برای رودخانه های وحشی مانند کارنالی، فاجعه نپال یک هشدار و یک پاسخ است (تفسیر)

اخیرا، فروریختن یخبندان در فلات تبت باعث شد که دیواری از آب و آوار در مرز نپال و چین خروشان کند. تا زمان انتشار این انتشار، بیش از 1000 نفر کشته شده اند و بیش از 4000 نفر در مجموع در نپال و چین مفقود هستند. گروه‌های نجات همچنان در حال حفاری در گل و لای هستند تا صدها کارگر را پیدا کنند که گمان می‌رود در داخل تونل‌های پروژه‌های برق آبی در رودخانه تریشولی گیر افتاده‌اند - تونل‌هایی که به اندازه کافی بزرگ هستند که کامیون‌ها را از آن عبور دهند و اکنون با گل و لای خفه شده‌اند. این صرفا یک فاجعه طبیعی نیست.

این پیش نمایشی است از آنچه تغییرات آب و هوایی برای هیمالیا در نظر گرفته است و زنگ خطری برای هجوم سرسختانه نپال برای سد کردن تقریبا همه رودخانه های این کشور است. یکی از ما سه دهه را صرف اجرای رودخانه ها و ساختن جنبش های حفاظت از رودخانه از یک کمپ اصلی در کاتماندو کرده است. دیگری سال‌های برابری را صرف مبارزه برای حفاظت از رودخانه‌های غرب آمریکا و سراسر جهان کرده است.

ما از کشورهای مختلف و رودخانه‌های مختلف می‌آییم، اما به یک نتیجه رسیده‌ایم: فاجعه سیل نپال هشداری است که باید طرز فکر این کشور - و سرمایه‌گذاران بین‌المللی که رونق برق آبی آن را تضمین می‌کنند - درباره همه رودخانه‌های ما، به ویژه رودخانه کارنالی، آخرین رودخانه بزرگ نپال که هرگز سد نشده است، تغییر دهد. کارنالی یکی از بهترین رودخانه‌های جهان برای رفتینگ در آب‌های سفید است، زیرا سدی ندارد و دارای تعداد زیادی رپید کلاس 5 است. تصویر از فدراسیون بین المللی رفتینگ.

فاجعه نوشته شده در کوه ها سیل که فقط… این مقاله در اصل در Mongabay منتشر شده است