چگونه اپلیکیشن های تحویل گیگ به زیرساخت های خرده فروشی تبدیل شدند

وقتی Home Depot قول می‌دهد ظرف یک ساعت ابزارها را به محل کار بیاورد و Dollar Tree لوازم مهمانی را در آستان خریدار می‌ریزد، هیچکدام کالا را جابجا نمی‌کنند. این اثر متعلق به Instacart، DoorDash یا Uber Eats است، سه شرکتی که فروشگاه‌ها را به رانندگان متصل می‌کنند تا شرکای آنها بتوانند تحویل همان روز را ارائه دهند.

تونی زو اولین تحویل DoorDash را بیش از 12 سال پیش به عنوان پروژه مدرسه ای که PaloAltoDelivery.com نامید، تکمیل کرد و سفارشی از مرغ پد تای با اسپرینگ رول ها را تحویل داد و هزینه آن را خودش نگه داشت. شرکتی که او از آن ساخت، اکنون به طور میانگین بیش از هفت میلیون تحویل در روز دارد، و ژو صریحا گفته است که رستوران ها همیشه افتتاحیه بوده اند. او در نامه سال 2024 خود به سهامداران نوشت: «دلیلی وجود دارد که نام شرکت DoorDash است، بدون محدودیت برای مواد غذایی.

دلیل این امر این است که اقتصاد محلی تنها از طریق رستوران‌ها رشد نمی‌کند، و این مسئله زمان بود که ما به انواع دیگر خرده‌فروشان خدمت کنیم.»

Instacart، DoorDash و Uber Eats هر کدام از جایگاهی که در آن شروع به کار کرده بودند عبور کردند تا اینکه شبکه آنها تقریبا هر فروشگاهی را که یک خریدار بخواهد را حمل کرد. DoorDash که در اواسط سال 2020 خواربار فروشی و امکانات رفاهی را راه اندازی کرد و در سال 2024 به بهبود خانه اضافه کرد، اکنون به 44 نفر از 100 خرده فروش برتر ایالات متحده در کنار رستوران های خود خدمات ارائه می دهد.

اوبر همین مسیر را از جهتی دیگر در پیش گرفت و خواربار، الکل، وسایل رفاهی و کالاهای عمومی را به‌عنوان یک کسب‌وکار واحد «بقالی و خرده‌فروشی» تغییر داد. این شرکت Home Depot را برای پیمانکارانی که به سایت‌های کار سفارش می‌دادند اضافه کرد و تقریبا 9000 فروشگاه Dollar Tree را در یک مشارکت آگوست 2025 وارد کشتی کرد. Instacart که در خواربارفروشی آغاز شد، اکنون بیش از 2200 بنر خرده فروشی را به هم متصل می کند که تقریبا 100000 فروشگاه را نشان می دهد، شبکه ای که بیش از 98 درصد از خانواده های آمریکای شمالی را در بر می گیرد.

در حالی که هر شرکت به طور متفاوتی شروع به کار کرد، آنها با هم تبدیل به ستون فقرات تکمیلی برای هزاران فروشگاه شدند که ترجیح می‌دهند هزینه خدمات خود را بپردازند تا اینکه شبکه حمل و نقل خود را بسازند.

این شرکت‌ها به‌جای ساختن مراکز تکمیلی جدید مانند آمازون، با تبدیل فروشگاه‌ها به انبارهای حمل‌ونقل، تحویل یک روزه را انجام می‌دهند. موجودی در حال حاضر در قفسه های نزدیک به خریدار قرار دارد، بنابراین یک زنجیره می تواند یک پیک را برای انتقال محصول از آن قفسه ها به جای انتخاب بین ساخت لجستیک خود یا واگذاری تحویل سریع به آمازون، اعزام کند.

اکنون که این خدمات تحویل می‌توانند به روش خود پرداخت کنند، خرده‌فروشانی که بر روی آن‌ها سوار می‌شوند، سود بیشتری می‌برند. طبق تجزیه و تحلیل فروشنده سفارش‌دهنده مستقیم Zay-OS، DoorDash از رستوران‌ها تا 30 درصد از کل سفارش‌ها را بر اساس قیمت‌های تجاری خود، کمیسیون دریافت می‌کند.

The people who actually carry the goods sit at the center of a fight over whether they're employees owed wages and benefits or independent contractors who are not. دادگاه عالی کالیفرنیا در ژوئیه 2024، زمانی که پیشنهاد 22 در کاستلانوس علیه ایالت کالیفرنیا را تایید کرد، این سوال را تا حد زیادی به نفع پلتفرم‌ها حل و فصل کرد و حکم داد که مصوبه‌ای که رأی‌دهندگان با حمایت 58.6 درصدی تصویب کرده‌اند با قانون اساسی ایالت در تضاد نیست و می‌تواند رانندگان مبتنی بر اپلیکیشن را به‌عنوان پیمانکار طبقه‌بندی شده خارج از محدوده قوانین جبران خسارت کارگران نگه دارد.

در کنار هم، این فشارها به گذشته از خود ترتیب نشان می دهد که در نهایت چه کسی اهرم را نگه می دارد. با افزایش پورسانت‌ها، نرم‌افزار قیمت‌گذاری بازنویسی برچسب‌های قفسه‌ها، و افزایش کف دستمزد تحت پیک‌هایی که خرده‌فروش استفاده نمی‌کند، فروشگاه‌ها کنترل هر چه بیشتر بر محصولاتی که حمل می‌کنند را از دست می‌دهند و اغلب حتی نمی‌توانند ببینند که مجموع آن‌ها چقدر است.

خرده‌فروش شبکه‌ای را اجاره می‌کند که هرگز نمی‌توانست بسازد، اما از صاحبخانه‌ای که اکنون به اندازه‌ای سودآور است که به افزایش شرایط ادامه دهد. هرچه ستون فقرات ضروری‌تر شود، فروشگاه روی برچسب کمتر تصمیم می‌گیرد که چگونه فروش خود را اجرا کند.