برنامه ورزش با 23 درصد کاهش خطر مرگ در بیماران سرطانی مرتبط است

ورزش معمولی و متوسط ​​مدت‌هاست که با مجموعه‌ای از نتایج مثبت سلامت مرتبط است، اما تحقیقات جدید نشان می‌دهد که می‌تواند به بهبود بیماران سرطانی نیز کمک کند.

یافته‌های جدید که در مجله British Journal of Sports Medicine منتشر شده است، از طریق سوابق و شواهد موجود به دست آمده و به این نتیجه رسیده‌اند که ورزش ساختاریافته می‌تواند به افراد مبتلا به سرطان کمک کند عمر طولانی‌تری داشته باشند و زمان بیشتری برای بهبودی داشته باشند.

محققان تایوانی 123 مطالعه قبلی و 21 کارآزمایی بالینی را از سراسر جهان مورد بررسی قرار داده بودند و منتشر کردند که افرادی که به عنوان بخشی از یک برنامه مراقبتی یا سلامتی ورزش می کردند، 23 درصد کمتر از افرادی که ورزش نمی کردند احتمال مرگ و 17 درصد کمتر در معرض خطر ابتلا به سرطان بودند.

محققان همچنین دریافتند افرادی که ورزش می کردند 18 درصد کمتر در معرض خطر مرگ ناشی از هر بیماری و 26 درصد کمتر در معرض خطر مرگ ناشی از سرطانی بودند که در ابتدا تشخیص داده شده بود.

کسانی که 70 درصد از رژیم ورزشی تعیین شده خود را تکمیل کردند، دومی را تشکیل دادند.

نویسندگان این مطالعه گفتند: «این نتایج در نظر گرفتن ورزش ساختاریافته به عنوان یک درمان کمکی مؤثر در مراقبت‌های سرطان‌شناسی، با مزایای بالقوه بقا و عود که فراتر از نقش سنتی آن در بهبود کیفیت زندگی است، حمایت می‌کند.»

دکتر لوسی هوپر، پزشک و یکی از بنیانگذاران Coyne Medical، یافته ها را بررسی کرد.

هوپر به نیوزویک گفت: "این یک بررسی عالی است زیرا شواهد را گرد هم می آورد و به وضوح قدرت بالقوه ورزش را پس از تشخیص سرطان نشان می دهد." در درمان سرطان، داروهای جدید یا رژیم‌های درمانی مانند شیمی‌درمانی ممکن است توصیه شوند حتی زمانی که خطر عود را تنها چند درصد کاهش می‌دهند. بنابراین اندازه تأثیری که با ورزش در اینجا مشاهده می‌شود واقعا چشمگیر است. اگر ورزش یک قرص بود، با فوایدی به این بزرگی، یک پرفروش بود.»

سرطان یکی از علل اصلی مرگ و میر در سراسر جهان است، به طوری که سرطان ثانویه یا بازگشتی در 20 تا 40 درصد از بیماران، حتی پس از درمان های شدید مانند شیمی درمانی ایجاد می شود. کارشناسان می‌دانند که ورزش معمولا خستگی را کاهش می‌دهد و کیفیت زندگی برخی از بیماران را بهبود می‌بخشد، اما محققان می‌خواستند پتانسیل آن را برای طولانی‌تر کردن بقا نیز بررسی کنند.

آن‌ها پایگاه‌های داده‌ای را برای کارآزمایی‌های بالینی تصادفی‌سازی و کنترل‌شده که تا پایان سال ۲۰۲۵ در مورد بقا و عود بیماری در بزرگسالان مبتلا به سرطان منتشر شده بود، بررسی کردند که به آن‌ها گفته شد روال‌های تمرینی خاصی را دنبال کنند.

آنها در ابتدا 123 مطالعه شامل 21 کارآزمایی بالینی را از آمریکای شمالی، اروپا، استرالیا و آسیا که در مجموع 8449 شرکت‌کننده را شامل می‌شد، گردآوری کردند.

آنها خاطرنشان کردند که 88 درصد از شرکت کنندگان زن بودند و میانگین سنی همه شرکت کنندگان 47 سال بود. محققان همچنین دریافتند که میانگین دوره نظارت برای این تمرین برنامه ریزی شده 64 ماه بود.

پس از گردآوری داده ها، آنها دریافتند که ورزش ساختاریافته به جای نتایج شناخته شده مانند سلامت روانی و توانایی فیزیکی، با بهبود قابل توجهی در بقا همراه است.

با وجود یافته‌های مثبت، شواهد واضحی مبنی بر اینکه ورزش ساختاریافته زمان قبل از بدتر شدن سرطان بیماران را طولانی‌تر کند یا احتمال باقی ماندن سرطان تهاجمی پس از درمان‌های معمول مانند شیمی‌درمانی را افزایش دهد، وجود نداشت.

با این حال، تجزیه و تحلیل "اکتشافی" آنها به این نتیجه رسید که این همبستگی های مثبت در میان شرکت کنندگانی که حداقل 70 درصد از برنامه تمرینی خود را تکمیل کرده بودند، قوی تر بود.

جالب توجه است که برآوردهای بقا به تمرینات هوازی فشرده تر و تمرینات ترکیبی ایروبیک و تمرینات قدرتی ترجیح داد. علیرغم تمام گفتمان های فرهنگی پیرامون اهمیت تمرینات قدرتی، در این تحقیق خاص، هیچ ارتباط روشنی برای تمرین قدرتی به تنهایی یافت نشد.

با این حال، توجه به این نکته مهم است که این یافته تنها بر اساس یک کارآزمایی کوچک است که فقط 129 نفر را شامل می شد. همچنین محدودیت های دیگری وجود دارد که باید به طور کلی در نظر گرفت. محققان اذعان کردند که مهاجرت شرکت‌کنندگان در گروه‌های مقایسه به سمت رفتارهای سالم‌تر، که می‌تواند پیامدهای سلامت بهتر آنها را توضیح دهد. در میان داده‌های بررسی‌شده نیز غلبه شواهد از آزمایش‌های سرطان سینه، با شواهد کمی در مورد بیماری در مرحله پیشرفته بود.

محققان گفتند: «تمرینات هوازی باعث ایجاد شرایط قلبی عروقی سیستمیک، تحرک سلول های ایمنی و عادی سازی پرفیوژن تومور می شود، مکانیسم هایی که مستقیما با کنترل سیستمیک تومور مرتبط هستند.

در واقع، چندین توضیح بیولوژیکی برای مزایای مشاهده شده وجود دارد.

ورزش معمولی و متوسط ​​می تواند پاسخ سیستم ایمنی بدن به سرطان را تقویت کند و جریان خون را در تومورها بهبود بخشد و به طور بالقوه به درمان بهتر کمک کند. همچنین ممکن است به سلول‌ها در ترمیم آسیب DNA کمک کند، و به طور بالقوه تغییراتی را که می‌تواند تومورها را تهاجمی‌تر کند، پاک کند.

هوپر گفت: "من فکر می کنم برخی از نگرش ما نسبت به ورزش در طول درمان سرطان از مکان مناسبی ناشی می شود." ما به طور قابل درک نمی خواهیم به افرادی که در حال حاضر تحت درمان فوق العاده سختی هستند، فشار بیشتری وارد کنیم.

اما می توان از بیماران حمایت کرد تا هر کاری را که می توانند انجام دهند، در زمانی که می توانند، و امیدواریم که پس از بهبودی، آن را به حرکت بیشتر و شدت بیشتر تبدیل کنند. بعد از اینکه همه چیز به آن پرداخته شد، ورزش نباید به نظر یک امر اضافی اختیاری باشد. این باید بخشی از برنامه درمانی در کنار درمان‌ها، قرار ملاقات‌های بعدی و اسکن‌ها باشد.»

تزانگ، سی، و همکاران. (2026). مداخلات ورزشی ساختاریافته و نتایج بقا در بیماران مبتلا به سرطان: مرور سیستماتیک و متاآنالیز کارآزمایی‌های تصادفی‌سازی و کنترل‌شده. مجله پزشکی ورزشی بریتانیا . https://doi.org/10.1136/bjsports-2026-111664.

در مورد این داستان با سردبیران نیوزویک تماس بگیرید: مارک وارگاس و اما لی سانگ