"Going for the vibes": انتظارات اجلاس آب و هوای Cop31 "بسیار صفر"

حیف مونیک باربو وزیر محیط زیست فرانسه وظیفه برانگیختن کشورها را به سمت توافق مالی در اجلاس جهانی آب و هوا Cop31 که هفته آینده در ترکیه آغاز می شود، محول شده است.

او و همتای فیلیپینی‌اش از سوی ریاست جمهوری Cop31 تحت یک توافق وزیران با هدف تداوم گفت‌وگوها در مورد موضوعات پیچیده، این افتخار مشکوک را دریافت کردند.

آنها با درخواست کشورهای در حال توسعه از کشورهای ثروتمندتر مواجه خواهند شد تا به وعده های خود مبنی بر افزایش جریان پول برای ضرر و زیان، سرمایه گذاری در فناوری های کم آلایندگی و پرداخت هزینه های دفاعی در برابر آب و هوای شدید عمل کنند.

اما در فرانسه، اقتصاد در حال افت است، مردم معترض هستند، پلیس ضدشورش در خیابان‌ها حضور دارد و دولت باربو با یک بحران وجودی مواجه است.

اکنون زمان مناسبی برای درخواست پول بیشتر نیست.

اما وقتی تغییرات آب و هوایی خارج از تمرکز محدود سیاست داخلی دیده می شود، ترحم رنگ کاملا متفاوتی به خود می گیرد.

حیف نپال که در آن شهرها و روستاها و هزاران نفر در اوت گذشته با ریزش یخچال های طبیعی باعث سیل خشمگین شدند.

متاسفم برای جوامع آند و پاتاگونیا که در آن آتش‌سوزی‌ها پارک‌های ملی و بوم‌شناسی و فرهنگ بی‌بدیل آن‌ها را نابود کردند.

حیف زامبیا که در آن باران‌های سالانه حیاتی برای تولید مواد غذایی که باید فقط چند هفته با آن فاصله داشته باشند، شکست خورده و باعث خشکسالی طاقت‌فرسا و گرسنگی می‌شوند.

تضاد بین بقای سیاسی و واقعی هرگز واضح تر از نشست سالانه آب و هوا نیست. گردهمایی امسال، سی و یکمین گردهمایی از زمان تصویب کنوانسیون تغییر اقلیم سازمان ملل متحد در سال 1992، در شرایطی برگزار می‌شود که در آن شانس‌ها به طور فزاینده‌ای در برابر هر دوی اینها قرار دارند.

گزارش های علمی سازمان ملل تأیید کرده است که افزایش میانگین دمای جهانی به زودی از آستانه 1.5 درجه ای که به عنوان نقطه عبور از توافقنامه پاریس در سال 2015 توافق شده بود، خواهد گذشت و تا پایان قرن به سه درجه افزایش خواهد یافت.

آنها دریافتند که تمام تعهدات انفرادی کشورها برای کاهش انتشار گازهای گلخانه ای تنها به کسری از آنچه مورد نیاز بود دست می یابد.

آنها هشدار دادند که حتی اگر کشورها به تعهدات خود عمل کنند و به تعهدات خود عمل کنند، فناوری های اثبات نشده ای مانند جذب و ذخیره کربن همچنان باید در مقیاس وسیع برای حذف دی اکسید کربن از جو به کار گرفته شوند.

پروفسور پیتر تورن از مرکز تحقیقات آب و هوایی ایکاروس در دانشگاه مینوت، این پیامدها را تایید نمی کند. ایرلند ممکن است نگرش بلیتز جهش یافته به بحران آب و هوا نداشته باشد، اما ما نسخه قدرتمند خود را داریم

او می‌گوید: «هرچه به پیش‌بردن سیستم آب و هوا ادامه دهیم، در لحظه بحرانی‌تر بی‌ثباتی قرار داریم.

"این به همان اندازه که قرار است انجام شود خوب است. هرچه به حرکت در آب های ناشناخته ادامه دهیم، اوضاع بدتر خواهد شد. و آنها به سرعت بدتر خواهند شد."

منطقا، پاسخ این خواهد بود که کشورها به Cop31 نزدیک شوند و مصمم باشند که تمام تلاش ممکن را برای کاهش همزمان انتشار گازهای گلخانه ای و آماده شدن برای انطباق با هرج و مرج «دنیای سه درجه» انجام دهند.

در عوض، آنها جاه طلبی های خاموش را نشان می دهند.

دیارموید تورنی، مدیر موسسه آب و هوا و جامعه دانشگاه شهر دوبلین می گوید: «به نظر می رسد تمرین نسبتا گسترده ای در مدیریت انتظارات در حال انجام است.

من انتظار هیچ تصمیم بزرگی را ندارم.» این قطعا سیگنال سازمان دهندگان اجلاس امسال، استرالیا و ترکیه است، که میزبان مشترک هستند، زیرا هیچ یک از این کشورها از پیشنهاد خود برای برگزاری این رویداد منصرف نمی شوند.

مورات کوروم، وزیر آب و هوای ترکیه گفت: «ما می‌خواهیم یک Cop31 ایجاد کنیم که اقدام و اجرا را در اولویت قرار دهد، جایی که تعهدات در نهایت عملی شود.»

دراگ اوبراین، وزیر آب و هوای ایرلند نیز همین را گفت. "Cop31 یک پلیس پیاده سازی است و ما باید روی آن تمرکز کنیم."

درست است که تعهدات زیادی وجود داشته است که هنوز به طور کامل یا حتی جزئی رعایت نشده است.

آنها عبارتند از توافق پاریس از Cop21، ایجاد صندوق ضرر و زیان از Cop27 و توافق برای گذار از سوخت های فسیلی از Cop28.

همه دستاوردهای موفقیت آمیز بودند، اما برای تحقق اهداف آنها کار زیادی لازم است.

ایرلند و تووالو در جولای آینده میزبان کنفرانس بین المللی آب و هوا خواهند بود

سایر تعهدات اخیر - برای سه برابر کردن ظرفیت انرژی های تجدیدپذیر تا سال 2030، دو برابر شدن بهره وری انرژی و افزایش بودجه آب و هوا - بدون دستورالعمل در مورد چگونگی ادامه انجام شد و پیشرفت کندی داشت.

با این حال، یک کلمه جدید در مورد اجلاس امسال وجود دارد - برق رسانی.

ترکیه و استرالیا خواهان توافقنامه Cop31 هستند که متعهد می شود تا سال 2035 35 درصد تقاضای جهانی برای برق، گرما و حمل و نقل از طریق برق تامین شود.

ایده پشت هدف "35 در 35" این است که انتقال از سوخت های فسیلی را آغاز می کند.

تورنی می‌گوید: «خیلی‌ها از این هدف برق‌رسانی ساخته شده است. با این حال، نکته کلیدی این است که به نظر نمی رسد شامل تعهد به انرژی پاک باشد.

اگر خودروهای برقی جایگزین بنزین و گرمایش برقی جایگزین زغال سنگ شود، مطمئنا چندان سودی به نظر نمی رسد، اما خود برق با سوزاندن گاز تولید می شود.

سود شرکت‌های نفتی از یک سیاره بیمار ناپسند است

با وجود یک دستور کار تا این لحظه، ممکن است Cop31 کمتر از اجلاس های قبلی قرعه کشی تلقی شود، اما تعداد نمایندگان معتبر و غرفه های رزرو شده توسط کشورها، اتحادها و صنایع به رکورد بالایی رسیده است.

پیتر تورن از این عنصر نمایش جانبی رو به رشد در مذاکرات ناامید است.

او می گوید: «پلیس ها به یک سیرک مطلق تبدیل شده اند. "بسیاری به شبکه و یا برای حالات بدون نقش رسمی می روند و در بهترین حالت با 20 دوست در برخی از غرفه های کشور صحبت می کنند."

او به ندرت و با اکراه در پلیس شرکت می کند و از انتشار گازهای گلخانه ای در سفرهای هوایی آگاه است، و امسال به عنوان معاون رئیس سیستم جهانی مشاهده آب و هوا (GCOS) می رود.

GCOS علائم حیاتی مانند چگونگی گرم شدن و افزایش اقیانوس ها، افزایش دما و چگونگی تجمع گازهای گلخانه ای را ردیابی می کند.

با نقاط نظارتی برچیده‌شده ایالات متحده، داده‌های کلیدی درست زمانی که دقت بسیار مهم‌تر می‌شود، ناپدید می‌شوند.

تورن تمام تلاش خود را برای برجسته کردن این نگرانی‌ها انجام می‌دهد، اما می‌گوید با توجه به وضعیت امور ژئوپلیتیکی، انتظارات او از Cop31 «تقریبا صفر» است.

او می‌گوید: «پنجره‌بندی اجتناب‌ناپذیر و کلمات مثبت اعمال خواهد شد، اما مسائل اساسی باقی خواهند ماند.»

فقدان جاه‌طلبی در میان حتی تعداد معدودی از کشورهایی که ابزاری برای پیشرفت دارند، انتشار گازهای گلخانه‌ای را کاهش می‌دهد، شکاف سازگاری فزاینده حتی در کشورهای توسعه‌یافته، و شکاف‌های مالی، برابری و عدالت خمیازه می‌کشد.»