Ember Mug 3 سرشار از پتانسیل است، اما طعم تلخی به جا می گذارد

هنگام جعبه گشایی Ember Mug 3، به نبرد غرورآمیز بشریت که مدتهاست علیه طبیعت انجام داده بود فکر کردم. Ember لیوان‌هایی می‌سازد که نوشیدنی‌های شما را برای ساعت‌ها بیشتر از آنچه طبیعت تجویز می‌کند گرم نگه می‌دارد. قهوه و چای از جمله تجملات آرامی هستند که هر روز من را از سر می گذرانند، اما من یک آدم عذاب آور آهسته نوش هستم که برای چندین ساعت یک سفید صاف را شیر می دهم. بنابراین، چشم‌انداز لیوانی که نوشیدنی‌های من را به طور مطلوب گرم نگه می‌دارد، برای یک خبره کاپوچینو که خود را نام می‌برند، لذت بخش بود.

وقتی Ember با سومین سری از سری جرعه‌های هوشمندش تماس گرفت، فرصت را غنیمت شمرده‌ام تا آن را امتحان کنم، به‌ویژه که لیوان 2 در لیست هدیه‌های ما مانند بهترین هدایا برای معلمان و کارگران از راه دور، یک پای ثابت بوده است. اما همانطور که پرومتئوس قبل از من یاد گرفت، عواقب ناخواسته ای برای سرقت آتش وجود دارد.

اکنون ساعت 3 بعدازظهر است و طبق برنامه Ember یک فنجان قهوه روی میز من نشسته است، دو سوم پر و دقیقا 136 درجه فارنهایت. Ember Mug 3 با ظرفیت 14 اونس، سنگین‌تر از آن چیزی است که انتظار داشتم، وزن آن بیشتر شبیه یک قمقمه 24 انسی است تا کامپیوتر کوچک و عنصر گرمایش را در پایه خود جای دهد. بر این اساس، محکم، نرم در دست، اما با یک صدای فلزی رضایت‌بخش در برابر ناخن‌های من، احساس می‌شود، و قابل شستشو در ماشین ظرف‌شویی است. یک LED نازک و کم رنگ زیر لوگو به من اطلاع می دهد که وقتی به برنامه نگاه نمی کنم، فنجان روشن است.

روی یک زیر لیوانی قرار می گیرد که در واقع پد شارژ فنجان است. این بدان معناست که شما باید از ریختن مایعات روی زیر لیوانی خودداری کنید، یک کودتای ضدفرهنگی علیه مفهوم زیر لیوانی.

شارژر زیر لیوانی یک ترفند ساده است، اما نه چندان قوی. هنگامی که من برای اولین بار از لیوان 3 استفاده کردم، آن را روی 145 درجه تنظیم کردم - بالای محدوده دمای پشتیبانی شده و همچنین دمای ایده آل برای قهوه دم کرده - و آن را روی زیر لیوانی با عمر باتری حدود 30 درصد قرار دادم. باتری ظرف دو ساعت از بین رفت و سرعت شارژ آهسته ارائه شده توسط زیر لیوانی برای حفظ آن بسیار کم بود. با باتری پر، به نظر می رسید که لیوان سرعت بسیار بهتری دارد، و من به طور مداوم نوشیدنی ها را تخلیه می کردم، نه باتری ها.

احتمالا دلیل خوبی وجود دارد که Ember به جای استاندارد قوی‌تر Qi، از شارژر پوگو دو پین استفاده می‌کرد تا از تولید گرمای اضافی جلوگیری کند، اما من همچنان آرزو می‌کنم که این شارژر در اینجا باشد. همچنین ای کاش زیر لیوانی از یک کانکتور USB-C استفاده می‌کرد تا از دوشاخه‌ای که به سختی جایگزین می‌شود برای برق دیوار.

به نظر می رسد که Ember کاملا آگاه است که باتری یک نگرانی است. اگر فکر می کنید درب شامل باتری های اضافی در آن است، بخشیده خواهید شد، زیرا نسخه بازاریابی سه ساعت عمر اضافی را هنگام استفاده از آن تبلیغ می کند. اما نه، این یک درب لیوان معمولی است. عمر اضافی باتری از به دام افتادن گرما ناشی می شود. دستگاهی که برای مخالفت با ترمودینامیک طراحی شده است، باید به آنها تعلل داشته باشد.

بزرگترین مشکل من با لیوان 3 برنامه آن است. هر زمان که یک تکه فناوری با یک برنامه اجباری روی میز من می آید، تجربه همیشه بیشتر در مورد برنامه است تا سخت افزار. اینجا فرقی نمی کند. راه‌اندازی یکپارچه بود، و با سهولتی که می‌توانستم تنظیمات دمای خود را شماره‌گیری کنم، امیدهای من بیشتر شد. اما از آن نقطه، اوضاع بدتر شد. اغلب، دما را تغییر می‌دادم یا لیوان 3 را در برنامه Ember خاموش می‌کردم، اما بعدا متوجه می‌شدم که هنوز روی تنظیمات قبلی قفل است.

و از زمان نوشتن این مقاله، تقریبا نیمی از زمانی که سعی می کنم از آن استفاده کنم، باید لیوان را دوباره به بلوتوث گوشی خود جفت کنم. چندین بار، برنامه هنگام راه اندازی یک پیام خطا به من ارائه کرد. به عنوان مرجع، من از یک تلفن Android استفاده می کنم و نمی توانم با تجربه در iOS صحبت کنم.

همچنین ای کاش روشی برای تنظیم دمای لیوان به صورت دانه بندی شده روی خود دستگاه وجود داشت. اگر برنامه همراه فنجان چای شما نیست، فنجان چای شما در عوض یکی از معدود تنظیمات از پیش تعیین شده دمایی خواهد بود که با فشار دادن دکمه تکی در پایین لیوان استفاده می شود. بله، زمانی که لیوان پر از مایع است، قرار دادن دکمه زیر آن به یک تلاش بسیار خطرناک تبدیل می شود.

در مورد کاری که Ember Mug 3 با نوشیدنی‌ها انجام می‌دهد، شیمی پایه به ما می‌گوید که گرما باید ساختار مولکولی یک نوشیدنی و بنابراین طعم آن را تغییر دهد. در واقع، طعم قهوه زمانی که در لیوان 3 گرم نگه داشته می‌شود، به طرز ماهرانه‌ای متفاوت است. پس از یک ساعت در دمای 140 درجه، دم‌کرده‌ای از برشته متوسط ​​کلمبیایی که من از دانه‌های تازه برشته شده درست کردم، برخی از نت‌های میوه‌ای خود را از دست داد و طعم تلخ‌تری پیدا کرد. بعد از اینکه فکر کردم قهوه جوش را آنقدر گرم نگه نمی دارم، صبح روز بعد لیوان را روی 130 درجه تنظیم کردم و در نهایت تا اواسط هفته روی 120 قرار گرفتم.

نوشیدنی های اسپرسو و شیر چندان خوش مزاج نبودند و یک لاته در Ember دو ساعت بعد از اینکه باریستا آن را به من داد طعم خوبی داشت.

چای سیاه که حساسیت کمتری به دماهای بالا دارد، به خصوص در دمای متوسط، عملکرد بهتری دارد. بهترین آن چای گیاهی بود - فنجان شبانه Sleepytime من در دمای جرعه جرعه کامل باقی می ماند و گرمای حفظ شده در واقع به نظر می رسد طعم آن را با گذشت زمان بهبود می بخشد. من تمام نوشیدنی هایم را بدون شکر مصرف می کنم و فقط یک قطره شیر کامل به قهوه دم کرده اضافه می کنم. مسافت پیموده شده شما ممکن است مطابق با آماده سازی نوشیدنی شما متفاوت باشد.

چیزی که نمی توان به راحتی ارزیابی کرد این است که چقدر جادویی است که یک نوشیدنی داغ چند ساعت بعد از اینکه متوجه شدید که باید ولرم باشد، احساس می کنید. مهم نیست که من چقدر از لیوان 3 استفاده می کردم، هر جرعه جرعه ای برایم یک حلقه فرستاد. مثل زمانی است که فکر می کنید می خواهید آب صاف بنوشید و به جای آن گازدار است. من کار کردن روی میز را تجربه لذت بخش تری با لیوان Ember در کنارم دیدم، و همانطور که به پاییز و زمستان می رویم، هیجان زده هستم که آن را آنجا نگه دارم.