Fashion’s Green Transition دارای یک قطع ارتباط خریدار و تامین کننده است

در نشست سالانه Cascale در روز چهارشنبه در آتن، آصف خان، مدیر اجرایی زنجیره تامین و پایداری در Mondetta، اذعان کرد که تضاد اصلی جاه‌طلبی‌های سبز مد را زیر سوال می‌برد: در حالی که پایداری نیازمند یک استراتژی منبع‌یابی بلندمدت است، برندها کاملا بر توانایی چرخش در لحظه تکیه می‌کنند.

خان اعتراف کرد که این یک واقعیت تجاری است که شرکت هایی مانند او را محدود می کند. او گفت که با حرکت در یک محیط ناپایدار شکل گرفته از تقاضاهای مصرف کننده در حال تغییر، روندهای در حال تحول و بی ثباتی ژئوپلیتیکی، برندها نمی توانند تضمین های خرید چند ساله ای را که کارخانه ها برای توجیه سرمایه گذاری های قابل توجه نیاز دارند، ارائه دهند.

کاسکال می‌خواهد «جمعی» را به فعالیت جمعی بازگرداند

با افزایش انتشار مد برای دومین سال متوالی، Aii می داند که چه چیزی باید تغییر کند

در جستجوی جایگزین‌ها، مد برای خوب به دنبال یافتن چیزی است که بعد از «Forever Chemicals» می‌آید.

برای پر کردن این شکاف، Mondetta 80 درصد از سفارشات خود را در میان 20 درصد تامین کنندگان اصلی ادغام می کند و از آنها با پیش بینی های تقاضای قوی تر، پروژه های با سرمایه مشترک و وام های بدون بهره برای ارتقای پایداری حمایت می کند. اما چنین اقداماتی استثنا هستند تا قاعده. در سرتاسر بازار، اصطکاک ساختاری بین سربار کارخانه و آنچه برندها واقعا مایل به پرداخت هستند، مانع از گسترش کامل تلاش‌های کربن‌زدایی می‌شود.

کریشنا ماندا، رئیس جهانی پایداری در Lenzing Group، گفت که تأمین‌کنندگان، در بیشتر موارد، هنوز هم انتظار می‌رود که این تعهدات اولیه را در حالی که با حاشیه‌های بسیار کم کار می‌کنند، انجام دهند. در حالی که راه حل های کم هزینه مانند بهبود بهره وری را می توان از طریق بدهی های کوتاه مدت تامین مالی کرد، ارتقاء زیرساخت های عمده مانند پمپ های حرارتی صنعتی یا دیگ های برقی مستلزم دوره های بازپرداخت 5 تا 10 ساله است. او گفت، پس سوال تعیین کننده این است که چگونه می توان شرایطی را ایجاد کرد که به شرکای زنجیره ارزش اعتماد به نفس سرمایه گذاری در این تحول را بدهد.

این تنش در روز دوم کنفرانس سه روزه خط اصلی بود، جایی که واضح بود که مفهوم ریسک مشترک، که قبلا مملو از آن بود، با تلاقی بی‌سابقه تعرفه‌ها، تضادها و تغییرات نظارتی بیشتر شده است. همانطور که ایزوبل آرچر، مدیر برنامه حقوق کار در مرکز تجارت و حقوق بشر، در یک کارگاه برنامه ریزی سناریو اشاره کرد، بحران ها به ندرت مشکلات جدیدی ایجاد می کنند. در عوض، آنها معمولا نقاط فشاری را که از قبل در شیوه‌های خرید روزانه وجود دارد، تقویت می‌کنند.

او گفت: "آنچه می بینیم فشارهای ناشی از زمینه های خارجی است که عدم تقارن توان قابل توجه بین خریداران و تامین کنندگان در زنجیره تامین جهانی را تشدید می کند."

آرچر گفت که جدا از سرمایه گذاری سرمایه، حتی قوانین اساسی اساسی نیز تحت فشار فرو می ریزند. او خاطرنشان کرد که برندها اغلب درخواست‌های یک‌جانبه‌ای برای محافظت از حاشیه‌های خود دارند، سفارش‌ها را به تاخیر می‌اندازند یا لغو می‌کنند، دوباره در مورد پرداخت‌ها مذاکره می‌کنند، تقاضای تخفیف می‌کنند و زمان تحویل را کاهش می‌دهند.

آنا ریوت، افسر ارشد تاثیر نوردیک در EY، در پنلی که توسط کورت کیپکا، مدیر ارشد تاثیر در موسسه Apparel Impact مدیریت می‌شد، گفت: مطمئنا، زبان مدیران C-suite در مورد پایداری طی دو سال گذشته در میان آشفتگی‌ها و تحولات فزاینده تغییر کرده است. او گفت، اما در حالی که روایت به طور فزاینده ای در مورد محافظت و ایجاد ارزش، و همچنین ایجاد انعطاف پذیری است، یک چالش کلیدی این است که پایداری همچنان به عنوان هزینه یا سرمایه گذاری در نظر گرفته می شود.

او با استناد به مقاله مشترک گروه H&M و EY با بینش HSBC و Aii که نشان می دهد تامین مالی کربن زدایی زنجیره تامین برای حفاظت از ارزش بلندمدت شرکت ضروری است، گفت: "ما باید هزینه عدم اقدام را در هر بخش از تجارت، از جمله کربن زدایی زنجیره تامین برجسته کنیم." هنگامی که شما آن را قابل مشاهده می کنید، سیگنال قدرتمندی به مدیران عامل و مدیران مالی می فرستد: تاخیر در اقدام تنها هزینه بسیار وحشیانه تری را بعدا به تعویق می اندازد."

هامپوس استار فریبرگ، رئیس استراتژی پایداری و کنترل در گروه H&M، با این موضوع موافقت کرد. او گفت که خرده فروش سوئدی استراتژی های تجاری و پایداری جداگانه ای ندارد. فقط یکی وجود دارد که هر دو را در بر می گیرد.

او گفت: «ما به هزینه در مقابل یک کسب‌وکار معمولی نگاه نمی‌کنیم، بلکه به نحوه ایجاد ارزش از طریق کاری که در زمینه پایداری انجام می‌دهیم – مرتبط با انعطاف‌پذیری زنجیره تأمین، امنیت انرژی و در نهایت رقابت‌پذیری خود به عنوان یک برند، نگاه می‌کنیم.» او به مدل‌های تأمین مالی سبز داخلی H&M - که قبلا به تولیدکننده نساجی هندی Arvind کمک می‌کرد تا دیگ‌های زغال سنگ خود را با سیستم بیوگاز جایگزین کند - و همچنین مشارکت آن در تلاش‌های مشترک گسترده‌تری مانند ابتکار تأمین‌کننده آینده اشاره کرد.

متیو گونتر، معاون پایداری شرکت در TAL Apparel، به ماندا گفت که از آنجایی که این شرکت خصوصی است، تولیدکننده پوشاک مستقر در هنگ کنگ مدت‌هاست که می‌تواند دیدگاه طولانی‌تری داشته باشد، پروژه‌های پایه کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای را در ترازنامه خود تامین مالی کند، در حالی که از توافق‌نامه‌های خرید برق صفر-CapEx برای نصب سوخت‌های خورشیدی روی پشت بام به تاسیسات خورشیدی پایین‌تر استفاده می‌کند. تایلند و ویتنام

اما حتی این رویکرد هم به سقف رسیده است. فاز بعدی کربن زدایی - به عنوان مثال، جایگزینی دیگ‌ها با مدل‌های برقی - هزینه‌های عملیاتی را به شدت افزایش می‌دهد و بدون سرمایه‌گذاری مشترک یا تضمین خرید طولانی‌مدت از شرکای برند غیرقابل دفاع می‌شود.

این شکاف مالی موسسات مالی را وادار کرده است تا ابزارهای جدیدی را برای تخصیص مجدد ریسک و باز کردن نقدینگی بلندمدت معرفی کنند. کلر وودمن، رئیس جهانی راه حل های تجارت پایدار در بانک HSBC توضیح داد که یکی از این ابزارها تامین مالی پایدار در زنجیره تامین است. تحت این برنامه‌ها، بانک‌ها از قدرت اعتباری خریدار برند برای پرداخت فاکتورهای کارخانه پس از ارسال استفاده می‌کنند نه اینکه تامین‌کنندگان را بین 60 تا 90 روز منتظر بمانند. تأمین‌کنندگانی که شاخص‌های کلیدی عملکرد پایداری تأیید شده را برآورده می‌کنند، واجد شرایط نرخ‌های بهره پایین‌تر هستند و جریان نقدی را برای پروژه‌های کربن‌زدایی با هزینه بالا آزاد می‌کنند.

وودمن گفت، از آنجایی که تامین کنندگان و تولیدکنندگان آلاینده ها را حفظ می کنند و در نهایت تغییرات فیزیکی را ارائه می دهند، با این حال، افزایش سرمایه گذاری در مقیاس همچنان به سیگنال های خریدار قوی بستگی دارد.

او افزود: «خریداران باید سطحی از راحتی را فراهم کنند. "در حالی که ما از شما قدردانی می کنیم که نمی توانید 100 درصد اطمینان ارائه دهید، می توانید سیگنال های خرید و اطمینان مناسبی را ارائه دهید. در جایی که تامین کنندگان واقعا استراتژیک هستند - برای یک برند خاص یا به عنوان یک مجموعه - باید در مورد سطح حمایتی که یک برند می تواند ارائه دهد تا مورد سرمایه گذاری برای آن تولیدکنندگان جذاب تر شود، صحبت کرد."

پریانکا خانا، مدیر نوآوری مقیاس‌پذیری در Fashion for Good، در پانل ماندا گفت، با این وجود، پشتیبانی از تامین‌کننده‌های فردی تا این حد ادامه خواهد داشت، جایی که او از حرکت فراتر از اصلاحات تسهیلات به تسهیلات به سمت رویکردی مبتنی بر خوشه‌ای که استخرها از امکانات متعدد و برندهایی که از آن‌ها منبع می‌آیند تقاضا دارند، صحبت کرد.

او گفت: «در سطح خوشه‌ای، از آنجایی که ما به محصول و جغرافیا نگاه می‌کنیم، مداخلات مورد نیاز بسیار شبیه به هم هستند، خواه شامل خدمات شهری، انرژی یا برخی از ماشین‌آلات و فرآیندهای بزرگتر باشد. به عنوان مثال، راه‌حل‌هایی که می‌توان در سطح پارک نساجی یا کلاستر ارائه کرد بسیار امکان‌پذیرتر می‌شود. یک مثال بسیار کوچک: سفارش یک سیستم فن‌آوری پایه چهارتایی برای یک مرکز واحد در مقابل ثبت سفارش برای 10 تا 15 دستگاه در کل خوشه، قیمت را نیز پایین می‌آورد.

خوشه‌ها همچنین می‌توانند ساختارهای مالی ترکیبی را فعال کنند که وام‌های تجاری، ضمانت‌های بانکی توسعه و سرمایه‌گذاری مشترک برند را ترکیب می‌کند و ریسک را بین سهامداران متعدد پخش می‌کند. خانا گفت، با این حال، برندها اغلب نسبت به تامین مالی زیرساخت های مشترک محتاط هستند.

نقطه گیر، دوباره، همسو کردن انگیزه ها بین خریداران و تامین کنندگان در خدمت به نیازهای گسترده تر صنعت است.

چگونه می‌توانیم خرید بیشتری ایجاد کنیم تا برندها بتوانند مستقیما به یک خوشه کمک کنند، نه فقط به تأمین‌کنندگانی که برای آنها کار می‌کنند؟» او گفت.