پرش به محتوای اصلی

Jason Isbell و Drive-By Truckers در آلاباما دوباره متحد می شوند

رولینگ استون۱۴۰۵ مهر ۱۲, یکشنبه، ساعت ۲۲:۵۵حدود 6 دقیقه مطالعه

تقریبا 20 سال پس از آخرین اجرای کامل آنها با هم، پترسون هود، مایک کولی و ایزبل به هم می پیوندند تا آلبوم مورد علاقه طرفداران Decoration Day را به طور کامل در ShoalsFest پخش کنند.

پترسون هود در حالی که یک گیتار آکوستیک را با گیبسون اس‌جی شاخ‌دار خود عوض می‌کند، لبخندی پرشور و شیطانی به بزرگ‌ترین جمعیت شهر زادگاهش می‌زند، ابزاری که بسیار مناسب‌تر برای ریف تهدیدکننده‌ای است که او می‌خواهد بزند.

آکوردهای پایانی بازکننده «The Deeper In» قبل از اینکه کامیون‌داران درایو بای به «حفره سینک» منفجر شوند، به سختی فروکش کرده‌اند، فریاد سوزان هود از مردی که برای نجات مزرعه خانوادگی‌اش از دست یک بانکدار بی‌وجدان به افراط کشیده شده است. این آهنگ با الهام از آهنگ 2001 ری مک کینون به نام The Accountant و از دست دادن مزرعه ای که در آن در شمال غربی آلاباما بزرگ شد، لحن آلبوم Decoration Day گروه در سال 2003 را تنظیم کرد.

با این حال، قبل از راه اندازی در "Sink Hole"، هود به مردی که درست روی صحنه ایستاده بود و مسئول سومین گیتار روی صحنه امشب بود خطاب کرد: جیسون ایزبل. هود با اشاره به سلاح مخفی دوران کلاسیک اولیه گروه، که در سال 2007 از گروه اخراج شد و راه خود را به هوش آمد و سپس با چهارمین آلبوم انفرادی خود، Southeastern، در سال 2013 به موفقیت دست یافت، می‌گوید: «این یک دیدار خانوادگی است.

اجرای یکباره شنبه شب در جشنواره Shoals Fest تحت نظارت Isbell در فلورانس، آلاباما، نه تنها اولین باری است که Isbell با کامیونداران برای یک مجموعه کامل از زمان اخراجش روی صحنه می رود، بلکه اولین باری است که آنها Decoration Day را به طور کامل اجرا می کنند (ست آکوستیک سال 2002 که در مجموعه The Definitive Decoration Day به جز آهنگ The Definitive Decoration Day به نمایش درآمد).

بیست و سه سال پیش، Drive-By Truckers سوار بر اوج تحسین منتقدان برای Southern Rock Opera، آلبوم مفهومی دو دیسکی که گروه را در نقشه ملی قرار داد، بودند، زمانی که آنها چهارمین آلبوم خود را به نام Decoration Day منتشر کردند.

با رسیدن به سه ماه از جنگ دوم آمریکا در عراق، زمانی که توجه ملی به فاجعه خارج از کشور توجه داشت، روز تزئین تمرکز را بر کسانی که توسط دهه‌ها برنامه داخلی پایمال شده بودند، بیشتر کرد که باعث غنای بیشتر طبقه ثروتمند شد و منجر به از دست رفتن میلیون‌ها شغل یقه آبی طبقه متوسط ​​شد. انتخاب سردبیر 250 آلبوم برتر قرن 21 تا کنون 100 بهترین قسمت تلویزیونی تمام دوران 500 آلبوم برتر تمام دوران 100 بهترین فیلم قرن 21

اما افرادی که ریگانومیکس و نفتا پشت سر گذاشتند، کاملا فراموش نشدند («منتظر قطره چکان نیستم!» هود در روز شنبه در میله‌های بسته شدن «حفره غرق» تکرار کرد). هود، کولی و ایزبل تازه وارد، داستان‌های طلاق، خودکشی، طبقه‌بندی و خشونت‌های خانوادگی نسلی و آسیب‌های روحی را در درام‌های تاریکی که با صدای گیتار و غزل‌های گزنده نقطه‌گذاری شده‌اند، در هم آمیختند که در نمای اتحاد آمریکا پس از 11 سپتامبر می‌چرخید.

هود با انعکاس تقسیم‌بندی دوران می‌گوید: «فکر می‌کردم آن زمان زمانی که آن رکورد را ساختیم، دوران سیاسی داغی بود. مثل این بود که «خدایا، همه ما از لعنتی جورج دبلیو بوش با شور و اشتیاق متنفریم.» فکر می‌کردم به کف زمین می‌رسیم. آنها بدتر از این نمی‌توانستند باشند - که الان این حرف را از من می‌ترساند، زیرا چقدر می‌تواند بدتر شود؟»

یک ماه مانده به انتخابات میان‌دوره‌ای دور دوم ترامپ، محبوبیت رئیس‌جمهور به زیر خط موسوم به «خط بوش» کاهش یافته است که نشان‌دهنده کاهش محبوبیت او به 39 درصد بود، پیش از آنکه موج آبی اکثریت دموکرات‌ها را در میان دوره‌ای سال 2006 به کنگره بیاورد.

در حالی که آمریکا به سمت نوامبر پیش می رود، طبقه کارگر هنوز با طبقه سیاسی خود درگیر هستند. مضامین تفرقه تکراری در طول زمان اجرای روز تزئین - مخالفت و درگیری بین خانواده‌ها در آهنگ عنوان، طبقه‌گرایی در "Heathens" و ضعف عمومی در "Hell No, I Ain't Happy" - احساسات آمریکایی‌ها را نسبت به رهبران منتخب آن و یکدیگر منعکس می‌کند.

مطالب مرتبط تماشای اولیویا رودریگو در حال آواز خواندن «به اندازه کافی قوی» برای شریل کرو در نشویل، جیسون ایزبل ادعا می‌کند که سونو از هویت هنرمندان برای آموزش هوش مصنوعی «بدون رضایت» در دادگاه جدید استفاده کرده است آلبوم جدید Little Big Town ثابت می‌کند که ما نباید «جاده‌ای از گروه موسیقی من را بگیریم» اجرای زنده Up

رایت تامپسون، یکی از دوستان گروهی که پرفروش‌ترین کتاب نیویورک تایمز در سال 2024، The Barn: The Secret History of a Murder in Mississippi در سال 2024، الهام‌بخش آهنگ هنوز منتشر نشده Truckers از Emet Never Heard بود، می‌گوید: «روز تزئین، به عنوان یک آلبوم، یکی از آن اسناد اعتراض آمریکایی‌هاست که هرگز مرتبط نخواهد بود». مبارزات مردم در این آهنگ‌ها، مبارزات پدربزرگ‌ها و مادربزرگ‌های ما بوده و مبارزات نوه‌های ما خواهد بود.

از نظر موسیقایی، این آلبوم نشان داد که گروه فراتر از راکیسم‌های جنوبی اپرا تکامل می‌یابد، و از تأثیرات معاصری مانند Centromatic و Steve Earle و همچنین قهرمانانی که در شهر خود ضبط می‌کردند، استفاده می‌کردند. فحش‌های رولینگ استونز «با من ازدواج کن» کولی و «خودت انجام بده» هود را بررسی کنید - تمایزی که جاگر، ریچاردز و شرکت بخش‌هایی از Sticky Fingers را ردیابی کردند (که طرفداران می‌توانند در تورهای Muscle Shoals Sound Studio و Caution! Stones Ahead به‌عنوان بزرگ‌ترین نمایشگاه عمومی Stones Ahead, Billabila) از بین بروند.

منبع الهام دیگری که در پشت ترانه‌های آلبوم وجود دارد، شخصیت‌هایی هستند که رمان‌های پرنور نویسندگان جنوبی مانند لری براون را پر می‌کنند، که در بینندگان برخی از برنامه‌های اولیه کامیون‌داران در آکسفورد، می‌سی‌سی‌پی بود. اگرچه هود هرگز او را ندید، اما او طرفدار همدلی بود که براون در مورد مردم روستایی که منابع محدود و تاریخچه خانوادگی آنها را هدایت می‌کند، مانند شخصیت‌های روز تزئین، تصمیم‌گیری می‌کرد.

برای نویسنده و موسیقیدان مایکل فاریس اسمیت، که از آلبوم به عنوان منبع الهام برای رمان هایی مانند Desperation Road و Blackwood یاد می کند، مضامین هنوز هم طنین انداز هستند. او می‌گوید: «من بیشتر عمرم را با این فکر گذرانده‌ام، «خوب، ۵ یا ۱۰ سال دیگر، یا ۵ یا ۱۰ سال دیگر، یا ۵ یا ۱۰ سال دیگر به ما فرصت دهید» و اینجا دقیقا با همان مسائلی می‌نشینیم که دقیقا همان شهرهای در حال مرگ هستند و دقیقا همان چیزهایی که مورد غفلت قرار گرفته‌اند و همیشه مورد غفلت قرار گرفته‌اند. "روز تزیین ممکن است فردا منتشر شود، و مانند سال 2003 به موقع باشد."

اما مانند اجرای ShoalFest، اضافه شدن Isbell شاید واضح ترین تفاوت بین Decoration Day و سه آلبوم قبلی گروه باشد. «لباس» که در آن پدری به پسرش هشدار می‌دهد که ریشه‌های خود را فراموش نکند، هنوز هم در مجموعه‌های 400 واحد امروزی تکیه می‌کند، در حالی که مشارکت دیگر او، روایتی تخیلی از یک خصومت عمیق خانوادگی، عنوان آلبوم را به این آلبوم داد و نمادی از تقسیم‌بندی‌های گسترده‌تر ملتی است که با گذشته، حال و آینده آن در تضاد است.

مایک کولی، یکی از اعضای گروه Truckers، می‌گوید: «این بارها و بارها اتفاق افتاده است، و من هنوز در مورد آن چیزها می‌نویسم، زیرا هنوز در تلاش برای کشف آن هستم. "بیست و سه سال پیش، فکر می‌کردیم در آستانه عبور از بخشی از تاریکی و برخی از تقسیم‌بندی هستیم، فقط برای اینکه دوباره به درون آن کشیده شویم. ما در حال نوشتن گروه آمریکایی [2016] بودیم که فکر می‌کردیم با انتقام از چیزی که دوباره به آن کشیده شدیم بیرون می‌آییم."

خواندن متن کامل در رولینگ استونبه زبان اصلی، در سایت ناشر باز می‌شود
متن اصلی (انگلیسی)

Jason Isbell and Drive-By Truckers Reunite in Alabama

Nearly 20 years after their last full performance together, Patterson Hood, Mike Cooley, and Isbell join up to play the fan-favorite album Decoration Day in full at ShoalsFest

همه‌ی اخبار فرهنگ و هنر