Inside Audible's 'Dracula' Gamble: An List A-List, Opening Record و "Cinema for the Ears"

برخی از داستان ها از ماندن در صفحه خودداری می کنند. ستون فراتر از کتاب هالیوود ریپورتر به بررسی این موضوع می‌پردازد که وقتی کتاب‌ها به صفحه نمایش و فراتر از آن جهش می‌کنند چه اتفاقی می‌افتد - باز کردن بسته‌بندی چیزهایی که ماندند، تغییر کردند، چگونه انجام شد و چرا برای خلاقانی که آن را ساخته‌اند اهمیت دارد.

برام استوکر در رمان دراکولا در سال 1897 نوشت: "ما از شکست یاد می گیریم نه از موفقیت." بیش از یک قرن بعد، داستان او در مورد یک نجیب و خون آشام ترانسیلوانیایی چند صد ساله به موفقیت ادامه می دهد، آخرین بار به صورت صوتی. داستان‌های مرتبط فیلم‌های رومانیایی اولین کشور مورد توجه در AFM، کارگردان «فیورد»، کریستین مونگیو برای حضور در فیلم‌ها «یک میدان باز» یک داستان عمیقا شخصی از دست دادن، اندوه و شفقت است (تریلر اختصاصی نتفلیکس)

یک ماه پس از اکران، ساخته اصلی Audible دراکولای برام استوکر، بزرگترین هفته افتتاحیه در بین Audible Original است که تا کنون منتشر شده است. همچنین در بین تمام عناوین کاتالوگ Audible رتبه چهارم را دارد که با شروع گوش دادن در هفت روز اول اندازه گیری می شود.

بازیگران پر ستاره شامل الا پورنل (فال اوت) در نقش مینا، جاناتان بیلی (شرور) در نقش دراکولا، لوئیس پارتریج (انولا هولمز) در نقش جاناتان، دیوید جانسون (صنعت) در نقش دکتر سیوارد، ایمی لو وود (لوتوس سفید) در نقش لوسی، منفیلد (ریفیلد، جانی فیلی) Phantom Thread) در نقش خانم وستنرا و مگی جیلنهال (شوالیه تاریکی) در نقش پروفسور ون هلسینگ. مری لمبرت (Pet Sematary) فیلم‌ساز ترسناک کارگردانی می‌کند و ایلان اشکری (Audible's 1984, Netflix's House of Guinness) موسیقی متن را ساخته است.

در زمانی که اقتباس از آثار کلاسیک ادبی همچنان به پرده‌های کوچک و بزرگ راه پیدا می‌کند، آئودیبل قصد داشت چیزی متفاوت را برای پذیرش وحشت رمان «در آنچه می‌شنوید و تصور می‌کنید» ارائه دهد. او به هالیوود ریپورتر می‌گوید که رمان استوکر که از نامه‌ها و یادداشت‌های روزانه ساخته شده است، «واقعا برای این رسانه در نظر گرفته شده است».

دی ترویر می‌گوید تمام تلاش برای اقتباس کلاسیک دو چیز را انجام می‌دهد: «اشتهای سیری ناپذیر برای این داستان‌ها» را تغذیه می‌کند و نشان می‌دهد «صدای ممتاز چه کاری می‌تواند انجام دهد». همچنین می تواند یک رمان کلاسیک را در دسترس تر کند. او می‌گوید: «برای رمانی مانند دراکولا که در سال 1897 نوشته شده است، مانعی برای ورود برخی از مخاطبان وجود دارد. اما اگر به شنوندگان یک تجربه صوتی سینمایی با جاناتان بیلی، الا پورنل و طراحی صدای فضایی بدهید؟ ناگهان استوکر را به روشی کاملا جدید در دسترس قرار داده‌اید.»

موفقیت همچنین می تواند فراتر از صدا باشد. د ترویر می گوید: «صوت در واقع می تواند به عنوان اثبات مفهوم عمل کند. او در پاسخ به این سوال که آیا استودیوها یا پخش کننده‌ها تماس گرفته‌اند یا خیر، او با کنایه گفت: "این فضا را تماشا کنید."

در مصاحبه ای با THR، دی ترویر جزئیات ساخت دراکولا را ارائه می دهد و یک فیلم ترسناک فقط صوتی را برای استعدادهای هالیوود ارائه می دهد و کدام آثار کلاسیک بعدی در خط لوله Audible هستند.

دراکولا تقریبا برای هر رسانه ای اقتباس شده است. چرا این عنوان مناسبی برای کلاسیک بعدی Audible بعد از Pride and Prejudice و 1984 بود؟

ما همیشه از خود می‌پرسیم: داستانی که نسل به نسل مردم را به عقب می‌کشد چیست؟ دراکولا یکی از آن روایت‌های مغناطیسی ابدی است. اما بیشتر از آن، ما از خود می‌پرسیم که واقعا چه داستان‌هایی شنیده می‌شوند؟ و دراکولا واقعا برای این رسانه در نظر گرفته شده است. اگر به رمان اصلی استوکر برگردید، این رمان کاملا از نامه‌ها، نوشته‌های خاطرات، شهادت‌های تکه‌تکه ساخته شده است. صداهای شخصیت ها راز را در زمان واقعی کنار هم می چینند. وحشت در آنچه می بینید زندگی نمی کند. در آنچه می شنوید و آنچه تصور می کنید زندگی می کند.

صدای زمزمه در لبه اتاق، نفس دراکولا در گوش شما. سکوت قبل از فریاد صدا این تجربه را به طور کامل تکمیل می کند.

پس از غرور و تعصب و سال 1984، ما به دنبال چیزی احشایی بودیم، یک کلاسیک جاودانه که به ما اجازه می دهد ترس را از طریق صدا کشف کنیم. و صادقانه بگویم، اشتهای سیری ناپذیری برای این داستان وجود دارد. مخاطبان مدام به دراکولا باز می گردند زیرا واقعا ما را رها نمی کند. داستان فقط منتظر رسانه مناسب، لحظه مناسب برای احساس فوری دوباره است. این یکی از آن لحظات است.

آیا این طرح به زبان انگلیسی شروع شد و سپس گسترش یافت یا از ابتدا به عنوان یک رویداد هفت زبانه در نظر گرفته شد؟ چگونه بودجه و گفتگوی چراغ سبز تغییر کرد؟

از همان ابتدا به عنوان یک پروژه جهانی در نظر گرفته شد. ما می‌دانستیم که اگر می‌خواهیم در چیزی به این بلندپروازانه سرمایه‌گذاری کنیم، می‌خواهیم آن را به درستی در بازارهای کلیدی خود انجام دهیم. درست است، داستان سرایی جهانی فقط در ترجمه زندگی نمی کند. ماموریت Audible از طریق صداهای محلی و تیم های خلاق و اصالت فرهنگی ساخته شده است.

اقتباس انگلیسی با کارگردانی مری لمبرت، فیلمنامه رابین اهرن، موسیقی ایلان اشکری و معماری طراحی صدا، پایه و اساس را پایه گذاری کرد. اما سپس هر قلمرو سازگاری خاص خود را با زمینه فرهنگی منحصر به فرد ایجاد کرد. تولید ایتالیایی با ریکاردو اسکامارسیو و بندیتا پورکارولی صرفا نسخه انگلیسی دوبله آن نیست. این تولید توسط هنرمندان ایتالیایی برای شنوندگان ایتالیایی کارگردانی و اجرا شده است. همین امر در مورد فرانسوی با عمر سی، برای اسپانیایی، برای آلمانی، برای پرتغالی برزیل صادق است.

البته، با افزایش جاه طلبی های تولید و افزایش بودجه. اما ما این را به عنوان یک آزمایش در نظر نمی گیریم. این بیانیه ای از قصد در مورد آنچه که داستان سرایی صوتی ممتاز می تواند باشد است. این سرمایه‌گذاری نشان‌دهنده باور ما است که مخاطبان امروز داستان‌ها را دنبال می‌کنند، نه قالب‌ها. آنها به طور روان بین صفحه نمایش، صفحات و صدا حرکت می کنند. ما باید آنها را با همان سطح از مهارت و جاه طلبی که از فیلم یا تلویزیون پرستیژ انتظار دارند، در آنجا ملاقات کنیم.

نسخه چند راوی دراکولا Audible در سال 2012 در مورد آنچه شنوندگان از این کتاب می‌خواهند چه چیزی به شما یاد داد و هدف از انجام متفاوت این بار چه بود؟

نسخه 2012 به ما نشان داد که اشتهای واقعی برای دراکولا در صدا وجود دارد، و ساختار نامه نگاری نامه ها و نوشته های خاطرات در واقع وقتی توسط صداهای متعدد اجرا می شود به زیبایی کار می کند. شنوندگان به آن صمیمیت، آن حس استراق سمع شهادت خصوصی پاسخ دادند. نسخه 2026 دارای کارگردانی در سطح جهانی است، موسیقی کرال اصلی ضبط شده زنده در کلیسای جامع سنت آگوستین با 75 صدا، طراحی فضایی صدای Dolby Atmos، و فیلمنامه‌ای بازسازی‌شده که مینا را به مرکز مطلق داستان می‌برد.

اقتباس رابین اهرن ساختار استوکر را حفظ می کند اما باعث می شود مینا احساس یک کارآگاه واقعی کند. او کسی است که به طور فعال وقایع را بازسازی می کند، رمز و راز را کنار هم می چیند و در نهایت این هیولا را شکار می کند. دوئل روانشناختی بین مینا و دراکولا به موتور داستان تبدیل می‌شود، و صدا به‌طور منحصربه‌فردی در موقعیتی قرار می‌گیرد که احساس صمیمی، کلاستروفوبیک و ناراحت‌کننده کند.

چه زمانی جاناتان بیلی وارد این فیلم شد؟ آیا او اولین قطعه بود و بازیگران حول او ساخته شدند یا رویکرد مینا محوری شکل داد که شما ابتدا به دنبال چه کسی رفتید؟

بسیار مهم بود که ما انتخاب مینا و دراکولا را برای هر اقتباس درست انجام دهیم. رویکرد مینا محور به طور مطلق استراتژی بازیگری ما را شکل داد. ما می‌دانستیم که به کسی نیاز داریم که بتواند معماری عاطفی کل تولید را حمل کند، کسی با دامنه فوق‌العاده که بتواند از آسیب‌پذیری به قدرت، از وحشت به سرپیچی برسد. وقتی الا پورنل سوار شد، این مرکز ثقل ما را به ما داد.

ما به دراکولایی نیاز داشتیم که کنترل صدا را داشته باشد تا به همان اندازه اغواکننده و ترسناک باشد، کسی که بتواند شما را به سمت خود متمایل کند و سپس شما را به دویدن وادار کند. جاناتان این محدوده را دارد. دقت صدای او واقعا جذاب بود. و در غرفه، او فوق العاده است. او بلافاصله فهمید که دراکولا فقط یک هیولا نیست. او یک شکارچی است که بازی طولانی را با هر عبارت محاسبه شده، هر مکثی با قصد انجام می دهد.

برای جاناتان و بازیگران، یک دراکولا فقط صوتی چگونه ارائه شد و زمانی که به او پیشنهاد انجام این نوع پروژه داده شد، چه واکنشی داشت؟

ما آن را به عنوان سینما برای گوش ها مطرح کردیم. ما کاملا واضح بودیم که این سنتی نخواهد بود. با مجموعه ای کامل از بازیگران نخبه با استعداد که با هم کار می کنند، همراه با یک تجربه صوتی کاملا فراگیر و فضایی با مقیاس و مهارت یک سریال محدود معتبر. به ویژه برای بازیگران انگلیسی زبان ما، فرصتی برای همکاری با کارگردان مشهور ترسناک، مری لمبرت، در استودیوهای لندن بود.

در انتخاب بازیگران برای پروژه ای که تنها بر اساس صدا ساخته شده است، چه چیزی را می شنوید که ممکن است مدیر بازیگران فیلم نتواند؟ به عنوان مثال، آیا با جاناتان و الا تست یا خواندن شیمی انجام شد؟

واضح است که صدا همه چیز است، اما فقط داشتن صدایی زیبا یا متمایز نیست. ما به محدوده احساسی، برای کنترل، و توانایی برقراری ارتباط بدون نشانه های بصری گوش می دهیم. در فیلم، یک بازیگر می تواند به حالات چهره، زبان بدن و محیط اطراف خود تکیه کند. در صدا، همه اینها باید به صورت صوتی بیان شود. یک مکث یک نفس نفس زدن بافت یک زمزمه. روشی که کسی وقتی دروغ می گوید در مقابل وقتی که راست می گوید خط می زند.

اعضای بازیگر در واقع در غرفه‌های جداگانه ضبط می‌کردند، بنابراین در طول هر ضبط، ما از جایگاه درخشان خود در بازیگران استفاده می‌کردیم، که در تمام ضبط‌های هر بازیگر ثابت بودند، بنابراین وقتی با بازیگر بعدی جفت می‌شدیم، می‌توانستیم از نقش‌های اصلی خود استفاده کنیم تا اجرا را منعکس کنند. تا جایی که امکان داشت در طول دوره ضبط، بازی بازیگرانی را که قبلا ضبط کرده‌اند را نیز اجرا می‌کردیم تا بتوانند حسی نسبت به آنچه که در مقابل آن اجرا می‌کردند، داشته باشند.

مری در هدایت جاناتان و الا و بقیه بازیگران فوق‌العاده بود، و مطمئن بود که آنها در حال مکالمه هستند، حتی زمانی که در یک فضای فیزیکی قرار نداشتند.

با بازیگری مگی جیلنهال در نقش ون هلسینگ، آیا تغییر جنسیت در نقش بخشی از طراحی اقتباس از همان ابتدا بود یا از انتخاب بازیگر بیرون آمد؟

این بخشی از گفتگوها و طراحی اولیه Audible و Robyn Ahern در حین نوشتن اقتباس بود. در رمان استوکر، ون هلسینگ این شخصیت پدرانه است. درخشان، اما تا حد زیادی محصول مردانگی ویکتوریایی. همراه با محتوای باورنکردنی و تیم‌های خلاق Robyn و Audible، می‌خواستیم آن شخصیت را به‌عنوان یک زن دوباره تصور کنیم، کسی که نوع متفاوتی از اقتدار و رابطه‌ای متفاوت را برای مینا به ارمغان می‌آورد. نه محافظ به معنای مردسالارانه، بلکه مشارکتی. دو زن باهوش در حال رو به رو شدن با یک شکارچی نر باستانی.

وقتی شروع کردیم به این فکر کنیم که چه کسی می تواند آن را تجسم کند، مگی در صدر لیست قرار داشت. او این ترکیب باورنکردنی از عقل، شدت و گرما را دارد. صدای او بدون سرد بودن اقتدار دارد. و او فورا متوجه شد که ما چه کاری می‌خواستیم انجام دهیم: ایجاد یک ون هلسینگ که احساس معاصر بودن می‌کند و نمی‌خواهد نادیده گرفته شود یا دست کم گرفته شود.

با چنین گروه بزرگی، برنامه های ستاره برای ضبط کامل چگونه کار می کنند؟ آیا آنها تا به حال در یک اتاق ضبط می کردند یا عمدتا جداگانه انجام می شد؟

یکی از مزایای تولید صدا نسبت به صفحه نمایش، انعطاف پذیری آن است. ما نیازی به کل بازیگران در یک مکان نداریم. اگر این را برای تلویزیون یا فیلم می ساختیم، ممکن بود ماه ها به یک بازیگر نیاز داشته باشیم. در صدا، بسته به نقش آنها، ممکن است فقط برای یک دوره متمرکز، گاهی فقط چند روز، به آنها نیاز داشته باشیم.

بیشتر ضبط اصلی در غرفه‌های مجزا انجام شد، که به ما آهنگ‌های تمیزی را می‌دهد که می‌توان آن‌ها را ویرایش کرد و در موقعیت پس از تولید قرار داد. این همچنین به بازیگران اجازه می دهد تا در اجرای خود کاملا آزاد باشند.

مری لمبرت فیلمسازی است که اولین کار صوتی خود را انجام داده است. یک کارگردان سینما به جای یک کارگردان با تجربه درام صوتی چه چیزی را به غرفه آورد؟

چشمان تازه. گوش های تازه. مری بدون پیش داوری در مورد آنچه درام صوتی «باید» باشد وارد شد و این به او آزادی زیادی داد. او از نظر ساختاری به آن نزدیک شد، تقریبا مانند استوری‌برد. او یک متفکر بسیار بصری است، و با توجه به تصویرسازی انتقال بین صحنه‌ها، فهمید که چگونه می‌توان تنش را بدون نشانه‌های بصری ایجاد کرد، در مورد اینکه چگونه موسیقی و طراحی صدا می‌توانند کاری را انجام دهند که نورپردازی و فیلمبرداری معمولا انجام می‌دهند.

او همچنین غرایز خود را از ساخت فیلم ترسناک به ارمغان آورد که بسیار ارزشمند بود. مری سرعت، جو و نحوه پنهان کردن اطلاعات برای ایجاد ترس را می‌داند. او می داند که آنچه شما نشان نمی دهید، یا در این مورد به صراحت نمی گویید، اغلب بیشتر است.

رمان استوکر در نامه ها و یادداشت های روزانه روایت می شود. چگونه رابین اهرن آن ساختار را به یک درام دیالوگ محور تبدیل کرد و چقدر روایت حفظ شد؟

رابین در حفظ معماری داستان در عین حال که آن را فوری و دراماتیک می کرد، بسیار درخشان بود. رمان شاهدی پراکنده است و این ساختار بخشی از چیزی است که آن را بسیار ناراحت کننده می کند. شما در کنار شخصیت ها، وحشت را کنار هم می چینید.

کاری که رابین انجام داد این بود که به آن کیفیت تکه تکه احترام گذاشت اما آن گزارش های مکتوب را به شهادت واقعی تبدیل کرد. بنابراین به جای اینکه یک راوی «از مجله مینا موری» را بخواند، مینا را می شنوید که مستقیما با شما صحبت می کند و به شما اعتماد می کند. صمیمیت شخصی که در دفتر خاطرات خود می نویسد، وقتی به اعتراف اول شخص تبدیل می شود، به زیبایی به صوت تبدیل می شود. او روایت کافی برای حفظ آن حس فاصله و مستند را حفظ کرد، اما اکثر اقتباس ها دیالوگ و تک گویی درونی است.

موسیقی ایلان اشکری و طراحی صدا در کنار اجراها چگونه پیشرفت کرد؟ آیا موسیقی روی تصویر نوشته شده بود یا برای دیالوگ ضبط شده؟

ایلان کار بر روی پارتیتور را در مراحل اولیه و تقریبا موازی با فیلمنامه شروع کرد. ما می خواستیم موسیقی پایه باشد، نه فقط تزئین. مری و ایلان بسیار نزدیک با هم کار کردند تا معماری احساسی تولید را قبل از اینکه وارد غرفه ضبط شویم، ایجاد کنند.

زمانی که دیالوگ را ضبط کردیم، امتیاز تصحیح شد. در فیلم، شما برای تصویر آهنگسازی می کنید. اینجا ایلان به آنچه می شنوید و تصور می کنید گل می زد. موسیقی باید برخی از کارهایی را که بصری ها به طور معمول انجام می دهند، انجام دهد، برای مثال ایجاد جو، نشان دادن خطر، ایجاد صمیمیت در لحظات حسی بین دراکولا و مینا.

یکی از خارق‌العاده‌ترین انتخاب‌هایی که ایلان انجام داد، استفاده از صدای انسان به عنوان ابزار و گنجاندن آن‌ها در خود موسیقی متن بود. ما عناصر گروه کر را به صورت زنده در کلیسای جامع سنت آگوستین با 75 صدا ضبط کردیم. نتیجه به شدت آزاردهنده است. این صداهای بی کلام که هم مقدس و هم ناپسند، زیبا و وحشتناک است.

تیم طراحی صدا همگام با ایلان کار کردند. آن‌ها به این فکر می‌کردند که چگونه قدم‌ها، تنفس، صدای محیط و موسیقی در ترکیب فضایی کنار هم قرار می‌گیرند. از آنجایی که ما در حال اتمام در Dolby Atmos بودیم، هر عنصر صدا موقعیت خاص خود را در فضای سه بعدی دارد. قدم های دراکولا می تواند پشت سر شما حلقه بزند در حالی که صدای او در گوش شما زمزمه می کند، و امتیاز ایلان می تواند بالا و اطراف شما متورم شود. واقعا غوطه ور است.

آیا هر تولید زبانی از همان اسکریپت ترجمه شده استفاده می کند یا تیم های محلی فضایی برای انطباق داشتند؟ آیا آنها در موسیقی اشکری و طراحی صدا سهیم هستند؟

هر منطقه از اقتباس انگلیسی به عنوان یک پایه استفاده می کند، اما کارگردانان محلی و تیم های خلاق کاملا فضایی برای انطباق با بافت فرهنگی و بازیگران خاص خود دارند. اینها هفت محصول مجزا هستند، نه یک ضبط استاد با دیالوگ های جایگزین.

زبان خود عملکرد را تغییر می دهد. طول جمله بین انگلیسی، ایتالیایی، فرانسوی، اسپانیایی متفاوت است. مکثی که کاملا بعد از یک خط انگلیسی پنج کلمه ای می آید ممکن است بعد از یک جمله ایتالیایی یا آلمانی طولانی تر کاملا متفاوت باشد. انجمن های اجتماعی و جغرافیایی که توسط لهجه ها انجام می شود فرهنگ کاملا متفاوت با فرهنگ است. بنابراین انتخاب‌های محلی بر زمان‌بندی، ویرایش، سرعت و حتی طراحی صدا تأثیر می‌گذارد.

آیا مری لمبرت در هر هفت محصول شرکت داشت یا هر منطقه کارگردان خاص خود را داشت؟

مری کارگردانی تولید انگلیسی را بر عهده داشت که به عنوان الگوی خلاقانه عمل کرد. اما هر منطقه کارگردان مخصوص به خود را داشت که با بازیگران محلی کار می کرد و حساسیت خاص خود را به مواد می آورد. این ضروری بود. نقش کلیدی کارگردان برای تولیدات ما این است که بهترین عملکرد ممکن را از بازیگران در استودیو به دست آوریم، ما به کارگردانانی نیاز داشتیم که بازارهای محلی خود را درک کنند، که بتوانند با بازیگران به زبان مادری خود کار کنند، که بدانند چه چیزی از نظر فرهنگی طنین انداز می شود.

کار مری لحن، سرعت، رویکرد به وحشت و صمیمیت را که در همه نسخه‌ها می‌خواستیم، ایجاد کرد. کارگردانان دیگر از آن به عنوان یک نقطه مرجع استفاده کردند، اما آنها به سادگی آنچه مری انجام داد را تکرار نکردند. تفسیر می کردند، آن را مال خود می کردند. ما به آن‌ها آزادی خلاقانه دادیم زیرا اعتماد داریم که صداهای محلی می‌دانند چگونه از یک موقعیت متمرکز، بهتر از همیشه برای مخاطبان خود داستان بگویند.

چگونه رهبرانی مانند عمر سای، ریکاردو اسکامارسیو و ماتیاس شویفر را انتخاب کردید؟ آیا این در مورد کشش گیشه محلی بود یا در مورد آنچه که صدای آنها می توانست انجام دهد؟

هر دو ما به بازیگرانی نیاز داشتیم که در قلمرو خود قدرت ستاره ای واقعی داشته باشند. نوازندگان تمام ستاره ای که نام آنها مخاطبان را به اندازه کافی کنجکاو می کند تا بازی را فشار دهند. اما ما همچنین به بازیگرانی نیاز داشتیم که صدایشان بتواند کار و محدوده آوازی را برای کل تولید انجام دهد. اگر صدا مجذوب نشود، اگر صمیمیت و تنش و ترس ایجاد نکند، قدرت ستاره شما را نجات نخواهد داد.

عمر سی در فرانسه طرفداران زیادی دارد، اما صدای او این گرما و اقتدار فوق العاده را نیز دارد. وقتی او نقش دراکولا را بازی می‌کند، یک فریبنده در آن وجود دارد که واقعا ناراحت‌کننده است، زیرا می‌خواهید به آن صدا اعتماد کنید، حتی همانطور که می‌دانید نباید اعتماد کنید. Riccardo Scamarcio یک شدت فکر را به ارمغان می آورد که به زیبایی برای دراکولای ایتالیایی کار می کند. در صدای او خطر وجود دارد، بلکه پیچیدگی نیز وجود دارد. Matthias Schweighöfer این دقت و کنترل را دارد که باعث می شود تولید آلمانی تیز و حساب شده باشد.

ما بر اساس اینکه چه کسی برای نقش و قالب مناسب است، انتخاب کردیم و هر بازیگر عناصر جدید و لذت بخشی را به داستان وارد کرد. برخی از بازیگران گروه ما شامل ستارگان بزرگ سینما در کنار راویانی است که تمام دوران حرفه‌ای خود را در صدا گذرانده‌اند، و شیمی بی‌نظیر است. در پایان روز، این عملکرد است که اهمیت دارد.

یک ماه از راه اندازی تولید شنیداری می گذرد. در مورد عملکرد چه چیزی می توانید به اشتراک بگذارید، و کدام مناطق شما را شگفت زده کرده است؟

پاسخ فوق العاده ای بوده است. در تمام مناطق، هم وسعت و هم عمق شنوندگان جدیدی را می‌بینیم که Audible را از طریق دراکولا کشف می‌کنند، به‌علاوه اعضای فعلی که تولید را به طور کامل انجام می‌دهند. شنوندگان واقعا شیفته هستند.

دراکولای برام استوکر بزرگ‌ترین هفته افتتاحیه را در بین هر Audible Originalی که تا کنون منتشر شده است، و چهارمین عنوان بزرگ در کاتالوگ Audible را ارائه کرد که با شروع گوش دادن در هفت روز اول آن اندازه‌گیری شد.

Audible در جشنواره بین المللی فیلم ونیز پنلی در این باره برگزار کرد. آیا این سیگنالی است که شما این تولیدات را به‌عنوان IP می‌بینید که می‌توانند به نمایش درآیند یا به‌عنوان یک رقیب مستقیم برای استعدادهای سینما و مخاطبان؟

نه رقابتی و نه پیش درآمدی برای اقتباس از صفحه نمایش. ونیز مرکز جشن خلاق است، مکانی که جاه طلبی هنری جسورانه در آن به رسمیت شناخته می شود و این پروژه کاملا در آن فضا زندگی می کند. ما با کارگردانان کلاس جهانی کار می کنیم، آهنگ های اصلی را سفارش می دهیم، طراحی صدای پیچیده ای می سازیم، استعدادهای خارق العاده ای را به نمایش می گذاریم. هنر و مقیاس کاری که ما انجام می دهیم شایسته است در اتاق هایی باشد که در آن داستان سرایی بلندپروازانه جشن گرفته می شود.

ونیز جایی است که اشکال هنری جدید متولد می شوند، جایی که هنرمندان گرد هم می آیند تا بپرسند «دیگر چه چیزی ممکن است؟» این دقیقا همان سؤالی است که ما در Audible می‌پرسیم. نه "چگونه با فیلم رقابت کنیم؟" اما "صوت چه کاری می تواند انجام دهد که رسانه های دیگر نمی توانند انجام دهند؟"