شورای شهر دوبلین برای فروش برج Martello در Sandymount پیشی گرفت

پیشنهادی که توسط شورای شهر دوبلین (DCC) کمتر از قیمت راهنمای 1.5 میلیون یورو برای خرید برج Sandymount's Martello در Dublin 4 انجام شد، ناموفق بود، در عوض این بنا توسط یک فرد خصوصی خریداری شد.

بنای حفاظت شده و بنای تاریخی ثبت شده که بیش از دو دهه خالی مانده است، اخیرا فروخته شده است.

به گفته یک منبع آگاه از جزئیات فروش، یک فرد خصوصی این برج را بیش از قیمت راهنمای 1.5 میلیون یورو خریداری کرده است.

چند تن از اعضای شورا خواستار خرید این سازه از سوی شورا پس از عرضه به بازار شده بودند و مقامات شورا نیز مشتاق به دست آوردن این برج بودند و گفتند که این "بخش مهمی از میراث در شهر" است.

قبل از ارائه پیشنهاد ناموفق، گزینه هایی که توسط شورا مشخص شد و توسط روزنامه ایرلندی تایمز مشاهده شد، سه کاربرد بالقوه، از جمله حفظ آن به عنوان یک بنای تاریخی، که باعث تخریب سه طبقه آن در دهه 1980 می شد را به تفصیل شرح داد.

گزینه دیگر نوسازی برج و گسترش آن برای استفاده به عنوان اتاق چای بود، در حالی که احتمال سوم می‌توانست آن را به‌عنوان یک بنای تاریخی با اتاق‌های چای نوساز مستقل و «ارتباط احتمالی به برج» حفظ کند.

مقامات شورا در اوایل تابستان امسال برج را بازرسی کردند و در مکاتبات داخلی آن را به عنوان یک «ساختار نمادین» توصیف کردند، اگرچه یکی از ارزش‌گذاران شهر دوبلین هشدار داد که گسترش آن به «مدرن‌سازی یا تخریب کامل» نیاز دارد.

این چیزی بود که او معتقد بود مالک قبلی "آماده پذیرش آن نیست" و اضافه کرد که رساندن آن به استانداردهای فعلی ساختمان "هزینه زیادی" دارد.

مکاتبات به دست آمده از طریق قانون آزادی اطلاعات نشان می دهد که ارزش گذار همچنین معتقد است که قیمت راهنما "بیش از حد" است.

«بسیار دلخراش»: درخت سدر، اولین رستوران لبنانی ایرلند، در آستانه تعطیل شدن

در یک به روز رسانی در ماه ژوئن، ارزش‌گذار شهر به ریچارد شکسپیر، مدیر اجرایی DCC گفت که شورا پیشنهادی بسیار منصفانه و معقول، اگر تا حدودی کمتر از قیمت راهنما باشد، ارائه کرده است.

با این حال، مشاور املاک Colliers توصیه کرد که سه پیشنهاد ارائه شده است و شورا "ناموفق" بوده است.

این سازه یکی از 28 برج دفاعی بود که بین سال‌های 1804 و 1805 ساخته شد و از بری تا بالبریگان امتداد داشت تا در برابر تهدید تهاجم فرانسه در طول جنگ‌های ناپلئون محافظت شود.

برج Sandymount's Martello در دهه 1960 به یک کافه محبوب تبدیل شد، قبل از اینکه دو دهه بعد یک کافه به آن اضافه شد که پنجره‌های بزرگ آن سال‌ها با کرکره پوشانده شده است.

رابرت نونان، توسعه‌دهنده املاک، برنامه‌هایی برای یک رستوران در این سایت داشت، به این امید که با پیتر لانگان، رستوران‌دار ایرلندی پشت لانگان براسری، یک مرکز مشهور در لندن، شریک شود.

لانگان در سن 47 سالگی، هفته‌ها پس از تحمل جراحات در آتش‌سوزی در خانه‌اش در بریتانیا در سال 1988 درگذشت، و این پروژه پس از مرگ او هرگز به نتیجه نرسید.

صاحب خانه 2.5 میلیون یورویی «غیرقابل سکونت» در دالکی به دنبال تخریب آن است

تا همین اواخر متعلق به مایکل دویل از خانواده هتل های دویل بود. او به دنبال تبدیل این فضا به یک کارخانه آبجوسازی بود، اگرچه در سال 1999 موفق به دریافت مجوز برنامه ریزی نشد.

هیزل چو، عضو شورای حزب سبز، که یکی از چندین عضو شورا بود که از دولت و شورا خواست تا سایت را برای استفاده عمومی خریداری کنند، گفت که این یک "فرصت از دست رفته بزرگ" بود.

او گفت: "این قطعه ای از میراث و بخشی از تاریخ ما است. ما واقعا باید آن را برای استفاده عمومی نگه داریم."

وقتی این سایت وارد بازار شد، وزیر امور خارجه امر هیگینز گفت که دفتر فواید عمومی "هیچ برنامه ای" برای خرید برج ندارد، اگرچه چو استدلال می کند که دولت "باید برای خرید آن وارد عمل می شد".

او گفت: «همیشه این جمله وجود دارد که «آن را به دیگری واگذار می کنیم».

این چیزی نیست که دولت نتواند از عهده آن بربیاید. قیمت آن 20 میلیون یورو نبود. 1.5 میلیون یورو هنوز هم پول زیادی است، اما قیمت بالایی برای چیزی که بتوان دوباره استفاده کرد، نبود.»