کیتی هانون و کولم مونگاین در مورد شایعات و روزنامه نگاری: "هر چه خطرناک تر، ضربه بزرگ تر"

RTÉ در سال های اخیر به دنبال ارائه تصویری از خود به عنوان منبع خبری مورد اعتماد ایرلند بوده است، چه از طریق کمپین شبکه "حقیقت مهم است" و چه از طریق خودشناسی بی وقفه رادیو 1 به عنوان "رسانه خدمات عمومی شما".

با توجه به این اظهارات ثابت در مورد صداقت، قولی که Colm Ó Mongáin در روز سه‌شنبه درایو تایم (RTÉ Radio 1، روزهای هفته) داده بود ممکن است باعث ایجاد نگرانی در میان نارنگی‌های مونتروز شود. مونگاین با خوشحالی برای برانگیختن علاقه شنوندگان پیشنهاد می‌کند: «هنوز آینده، شایعات بسیار بیشتر».

با اطمینان، مجری در واقع شنیده‌های بی‌رحمانه را منتشر نمی‌کند، بلکه به دنبال مطلب خود در مورد پویایی شایعات است. اما زمانی که مونگاین و مجری همکارش، کیتی هانون، بحث خود را با پادریگ والش روانشناس رفتاری به پایان رساندند، نمی‌توان فکر کرد که شایعات و روزنامه‌نگاری ممکن است بیشتر از آنچه مجری‌ها دوست دارند اعتراف کنند، مشترک باشند.

حداقل، توصیف Ó Mongáin از به اشتراک گذاری لقمه های آبدار طنین آشنایی دارد. او می‌گوید: «این نشان می‌دهد که شخصی چیزی به شما می‌گوید که نقض اعتماد به نفس است، که عنصری از قضاوت را وارد مکالمه می‌کند.

والش، به نوبه خود، جنبه‌های منفی پخش داستان‌ها را بیان می‌کند: «اگر شما به عنوان شایعه‌پردازی شناخته می‌شوید، این باعث افزایش اعتماد شما نمی‌شود.» این ادعایی است که با برداشت منفی که اکنون بسیاری از مردم از رسانه های «جریان اصلی» دارند، به طرز ناراحت کننده ای به صدا در می آید.

در هر صورت، مخالفت با نظر هانون در مورد افشای اسرار تند، چه در حین چت و چه در رسانه، دشوار است: «هرچه شایعات خطرناک‌تر باشد، دوپامین در هنگام فرود آمدن آن بیشتر می‌شود.»

با این حال، اخبار هفته همان چیزی است که هانون و مونگاین رسوایی لازم برای ترشح آن هورمون های احساس خوب را ندارند. به اعتبار آنها، مجریان وحشتناک ترین داستان ها را بدون هیچ گونه تزئینات احساسی پوشش می دهند. آنها هنگام گزارش در مورد مراسم تشییع جنازه خانواده مقتول انگلیسی، در واترفورد، یا مرگ غم انگیز زوج بری که دو فرزند خردسالشان در آتش سوزی در سال 2017 جان باختند، لحن هوشیارانه ای اتخاذ می کنند.

موضوعات دیگر به‌طور مبهم‌تر هستند، مانند زمانی که هانون می‌شنود که دکتر دنیس مک‌کاولی از انجمن پزشکی قانونی ایرلند در تشریح حجم فزاینده خدمات پس از مرگ که ممکن است تشییع جنازه را به تأخیر بیندازد، می‌شنود. مک کاولی توضیح می دهد که چگونه مسائل مالی، قرارداد و استخدام منجر به کاهش تعداد آسیب شناسان شده است که اغلب عواقب ناراحت کننده ای برای قربانیان دارد.

مک کالی به صراحت می گوید: «حتی در حال صحبت کردن، نوزادانی هستند که می میرند و ما علت مرگ را نمی دانیم که از دوبلین به کورک منتقل می شوند.

هانون، با ناراحتی و تعجب که آیا وضعیت به نقطه بحران رسیده است، پاسخ می‌دهد: «این خیلی ناراحت‌کننده است.

مک کاولی پاسخ می دهد: «این یک تصادف اتومبیل با حرکت آهسته برای یک دهه بوده است. اگرچه بحث دشوار است، اما تاکید می کند که قدرت دوتایی Drivetime در واقعیت ها نهفته است، نه شایعات.

با این حال، همه نمی توانند در برابر میل به ایجاد هیجان مقاومت کنند. با آتش‌سوزی که منجر به کشته شدن خانواده انگلیسی شد، همچنان موج‌های شوک وارد می‌کند، پل ویلیامز، روزنامه‌نگار جنایتکار در The Hard Shoulder (نیستالک، روزهای هفته) ظاهر می‌شود تا به مجری آن سیارا کلی بگوید که چرا می‌خواهد یک جرم جدید ارعاب مرتبط با مواد مخدر در کتاب‌های قانون ایجاد کند.

ویلیامز که به طور طبیعی از قتل های وحشتناک وحشت زده به نظر می رسد - "چهار انسان بی گناه زیبا دیروز به خاک سپرده شدند" - ویلیامز روشی را بیان می کند که ارعاب به خاطر بدهی های مواد مخدر به یکی از فراگیرترین جنایات در ایرلند تبدیل شده است، همراه با مصرف آن مواد در وهله اول.

وقتی کلی می‌پرسد که آیا تحریم‌های اضافی پیشنهادی‌اش مانع از دلال‌ها می‌شود، ویلیامز دچار توهم نمی‌شود - "آنها به هیچ وجه نمی‌دهند" - اما می‌گوید این اقدام حداقل آنها را برای مدت طولانی‌تری در زندان قرار می‌دهد. "بهترین راه برای توصیف آنها - و من به این همه مزخرفات بیدار نمی شوم - زباله های زمین است."

آنقدر بی‌معنی است که او در مورد بیداری حرف بزند که مضحک به نظر می‌رسد تا توهین‌آمیز و حواس او را از موضوع اصلی منحرف می‌کند. به هر حال، این جنایت با انزجار در طیف سیاسی مواجه شده است، و فروشندگان مواد مخدر به دلیل حساسیت فرهنگی یا اعتقادات مترقی شهرت ندارند.

با این حال، ویلیامز به موضوع بازمی گردد و پیشنهاد معقول خود را برای کمپین تبلیغاتی در مورد خطرات کوکائین با رد کردن تبلیغات در مورد آفتاب سوختگی به عنوان «بیهوده تر» نادیده می گیرد. اکنون یک عنصر قضاوت را معرفی می کنیم. الیور کالان (رادیو RTÉ 1، روزهای هفته) در روز چهارشنبه زمانی که درباره سازمانی مخفی به نام قاتلان ایرلندی صحبت می‌کند، ظرفیت افشاگری‌های مبهم را نشان می‌دهد.

به طور ناامید کننده ای، کالان به طور تصادفی به برخی از قتل های شوم برخورد نکرده است. در عوض او در مورد گروهی از زنان ایرلندی جنایی نویس واتس اپ صحبت می کند که در مجموعه جدیدی از «قصه های پیچ خورده» با عنوان ترس مشارکت داشته اند. مجری برنامه به وضوح از گفتگوی خود با ویراستاران جلد، سم بلیک و ادل کافی، لذت می‌برد، و این دو نویسنده منشأ گروه خود را توصیف می‌کنند و همچنین فوبیای شخصی خود را آشکار می‌کنند.

کالان همچنین هنگام مصاحبه با فرانک شولین، که به تازگی بیوگرافی جان مک گهرن را منتشر کرده است، در مورد موضوعات ادبی یک خط "عمیق و معنادار" در همان برنامه بحث می کند. شولین مورد قانع‌کننده‌ای برای رمان‌نویس فقید به‌عنوان «یکی از بزرگ‌ترین سبک‌نویسان نثر در زبان انگلیسی» مطرح می‌کند و به آثاری مانند «تاریکی»، رمان ممنوعه‌اش در سال 1965، و «در میان زنان»، پرفروش‌ترین کتاب او در سال 1990 اشاره می‌کند.

کلر کوگلان: من در یک گروه واتس اپ با نویسندگان جنایی زن هستم. به آن قاتلان ایرلندی می گویند

اما شولین همچنین یک پرتره پیچیده از نویسنده به نام "کشاورز جان" به خاطر خانه روستایی اش در کو لیتریم می کشد. او می‌گوید که مک‌گهرن از کار در مزرعه‌اش لذت می‌برد، اما هر روز صبح در حالی که برای مدت طولانی در دانشگاه‌ها تدریس می‌کرد، می‌نوشت. شولین اولین بار با این رمان نویس در دوران دانشجویی در گالوی آشنا شد. او همچنین آخرین برخورد آنها را، اندکی قبل از مرگ مک‌گهرن، در سال 2006، به یاد می‌آورد، زمانی که او اصرار داشت که یک راند را با عبارات پیش‌بینی‌شده بخرد: «من پول بیشتری نسبت به زندگی دارم».

این یک گفتگوی جذاب است، با مجری که در مورد «پسر مخفی مک‌گهرن»، جوزف، که پس از یک رابطه عاشقانه در دهه 1960 به دنیا آمد، می‌پرسد. مهمان کالان توضیح می‌دهد که چگونه نویسنده هیچ نقشی در زندگی پسرش نداشته است، اما شولین که نتوانسته است جوزف را برای زندگی‌نامه ردیابی کند، به این موضوع نمی‌پردازد.

او می گوید: «من فکر می کنم باید به حریم خصوصی افراد احترام گذاشت. این ممکن است از یک زندگی‌نامه‌نویس عجیب به نظر برسد، اما من فکر می‌کنم باید حدی برای رسیدن به این هدف وجود داشته باشد.»

گاهی اوقات مرز باریکی بین حقیقت و تهمت وجود دارد.

لحظه هفته آنتون ساویج مدت‌هاست علاقه‌مند به موتور است، اما مجری Newstalk Breakfast (روزهای هفته) می‌داند که ماشین‌ها و مشروبات الکلی با هم ترکیب نمی‌شوند، همانطور که او هنگام بحث درباره طرح نامطلوب اداره ایمنی جاده‌ها برای نصب دستگاه‌های تنفس در میخانه‌ها به وضوح بیان می‌کند.

در صحبت با دکتر شیلا گیلهانی از الکل اکشن، مجری به نظر می رسد در مورد طرحی که به طور ضمنی سال ها مبارزه در مورد خطرات الکل و رانندگی را خنثی می کند، گیج شده است.

"اگر در موقعیتی هستید که بررسی می کنید که آیا بیش از حد مجاز هستید یا نه، چرا ماشین شما در پارکینگ بیرون است؟"

این یک نکته منصفانه است؛ جای تعجب نیست که این طرح متوقف شده است. با این حال، جمع بندی تحقیرآمیز Savage از این پیشنهاد برجسته است: "یک و نیم میلیون پوند برای پاسخ به سوال گلف بازانی که می خواهند تأثیر الکل را ببینند هزینه زیادی است." جلو!