Bougainville به یک جدول زمانی معتبر برای رای استقلال PNG نیاز دارد. استرالیا می تواند کمک کند.

در سپتامبر، حوزه انتخابیه کوکودا در بوگنویل خود را "آماده استقلال" اعلام کرد. در این مراسم، اسماعیل توراما، رئیس دولت خودمختار بوگنویل، تعهد مالی برای یک بیمارستان و یک ایستگاه پلیس را داد. مراسم مشابهی در سراسر Bougainville، یک منطقه خودمختار در پاپوآ گینه نو (PNG) برگزار می شود. هر کدام پیامی مشابه دارند: راه طولانی از جنگ داخلی تا تعیین سرنوشت به پایان خود نزدیک شده است. 97.7 درصد از مردم بوگنویل در سال 2019 به استقلال رأی دادند، اما آن همه پرسی الزام آور نبود.

مجلس PNG حرف آخر را می زند و هفت سال بعد، انتظار برای تصمیم پارلمان ادامه دارد. در این سال، نخست وزیر جیمز ماراپه پیشنهاد برگزاری رای گیری در 30 اوت را داده بود. پارلمان به طور رسمی نتیجه را در 27 اوت دریافت کرد، سپس بدون رای گیری به تعویق افتاد. اکنون پیتر تسیامالیلی جونیور، نماینده منطقه ای بوگنویل و رهبر تجارت دولتی، مناظره دو روزه را برای 20 تا 21 اکتبر اعلام کرده است. این یعنی پیشرفت. اما مشخص نیست که آیا این جلسه با رای گیری به پایان می رسد یا اگر پارلمان بدون رای گیری به تعویق بیفتد، چه اتفاقی خواهد افتاد.

استرالیا در مورد بوگنویل محتاطانه عمل کرده است. در سال 2022، ریچارد مارلز معاون نخست وزیر گفت که وظیفه کانبرا "حمایت از پاپوآ گینه نو" است. رهبری بوگنویل آن را به عنوان عقب‌نشینی از بی‌طرفی تلقی کرد و کانبرا باید روشن می‌کرد که از هر چیزی که دو طرف توافق کنند حمایت می‌کند. استرالیا حق دارد در مورد تصمیمات پارلمان فاصله خود را حفظ کند، اما می تواند - و باید - به فشار دادن PNG برای تصمیم گیری کمک کند. توافقنامه صلح بوگنویل در سال 2001 مستلزم برگزاری همه پرسی ظرف 10 تا 15 سال پس از انتخاب اولین دولت خودمختار بوگنویل بود.

. این توافق همچنین به پارلمان PNG اختیار داد تا تصمیم نهایی در مورد استقلال را اتخاذ کند - اما مهلتی برای اقدام پارلمان تعیین نکرد. میثاق 2022 Era Kone سال 2027 را به عنوان حد بیرونی برای اجرای استقلال یا توافق دیگری تعیین کرد، اما باز هم نتوانست تاریخی را برای پارلمان تعیین کند. یک ضرب‌الاجل موقت این میثاق - ارائه نتیجه در پارلمان تا پایان سال 2023 - تقریبا سه سال از دست رفت.

فقدان ضرب الاجل به پورت مورسبی اجازه می دهد تا یک تصمیم دشوار سیاسی را به تعویق بیندازد. در همین حال، رهبران بوگنویل باید حامیان خود را متقاعد کنند که انتظار را بپذیرند. بسیاری از کسانی که صلح را حفظ کردند، جنگجویان سابقی هستند که اعتبار خود را بر این وعده گذاشتند که سیاست پاسخی خواهد داشت. خود توروما زمانی فرمانده شورشیان بود. او اکنون هشدار می دهد که حتی با وجود اینکه از بوگنویل ها می خواهد صبور بمانند، اعتماد تحت فشار است. هر به تعویق افتادن، حفظ آن درخواست را دشوارتر می کند. نزدیک شدن به انتخابات PNG مشکل را تشدید می کند.

بر اساس جدول زمانی موقت، رای گیری از 26 ژوئن تا 9 جولای سال آینده برگزار می شود. اگر پارلمان PNG قبل از انتخابات رای ندهد، این تصمیم به پارلمان جدید منتقل می‌شود، که ممکن است ابتدا تصمیم بگیرد که چه مقدار از مقدمات قبلی خود را می‌پذیرد. رهبران بوگنویل 1 سپتامبر 2027 را به عنوان "جدول زمانی ثابت" برای مرحله بعدی خودگردانی تعیین کرده اند. در آن مقطع، مجلس جدید PNG به سختی یک ماه از عمرش می گذشت. بدون یک جدول زمانی توافق شده، Bougainville و PNG در حال بازگشت به سمت درگیری احتمالی هستند. «اعتماد اساس هر توافقی است.

توروما هنگام اعلام جدول زمانی خود در ماه ژوئن گفت، جایی که فرآیندهای توافق شده منحرف شده‌اند، نگرانی‌ها به طور طبیعی ایجاد شده است. استرالیا در جلوگیری از شکاف جدید بین دولت مرکزی PNG و Bougainville سهم دارد. کانبرا شاهد توافق سال 2001 و رهبری گروه نظارت بر صلح بود که به برقراری آتش بس کمک کرد.

بر اساس معاهده پوکپوک که در ماه ژوئیه لازم الاجرا شد، استرالیا و PNG متحدان رسمی هستند و موظف به مشورت در مورد تهدیدات علیه حاکمیت، صلح یا ثبات هر یک از کشورها هستند. اگر بوگنویل بر اساس جدول زمانی خود در سال 2027 حرکت کند و پورت مورسبی آن را به عنوان چالشی برای حاکمیت خود تلقی کند، ممکن است از کانبرا خواسته شود که به عنوان یک متحد در مورد اختلاف نظر مشورت کند. بهتر است استرالیا اکنون برای یک جدول زمانی معتبر فشار بیاورد تا اینکه بعدا مجبور به جانبداری شود. پورت مورسبی ممکن است حتی از چنین سطحی از مشارکت استرالیایی ها ناراحت باشد.

دولت ماراپه رفراندوم را موضوعی برای فرآیند قانون اساسی PNG می‌داند، و سؤال یکی از متحدان در مورد برنامه‌ریزی پارلمان به راحتی می‌تواند به عنوان فشار بر پارلمان شنیده شود. اما در درخواست مهلت مشخص، کانبرا فقط خود را با صداهایی از درون PNG هماهنگ می کند. هنگامی که نتیجه در ماه اوت ارائه شد، جیمز نومان، رهبر مخالفان به پارلمان گفت که دولت نباید "قطو را به پایین لگد بزند" و آن را تحت فشار قرار داد تا بگوید نمایندگان مجلس چه زمانی رای خواهند داد. PNG و Bougainville قبلا توافق کرده اند که Marape و Toroama به طور مشترک تاریخ را تعیین کنند.

کانبرا به سادگی آنها را بر سر قول خود نگه می دارد. رأی گیری شتابزده تحت رویه های مناقشه برانگیز می تواند بی اعتمادی را عمیق تر کند. در ژوئن، پارلمان با اکثریت سه چهارم: 89 از 118 نماینده، نوار تصویب را تعیین کرد. رهبران بوگنویل در مورد آستانه و چگونگی اتخاذ این قانون اختلاف نظر دارند. با این حال، باز ماندن تاریخ رای‌گیری، خطر را به دنبال دارد که این موضوع از انتخابات گذشته باشد - و با جدول زمانی توروما در تضاد باشد. اینجاست که کانبرا می تواند کمک کند. نقش آن شکل دادن به نتیجه نیست، بلکه کمک می کند تا اطمینان حاصل شود که روند به طور نامحدود ادامه نمی یابد.

از طریق مذاکرات وزیران موجود، باید به دنبال تاریخی برای رأی گیری و جدول زمانی برای رسیدگی به قوانین رأی گیری مورد مناقشه باشد. یک ضرب الاجل به تنهایی کافی نیست. عهد یکی داشت. آنچه مهم است این است که اگر ضرب الاجل بعدی از دست برود چه اتفاقی می افتد. پس از آن هر دو دولت باید علنا بگویند چرا لغزش کرده است، چه کسی باید در مرحله بعدی اقدام کند و مجلس چه زمانی به این موضوع باز خواهد گشت. اگر رأی گیری قبل از انتخابات غیرممکن باشد، سابقه مشترک از آنچه توافق شده است، آنچه که مورد مناقشه باقی مانده است، و زمانی که مذاکرات از سر گرفته می شود، حداقل از تحویل به مجلس بعدی محافظت می کند.

استرالیا که قبلا حامی انتقال قدرت بوده است، می تواند با رضایت هر دو طرف به حفظ این رکورد کمک کند. کوکودا می گوید برای استقلال آماده است. اگر از اهالی بوگنویل خواسته شود که منتظر اقدام پارلمان باشند، دولت‌های آن‌ها به آنها توضیح واضحی از آنچه در آینده می‌آیند بدهکار هستند.