ترفند قبل از بازی خود را راه اندازی کرد، یک هاورکرافت آبی که توسط کاپیتان کارلتون سوار می شد.

کاپیتان کارلتون در سال 2015 سوار بر یک هاورکرافت به نام بتی بلو به MCG رفت. (فیس بوک: باشگاه فوتبال کارلتون)

در طول بازی‌های خانگی در پارک پرنسس به میدان آمد تا جمعیت را بالا ببرد و در نهایت در سال 1999 بازنشسته شد.

اما در سال 2015، کاپیتان کارلتون با یک هاورکرافت جدید به نام بلو بتی، قبل از بازی دور اول تیم مقابل ریچموند بازگشت.

او در حالی که دستگاه را در اطراف MCG پاره کرد، دم خروسی از آتش بازی به جا گذاشت.

کارلتون در نهایت با 27 امتیاز بازی را واگذار کرد.

اوضاع در همان سال بدتر شد، زمانی که بلو بتی به دلیل نگرانی‌ها در مورد چمن اجازه ورود به استادیوم داکلندز را نداشت و کاپیتان کارلتون مجبور شد در عوض از پشت بام فرود آید.

کارلتون آن بازی را به شیرهای بریزبن که تا آن زمان بدون برد بود، باخت.

روز بعد هواناو بر روی رودخانه یارا واژگون شد و مجبور شد به خشکی کشیده شود.

خود AFL تصمیم گرفت که برای سرگرمی نیمه وقت فینال بزرگ در سال 1991، خواننده Angry Anderson را با نسخه مخصوص خود از یک Batmobile به میدان بفرستد.

اندرسون عصبانی و دونده ماراتن رابرت د کاستلا در داخل بت‌موبیل AFL. (یوتیوب: moto1986)

اندرسون فقید که اکنون در VG Valiant کوپه اصلاح شده 1970 با قهرمان دونده ماراتن رابرت د کاستلا نشسته بود، سرانجام آهنگ موفق خود را با نام Bound for Glory منتشر کرد.

متأسفانه، این سفری بود که اندرسون احتمالا ترجیح می دهد فراموش کند.

او برای شنیدن آهنگ پشتیبان خود از روی سکوهای استادیوم ویورلی، جایی که فینال بزرگ برای اولین و تنها در حالی که تعمیرات در MCG در حال انجام بود، در حال انجام بود، سختی می‌کشید.

او همچنین بعدا گفت که اگزوز مستقیم بت‌موبیل به قدری بلند بود که شنیدن موسیقی که قرار بود با آن بخواند تقریبا غیرممکن بود.

تاریخ آن لحظه را با مهربانی به یاد نیاورده است و این اجرا تقریبا 20 سال بعد توسط یک حامی AFL در یک تبلیغ مورد تمسخر قرار گرفت.

در سال 1993 که کمتر یک حیله رسمی و در عوض یک شیرین کاری گستاخانه بود، یک خوک در جریان کوارتر دوم مسابقه دور هجدهم بین سنت کیلدا و سیدنی در SCG به میدان دروازه رها شد.

در یک طرف آن پلاگا و در طرف دیگر شماره چهار نقاشی شده بود، و شایعه شده بود که توسط یکی از هواداران سیدنی سوانز که قبلا با بازیکنان صحبت کرده بود در مورد ضربه زدن به گلزن افسانه ای تونی "پلاگر" لاکت که در آن زمان برای The Saints بازی می کرد صحبت کرده بود.

پس از دویدن در اطراف میدان برای خوشحالی مفسران در حالی که از تلاش برای گرفتن آن طفره می رفت، در نهایت خوک توسط دارن هلمز قوها به زمین خورد.

با این حال، این شیرین کاری تأثیر چندانی نداشت زیرا لاکت آن روز به دلیل مصدومیت حتی بازی نمی کرد و سوانز با 37 امتیاز شکست خورد.

اما ممکن است پلاگر را تحت تأثیر قرار داده باشد زیرا او برای سیدنی بازی کرد و در سال 1995 قهرمان باشگاه شد.

با وجود فجایع، برخی از ترفندها معجزه کرده اند.

آهنگ Take Me Home, Country Roads از جان دنور همچنان توسط طرفداران شیرهای بریزبن پس از هر گلی که چارلی کامرون در خانه به زمین می زند خوانده می شود، لحظه ای که ممکن است برای بقیه ما خشمگین باشد اما به وضوح برای شیرها کارساز است.

باشگاه بعد از زدن گل برای همه بازیکنانش آهنگ های مختلفی پخش می کند.

اما با توجه به اینکه تیم در میان یک سلسله برتر سه پیت قرار دارد، آنها بسیاری از آنها را زیر پا گذاشته اند، به این معنی که این آهنگ ها احتمالا برای بقیه از لیست پخش خارج شده اند.

همین را می توان در مورد استفاده باشگاه فوتبال پورت آدلاید از Never Tear Us Apart توسط INXS نیز گفت.

INXS's Never Tear Us Apart یک سرود پیش از بازی بسیار محبوب برای طرفداران Port Adelaide است. (عرضه شده: portadelaidefc.com.au)

اشاره ای به تراشه باشگاه روی شانه اش به سمت SANFL به دلیل اصرار به ورود آن به AFL در سال 1997 به عنوان یک نهاد جداگانه برای تیم سنتی Magpies، هواداران آن را قبل از هر بازی خانگی می خوانند.

این جدایی دهه گذشته به پایان رسید، اما این آهنگ همچنان شور و شوق زیادی را در میان مؤمنان برمی انگیزد، حتی اگر برای بقیه، آهنگ اندرو فاریس و اشعار مایکل هاچنس برای همیشه خراب شود.

زمان نشان خواهد داد که آیا Hells Bells از AC/DC به همین سرنوشت دچار خواهد شد، شاید بیشتر از همه برای طرفداران Dockers.

از این گذشته، کریس فاگان، مربی برتر تیم شیرها، بعد از فینال بزرگ گفت که آنها روز قبل در مورد Wharfie Time صحبت کرده‌اند و توافق کرده‌اند که اگر فعال شود، از آن برای "خودمان سوئیچ را بچرخانیم و آن را روشن کنیم" استفاده کنند.