COP31: "عصر همه انرژی ها"

هیثم الغیس دبیرکل سازمان کشورهای صادرکننده نفت (اوپک) است.

جهان در دهه های آینده به برق بیشتری نیاز خواهد داشت، اما تقریبا از سایر منابع انرژی نیز به برق بیشتری نیاز خواهد داشت. آینده تمرکز بر یک انرژی خاص و فراموش کردن راحت نقش دیگران نیست. امروز ما صحبت های زیادی در مورد «عصر الکتریسیته» می شنویم، اما به طور کامل روشن نشده است. آینده باید در مورد «عصر همه انرژی ها» و درک این موضوع باشد که هر انرژی چقدر برای دیگران مهم است.

چهار نکته برخی از نقاط کور در گفتمان پیرامون برق‌رسانی را نشان می‌دهد.

اول، «برق شدن همه چیز» یک واقعیت مادی دارد. این واقعیت چیزهای بیشتری است. به اصطلاح "عصر الکتریسیته" به افزودن سخت افزار در همه جا بستگی دارد. این دستگاه و تجهیزات فشرده است. این به معنای پر کردن خانه‌ها، ادارات، ماشین‌ها و شهرها با چیزهای بیشتر و بیشتر است. تولید و تحویل چنین تجهیزاتی از زنجیره‌های تامین بین‌المللی استفاده می‌کند، با موادی که سفرهای متعددی را انجام می‌دهند، اغلب در سراسر جهان، قبل از خط مونتاژ نهایی. این تدارکات عمدتا تحت تسلط روش های حمل و نقل نفتی هستند.

علاوه بر این، برق‌رسانی بیشتر به «عصر کابل‌ها و شارژرهای بیشتر» منجر می‌شود. هر ابزاری که به آن وابسته است حداقل یک آجر و کابل برق اضافه می‌کند. بسیاری دو یا سه اضافه خواهند کرد. این به معنی ده‌ها شارژر جداگانه، منابع تغذیه کم ولتاژ و سرب، و در مورد خودروهای الکتریکی (EV)، کابل سنگین و سیم‌کشی داخلی ثابت است که همه اینها را به هم متصل می‌کند.

دوم، برق انداختن همه چیز به معنای بیشتر محصولات مشتق شده از نفت است. دستگاه هایی که این هدف به آنها بستگی دارد پلاستیک فشرده هستند. عایق پلاستیکی و ژاکت برای کابل ها مورد نیاز خواهد بود. شارژرها و بلوک های برق پوسته های پلاستیکی اطراف ترانسفورماتور هستند. این دستگاه ها همچنین به بسته بندی نیاز دارند که اغلب از مواد پلاستیکی ساخته شده است.

برخی از فناوری‌های برق‌دار به اجزای پلاستیکی بیشتری نسبت به سیستم‌های سنتی که جایگزین می‌شوند نیاز دارند. به عنوان مثال، یک خودروی برقی با اندازه متوسط ​​احتمالا حاوی 45 درصد کامپوزیت های پلاستیکی و پلیمری بیشتر از یک مدل بنزینی یا دیزلی با اندازه مشابه است. الزامات پتروشیمی برای "برق شدن" اغلب نادیده گرفته می شود. در گزارش ویژه آژانس بین المللی انرژی (IEA) در مورد برق رسانی که قبل از COP31 نوشته شده بود، توجه زیادی به آنها نشد.

علاوه بر این، از دیدگاه خودروهای برقی، یادآوری چالش‌های دیگری که با گسترش آن‌ها روبرو هستند، مانند در دسترس بودن مواد معدنی حیاتی، ظرفیت شارژ عمومی، یارانه‌ها و واقعیت‌های بازار که بر تولیدکنندگان و مصرف‌کنندگان تأثیر می‌گذارد، مهم است.

سوم، همانطور که اوپک بارها نوشته است، نفت و فرآورده های نفتی برای ساخت، نگهداری و نصب شبکه های برق ضروری هستند. اینها شامل کابل ها، خطوط هوایی، دکل ها، ترانسفورماتورها، پست ها و سیستم های کنترل است. با تکثیر کابل های فشار قوی زیر دریا، این امر شاهد افزایش تقاضا برای پلاستیک ها و پلیمرهای تخصصی خواهد بود.

چهارم، فرآورده های مشتق شده از نفت برای تولید برق مهم هستند، صرف نظر از منبع. به طور متوسط، 15 درصد وزن یک توربین بادی از مواد مشتق شده از نفت مانند فایبرگلاس، رزین یا پلاستیک ساخته شده است. حدود 10 درصد از یک پنل خورشیدی سیلیکونی کریستالی معمولی از پلاستیک ساخته شده است. محصولات مشتق شده از نفت در سراسر زنجیره ارزش برای تولید، ساخت و حمل و نقل فناوری های تجدیدپذیر ضروری هستند.

این امر بر این واقعیت تأکید می کند که منابع انرژی در یک بازی حاصل جمع صفر قفل نمی شوند که در آن رشد در یکی منجر به کاهش برای دیگری می شود. آنها در سیلوها کار نمی کنند. تمام انرژی ها برای برآورده کردن رشد تقاضای انرژی جهانی، رفع فقر انرژی که همچنان بر میلیاردها نفر در سراسر جهان تأثیر می گذارد و تأمین امنیت انرژی مورد نیاز خواهند بود.

به جای دسته بندی منظم دوره های انرژی بر اساس منابع، شاید تشخیص وابستگی متقابل آنها و این واقعیت که ما در "عصر همه انرژی ها" هستیم مفید باشد. اوپک از ریاست COP31 حمایت می کند و ما امیدواریم که این پیام در کنفرانس آتی طنین انداز شود، زیرا به مسائل آب و هوایی پرداخته می شود.

*نظرات بیان شده در این مقاله متعلق به خود نویسنده است و لزوما منعکس کننده خط مشی تحریریه آنادولو نیست.