نفس نفس زدن برای هوا: ساکنان بورنئو در حالی که جزیره در حال سوختن هستند، دست و پنجه نرم می کنند

این مقاله با توجه به روند و سیاست‌های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

هنگامی که از یک مخزن اکسیژن استنشاق می کرد، سودارسونو در حالی که از خانه کوچکش در پالانگکارایا در بورنئو اندونزی تخلیه می شد، لرزید.

این مرد 57 ساله پس از بیرون رفتن با سه دوستش روز قبل برای مبارزه با آتش‌سوزی‌هایی که نزدیک‌تر به خانه‌های حومه شهر در استان کالیمانتان مرکزی بود، یکی از مناطقی که ماه‌ها از شعله‌ها و مه شدیدتر آسیب دیده بود، بیمار شد.

این کارگر ساختمانی و کشاورز هفته گذشته در حالی که او را در آمبولانس برای رفتن به بیمارستان بار می‌کردند به خبرگزاری فرانسه گفت: "من ماسک، عینک، همه چیز می‌پوشیدم، اما دود دورم را احاطه کرده بود. به خانه رفتم چون دیگر طاقت نداشتم."

حیاط خلوت سودارسونو با شعله های آتش سیاه شده بود و تنها چند تنه درخت و دود خشک باقی مانده بود.

سودارسونو پیش از بسته شدن درهای آمبولانس گفت: "امیدوارم دیگر مه ای وجود نداشته باشد، کالیمانتان مرکزی عاری از آتش سوزی باشد تا مردم بتوانند احساس امنیت کنند، کار کنند و امرار معاش کنند."

او در میان بیش از 11000 نفری است که به دلیل عفونت های تنفسی در Palangkaraya طی یک بحران چند ماهه آتش سوزی که همسایگان اندونزی را با آلودگی مه سمی تحت تاثیر قرار داده است، تحت درمان قرار گرفته است.

به گفته وزارت بهداشت اندونزی، بیش از 300000 نفر در هفت استان از ماه اوت تا اکتبر به دلیل عفونت های دستگاه تنفسی بیکار شده اند.

الکساندرا سوریا حبساری در پناهگاهی در نزدیکی که توسط سازمان‌های غیردولتی در Palangkaraya اداره می‌شود، برای مشکلات تنفسی و سردرد با نبولایزر و اکسیژن درمان شد.

حبصاری به خبرگزاری فرانسه گفت: «من واقعا خسته شده‌ام، اما حتی نمی‌دانم قرار است با چه کسی عصبانی باشم... این در حال حاضر بسیار فراتر از آن چیزی است که تحمل آن برای یک انسان عادی تلقی می‌شود.»

دود سمی ساطع شده از آتش‌سوزی‌های جنگلی حاوی عناصر مضری از جمله فرمالدئید، سیانید هیدروژن و آمونیاک و همچنین ذرات PM2.5 به اندازه کافی کوچک برای نفوذ به ریه‌ها یا جریان خون است.

سازمان بهداشت جهانی قرار گرفتن در معرض PM2.5 را با افزایش بیماری و مرگ مرتبط دانسته است.

این غول جنوب شرقی آسیا ماه‌ها برای مهار آتش‌سوزی‌هایی که ناظر جنگل‌زدایی Nusantara Atlas می‌گوید بیش از 1.9 میلیون هکتار (4.7 میلیون هکتار) را در 9 ماه منتهی به سپتامبر مصرف کرده است، مبارزه کرده است.

دولت این رقم را تایید یا رد نکرده است.

در میان مخالفت‌های دیپلماتیک از سوی کشورهای همسایه که مجبور به تنفس هوای ناپاک شده‌اند، صبر در داخل کشور نیز رو به پایان است که با اعتراضات ضد دولتی پراکنده مشخص شده است.

وزارت بهداشت گفت که نزدیک به 500 مرکز در سراسر کشور راه اندازی کرده است که مردم می توانند به اکسیژن رایگان و درمان بیماری های مرتبط با مه دسترسی داشته باشند.

نزدیک به 300 نفر از آنها در مرکز کالیمانتان هستند، جایی که آتش سوزی و مه بسیار بد بوده است.

دولت محلی همچنین اتوبوس هایی با مخازن اکسیژن در اطراف Palangkaraya مستقر کرده است.

یکی از ذینفعان، سیتی جومیاتی، گفت که مدت هاست با قرمزی، سوزش چشم، گلودرد و سرفه دست و پنجه نرم می کند.

او روز شنبه به خبرگزاری فرانسه گفت: «امروز، در این اتوبوس، می توانم برای تنفس رایگان کمک بگیرم.

ریدوان، مسئول بهداشت محلی، که مانند بسیاری از اندونزیایی‌ها یک نام دارد، گفت افرادی که بیشتر تحت تأثیر بیماری‌های تنفسی قرار می‌گیرند بین 17 تا 59 سال سن دارند - کسانی که حتی در هوای سمی برای کار بیرون می‌روند.

حبسری، 43 ساله، گفت که رفت و آمد روزانه 20 دقیقه ای او به دفتر به شکنجه تبدیل شده است.

او گفت: "قرار است بتوانیم آسمان آبی را ببینیم، اکسیژن نفس بکشیم، خورشید را ببینیم و از هوای پاک لذت ببریم. اما وقتی اینگونه است، چیزی که تنفس می کنیم سم است."

فوق لیسانس فیزیک با تجربه تحقیق. علاقه مندان به اخبار علمی طولانی مدت. نقش کلیدی در موفقیت سرمقاله Science X ایفا می کند. نمایه کامل →