Grand Theft Auto VI: آخرین بازی ویدئویی پیش از هوش مصنوعی در نوع خود

در 19 نوامبر، میلیون ها نفر، که بیشتر آنها مرد هستند، بیمار تماس خواهند گرفت. آن‌ها به زیرزمین‌هایشان می‌روند، کنسول‌هایشان را روشن می‌کنند و در Vice City داستانی Rockstar Games ناپدید می‌شوند. اخبار تلویزیون آن را پوشش خواهد داد. روزنامه ها در این باره خواهند نوشت. Saturday Night Live آن را تقلید می کند. و Grand Theft Auto VI احتمالا درآمد بیشتری از تقریبا هر ملک سرگرمی ایجاد شده ایجاد خواهد کرد.

لحظه فرهنگی خواهد بود، تجربه حماسی، و بازی، من انتظار دارم، یک شاهکار.

همچنین آخرین در نوع خود خواهد بود.

نه به این دلیل که Rockstar یک بازی عالی دیگر نخواهد ساخت (می‌خواهد). نه به این دلیل که هوش مصنوعی بازی‌های امروزی را سریع‌تر و ارزان‌تر می‌کند (که قبلا هم همین کار را کرده است). GTA VI r نشان‌دهنده اوج مدلی از خلاقیت است که هوش مصنوعی در شرف تغییر است.

برای بیش از سه دهه، جاه طلبی هنری در بازی های ویدیویی روایی با مقیاس اندازه گیری شده است. تیم های بزرگتر دنیاهای بزرگتری ساختند. بودجه‌های بزرگ‌تر شهرهای متراکم‌تر، اسکریپت‌های طولانی‌تر و کارهای بیشتری را برای بازیکنان خرید. این دستاورد خلاقانه، فنی و سازمانی بود. رندر کردن یک شهر مجازی یک چالش تکنولوژیکی است. پر کردن آن با ده هزار جزئیات دست نویس، طبق برنامه، در سه قاره، شاهکاری از هماهنگی خلاقانه است.

با GTA VI، Rockstar هزاران هنرمند، برنامه نویس، نویسنده و طراح را هماهنگ کرد و برای حدود یک دهه در تعقیب یک دیدگاه خلاقانه کار کردند. در حالی که Take-Two هرگز هزینه توسعه GTA VI را فاش نکرده است، برآوردهای عمومی از 1 تا 2 میلیارد دلار متغیر است.

کارهای خلاق اغلب نیاز به حذف دارند. رمان نویسان فصل هایی را که دوست دارند بریده اند. فیلمسازان بهترین صحنه های خود را در کف اتاق برش می گذارند. در اواخر توسعه Red Dead Redemption 2، Rockstar تقریبا پنج ساعت از محتوای یک بازی را که توسط حدود 1600 نفر ساخته شده بود، حذف کرد. پنج ساعت تقریبا طول یک کمپین Call of Duty است. این ماهیت فرآیند است. قبل از اینکه کسی بداند به آن تعلق ندارد، باید ایجاد شود.

هر چه تیم خلاق بزرگتر باشد، پاک کردن، بازاندیشی و شروع دوباره دشوارتر است. در توسعه بازی، هر تصمیم خلاقانه مهم صدها، گاهی اوقات هزاران نویسنده، هنرمند، مهندس، انیماتور و متخصص صدا را به حرکت در می آورد. و وقتی آن قطعات با هم جمع شوند، ایده اصلی ممکن است دیگر کارساز نباشد.

در آن نقطه، تغییر جهت تبدیل به یک مشکل سیستمی می شود. رها کردن یک ایده می‌تواند به معنای رها کردن صدها تصمیم به هم پیوسته در رشته‌ها، تیم‌ها و برنامه‌های تولید باشد. هر چه تغییر دیرتر باشد، گران تر می شود. تصمیمات خلاقانه تبدیل به تصمیمات مالی می شوند.

هوش مصنوعی هزینه تغییر نظر شما را کاهش می دهد.

توسعه‌دهندگان بازی همیشه ایده‌ها را نمونه‌سازی، آزمایش و دور انداخته‌اند. آنچه هوش مصنوعی تغییر می کند این است که یک ایده تا چه حد می تواند توسعه یابد قبل از اینکه استودیو تمام وزن تولید را پشت سر آن بگذارد. اگر یک تیم کوچک بتواند چیزی قابل بازی و گویا بسازد تا زودتر ارزیابی شود، تصمیمات پرهزینه می توانند دیرتر به دست بیایند، زمانی که حس بسیار بهتری از آنچه کار می کند وجود دارد. همانطور که اقتصاد تغییر می کند، فرآیند خلاق شروع به وارونه می کند: کمتر در مورد آنچه می توان ساخت، بیشتر در مورد آنچه ارزش نگه داشتن دارد.

نقاشی تقریبا دو قرن پیش با نقطه عطف مشابهی روبرو شد. وقتی عکاسی از راه رسید، بسیاری از هنرمندان تجسمی از معیشت خود می ترسیدند و برخی هم حق داشتند: بازار شبیه سازی های سفارشی فروریخت.

با این حال، دیگران سؤال متفاوتی پرسیدند: اکنون چه خواهیم ساخت؟ آنها که از نیاز به بازنمایی صادقانه واقعیت رها شده بودند، اشکال هنری جدید و حتی رادیکال خلق کردند: امپرسیونیسم، کوبیسم و ​​انتزاع.

چیزی مشابه در مورد بازی ها محتمل است. عکاسی نقاشان را از تعهد بازتولید جهان مرئی رها کرد. هوش مصنوعی می تواند توسعه دهندگان بازی را از بسیاری از هزینه های تغییر مسیر آزاد کند.

من گمان می‌کنم که تاریخ‌دانان فرهنگی روزی به GTA VI نگاه خواهند کرد، همانطور که مورخان هنر به آخرین نقاشان بزرگ واقع‌گرا نگاه می‌کنند: کامل‌ترین بیان یک مدل خلاق درست قبل از گشودن مرزهای رسانه برای آشکار کردن اشکال کاملا جدید.

شاهکار بعدی به ندرت شبیه یک نسخه بزرگتر یا ارزان تر از قبلی است. به نظر می رسد چیزی است که قبلا هیچ کس فکر نمی کرد بسازد.

نظرات بیان شده در نظرات Fortune.com صرفا نظرات نویسندگان آنها است و لزوما منعکس کننده نظرات و اعتقادات Fortune نیست.

این داستان در ابتدا در سایت Fortune.com منتشر شد