Hakeem Jeffries Challenger «اجتناب‌ناپذیر» است، اما دموکرات‌ها از هزینه آن می‌ترسند

حکیم جفریس، رهبر اقلیت مجلس نمایندگان، پس از انتخابات میان‌دوره‌ای در 3 نوامبر که در آن دموکرات‌ها کنترل هر دو اتاق کنگره را به دست آوردند، هیچ رقیبی بین او و تلاش‌اش برای ریاست مجلس نمایندگان وجود ندارد، اما مخالفت‌های فزاینده در داخل حزب این سوال را مطرح می‌کند که این مدت چقدر ادامه خواهد داشت.

جفریس برای اولین بار در نوامبر 2022 به رهبری دموکرات های مجلس نمایندگان انتخاب شد و در رقابتی بی رقیب جانشین نانسی پلوسی رئیس مجلس سابق شد که او را به اولین قانونگذار سیاه پوست تبدیل کرد که رهبری هر یک از احزاب در کنگره را بر عهده گرفت. او به اتفاق آرا پست اقلیت مجلس را به دست آورد و از آن زمان تاکنون با رقیبی روبرو نشده است. اما مخالفت با دموکرات نیویورک در هفته‌های اخیر تشدید شده است زیرا او به نقش بسیار قدرتمندتر رئیس مجلس نزدیک‌تر می‌شود، جایی که او دوباره به عنوان اولین قانون‌گذار سیاه‌پوست تاریخ ساز شد.

جان گیر، استاد علوم سیاسی گرترود کوناوی وندربیلت در دانشگاه وندربیلت، به نیوزویک گفت: «برای جفریس اجتناب ناپذیر است که یک رقیب داشته باشد. با موج آبی نه تنها کرسی‌های بیشتر دموکرات‌ها، بلکه جاه‌طلبی بیشتری در میان کسانی که می‌خواهند رهبری حزب تازه‌پرانرژی‌شده را بر عهده بگیرند، به وجود می‌آید.»

با این حال، یک شکار وجود دارد. هیچ دموکراتی برای به چالش کشیدن جفریس قدمی نگذاشته است، تا حدی به این دلیل که انجام این کار ممکن است در صورت شکست تلاش ها هزینه سیاسی قابل توجهی داشته باشد. یک دموکرات که جفریس را به چالش می کشد، باید آشکارا با رهبری مخالفت کند که به شدت انتظار می رود رئیس مجلس شود، زیرا می داند که در صورت شکست این چالش همچنان باید با او و متحدانش کار کنند.

گیر گفت: «این ممکن است به طور رسمی اتفاق نیفتد، زیرا می تواند یک حرکت پرهزینه برای فردی که تلاش می کند، باشد. "اما اگر اعضای کافی وجود داشته باشند که حول یک رقیب احتمالی تجمع کنند، آن شخص ممکن است آن را رسمی کند."

گیر اضافه کرد که با تغییر شرایط و به وجود آمدن فرصتی برای مقابله با جفریز، یک رقیب می‌تواند در ادامه راه ظاهر شود.

رئیس مجلس به کنترل دستور کار مجلس و اینکه کدام قانون در اولویت است، کمک می کند و در عین حال اتاقی با اختیارات تحقیقاتی و احضاریه گسترده را رهبری می کند. رئیس مجلس همچنین در ردیف جانشینی ریاست جمهوری دوم است.

بسیاری از مخالفت‌هایی که در پاسخ به پیشنهاد جفریس برای سخنرانی برخاسته‌اند، حول محور حمایت دیرینه او از اسرائیل و روابط با کمیته اقدام سیاسی کمیته روابط عمومی آمریکا اسرائیل (آیپک) از جمله نگرانی‌های دیگر است.

این امر انتخاب سخنران را به ویژه برای دموکرات هایی که از جفریز ناراضی هستند و می خواهند حزب جهت متفاوتی را در پیش بگیرد، مهم می کند. برخی از قانونگذاران جدید نیز از پیشنهاد او حمایت نکردند. در خارج از کنگره نیز نگرانی هایی مطرح شده است و طوماری که خواستار رهبری جدید دموکرات ها شده است بیش از 1.1 میلیون امضا را به خود جلب کرده است.

کیسی بورگات، دانشیار دانشگاه جورج واشنگتن، به نیوزویک گفت: «اما بین برخی از دموکرات‌ها که از جفریز راضی نیستند و عضوی که مایل است حرفه سیاسی خود را در خط به چالش کشیدن او قرار دهد، تفاوت زیادی وجود دارد. در حال حاضر، یک جنبش اعتراضی به دنبال یک نامزد است، اما هیچ نامزدی رسما ائتلاف نمی‌کند.»

بورگات افزود: در صورت ظهور یک رقیب، این رقابت «می‌تواند اختلافات بر سر اسرائیل، نفوذ شرکت‌ها و نحوه برخورد تهاجمی دموکرات‌ها با ترامپ را آشکار کند». با این حال، یک رقیب همچنین می‌تواند نشان دهد که جفریس چقدر از این موقعیت حمایت می‌کند، که به خودی خود می‌تواند کسی را از رسیدن به این نقش باز دارد.

تا کنون، جفریس تنها دموکراتی است که پیشنهاد خود را برای رئیس مجلس اعلام کرده است و هیچ رقیبی قبل از انتخابات رهبری حزب ظاهر نشده است.

در همین حال، چاک شومر، رهبر اقلیت سنا، یکی دیگر از دموکرات‌های نیویورک، به دنبال تبدیل شدن به رهبر اکثریت است، اما با چالشی از سوی سناتور مریلند، کریس ون هولن، مواجه است.

برخلاف حاشیه‌های باریکی که کنگره را در سال‌های اخیر تعریف کرده‌اند، دموکرات‌ها در مسیری هستند که اکثریت قابل توجهی را در مجلس و سنا به دست آورند، با فضای خالی در مجلس نمایندگان و امتیاز کمتری در سنا، که می‌تواند پیشبرد دستور کار آنها را آسان‌تر کند.

دموکرات های مجلس نمایندگان قرار است در 18 نوامبر انتخابات داخلی رهبری خود را برگزار کنند، زمانی که اعضای دموکرات نامزد خود را برای رئیس مجلس انتخاب کنند. انتظار می رود که جفریس به این نامزدی دست یابد.

انتخاب رسمی رئیس مجلس در زمان تشکیل کنگره جدید در ژانویه برگزار می شود. در آن مرحله، کل مجلس نمایندگان به صورت فراخوانی رای می‌دهد و یک نامزد باید اکثریت را کسب کند تا رئیس مجلس شود.

رئیس مجلس توسط کل مجلس انتخاب می‌شود و دارای اختیارات رسمی بر مجلس است، از جمله نفوذ قابل توجهی که قانون به صحن علنی می‌رسد، و در ردیف دوم ریاست‌جمهوری قرار دارد. رهبر اکثریت سنا توسط سناتورهای حزب اکثریت انتخاب می شود و برنامه سنا را مدیریت می کند و تصمیم می گیرد که کدام لوایح و نامزدها را در اولویت قرار دهد و در عین حال تلاش می کند تا آرای کافی برای تصویب آنها را کسب کند.

خبرنگاران و سردبیران نیوزویک از مارتین، دستیار هوش مصنوعی ما، برای تهیه این داستان استفاده کردند. در اینجا درباره مارتین بیشتر بدانید.

در مورد این داستان با سردبیران نیوزویک تماس بگیرید: آنا اسکینر و دیو سیمینوف.