Dungeons & Dragons رول ها را برای رفاه بهتر مطالعه می کنند

ویرایش شده توسط Swati Mestri، بررسی توسط اندرو زینین

این مقاله با توجه به روند و سیاست‌های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

انداختن تاس و نبرد با هیولاهای خیالی ممکن است منبع رفاه بعید به نظر برسد، اما Te Whare Wānanga o Waitaha | تحقیقات دانشگاه کانتربری (UC) نشان می‌دهد که گروه‌های Dungeons & Dragons می‌توانند ارتباطات اجتماعی معنی‌داری و احساس قوی تعلق ایجاد کنند.

کورتنی متیوز، دانشجوی دکترا، بازی‌های نقش‌آفرینی رومیزی را به‌عنوان منبع تعلق و رفاه، با استفاده از جامعه Dungeons & Dragons به عنوان مطالعه موردی بررسی کرده است.

تحقیقات او، بازی‌های نقش‌آفرینی رومیزی (TTRPGs) به‌عنوان منبع تعلق و رفاه: دیدگاه هویت اجتماعی، که در مجله Community & Applied Social Psychology منتشر شده است، به بررسی این موضوع می‌پردازد که آیا این جوامع بازی‌سازی تثبیت‌شده می‌توانند نوعی عضویت گروهی معنی‌دار را فراهم کنند که از رفاه حمایت می‌کند یا خیر.

متیوز می‌گوید تحقیقات نشان داده است که گروه‌های اجتماعی می‌توانند منابع مهم رفاه ذهنی و تعلق باشند، اما همه گروه‌ها فواید یکسانی ندارند.

او می‌گوید: «برای اینکه یک گروه بتواند بهزیستی روانی خوب را تسهیل کند، باید بخشی مثبت و معنادار از زندگی یک فرد باشد.

این باعث شد که او پتانسیل Dungeons & Dragons را که معمولا به عنوان D&D شناخته می شود، در نظر بگیرد.

بازی نقش‌آفرینی رومیزی شامل بازیکنان می‌شود که شخصیت‌ها را خلق می‌کنند و به طور مشترک داستانی را تعریف می‌کنند که توسط بازیکن دیگری به نام استاد سیاه‌چال هدایت می‌شود.

متیوز می‌گوید: «هسته‌ی اصلی آن اساسا یک بازی ماجراجویی خودت انتخاب کن با افراد دیگر است. "شما کنار هم نشسته اید، خودتان آن را بازی نمی کنید."

متیوز از 17 سالگی D&D بازی کرده است و می گوید علاقه او به تحقیق در مورد آن از دیدن تأثیری که این بازی می تواند بر بازیکنان داشته باشد افزایش یافته است.

او به یاد می‌آورد که افرادی می‌گفتند بازی به آن‌ها «اعتماد اجتماعی برای رفتن و پیوستن به گروه‌های اجتماعی دیگر» داده است، در حالی که دیگران به طور فزاینده‌ای با اعتماد به نفس خود را ابراز می‌کنند.

او می‌گوید: «شما در حال پیوند با چیزی معنادار هستید که می‌تواند مهارت‌های اجتماعی، کار تیمی، همکاری، دیپلماسی، حل مشکلات را تسهیل کند.

این مطالعه شامل 305 بازیکن موجود از جامعه آنلاین D&D نیوزیلند بود.

شرکت کنندگان یک نظرسنجی آنلاین را تکمیل کردند که رفاه، تنهایی، عزت نفس و احساس تعلق آنها به گروه D&D را پوشش می داد. آنها همچنین شبکه های اجتماعی گسترده تر خود را ترسیم کردند و گروه های مختلف را بر اساس عواملی از جمله مثبت بودن، حمایت و سازگاری با سایر بخش های زندگی اجتماعی خود رتبه بندی کردند.

متیوز می‌گوید که گروه‌های D&D همواره در میان مثبت‌ترین و حمایت‌کننده‌ترین گروه‌ها در شبکه‌های اجتماعی شرکت‌کنندگان رتبه‌بندی می‌شوند، علی‌رغم اینکه شرکت‌کنندگان به طور متوسط ​​زمان کمتری را با آن‌ها می‌گذرانند تا با دوستان یا خانواده.

محققان همچنین دریافتند که احساس قوی‌تر تعلق به یک گروه D&D به طور مثبت با رفاه و عزت نفس مرتبط است.

علی‌رغم صرف زمان کوتاهی با گروه‌های D&D، آن زمان تأثیر ماندگاری بر زندگی افراد خارج از بازی داشت.

این تحقیق می‌تواند پیامدهای گسترده‌تری برای تلاش‌ها برای رسیدگی به تنهایی و بهبود ارتباطات اجتماعی داشته باشد، به‌ویژه به این دلیل که بازی‌های نقش‌آفرینی رومیزی در حال حاضر ایجاد شده‌اند و دسترسی به آن‌ها نسبتا آسان است.

متیوز می‌گوید: «در اینجا این فعالیت گروهی مقرون‌به‌صرفه، به‌طور گسترده در دسترس و قابل دسترسی است که در حال حاضر وجود دارد.

اگر بتوان از چیزی که از قبل تثبیت شده و بسیاری از مردم به آن علاقه زیادی دارند، همه این فواید روانشناختی را به دست آورد، فکر می‌کنم کشف آن عالی خواهد بود.»

یکی از یافته‌هایی که متیوز به آن علاقه‌مند بود این بود که 17 درصد از شرکت‌کنندگان به‌عنوان تراجنسیتی یا دارای تنوع جنسیتی شناسایی شدند، علی‌رغم اینکه مطالعه به‌طور خاص از آن جوامع استخدام نشده بود. او می‌گوید که این نشان می‌دهد که D&D ممکن است به افرادی دسترسی پیدا کند که همیشه از طریق فعالیت‌های اجتماعی سنتی‌تر به خوبی مورد استفاده قرار نمی‌گیرند.

او می‌گوید: «اگر فقط به صورت ارگانیک، ما توانسته‌ایم از این جوامع استخدام کنیم و آنها گروه‌های D&D را درگیر کرده باشند، و در آنها شرکت کنند، پس من فکر می‌کنم که این پتانسیل عظیمی برای جوامعی دارد که دسترسی به آن‌ها سخت است.

متیوز می گوید که این امر به ویژه مرتبط است زیرا هر گروه اجتماعی برای همه قابل دسترس یا جذاب نیست.

متیوز پیشنهاد می‌کند که قدم بعدی این است که افرادی را دنبال کنید که قبلا TTRPG بازی نکرده‌اند و سلامت ذهنی و احساس تعلق آنها را قبل و بعد از شروع بازی بررسی کنید.

او در نهایت می‌خواهد پتانسیل بازی‌های نقش‌آفرینی رومیزی را در محیط‌های اجتماعی، از جمله کتابخانه‌های محلی و مدارس متوسطه بیشتر بررسی کند.

با توجه به اپیدمی تنهایی و بحران سلامت روان، TTRPG مانند D&D می تواند یکی از ابزارهایی باشد که می توانیم برای رفع نیاز به ارتباط اجتماعی در جوامع خود استفاده کنیم.

کورتنی جی. متیوز و همکاران، بازی های نقش آفرینی رومیزی (TTRPGs) به عنوان منبع تعلق و رفاه: دیدگاه هویت اجتماعی، مجله جامعه و روانشناسی اجتماعی کاربردی (2026). DOI: 10.1002/casp.70322

سواتی مستری دارای مدرک لیسانس در مهندسی الکترونیک است و از سال 2019 به عنوان ویرایشگر محتوا کار کرده است. او ویرایش اسناد تحقیقاتی در زمینه فناوری، مراقبت های بهداشتی و علم مواد را تجربه کرده است و علاقه خاصی به فناوری و فضا دارد. نمایه کامل →

فوق لیسانس فیزیک با تجربه تحقیق. علاقه مندان به اخبار علمی طولانی مدت. نقش کلیدی در موفقیت سرمقاله Science X ایفا می کند. نمایه کامل →