GLP-1 ممکن است پیری بیولوژیکی را کند کند

فراتر از توجه گسترده ای که داروهای GLP-1 برای درمان چاقی، کاهش قند خون و کاهش خطر بیماری های قلبی عروقی دریافت می کنند، تحقیقات نوظهور در حال بررسی سایر اثرات بالقوه آنها - از جمله تأثیر آنها بر پیری است.

اکنون، یک مطالعه جدید اولین شواهد بالینی تصادفی شده و کنترل شده با دارونما را ارائه می دهد که سماگلوتاید، یک داروی GLP-1 که به طور گسترده مورد استفاده قرار می گیرد، تجمع نشانگرهای بیولوژیکی پیری را در DNA بزرگسالان مبتلا به HIV کاهش می دهد. این مطالعه در Nature Communications منتشر شده است.

محققان دانشگاه کالیفرنیا، سن دیگو و چندین موسسه شریک، داده‌های یک کارآزمایی بالینی منتشر شده قبلی بر روی 108 بزرگسال مبتلا به لیپوهیپرتروفی مرتبط با HIV را تجزیه و تحلیل کردند، وضعیتی که در آن چربی اضافی در اطراف شکم ایجاد می‌شود. حدود نیمی از شرکت کنندگان تزریق هفتگی سماگلوتاید و بقیه تزریق دارونما دریافت کردند.

این تیم از مجموعه ای از «ساعت های اپی ژنتیک» بیولوژیکی برای ردیابی پیری سلولی در طول دوره درمان 32 هفته ای استفاده کردند. این ساعت‌ها متیلاسیون DNA را تشخیص می‌دهند، علائم شیمیایی روی DNA که به تنظیم نحوه روشن یا خاموش شدن ژن‌ها بدون تغییر خود توالی ژنتیکی کمک می‌کند. با اندازه‌گیری تغییرات در این علائم، تیم می‌تواند ارزیابی کند که آیا درمان با الگوی پیری بیولوژیکی کندتر یا سریع‌تر مرتبط است یا خیر.

به گفته نویسنده اول، دکتر مایکل کورلی، استادیار دانشکده پزشکی دانشگاه کالیفرنیا سن دیگو و موسسه تحقیقاتی استین برای تحقیقات پیری، افراد مبتلا به HIV اغلب پیری سریع را تجربه می کنند، حتی اگر با درمان ضد رتروویروسی به خوبی کنترل شود. با این حال، این مطالعه در مقایسه با گروه دارونما نشان داد:

شرکت کنندگان تحت درمان با سماگلوتید، الگوی گسترده ای از پیری بیولوژیکی کندتر را در ساعت های اپی ژنتیکی نشان دادند که با التهاب و خون، مغز، قلب، کلیه، کبد و سلامت متابولیک مرتبط است.

این دارو سرعت پیری بیولوژیکی را تا 9 درصد کاهش داد که توسط ساعت اپی ژنتیک DunedinPACE اندازه گیری شد.

این دارو به طور قابل توجهی فرآیندهای بیولوژیکی مرتبط با خطر مرگ و میر به دلایل مختلف و بیماری های مرتبط با سن را که توسط ساعت اپی ژنتیک PCGrimAge اندازه گیری می شود، کند کرد.

تحقیقات نشان می دهد مکانیسم های مختلفی وجود دارد که سماگلوتید ممکن است پیری بیولوژیکی را تحت تاثیر قرار دهد. داروهای GLP-1 با کاهش التهاب و استرس متابولیک، فعال شدن مزمن سیستم ایمنی را کاهش دادند که عامل اصلی تسریع پیری در افراد مبتلا به HIV است. آنها همچنین چربی احشایی و نابجا را که در اطراف شکم و اندام‌ها انباشته می‌شوند، کاهش می‌دهند، که ممکن است به مهار سیگنال‌های التهابی و متابولیکی که باعث پیری می‌شوند، کمک کند.

کورلی می‌گوید: «داده‌های در حال ظهور همچنین نشان می‌دهند که داروهای GLP-1 ممکن است سلول‌های خاصی را در اندام‌های مختلف دوباره برنامه‌ریزی کنند، که می‌تواند به توضیح اینکه چرا ما اثراتی را در چندین ساعت پیری می‌بینیم کمک کند.»

در حالی که این مطالعه بر روی افراد مبتلا به لیپوهایپرتروفی مرتبط با HIV متمرکز بود، کورلی می‌گوید که ممکن است درس‌هایی را برای جمعیت گسترده‌تر ارائه دهد.

او گفت: «بسیاری از فرآیندهای بیولوژیکی که ما در مورد اچ‌آی‌وی مطالعه می‌کنیم، برای پیری در جمعیت عمومی نیز نقش اساسی دارند. از آنجایی که این فرآیندها می‌توانند زودتر ظاهر شوند یا در افراد مبتلا به اچ‌آی‌وی بارزتر باشند، این جامعه می‌تواند به ما کمک کند مداخلاتی را شناسایی کنیم که ممکن است به طور گسترده‌تری باعث بهبود طول عمر شود.»

در یک مطالعه آزمایشی مرتبط که ماه گذشته در npj Aging منتشر شد، کورلی و تیم دیگری از محققان دریافتند که مصرف سماگلوتاید به مدت 24 هفته:

کاهش نرخ پیری بیولوژیکی برای 42٪ از شرکت کنندگان مبتلا به HIV و بیماری استئاتوتیک مرتبط با اختلال متابولیک (MASLD) - همچنین به عنوان بیماری کبد چرب - همانطور که توسط ساعت اپی ژنتیک DunedinPACE اندازه گیری شد. همچنین این شرکت کنندگان در مقایسه با شرکت کنندگانی که سرعت پیری آنها افزایش یافته بود، کاهش بیشتری در چربی کبد داشتند.

کندی پیری با خطر مرگ و میر به دلایل مختلف در 34٪ از شرکت کنندگان که توسط ساعت اپی ژنتیک PCGrimAge اندازه گیری شد، مرتبط است.

افزایش طول تلومرها - توالی‌های DNA تکراری در انتهای کروموزوم‌ها که از مواد ژنتیکی محافظت می‌کنند - در تقریبا 49 درصد از شرکت‌کنندگان که توسط ساعت اپی ژنتیک PCDNAmTL اندازه‌گیری شد. این شرکت کنندگان همچنین تمایل داشتند که پس از درمان سریعتر راه بروند که نشان دهنده عملکرد فیزیکی بهتر است.

این مطالعات با هم به شواهد فزاینده ای اضافه می کنند که داروهای GLP-1 ممکن است بر مسیرهای درگیر در پیری بیولوژیکی تأثیر بگذارند.

کورلی گفت: ما نمی گوییم که سماگلوتید پیری را معکوس می کند یا افراد را جوان تر می کند. "آنچه می بینیم سیگنالی است که ممکن است برخی از فرآیندهای بیولوژیکی مرتبط با پیری را کند کند. با درمان های جدیدتر مبتنی بر GLP-1 که اکنون در حال ظهور هستند، این رشته فرصتی برای آزمایش اینکه آیا داروهای مختلف در این کلاس اثرات متمایزی بر زیست شناسی پیری دارند و شناسایی بیمارانی که ممکن است بیشتر از آنها سود ببرند را دارد."

آزمایش‌های بالینی بزرگ‌تری برای تأیید یافته‌ها، تعیین مدت زمان ماندگاری اثرات درمان و تعیین دوز و مدت درمان بهینه برای افراد مبتلا به HIV و جمعیت گسترده‌تر مورد نیاز است. همچنین برای آزمایش اینکه آیا اثرات GLP-1 بر زیست شناسی پیری با مداخلات سبک زندگی مانند رژیم غذایی، ورزش و بهینه سازی خواب ترکیب می شود، به مطالعات آینده نیز نیاز خواهد بود.

موسسه تحقیقات پیری استین قصد دارد این نتایج را به «داشبوردهای پیری» فردی برای ردیابی پیری بیولوژیکی با ساعت‌های اپی ژنتیک ترجمه کند، و به پزشکان این امکان را می‌دهد تا درمان‌های شخصی‌سازی شده‌ای را طراحی کنند که مکانیسم‌های زیربنایی پیری را هدف قرار داده و به پیشگیری از بیماری‌های مرتبط با افزایش سن کمک می‌کند.

سایر نویسندگان دیگر در مطالعه Nature Communications عبارتند از: Alina P. S. Pang در UC San Diego; وارون دواراکا و رایان اسمیت در TruDiagnostic. دانیل لاباتو و گریس مک کامزی در بیمارستان های دانشگاهی مرکز پزشکی کلیولند. آلیسون راس اکارد در دانشگاه پزشکی کارولینای جنوبی؛ و گریس مک کامزی در دانشگاه کیس وسترن رزرو. این مطالعه تا حدی توسط مؤسسه ملی بهداشت (کمک های مالی P30 AI036214، R01DK121619 و UM1TR004528) و صندوق خیریه James B. Pendleton تامین شد.

سایر نویسندگان دیگر در مطالعه npj Aging عبارتند از: Alina P. S. Pang در UC San Diego; داگلاس دبلیو کیچ و امی کانتور در دانشگاه هاروارد تی.اچ. دانشکده بهداشت عمومی چان؛ فرد ساتلر از دانشکده پزشکی کک دانشگاه کالیفرنیای جنوبی؛ Pablo F. Belaunzaran-Zamudio در موسسه ملی آلرژی و بیماری‌های عفونی. تاد تی براون در دانشکده پزشکی دانشگاه جان هاپکینز. آلن لندی در واحد پزشکی دانشگاه تگزاس؛ Jordan E. Lake در UTHealth Houston; و کریستین ام. ارلندسون در پردیس پزشکی دانشگاه کلرادو آنشوتز.

این مطالعه تا حدی توسط مؤسسه ملی بهداشت (اعطای کمک مالی P30 AI036214، UM1 AI068634، UM1 AI068636، UM1 AI106701) و صندوق خیریه جیمز بی. پندلتون تامین شد.

کورلی به عنوان یک مشاور علمی برای TruDiagnostic خدمت می کند.