Breandan Mac Cionnaith مرد نقطه مقاومت Garvaghy Road که تمایلی به آن ندارد، به چالش Drumcree برمی‌خیزد.

در یک بعد از ظهر مرطوب در مرکز اعتماد جامعه Drumcree در خیابان Garvaghy، Breandan Mac Cionnaith راه خود را از میان میزهایی پر از ساکنان محلی که در اواخر وقت ناهار صرف ناهار در جستجوی اتاقی آرام می‌گذرد، می‌پیچد.

سی سال پیش، زمانی که تلاش Orange Order برای رژه از Drumcree برای چهار سال سخت متوالی، تیتر خبرهای جهانی شد، Mac Cionnaith چهره Garvaghy Road بود.

در حال حاضر 69 ساله، همانطور که برخی ادعا کرده اند، او خوشحال نیست که دوباره در کانون توجه قرار بگیرد.

او می‌گوید: "هیچ‌کس این اتفاق را ندید. هرگز فکر نمی‌کردم که دوباره آن را ببینیم. مثل این است که از یک رویای بد بیدار شده‌ایم."

در یک مکالمه طولانی، مرد سابق ارتش جمهوری اسلامی ایران، که به دلیل بمب گذاری در سالن محلی Orange Order زندانی شده است، تلاش می کند تا خلق و خوی و تنش های حاکم بر نگرش های سال 2026 را برای کسانی که دورتر از شهر ارماغ هستند، توضیح دهد، حتی با استفاده از نمونه ای 200 ساله.

بیست و یک نفر در پورتادون یا اطراف آن یا به دلیل بحران درامکری در دهه 1990 کشته شدند.

او می‌گوید: «فرمان نارنجی نمی‌تواند خود را از آن جدا کند، مهم نیست که چقدر بخواهند این کار را انجام دهند.

مک کوینیت با اشاره به سرسخت‌های وفادار می‌گوید: «آنها به رهبر نیروهای داوطلب وفادار، بیلی رایت و رفقایش، یا جانی آدایر و افرادش نگفتند که از آنها دور شوند. آنها با آغوش باز از آنها استقبال کردند.

خانواده‌های برخی از کشته‌شدگان هنوز در مسیری زندگی می‌کنند که اگر Orange Order بتواند از کلیسای Drumcree به مرکز Portadow از طریق Garvaghy عبور کند، از آن عبور می‌کند.

ماری ترز ماچت، مادر دارن موری 12 ساله، یکی از این افراد است. او در سال 1996 هنگام بازی در نزدیکی سالن نارنجی توسط گروهی از وفاداران تعقیب شد. وی دو روز پس از تصادف با یک خودرو در منطقه جاده گرواقی جان باخت.

مک کوینیت می گوید: "آنها چند سیلی به دور سرش زدند. او دور شد و آنها به دنبالش دویدند. او در وحشت بود - می توانید پسری 12 ساله را تصور کنید که یک دوجین را دنبالش کرده است. او با صدای بلند از جاده و در مسیر یک ماشین دوید."

مادرش دیشب اینجا بود. او مصاحبه نمی‌کند. اما پوستری با عکس پسرش درست کرد و با ما راهپیمایی کرد. نمی‌دانم او چگونه جرات انجام این کار را داشت.» خانواده آدریان لامپف، کارگر 29 ساله شورای کاتولیک، که در 21 آوریل 1998 توسط یک مرد مسلح وفادار در پورتادون مورد اصابت گلوله قرار گرفت و کشته شد، از جمله افراد دیگری هستند که در این مسیر زندگی می کنند.

او به دلیل کاتولیک بودن در سایت بازیافت شورای خیابان دوک مورد توجه قرار گرفت. یک مرد مسلح تنها که روسری و کلاه بیسبال بر سر داشت با دوچرخه کوهستانی به سمت او رفت و به سر و گردن او شلیک کرد. هیچ کس تا به حال به خاطر قتل او محکوم نشده است.

Mac Coinnaith، یکی از اعضای گروه مخالف سیاسی جمهوری خواه، Éirígí، دیگران را فهرست می کند.

او می‌گوید: «این یک راهپیمایی است که شبیه هیچ راهپیمایی نیست و سؤالات مربوط به راهپیمایی‌های نارنجی را در جاهایی که مشکلی وجود ندارد، دوباره باز خواهد کرد».

او با یادآوری باجگیر محلی جک مک کیب که در سال 1972 کشته شد، می افزاید: "مهم نیست کجا قدم بزنید، جای زخم ها را در این مکان خواهید دید. برخی از اولین قتل های فرقه ای در اینجا انجام شد."

به گفته مک کوینیت، مک کیب 48 ساله توسط یک افسر پلیس سلطنتی آلستر خارج از وظیفه کشته شد که او را انتخاب کرد زیرا او یک "تاجر موفق کاتولیک" بود.

او می‌گوید: "من این هفته پسر و عروسش را ملاقات کردم. آنها به ما پیوستند و گفتند که برای فرار از همه چیز دور شده‌اند، اما نمی‌توانستند اجازه دهند این اتفاق دوباره بیفتد. خاطره کشته شدن دای آنها همچنان مثل همیشه قوی است."

در مکانی مانند جاده گارواگی، جایی که حافظه داغ است اما اغلب از یک لنز دیده می‌شود، بررسی سوابق نشان می‌دهد که مک کیب در کنار یک مشتری پروتستان، ویلیام کوکرین، که در بار نشسته بود، مرده است که رالف هنری، یکی از اعضای RUC و UDA، قاتل کلاهدار، وارد شده و هر دو را کشت.

در روزهای اولیه مشکلات، پورتادون به عنوان مرکز "مثلث قتل" شناخته می شد.

در طی 30 سال حدود 52 نفر در شهر یا زمین های شهر اطراف کشته شدند. کشتارها تقریبا به طور مساوی پخش شد: 28 پروتستان و 24 کاتولیک که در محل کار، در خانه‌هایشان، در مزارعشان، با لباس ارتش بریتانیا یا ارتش بریتانیا تیرباران شدند.

مک کوینیت قبل از رفتن به هیلزبورو برای ملاقات با کریس برایانت، وزیر امور خارجه ایرلند شمالی، می‌گوید که او خیلی زود متوجه شد که درخواست Orange Order امسال با درخواست‌هایی که از سال 1998 رد شده بود متفاوت است.

او می گوید: "چرا امسال؟ نمی دانم. هیچ منطقی پشت آن نیست. هیچ چیز تغییر نکرده است."

نارنجی می‌توانست تا به حال هر سال در دادگاه به چالش بکشد؛ برای دانستن این موضوع لازم نیست یک وکیل برتر باشید. کسی می‌خواست امسال از آن استفاده کند.