با بررسی طراحی - ژولیت لوئیس در درام هیپنوتیزم لینچی تبدیل به صندلی می شود

یک نوازنده شیفته صندلی خالی از سکنه می شود، اما پیش فرض بالقوه خنده دار در خواب راه خود را به یک نتیجه رضایت بخش می رساند.

خوش‌گذرانی‌های مستقل آماندا کرامر، فیلمساز آمریکایی - که اغلب شامل نام‌های بزرگی است که ظاهر کوچکی دارند- چنین معمایی است. گاهی اوقات کار می کنند، گاهی اوقات نه. من از حس عجیب او در مورد یک برنامه تلویزیونی تخیلی دهه 80، به نام به من ترحم کن، لذت بردم! ، اما نه خیلی از رویاهای اردوگاه دهه 1950، لطفا عزیزم لطفا، با آندریا رایزبورو. حالا او فیلمی را با یک پیش‌فرض فوق‌العاده عجیب و بالقوه خنده‌دار به ما می‌دهد، که نتیجه به هیچ وجه به آن نمی‌رسد.

با این حال، لحظاتی از علاقه به رانش رویایی لینچی وجود دارد که باعث می‌شود فیلم‌های کرامر از تماشاگر دور شوند.

By Design یک درام پوچ گرایانه تماما غیر قابل تحمل است. بازیگران دیالوگ های متوقف شده ای را که گویی در خلسه هیپنوتیزمی هستند ارائه می دهند و از غرور سنگین فیلم فلج شده اند: ژولیت لوئیس نقش یک زن مجرد افسرده را بازی می کند که به صندلی تبدیل می شود. به نظر می رسد صحنه برای برخی از هیجینک های سرگرم کننده با جلوه های بصری، که در آن لوئیس و صندلی ادغام می شوند، آماده شده است. اما نه - نه واقعا. آنچه در واقع اتفاق می‌افتد این است که ظاهرا هویت یا روح زنده‌کننده‌ای از بدن خود لوئیس سلب می‌شود، که در حالی که او کاتاتونیک می‌شود، به صندلی مهاجرت می‌کند، بدنی که روی تخت افتاده است.

خود صندلی به هیچ وجه ظاهر یا رفتار متفاوتی ندارد. ادامه مطلب...