Cill Stuifín در بررسی TG4: "ما دوران کودکی خود را با وحشت از دیدن Cill Stuifín گذراندیم."

وقتی آیندریاس د استایک از پنجره خانه‌اش در غرب کلر به بیرون خیره می‌شود، دسته‌ای سبز رنگ را می‌بیند که به دریا و فراتر از آن، تاج‌های سفید امواج را می‌بیند. اما آنچه واقعا توجه او را جلب می کند چیزی است که او نمی تواند ببیند: دهکده ای غرق شده که ظاهرا در زیر سطح اقیانوس قرار دارد و از نظر تاریخی ترس را در دل مردم محلی ایجاد کرده است.

د استائیک، فولکلور و پسر داستان‌نویس فقید ادی استک، می‌گوید: «همیشه در کودکی به ما می‌گفتند که اگر صدای زنگ‌ها را شنیدیم، پشت به دریا کنیم و به سمت خانه فرار کنیم. ناقوس‌ها متعلق به برج ساعت در Cill Stuifín بودند - دهکده‌ای گم‌شده، که اگر حتی برای لحظه‌ای به آن نگاه کنید، شما را به سرنوشت ناخوشایندی محکوم می‌کند. مطمئنا در یک سال خواهید مرد.»

داستان دهکده و ارتباط خانوادگی د استایک با آن در مستند فوق‌العاده وهم‌آور Cill Stuifín (TG4، سه‌شنبه، ساعت 21:30) روایت می‌شود، غوطه‌وری در آب‌های عمیق به مناطق اساطیری غرب کلر، جایی که تاریخ باستان با حافظه مدرن ملاقات می‌کند و داستان‌های قدیمی برای قرن بیست و یکم دوباره متولد می‌شوند.

آیا تا به حال روستایی به نام Cill Stuifín وجود داشته است؟ هیچ کس به طور قطع نمی داند، اما یک بررسی جغرافیایی اخیر ویژگی هایی را در زیر امواجی که ممکن است زمانی بالاتر از سطح دریا بوده اند، شناسایی کرده است، از جمله طرح کلی یک بستر قدیمی رودخانه. پس چگونه Cill Stuifín - یا هر چیزی که بود - در دریا گم شد؟

این سوال - حداقل تا حدی - زمانی که یک زمین لرزه کوچک در سال 2010 این منطقه را لرزاند پاسخ داده شد. در حالی که هیچ خسارتی در پی نداشت، یک رویداد زمین شناسی مشابه هزاران سال پیش ممکن بود برای محکوم کردن یک سکونتگاه در کف دریا کافی باشد.

"چه کسی می تواند بگوید که در گذشته بزرگتر وجود نداشته است؟" مارتینا مک کارتی، ژئوفیزیکدانی که مانند دی استایک، بر اساس داستان‌های سکونتگاه گمشده بزرگ شد، می‌گوید. "هیجان انگیزترین روز زندگی من بود."

اما این فیلم کمتر به خاستگاه سیل استیوفین علاقه مند است – شاید ما هرگز از حقیقت آن چیزی که بوده و کجا رفته است – آگاه نباشیم تا به این موضوع که تا به امروز بر روی تخیلات اعمال می کند.

مک کارتی در حالی که به دریا خیره می شود، می گوید: «ما با آن فولکلور بزرگ شدیم. ما دوران کودکی خود را با وحشت از دیدن سیل استیوفین گذراندیم.