تنوع زیستی اولویت شهرداری های اروپایی است

ویرایش شده توسط لیزا لاک، بررسی توسط اندرو زینین

این مقاله با توجه به روند و سیاست‌های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

با گسترش شهرنشینی در سراسر جهان، از بین رفتن و تکه تکه شدن زیستگاه ها باعث کاهش جهانی تنوع زیستی می شود. در عین حال، فضاهای سبز شهری مانند پارک ها، مراتع و جنگل ها پتانسیل کمک قابل توجهی به حفاظت از تنوع زیستی در سطوح محلی و منطقه ای دارند.

ابتکارات سیاسی مانند قرارداد سبز اروپا، شهرها را تشویق می کند تا کیفیت اکولوژیکی فضاهای سبز شهری خود را بهبود بخشند. الن دی وریزه از دانشگاه گنت، نویسنده اول این مطالعه که در Nature Cities منتشر شده است، توضیح می دهد: «به هر حال، چنین فضاهای سبز به طور متوسط ​​40 درصد از پوشش زمین در پایتخت های اروپایی را تشکیل می دهند. مقررات قانونی اخیر، از جمله مقررات اتحادیه اروپا برای احیای طبیعت، همچنین بر نیاز به بهبود کیفیت اکولوژیکی طبیعت در شهرها تأکید می کند.

با این حال، تحقیقات گذشته به ندرت بر شهرداری ها متمرکز شده است، که بازیگران کلیدی در مدیریت و طراحی فضاهای سبز شهری و تنوع زیستی آنها هستند. والنتین کلاوس می‌گوید: «میزان اولویت‌بندی شهرها و شهرداری‌ها در کشورها و مناطق آب‌وهوایی در سراسر اروپا هنگام برنامه‌ریزی و مدیریت فضاهای سبز شهری نسبتا نامشخص بود.

برای درک بهتر اهمیت تنوع زیستی در فضاهای سبز شهری عمومی، تیم تحقیقاتی افراد مسئول برنامه ریزی و مدیریت فضای سبز در 574 شهرداری در سراسر اروپا را مورد بررسی قرار دادند. پرسشنامه استاندارد شده به انگیزه های اساسی، اهداف مدیریتی و اقداماتی که شهرداری ها برای ارتقای پذیرش عمومی از فضاهای سبز وحشی و غنی از گونه ها انجام می دهند، پرداخته است.

کلاوس توضیح می دهد: "موفقیت فضاهای سبز شهری دوستدار تنوع زیستی تنها به تخصص اکولوژیکی و مشارکت ادارات شهری بستگی ندارد، بلکه به شدت به مشارکت و حمایت مردم محلی بستگی دارد." بنابراین، او به ویژه مثبت می‌بیند که بسیاری از شهرداری‌ها اقداماتی را برای افزایش پذیرش عمومی از شیوه‌های مدیریتی که تنوع زیستی را تقویت می‌کنند، انجام می‌دهند، زیرا فضاهای سبز تنوع زیستی اغلب تا حدودی وحشی‌تر و طبیعی‌تر از چمن‌کاری‌های آراسته به نظر می‌رسند.

بیش از نیمی از شهرها نیز اعلام کردند که به طور مستقیم مردم را در برنامه ریزی فضای سبز مشارکت می دهند. کلاوس می گوید: «این همچنین می تواند به عنوان نقطه شروعی برای ابتکارات پایین به بالا در زمینه تنوع زیستی شهری باشد. نشانه هایی وجود دارد مبنی بر اینکه مشارکت منافعی را برای عموم به ارمغان می آورد و می تواند تاب آوری اجتماعی و اکولوژیکی شهرداری ها را تقویت کند.

محققان امیدوارند که نتایج بتواند منعکس کننده تغییر در مدیریت دولتی به سمت ارزش های پسا ماتریالیستی باشد که در آن ادارات شهری می توانند به طور فزاینده ای فراتر از نیازهای انسانی نگاه کنند و همچنین برای ترویج همزیستی گونه های مختلف در محیط شهری ارزش قائل شوند.

الن دی وریزه و همکاران، تنوع زیستی یک انگیزه کلیدی برای برنامه ریزی و مدیریت فضای سبز شهری اروپا است، شهرهای طبیعت (2026). DOI: 10.1038/s44284-026-00537-6

لیسانس تاریخ هنر، کارشناسی ارشد فرهنگ مادی. سردبیر سابق موزه، پیراپزشک و هماهنگ کننده پیوند. ویرایش برای Science X از سال 2021. نمایه کامل →

فوق لیسانس فیزیک با تجربه تحقیق. علاقه مندان به اخبار علمی طولانی مدت. نقش کلیدی در موفقیت سرمقاله Science X ایفا می کند. نمایه کامل →