چگونه استارتآپها میتوانند سفر پر دستانداز به سمت رشد را طی کنند، در حالی که وامهای بانکی گزینهای نیستند
یک ایده خوب می تواند یک شرکت را راه اندازی کند، اما به ندرت برای جذب سرمایه کافی خواهد بود
اغلب گفته میشود که سرمایهگذاری برای اکثر کسبوکارهای در مراحل اولیه از «سه Fs» تأمین میشود - دوستان، خانواده و سرمایهگذاران احمق. همه شوخیها را کنار بگذاریم، این موضوع همچنان وجود دارد که کسبوکارهای پرخطر، در مراحل اولیه و پیش درآمد - در عین حال نوآورانه - نیاز به سرمایهگذاری دارند. کجا می توانند برای جمع آوری سرمایه مراجعه کنند؟
مارتین موری، مدیر اجرایی Furhr میگوید: «برای یک شرکت در مراحل اولیه، بهویژه شرکتی که پیش درآمد دارد، تأمین مالی بانکی معمولی به ندرت یک گزینه است. او خاطرنشان می کند که این بودجه از خود بنیانگذاران، دوستان و خانواده، سرمایه گذاران فرشته، صندوق های اولیه متخصص و به طور فزاینده ای، شتاب دهنده ها و منابع مالی مورد حمایت دولت تامین می شود.
موری میگوید: «چالش این است که از این شرکتها خواسته میشود تا برای دورهای که ریسک در بالاترین حد خود است، بودجه بپردازند – ممکن است هنوز در حال اثبات فناوری، اعتبار بازار یا ساختن اولین نسخه از محصول باشند. "داشتن یک ایده خوب به تنهایی برای افزایش سرمایه کافی نیست." به گفته کلر کارول، رئیس سرمایه گذاری خطرپذیر در Enterprise Ireland، مهم ترین گام برای شرکت هایی که به دنبال منابع مالی هستند، اطمینان از آمادگی آنها برای سرمایه گذاران است.
او میگوید: «شرکتها اگر خیلی زود شروع به کار کنند، قبل از اینکه طرح کسبوکار خود را به طور کامل جمعآوری کنند، خطر سرخوردگی از رد شدن را دارند. آنها باید از شکاف هایی که دارند و چگونه آنها را پر می کنند آگاه باشند. او اضافه میکند که سرمایهگذاران در مراحل اولیه به دنبال شرکتهای کاملا شکلگرفته نیستند، «بلکه به دنبال تیمهای آگاه هستند».
تام ایرلی، رئیس سرمایهگذاریهای جدید در Enterprise Ireland، میگوید: جمعآوری سرمایه باید بهعنوان بخش مهمی از ساخت شرکت در نظر گرفته شود، نه صرفا یک تمرین برای افزایش سرمایه. او توضیح میدهد: «سرمایهگذاران اولیه اغلب شبکهها، تخصص و اعتبار را به ارمغان میآورند،» و اضافه میکند که بنیانگذاران اغلب میتوانند سرمایهگذاران استراتژیک، شرکای صنعتی و مشتریان اولیه را که میتوانند در کنار تأمین مالی اعتبار ارائه کنند، «نادیده بگیرند».
کارول میگوید خبر خوب این است که ایرلند اکوسیستم خوبی دارد که میتواند از این شرکت در مراحل اولیه در تلاشهای جمعآوری سرمایه حمایت کند. مشاوران مشتری Enterprise Ireland در موقعیت مناسبی قرار دارند تا شرکت های مشتری را به عنوان مناسب ترین منابع مالی برای آنها راهنمایی کنند.
Furth که قبلا به عنوان مرکز نوآوری تجاری دوبلین شناخته می شد، به بنیانگذاران کمک می کند تا برای سرمایه گذاری آماده شوند. اگرچه این کمک عملی را برای شرکتهایی که به دنبال تامین بودجه دولتی هستند و بنیانگذاران را به شبکههای فرشتگان و سرمایهگذاری مخاطرهآمیز متصل میکند، تاکید میکند که هدف صرفا کمک به بنیانگذار برای جمعآوری یک دور نیست. "این برای کمک به آنها برای ایجاد پیشنهادی است که قادر به جذب سرمایه گذاری و در نهایت تبدیل به یک شرکت پایدار و مقیاس پذیر باشد."
او میگوید که بودجه دولتی میتواند به یک شرکت کمک کند تا نشان دهد که این فناوری کار میکند، مشخص کند آیا بازاری وجود دارد یا خیر و شواهد کافی برای جذب سرمایهگذاران خصوصی به میز مذاکره ایجاد کند. این طرحها اهمیت دارند زیرا سرمایهگذاران خصوصی همیشه اولین ریسک را به تنهایی انجام نمیدهند.»
برنامه های سازمانی ایرلند شامل بودجه امکان سنجی، صندوق شروع اولیه و سرمایه گذاری برای شرکت هایی است که معیارهای تبدیل شدن به استارت آپ های با پتانسیل بالا (HPSU) را برآورده می کنند. طرح مرزهای جدید همچنین مسیر مهمی را برای بنیانگذارانی فراهم می کند که هنوز در حال توسعه و تأیید پیشنهاد خود هستند.
کارول اضافه میکند که طرح تشویقی سرمایهگذاری اشتغال (EIIS) مشوقهای مالیاتی را به سرمایهگذاران خصوصی ارائه میدهد که میتوانند تا 50 درصد از سرمایهگذاری خود را به یک شرکت تازهکار پس بگیرند.
نیکولا مک کلافرتی شریک Molten Ventures است، یک شرکت پیشرو در سرمایه گذاری خطرپذیر (VC) که در شرکت های فناوری در حال رشد سریع در سراسر ایرلند، بریتانیا و اروپا سرمایه گذاری و حمایت می کند. او میگوید این نوع بودجه عموما برای کسبوکارهای با رشد بالا با پتانسیل تبدیل شدن به شرکتهای بسیار بزرگ، به ویژه در بخشهای فناوری و سایر بخشهای مبتنی بر نوآوری، مناسب است.
او توضیح میدهد: «این کسبوکارها هنوز هم اغلب زیانده هستند، زیرا در محصول و تحقیق و توسعه سرمایهگذاری میکنند و ریسک قابلتوجهی را به همراه دارند، اما بازارهای بزرگی را هدف قرار میدهند که موفقیت میتواند بازدهی بیش از حد ایجاد کند». بنابراین به عنوان یک نوع سرمایه گذار، گام بعدی برای هر کسب و کار رو به رشدی نیست. مک کلافرتی اضافه میکند که VC نهادی میتواند از مراحل اولیه اولیه وارد عمل شود، اما اغلب پس از اینکه یک کسبوکار بودجه اولیه اولیه را از فرشتگان، دوستان و خانواده دریافت کرد یا کمک مالی کرد.
او میگوید: «افزایش VC معمولا به معنای فروش سهام اقلیت در کسبوکار در ازای سرمایهگذاری VC است و سرمایهگذاران اغلب در هیئت مدیره نیز جای میگیرند». با انجام این کار، بنیانگذاران متعهد به دنبال کردن یک نتیجه رشد قابل توجه هستند که قادر به ایجاد بازده قابل توجهی از آن سرمایه، به طور بالقوه 10 برابر یا بیشتر است. در مقابل، یک شریک VC خوب باید بیش از پول به ارمغان بیاورد و دسترسی به استعدادها، مشتریان و شبکه های جهانی و همچنین تجربه در مقیاس و گسترش بین المللی را فراهم کند.
با این حال، موری میگوید که این بودجه برای هر کسبوکار نوپا یک تقویت روانی حیاتی است. برای یک شرکت در مراحل اولیه، اولین سرمایهگذاری خارجی میتواند باندی را برای اثبات این پیشنهاد، جذب اولین مشتریان و ایجاد شواهد مورد نیاز برای باز کردن دور بعدی سرمایه فراهم کند.
متن اصلی (انگلیسی)
How start-ups can navigate the bumpy journey to growth when bank loans aren’t an option
A good idea can get a company up and running, but it will rarely be enough to attract investment