Infill در پرینت سه بعدی چیست و آیا لازم است؟

احتمالا نیازی نیست که پرینت‌های سه‌بعدی شما جامد باشند، اما آنچه درون آن‌ها قرار می‌گیرد همچنان اهمیت دارد.

ممکن است متوجه یک شبکه عجیب و غریب از خطوط در داخل مدل های چاپ سه بعدی شده باشید. این پر کردن است. به طور معمول، داخل یک مدل در چاپ سه بعدی FDM یا FFF پلاستیک جامد نیست. در عوض، اسلایسر (نرم افزاری که فایل ها را برای پرینت سه بعدی آماده می کند) یک ساختار داخلی ایجاد می کند که از لایه های بالای آن پشتیبانی می کند و مقداری استحکام اضافی را برای محصول نهایی بدون هدر دادن یک قرقره کامل از رشته ایجاد می کند.

Infill بخشی از هر فرآیند پرینت سه بعدی نیست. به عنوان مثال، چاپگرهای رزین تمایل به ایجاد مدل های جامد دارند، مگر اینکه عمدا توخالی شوند. با این حال، در پرینترهای فیلامنتی که بیشتر افراد مبتدی از آن استفاده می کنند، پر کردن یکی از تنظیماتی است که می تواند طول چاپ، مقدار ماده استفاده شده و استحکام قطعه تمام شده را به طور نامحسوس تغییر دهد.

چگالی پر شدن به صورت درصد داده می شود. مدلی که با 0 درصد چاپ شده است توخالی است. هر چه درصد بیشتر باشد، ساختار داخلی متراکم تر است. اسلایسر همچنین می تواند سعی کند فضای داخلی را 100 درصد پر کند، اما شما نیازی به انجام این کار خیلی وقت ها نخواهید داشت.

طبق گفته Prusa، اکثر مدل ها را می توان با 10 تا 15 درصد پر کردن چاپ کرد و Flashforge 20 درصد را به عنوان نقطه شروع برای استفاده عمومی توصیه می کند. هیچ یک از منابع آن اعداد را یک قانون جهانی نمی دانند. این باعث می شود ارقامی مانند 10 یا 20 درصد کمتر از آنچه به نظر می رسند ترسناک باشند. یک شکل تزئینی یا چاپ آزمایشی ممکن است به حداقل پر کردن نیاز داشته باشد، اما براکتی که وزن را تحمل می کند یا ضربه های مکرر را انجام می دهد، سزاوار حمایت بیشتری در داخل است.

حتی 0 درصد هم می تواند کار کند! در برخی موارد، مدلی که قسمت پایینی آن بسته است، اگر به تدریج به سمت بالا بسته شود، می‌تواند بدون عیب و نقص با فضای داخلی خالی چاپ کند. یک سطح مسطح پهن موضوع متفاوتی است، زیرا ممکن است چاپگر نیاز داشته باشد رشته ای را در یک منطقه بزرگ قرار دهد و چیزی جز هوا در زیر آن نباشد. پلاستیک ذوب شده از نازل زمانی که ساختاری برای نگه داشتن آن وجود نداشته باشد، آویزان می شود. به همین دلیل مهم است که پیش نمایش لایه اسلایسر خود را قبل از کشف مشکل چندین ساعت پس از چاپ بررسی کنید.

پر شدن بیشتر همچنین باعث افزایش استفاده از فیلامنت، وزن و زمان چاپ می شود. می تواند مقاومت فشاری را افزایش دهد، اما درصد پر شدن نشانگر قدرت جادویی نیست. ضخامت دیوار، جهت چاپ و انتخاب متریال همگی نقش دارند، و Prusa خاطرنشان می‌کند که وقتی می‌خواهید قطعه محکم‌تری داشته باشید، محیط‌های بیشتر می‌تواند در بهبود استحکام کلی مؤثرتر باشد تا پر کردن بیشتر.

مقدار پر کردن پرینتر به چگالی آن بستگی دارد. تمام آن پلاستیک شکل الگو را به خود می گیرد.

الگوهای مختلفی با اسلایسرها موجود است، زیرا هیچ الگوی برای همه موقعیت‌ها ایده‌آل نیست. Grid یک راه حل همه منظوره ساده است. Cubic یک ساختار داخلی 3 بعدی ایجاد می کند که می تواند نیروهایی را از جهات مختلف تحمل کند. ژیروید جایگزینی برای خطوط مستقیم با منحنی های پیوسته است و اغلب برای قطعات کاربردی استفاده می شود که در آن استحکام بیشتر در جهات مختلف مفید است. همچنین به نظر می‌رسد که شخصی ماکارونی آینده‌نگر را در چاپ شما پر کرده است، که هیچ‌کس درخواست نکرده است.

پر شدن رعد و برق تقریبا در جهت مخالف حرکت می کند. این یک ساختار منظم در سراسر مدل نیست، اما عمدتا در جایی که سطوح بالایی نیاز به پشتیبانی دارند، منشعب می شود. این می تواند مقدار فیلامنت استفاده شده و زمان صرف شده برای چاپ را کاهش دهد، اما به اندازه الگوهای طراحی شده برای استحکام، تقویت داخلی را ارائه نمی دهد.

برای مبتدیان، لازم نیست قبل از چاپ هر چیزی، کل منوی پرکننده اسلایسر را یاد بگیرند. الگوی پیش فرض و چگالی متوسط ​​نقطه شروع کاملا معقولی هستند. زمانی که شی دلیلی برای شما ارائه کرد، آنها را جایگزین کنید.

یک مدل نمایشگر، محفظه الکترونیکی و براکت باربر همگی عملکردهای متفاوتی دارند و استفاده از پرکننده یکسان برای هر سه منطقی نیست. Prusa می گوید برای مدل های معمولی، پر کردن بیش از 30 درصد به سختی مورد نیاز است.