Books Insider: گفتگو در مورد مرگ گفتگوها

جسیکا پونز برای BI Books Insider یک ویژگی معمولی از Dan Slater در مورد جدیدترین و بهترین کتاب ها در زمینه تجارت و بهبود خود است. دن هر ماه از طریق مقالات و مصاحبه ها شما را با جذاب ترین نویسندگان امروزی آشنا می کند.

ونسا ون ادواردز، نویسنده پرفروش می نویسد، آمریکا در تنگنای یک «اپیدمی خاموش: یک بحران ارتباط» است. ما کمتر می نشینیم. ما بیشتر با چت بات ها و نمایندگان صحبت می کنیم تا با مردم. سهم بزرگسالان آمریکایی که می گویند هیچ دوست صمیمی ندارند از 3 درصد در سال 1990 به 12 درصد در سال 2023 افزایش یافته است. ما هنر ظریف گفتگو را از دست داده ایم. ون ادواردز که بیش از یک میلیون دنبال کننده در اینستاگرام دارد و یک آزمایشگاه تحقیقاتی رفتاری مستقر در آستین به نام Science of People را اداره می کند، می خواهد به ما کمک کند تا دوباره ارتباط برقرار کنیم.

او در کتاب جدید خود با عنوان "مکالمه: چگونه با هر کسی ارتباط برقرار کنیم و هر تعاملی را به حساب بیاوریم" می نویسد: "من تو را دوست دارم" ممکن است سه کلمه قدرتمندی باشد که می توانی به دیگران هدیه کنی. چرا؟ زیرا ما از دوست داشتنی نبودن می ترسیم. و تحقیقات نشان می دهد که ما به شدت چقدر مردم ما را دوست دارند دست کم می گیریم." اگر جسورانه "من تو را دوست دارم" احساس عجیبی می کند، اشکالی ندارد. قرار گرفتن در معرض خطر اجتماعی حساسیت ما را نسبت به طرد شدن کاهش می دهد و اعتماد به نفس ما را در ارتباط تقویت می کند. ون ادواردز می‌نویسد: «اعتماد به معنای عدم وجود ناراحتی نیست، بلکه احساس ناخوشایندی است و به هر حال آن را انجام می‌دهید».

او استدلال می کند که همه ما «قدرت مکالمه» داریم، و در «مکالمه»، کتاب سوم ون ادواردز، طرحی برای ساختن آن ارائه می دهد. فصول کوتاه، واضح و محرک است. هدف اصلی کتاب هدایت خواننده در سه سطح صعودی مکالمه است. ممکن است برخی از توصیه‌های او به نظر ووووووووووووووووووووووووووووووووووویtete باشد، اما ون ادواردز، یک سخنران در سطح جهانی، به آن سوگند یاد می‌کند. ون ادواردز می‌گوید: «ما به‌شدت دست کم می‌گیریم که مردم چقدر ما را دوست دارند. جسیکا پونز برای BI ون ادواردز در سطح 1، با آرام کردن مردم، به ما دستور می دهد که با تبدیل گفتگو به گنجینه، سخنان کوچک و سکوت های ناخوشایند را کنار بگذاریم.

تو شکار نپرس: چه کار می کنی؟ بپرس: دوست داری چه کار کنی؟ با داستان ها پیش بروید، نه با حقایق. و از افزودن استعداد یا چیزی که ون ادواردز آن را کانفتی مکالمه می نامد نترسید: آیا می توانم چیز واقعا عجیبی به شما بگویم؟ برای اینکه در مکالمه دوست‌داشتنی‌تر باشید، به دنبال لحظاتی باشید که می‌توانید به طور واقعی بگویید: «بیشتر به من بگو». برای شنیدن خوب، سر خود را کمی به یک طرف خم کنید و گردن و گوش را در معرض دید قرار دهید. برای اینکه هوشمندانه به نظر برسید، از او راهنمایی بخواهید یا از شریک گفتگوی خود بپرسید: همیشه می خواستید چه چیزی یاد بگیرید؟

آیا کتاب تجاری آینده ای دارید که دن نتواند آن را از دست بدهد؟ تماس بگیرید: bydanslater@gmail.com

در سطح 2، با اتصال عمیق، رویاهای یکدیگر را به اشتراک می گذاریم و می سازیم. از خدشه دار کردن آرزوهای کسی با شک و تردید اجتناب کنید. با آنها هیجان زده شوید و ایده بیاورید. و اگر رویای آنها را دوست ندارید، به جای شک کنجکاو باشید. جزئیات بیشتر را بخواهید. این رویا به چه کسی کمک خواهد کرد؟

به هر حال این رویاهای ما هستند که به زندگی ما معنا می بخشند، چیزی که سطح 3 در مورد آن است. ون ادواردز می‌نویسد: «هنگامی که به خوبی انجام شود، سطح 3 نادرترین روابط را ایجاد می‌کند - نوعی که بر پایه بینش متقابل ساخته شده است، نه فقط علایق متقابل.»

من اخیرا با ون ادواردز برای گفتگو درباره "مکالمه" صحبت کردم. DS: من خودم را اهل گفتگو می دانستم. خواندن "مکالمه" باعث شد متوجه شوم که بسیاری از مکالمات من چقدر سطحی هستند.

VVE: من مکالماتی داشتم که با وجود اینکه تلاش می‌کردم، بیشتر شبیه به‌روزرسانی‌های سطحی بود. خانواده چطوره؟ بچه ها چطورن؟ بسیار حقیقت یاب و من تعجب کردم که چرا مشتاق معاشرت نبودم، چرا همیشه از تعاملاتم اینقدر خسته بودم.

دی‌اس: کتاب را با حکایتی دردناک خنده‌دار شروع می‌کنید درباره اینکه چطور زمانی فرصت شغلی بزرگی را از دست داده‌اید، وقتی اعصاب در راه بود. شما به جای حضور در تلاش برای اجرا بودید. حالا، وقتی با دانشجویان کار می کنید، چه در گوگل و چه در هاروارد، چگونه آنها را از عادات مکالمه قدیمی که ارتباط را از بین می برند، دور کنید؟

VVE: من یک سوال ساده می پرسم: "چقدر صحبت های کوچک طاقت فرسا است؟" و همه قبول دارند که این کار کاملا طاقت فرسا است. و من می گویم: "به این دلیل است که شما سعی می کنید تأثیرگذار باشید." به طرز عجیبی، اکنون که مکالمات کمتری داریم، احساس می کنیم گفتگوهایی که انجام می دهیم اهمیت بیشتری دارند. برخی از مردم فقط سالی یک بار رئیس خود را در خارج از سایت می بینند و فکر می کنند، بهتر است من تأثیرگذار باشم! اما خسته کننده است و هرگز کار نمی کند.

DS: در حالی که داشتم می خواندم، در مکالمه سطح 1 شکست خوردم. پسرم دوست داشت وقتی پدر دوستش آمد تا بچه اش را بردارد، از او پرسیدم که برای بقیه روز چه کاره است؟ او می گفت: "من به خانه می روم تا مالیات سه ماهه کارم را انجام دهم و بعد همسرم مشغول تهیه شام ​​است." و همین بود.

VVE: همیشه داستان بخواهید، نه حقایق. و با داستان پاسخ دهید، نه با حقایق. یک واقعیت یک بن بست است. داستان یک در است.

DS: داستان شما در مورد تلاش برای یافتن دوستان برای شوهرتان باعث خنده من شد. چرا مردان برای برقراری ارتباط مشکل دارند؟

VVE: من نمی دانم. من مرد نیستم اما چیزی که من دیده ام این است که اگر مردی خوشحال باشد - در زندگی خانگی، روال زندگی، کسب و کارش - فکر می کند که نیازی به دوستان ندارد. خیلی کار است. ون ادواردز می‌گوید: "بعضی از مردم سالی یک‌بار رئیس‌شان را می‌بینند، و فکر می‌کنند، بهتر است تاثیرگذار باشم! ​​اما این کار خسته‌کننده است و هرگز جواب نمی‌دهد." جسیکا پونز برای BI DS: توجه داشته باشید که برای تبدیل شدن از یک آشنا به یک دوست معمولی، حدود 50 ساعت تعامل و برای ایجاد یک دوستی نزدیک بیش از 200 ساعت طول می کشد.

VVE: این چیزی است که تحقیق می گوید. من خیلی از آن شوکه شدم. چه کسی 200 ساعت وقت دارد؟

DS: آیا میانبرهایی وجود دارد؟

VVE: انجام پی در پی، از طریق 9 سوال قدرت، می تواند کارها را سرعت بخشد. برای هر یک از سه سطح، من سه سوال را پیشنهاد می کنم. در سطح 1، سؤالات به سمت ویژگی های عمومی تنظیم می شوند: "این روزها روی هر چیزی هیجان انگیز کار می کنید؟" در سطح 2، شما در حال تلاش برای یافتن نگرانی های شخصی هستید: "دوست داری درباره چه چیزی صحبت کنی؟" سؤالات سطح 3، روایت خود طرف مقابل را برمی انگیزد. یکی از قوی ترین سوالاتی که می توانید بپرسید این است: "اگر نمی ترسیدی چه می کردی؟" می‌توانید با این سؤال که "این هفته در چه چیزی شکست خوردید؟" به ترس‌های پنهان کسی احترام بگذارید؟

DS: شما اشاره می کنید که سرنوشت ما با داستانی که درباره خودمان تعریف می کنیم تعیین می شود. شما پنج روایت مختلف را فهرست می‌کنید: قهرمان جاه‌طلب، پراگماتیست راضی، یاور بی‌خود، مخل خلاق و مبارز بدشانس. چهار مورد اول مطلوب هستند. اما مبارز بدشانس آن آدم گیر افتاده ای است که زندگی اش پر از موانع و پشیمانی است. خودشناسی آنها پایین است و اغلب راه حل هایی را که به آنها ارائه می شود نادیده می گیرند. در مورد چند نفر از ما مبارزان بدشانس هستیم؟

VVE: شاید بین 15 تا 20 درصد. اما به طور مساوی توزیع نشده است. در یک شرکت، اگر 100 نفر داشته باشید، اینطور نیست که 15 تا 20 نفر مبارز بدشانس باشند. بستگی به مدیر استخدام داره اگر مدیر استخدام یک قهرمان جاه طلب باشد، ممکن است 100 قهرمان جاه طلب داشته باشید. اما اگر مدیر استخدام یک یاور بی خود است و سعی می کند افراد را اصلاح کند، ممکن است 50 مبارز بدشانس داشته باشید. و سپس اغلب گروه های دوستانی را می بینید که در آن همه افراد گروه یک مبارز بدشانس هستند.

DS: چگونه این اتفاق می افتد؟

VVE: من فکر می کنم عبارت "بدبختی عاشق شرکت است" دقیق است. اگر شما یک مبارز بدشانس هستید، قرار گرفتن در کنار افرادی که احساس خوش شانسی می کنند می تواند دردناک باشد. مبارز بدشانس به قهرمان جاه طلب نگاه می کند و فکر می کند: چرا شما؟ چرا من نه؟

DS: چه نکات مکالمه ای را می توانید به کسانی که می خواهند از یک مبارز بدشانس حمایت کنند ارائه دهید؟

VVE: شما نمی توانید یک مبارز بدشانس را متقاعد کنید که آنها خوش شانس هستند. اما شما می توانید به آنها کمک کنید که آنها نویسنده زندگی خود هستند، حتی اگر کنترلی بر بیرونی نداشته باشند، بر روی درونی کنترل دارند.

DS: من یک بخش امدادگر دارم که اغلب می‌خواهد بپرد و کمک کند، و به نظر می‌رسد شما هم همینطور. چگونه آن را تعدیل می کنید؟ یا آن را تعدیل نمی کنید؟

VVE: قهرمانان جاه طلب و یاوران خودخواه می خواهند کمک کنند. این فقط سبک من است. من به شدت کمک کننده هستم. ممکن است کار نکند. ممکن است شکست بخورم اما، اگر به من اجازه دهید، شما را برای رسیدن به هدفتان مورد آزار و اذیت قرار خواهم داد.

مقاله اصلی را در Business Insider بخوانید