تسلا رودستر جدید چگونه "پرواز" می کند و آیا قرار گرفتن در اطراف پیشرانه های آن خطرناک است؟

برای رونمایی از تسلا رودستر جدید باید مدت زیادی صبر می‌کردیم، اما برای کسانی که می‌خواستند چیزی کاملا دلخراش ببینند، ارزش این انتظار را داشت. حداکثر سرعت بیش از 230 مایل در ساعت، 0-60 مایل در ساعت در کمتر از 0.59 ثانیه، و سیستم مکشی که به خودرو اجازه می‌دهد وارونه آویزان شود، اگر بنا به دلایلی در امتداد سقف رانندگی می‌کنید.

سپس پیشران های موشکی هستند که از اسپیس ایکس به عاریت گرفته شده اند، با حداکثر 10 عدد در نسخه راکت رده بالای خودرو، که فقط با خرید دعوتنامه در دسترس خواهند بود. این تقویت‌کننده‌های هوای فشرده، دراماتیک‌ترین لحظات رونمایی را برای ما به ارمغان آوردند، زیرا رودستر وارونه شد و سپس واژگون شد، قبل از اینکه بعدا از روی صفی از وسایل نقلیه پارک شده بپرد.

@techradar

♬ صدای اصلی - TechRadar

پس دقیقا چگونه تسلا توانسته است ماشینی را به پرواز درآورد؟ آیا قرار است زمان رفت و آمد شما را کاهش دهد؟ و مطمئنا این فناوری نمی تواند آنقدر ایمن باشد که هرگز اجازه ورود به جاده ها را بدهد؟ در اینجا خرابی پیشرانه های موشک رودستر و اینکه چقدر باید نگران نزدیک شدن به آنها باشید، آمده است.

تسلا رودستر چگونه پرواز می کند؟

فرود موشک تسلا رودستر پس از سوار شدن بر رمپ بزرگ پشت آن (اعتبار تصویر: تسلا) رانشگرهای راکت در رودستر توسط مخازنی به نام مخازن تحت فشار با فیبر کربن (COPV) نیرو می گیرند. این مخازن هوای بسیار فشرده را در خود نگه می‌دارند و هنگامی که آن هوا آزاد می‌شود، از طریق پیشرانه‌ها، هر چیزی که به آن متصل شده‌اند - در این مورد، یک رودستر تسلا - خیلی سریع در جهت دیگر حرکت می‌کند.

این COPV ها به رانشگرهای گاز سرد متصل می شوند، اما هوا سرد نمی شود. فقط محکم فشرده شده است. اصطلاح "سرد" برای تشخیص آنها از موشک های "گرم" که سوخت می سوزانند استفاده می شود و در اینجا هیچ سوختی نمی سوزد. اسپیس‌ایکس سال‌هاست که از پیشرانه‌های مشابه برای کمک به تقویت‌کننده‌های فالکون ۹ برای فرود ایمن روی زمین استفاده می‌کند.

طبق گفته تسلا، "هر فضای خالی قابل استفاده" در رودستر مملو از COPV است تا هوای کافی را برای کار با رانشگرها فراهم کند - تسلا می‌گوید در نوع Rocket حداکثر 600 لیتر. این مخزن به یک مخزن 200 لیتری در عقب برای پیشرانه های عقب (که در نوع Thrust نیز وجود دارد) و یک مخزن 400 لیتری که جایگزین صندلی سرنشین در مدل Rocket می شود، تقسیم می شود.

ما نمی دانیم که چقدر زمان پرواز را فراهم می کند، اما بعید به نظر می رسد که بیشتر از «پرش»، تنظیمات و فرود که در نسخه ی نمایشی ماسک دیدیم، طول بکشد. بنابراین بعید است که در ترافیک شهری افزایش پیدا کنید (حتی اگر جاده قانونی باشد). اما اگر باید خود را با بخش گمشده یک بزرگراه ناتمام، a la Speed ​​روبرو کنید، باید ایده آل باشد.

در این رویداد، ایلان ماسک، مدیرعامل تسلا و اسپیس ایکس گفت که این خودرو می‌تواند به تنهایی مخازن هوای خود را دوباره پر کند، اما چیزی که ما نمی‌دانیم این است که چقدر طول می‌کشد. وقتی پشت فرمان هستید، ممکن است مجبور شوید چرخش بشکه خود را محدود کنید.

موتورهای الکتریکی برای باز و بسته کردن رانشگرها استفاده می‌شوند و "تنظیمات میکرو را در کسری از ثانیه تکمیل می‌کنند". می‌توانید از نمایش‌های زنده ببینید که کالیبراسیون‌های زیادی در حین پرواز انجام می‌شود تا رودستر با چهار چرخ صاف به زمین بنشیند و در صورت لزوم، آن را بالا ببرد.

ماسک پس از شگفت زده کردن جمعیت زنده با چند شیرین کاری، در نمایشگاه رودستر گفت: "می تواند رول انجام دهد، می تواند ژیمناستیک دیوانه وار انجام دهد." با این حال، قابل توجه است که هیچ راننده ای در ماشین وجود نداشت - به طور خودکار کنترل می شد - و تماشاچیان در فاصله ای طولانی قرار داشتند.

آیا پیشرانه های تسلا رودستر جدید خطرناک هستند؟

یکی از مخازن هوای داخلی COPV در تسلا رودستر (اعتبار تصویر: تسلا) به همان اندازه که بدلکاری های رودستر چشمگیر هستند، بعید به نظر می رسد که پیشران های موشکی به این زودی ها به یک وسیله نقلیه جاده ای تایید شده قانونی بیایند. خود ماسک گفت که این وسیله نقلیه «لزوما یک خودروی ایمنی بهینه نیست» و وقتی از او پرسیده شد که آیا جاده قانونی است یا خیر، گفت که «به خیابان بستگی دارد».

آنچه ما می دانیم این است که نسخه موشک رودستر (با یک صندلی و 10 رانشگر، بسته کامل پرواز) به عنوان "برای استفاده در جاده های عمومی تایید نشده" در وب سایت تسلا علامت گذاری شده است. نسخه Thrust "آماده مسیر"، با دو صندلی و پیشرانه های کمتر، به عنوان "رهاسازی محدود" برچسب گذاری شده است. نسخه پرفورمنس که اکنون می توانید آن را برای تولید برنامه ریزی شده در سال 2028 رزرو کنید، "آماده جاده" است و هیچ پیشرانی ندارد.

محتمل‌ترین دلیل محدودیت‌ها در اینجاست: تسلا می‌گوید که چهار پیشران عقب به تنهایی بیش از 80 کیلونیوتن (kNs) نیرو تولید می‌کنند - همان نیرویی که با یک وزنه 9 تنی برخورد می‌کنید، اگر تصادفا در هنگام حرکت از پشت رودستر در خط شروع مسیر عبور کنید.

من متخصص ایمنی جاده نیستم، اما به نظر می رسد که این امر احتمالا پرچم قرمز را برای تنظیم کننده ها بلند می کند. کاملا قادر به شکستن چندین استخوان و آسیب رساندن به اندام های انسان است. همچنین در صورت استفاده در چراغ سبز می‌تواند خودروی پشت رودستر را از کار بیاندازد.

یک مسئله ثانویه وجود دارد و آن این است که گاز با سرعت‌های مافوق صوت فرار می‌کند، بنابراین اگر هنگام انفجار، زباله‌هایی را از جاده جمع‌آوری کند، به سرعت‌های گلوله‌مانند افزایش می‌یابد.

بدیهی است که اگر یک تسلا رودستر بالای سر شما فرود بیاید - به دلایل متعدد - وضعیت بهتری نخواهید داشت، حتی اگر پیشرانه های آن فرود نسبتا راحت را برای راننده تضمین کنند. با این حال، ایمنی راننده نیز تا حدودی علامت سوال باقی می‌ماند، زیرا به جای صندلی راننده، چیزی نزدیک‌تر به مهار ترن هوایی لازم است تا یک شخص واقعی را در داخل امن نگه دارد.

به طور خلاصه: خطرات بالقوه زیادی وجود دارد، و خطرات ایمنی متعددی در اینجا وجود دارد، به این معنی که بسیار بعید است که در خیابان رانندگی کنید. برای آینده ای قابل پیش بینی، نسخه پرنده رودستر فقط یک ماشین بدلکاری است. شاید در نسخه ی نمایشی بعدی که برای شهرت شهرت رودخانه ایول نایول در Idaho Snake River Canyon برنامه ریزی شده است، بیشتر بیاموزیم.