Drumcree: الان کجا هستیم و بعدش چه اتفاقی می افتد؟

رژه درامکری هرگز فقط یک رژه نبود. نه 30 سال پیش امروز نه. پس از نمایش آخر هفته در دادگاه‌ها و خیابان‌ها و جاده‌های روستایی در پورتادون و اطراف آن، تمرکز بیشتر توجه‌ها از آنجا به بلفاست، جایی که کریس برایانت، وزیر امور خارجه ایرلند شمالی در مرکز صحنه قرار خواهد گرفت، متمرکز خواهد شد.

سیاستمدار ولزی تازه وارد این کار شده است و به این باور رسیده است که می تواند تغییری ایجاد کند. به همین ترتیب، همانطور که چند هفته پیش در آکسفورد هنگام صحبت با انجمن بریتانیایی-ایرلندی نشان داد، با اعتماد به نفس و حتی ساده لوحانه به بلفاست آمده است که اکثر کسانی که به او گوش می دهند معتقد بودند هر چه بیشتر بماند، به طور استعاری از او شکست خواهد خورد.

در حال حاضر، برایانت خواستار آرامش است و هر دو طرف با یکدیگر استدلال می کنند. نشانه کمی از هر دو وجود دارد.

انجمن ساکنان درامکری راهپیمایی در جاده گارواقی را تحمل نخواهد کرد - فرقی نمی کند شرایط، تعداد نارنجی پوشان مجاز، گروه موسیقی داشته باشند یا نداشته باشند، زمان روز یا هر چیز دیگری.

خاطرات 30 سال پیش هنوز در جاده گارواقی خام است.

به همین ترتیب، تنش هایی که در آن زمان به جهان نشان داده شد، ناپدید نشدند.

Portadown ممکن است به اندازه دهه 1990 مکانی تلخ نباشد، اما همچنان یکی از پراکنده ترین جوامع در ایرلند شمالی است. روند صلح ممکن است صلح نسبی را برای ایرلند شمالی به ارمغان آورد، اما هماهنگی کمی برای پورتادون به ارمغان آورده است.

با این وجود، برخی زمینه ها نیز ضروری است.

روز دوشنبه، Portadown به کارهای روزانه خود می پردازد: مغازه ها باز هستند، پارکینگ های محلی پر است. برخلاف روزهای سیاه دهه 1990، هیچ کس کشته یا مجروح نشده است.

این اواسط دهه 1990 نیست: صحنه‌های کلیسای درامکری سایه کم رنگ 30 سال پیش است، حتی به چند صد هوادار نارنجی که عصر یکشنبه به صحنه آمدند اجازه می‌دهد - چیزی که Orange Order که نسبت به 30 سال پیش عملکرد بهتری داشته است، موفق شده از آن اجتناب کند.

در جاده گارواگی از درگیری مستقیم، بدون چند گفتار لفظی، بین تظاهرکنندگان ملی‌گرا و سرویس پلیس ایرلند شمالی نیز اجتناب شد، اگرچه هنوز جای تعجب است که چرا پلیس به کمیسیون رژه گفت که معتقد است راهپیمایی درامکری می‌تواند بدون مسائل مهم نظم عمومی برگزار شود.

اگر هفته گذشته به آن اعتقاد داشت، اکنون نمی تواند آن را باور کند. رهبر ساکنان محلی، Breandan Mac Cionnaith - هیچ دوست شین فین، از زمانی که 20 سال پیش به دلیل تصمیم حزب برای حمایت از پلیس با آنها جدا شد - اعلام کرده است که هیچ عقب نشینی و مصالحه ای وجود نخواهد داشت. همانطور که او در روز یکشنبه بیان کرد: «آن هکرها این راه را نمی‌روند، و بس.

آسیب واقعی این بار ممکن است در پورتادون نباشد، بلکه در استورمونت باشد. نائومی لانگ، وزیر دادگستری ایرلند شمالی، رهبر اتحاد، گفت که تولد دوباره بحران درامکری «عمدا سازماندهی شده است» تا نهادهای سیاسی در ایرلند شمالی را از بین ببرد. بیش از چند نفر افکار او را به اشتراک می گذارند.

لانگ صبح دوشنبه به رادیو آلستر بی‌بی‌سی گفت: «نظر من، درست یا نادرست، این است که کسانی هستند که عمدا این درگیری را سازماندهی کرده‌اند تا اطمینان حاصل کنند که استورمونت دچار مشکل می‌شود، که از ابتدا با واگذاری اختیارات مخالف بوده‌اند و این وضعیت را به این منظور دستکاری کرده‌اند».

متأسفانه فکر می‌کنم در حال حاضر طرف‌های دیگر تعهد چندانی برای ادامه حضور در استورمونت به هر طریقی معنادار ندارند، که بله، با مشکل مواجه است.

"فکر نمی‌کنم این چیز جدیدی باشد، استورمونت تقریبا دائما در وضعیت تقریبا فروپاشی است. من به عنوان وزیر دادگستری نگران هستم که فرهنگ بی‌قانونی در جامعه ما وجود دارد، جایی که اگر به نتیجه‌ای که می‌خواهید نرسید، به سادگی قانون را زیر پا می‌گذارید، پلیس را به درگیری می‌کشید و به جای مسئولیت‌پذیری، آنها را مقصر می‌دانید."

نه شین فین و نه حزب اتحادیه دمکراتیک - دو حزبی که بر مجلس و مجریه تسلط دارند - هیچ علاقه ای به موفقیت هر کدام ندارند، البته به دلایل مختلف.

DUP هیچ علاقه ای به تقسیم قدرت ندارد. Sinn Féin که توسط برنامه وحدت خود اخراج شده است، علاقه چندانی به دیدن کارکرد این نهادها ندارد.

با این حال، امواج رادیویی گروهی از درخواست‌ها را شنیدند که وزیر اول ایرلند شمالی، میشل اونیل، و دیگر رهبران ارشد شین فین به دلیل شرکت در تظاهرات جاده گارواگی، که جاده‌ها را مسدود کرده بود و طبق قوانین ۲۰ ساله به پلیس و کمیسیون رژه‌ها اطلاع داده نشده بود، تحت پیگرد قانونی قرار گیرند.

واضح است که آنها درگیر بودند. به همان اندازه واضح است که PSNI برای شروع، یا حداقل برای پایان دادن به چنین تحقیقاتی اشتهای صفر خواهد داشت، اگرچه در دنیای تب‌آلود سیاست ایرلند شمالی، هیچ چیز را نمی‌توان به طور کامل رد کرد.

لانگ می‌گوید که درخواست‌های DUP برای پیگرد قانونی ریاکارانه است، به‌ویژه درخواست آنیل مبنی بر اینکه اونیل باید تحت قوانین وزارتی استورمونت تحریم شود، جایی که وزیران باید در چارچوب قانون عمل کنند.

او با خشکی گفت: "من دوست دارم زمانی که وزیران قوانین را نقض می کنند یا به عنوان MLA نادرست رفتار می کنند، همانطور که باید پاسخگو باشند. این استانداردی است که ما باید انتظار داشته باشیم. متأسفانه این استانداردی نیست که توسط هیچ یک از دو طرف اصلی تعیین شده است."

دایان فورسایت، MLA DUP، با توصیف اظهارات لانگ به عنوان "شرم آور" گفت: "اگر کسی شک داشت که حزب اتحاد رفیق کوچک شین فین است، مداخله شرم آور نائومی لانگ در رادیو بی بی سی امروز صبح تمام شواهد مورد نیاز است - به اتحادیه ها حمله کنید، میشل اونیل را با تردید روبرو کنید."

علاوه بر دیدارهای برنامه ریزی شده روز دوشنبه در بلفاست بین برایانت و ساکنان، و به طور جداگانه با احزاب سیاسی به صورت حضوری یا تلفنی، تمرکز بر دستور نارنجی خواهد بود. اجازه راهپیمایی داشت و در دادگاه پیروز شد، اما ساعت از مجوزی که به آن داده شده بود گذشته است.

آیا درخواست جدیدی ارسال خواهد کرد؟ کمیسیون رژه - ارگانی که در دادگاه به دلیل عدم رسیدگی مناسب به اولین درخواست فرمان مورد تحقیر قرار گرفته است - پس از دریافت آن چه خواهد کرد؟ آیا PSNI دوباره خواهد گفت که راهپیمایی می تواند با خیال راحت برگزار شود، در حالی که همه شواهد علیه آن است؟

به همین ترتیب، آیا دادگاه‌ها قضاوت خواهند کرد که با فرمان نارنجی به دلیل ممانعت از اعمال مجوزی که برای راهپیمایی داشت، که دادگاهی کمتر از دادگاه تجدیدنظر ایرلند شمالی اعطا کرده بود، رفتار ناعادلانه‌ای صورت گرفته است، و اینکه کسانی که مخالف چنین راهپیمایی‌هایی هستند نباید بتوانند با پایین آوردن ساعت پیروز شوند؟

بازی های زیادی در اینجا وجود دارد، نه فقط در Drumcree، یا Garvaghy Road.