«Avengers Endgame: Encore» خیلی بیشتر از یک تبلیغ «روز قیامت» است
فیلم موفق دزدی زمانی مانند ماشین زمان خودتان بازی می کند که به روزهای فیلم های بزرگ مارول بازمی گردد.
در سال 2019، بازاریابی برای Avengers: Endgame به قدری مخفیانه بود که اکثر افرادی که در تئاتر نشسته بودند نمی دانستند این فیلم یک فیلم سفر در زمان است. ما هیچ سرنخی نداشتیم که چگونه قهرمانان ما میخواهند نیمی از هستی را نجات دهند، مخصوصا زمانی که تانوس سنگها را نابود کرد و دقایقی پس از فیلم مرد. یادم میآید که برای اولین بار آن را تماشا کردم، متوجه شدم که آنها در شرف بازگشت کامل به آینده، قسمت دوم هستند، و به طور کامل چیزهایم را از دست دادم.
هفت سال بعد، همه کسانی که این آخر هفته برای Avengers Endgame: Encore در سینما نشستهاند، میدانند که این یک فیلم سفر در زمان است. آنها تمام خطها، هر لحظه را میدانند، و بسیاری از هماکنون تمام طعنههایی را که مارول برای فیلم بعدیاش، Avengers: Doomsday (انتقامجویان: روز قیامت) ارائه کرده بود، میدانند (آنهایی که حدود 24 ساعت قبل از اکران واقعی فیلم در سینماها منتشر شد). و در حالی که این کنایهها، که چهار مورد از آنها وجود دارد، اصلیترین چیزی است که مردم را به تئاتر میکشاند، چیزی که آنها با آن کنار میروند چیزی شخصیتر از این است.
آنها با خاطرات یک شب در تابستان 2019 که مارول استودیو در اوج قدرت خود بود، ترک خواهند کرد و همه ما لبخند زدیم، گریه کردیم و قلبمان را شاد کردیم.
این یک احساس عالی بود. موردی که در هفت سال پس از آن بسیار نادر بوده است. از زمان انتشار اولیه بازی Endgame، مارول استودیو برای به دست آوردن شتابی که در سالهای قبل ایجاد کرده بود، تلاش زیادی کرده است. چند اسلم دانک (فیلمهای وانداویژن، لوکی، مرد عنکبوتی)، چند فیلم (ثور: عشق و تندر، کاپیتان آمریکا: دنیای جدید شجاع) و تعداد زیادی بازی در این میان داشت. در بیشتر موارد، از دهها پروژهای که پس از پایان بازی منتشر شدهاند، اکثر آنها خوب بودهاند. جامد. لذت بخش فقط به چیزی نزدیک به آنچه قبلا آمده بود.
با Avengers Endgame: Encore، مارول امیدوار است که توپ سریع خود را به مردم یادآوری کند. می گوید: «این کاری است که ما می توانیم انجام دهیم و قرار است دوباره انجام دهیم» و حتی قبل از خود فیلم شروع می شود. من Endgame Encore را در یک AMC دیدم، و پس از 20 دقیقه تریلرهای معمول (که نه فقط Avengers: Doomsday، بلکه رقابت بزرگ 18 دسامبر آن، Dune: Part Three را شامل میشد)، برای اولین بار یک نقطه خاص و جدید Avengers: Doomsday با عنوان «تلفنهای خود را ساکت کنید» با چندین بازیگر در آن دریافت کردیم. سپس مقدمه ای از کریس ایوانز و رابرت داونی جونیور وجود دارد که مستقیما وارد فیلم می شود.
از آنجا، فیلم مانند سال 2019 تا آخرین ثانیه ها پخش می شود. (اطلاعات بیشتر در مورد آن در مقاله ای دیگر.)
چیزی که بیشتر از همه در مورد تماشای بازی Endgame مرا تحت تأثیر قرار داد این بود که نه تنها سفر در زمان روی صفحه نمایش وجود دارد، بلکه احساس می کردم که سفر در زمان در تئاتر وجود دارد. من می توانستم دقیقا به یاد بیاورم که در سال 2019 وقتی برای اولین بار فیلم را دیدم چه احساسی داشتم. من هنوز از داستان عصبانی بودم. در تمام لحظات مناسب احساساتی بودم. تشویق کردن در زمانی که لازم بود. و هر کس دیگری در تئاتر من نیز همینطور بود. صدای بوق در هنگام تشییع جنازه تونی استارک شنیده می شد و من را حتی بیشتر از آنچه که بودم احساساتی کرد.
همه دوست داشتند دوباره در این سواری باشند. به یاد آوردن کارهایی که فیلم های مارول می توانند انجام دهند که فیلم های دیگر نمی توانند انجام دهند. همچنین کمک میکند که بسیاری از چیزهایی که روی صفحه نمایش هستند، در نگاهی به گذشته کمی متفاوت باشند. برای مثال، تمام لحظات پیتر پارکر با دانستن اینکه دقیقا این شخصیت در آینده چه چیزی را تحمل خواهد کرد (و اینکه چگونه فیلمهای او حتی بزرگتر از این خواهند شد) هیجانانگیزتر است. در آغوش گرفتن کامل واندا از قدرتهایش، اکنون برای پیشبینی آنچه که برای او پیش میآید، عمل میکند که بسیار زیاد است. فداکاری ناتاشا بعد از دانستن اطلاعات بیشتر در مورد او و خانواده اش در فیلم Black Widow بیشتر دردسرساز می شود.
و البته، دیدن بازگشت چادویک بوزمن به عنوان T'Challa، اکنون با دانستن اینکه او فقط چند ماه بعد رفته است، تأثیرگذارتر است.
چنین لحظاتی در همه جا وجود دارد، و این واقعا فیلمی را که قبلا یک فیلم فوقالعاده است، بهتر میکند. و با این حال، لحظات و شخصیتهایی نیز وجود دارند که تاثیرگذار نیستند. به عنوان مثال، کارول دانورز در این فیلم حضور پررنگی دارد اما در سالهای بعد هرگز شانس درخشش را پیدا نکرده است. سام ویلسون هم همینطور. حتی با وجود اینکه او کاپیتان آمریکا می شود، فرنچایز جرقه خود را در مسیری از دست داد.
و واقعا برای شخصیتهایی مثل مرد مورچهای و ثور احساس بدی دارید، که اینجا خیلی خوب هستند و به درستی فیلمهای بعدی هم دریافت کردهاند، اما آنها به آن چیزی که در این فیلم نسبت به آنها احساس میکنید نزدیک نیستند.
اساسا، اگر میخواهید بازی Avengers Endgame: Encore را فقط برای بازیهای Doomsday ببینید، این کار را انجام دهید. از آنها لذت خواهید برد اما اگر فیلم را نیز با چشمانی جدید تماشا کنید، تجربه بهتری خواهید داشت. این یک فیلم فوقالعاده است که برای هر آنچه که مارول در سال جاری و سال آینده در نظر دارد بسیار بسیار بالا است.
اخبار io9 بیشتری می خواهید؟ بهترین فیلمها و برنامههای تلویزیونی را برای پخش در این ماه و همه کتابهای علمی تخیلی، فانتزی و ترسناک آینده که باید در رادار شما باشند، بررسی کنید.
متن اصلی (انگلیسی)
‘Avengers Endgame: Encore’ Is So Much More Than a ‘Doomsday’ Advertisement
The time-heist hit plays like your own time machine back to the days of great Marvel movies.