KoBold Metals از هوش مصنوعی برای جستجوی مواد معدنی حیاتی در کنگو استفاده می کند

زمین شناسان شرکت معدنی کوبولد متالز آمریکا در حال پیشروی به اعماق بوته های کنگو هستند و امیدوارند ارتش پیشرفته ای از "کاوشگران" به رهبری هوش مصنوعی به آنها در رقابت برای مواد معدنی حیاتی کمک کند.

تجهیزات آنها شامل واحدهای GPS و تبلت‌های با دقت بالا است که به یک سیستم هوش مصنوعی متصل هستند که به‌طور هم‌زمان روی سرورهای هزاران کیلومتر دورتر در پایگاه کالیفرنیا این شرکت کار می‌کنند.

ورود این شرکت جوان به جمهوری دموکراتیک کنگو (DRC) که در سال 2018 با حمایت سرمایه‌گذارانی از جمله بیل گیتس و جف بزوس تأسیس شد، بخشی از استراتژی ایالات متحده برای تضمین تامین مواد معدنی استراتژیک و کاهش سلطه چین در این بخش است.

چین از دهه 2000 به طور گسترده در جمهوری دموکراتیک کنگو سرمایه گذاری کرده است و 70 تا 80 درصد بازار مس و کبالت کنگو را در اختیار دارد.

این کشور آفریقای مرکزی دومین تولید کننده بزرگ مس در جهان و بزرگترین تولید کننده کبالت است که برای تامین انرژی به اصطلاح انرژی پاک، از جمله باتری های قابل شارژ، حیاتی شده اند.

با این حال، زیرزمین این کشور پهناور با بیش از 2.3 میلیون کیلومتر مربع (888000 مایل مربع) تا حد زیادی ناشناخته باقی مانده است.

کوبولد که روی لیتیوم، جزء ضروری در تولید خودروهای الکتریکی شرط بندی می کند، می گوید: «شرایط ایده آل برای اکتشافات بزرگ است.

بر اساس پیش بینی های آژانس بین المللی انرژی، انتظار می رود تقاضای جهانی برای لیتیوم تا سال 2030 بیش از دو برابر شود.

بنجامین کاتابوکا، مدیر عامل کوبولد در جمهوری دموکراتیک کنگو بدون ارائه جزئیات بیشتر گفت: ما نتایج بسیار دلگرم کننده ای داریم.

این شرکت آمریکایی هنوز در مرحله اکتشاف است و امیدوار است تا چند سال دیگر به تولید برسد.

KoBold پایگاه خود را در Manono، شهری دورافتاده در جنوب شرقی جمهوری دموکراتیک کنگو ایجاد کرده است، منطقه ای که خانه برخی از ارزنده ترین ذخایر معدنی حیاتی جهان است.

کوبولد از سال 2025، قبل از امضای توافقنامه مشارکت استراتژیک بین واشنگتن و کینشاسا در ماه دسامبر، 14 مجوز اکتشاف را دریافت کرده است که مساحتی بیش از 3000 کیلومتر مربع را پوشش می دهد.

این توافق، همتای اقتصادی حمایت ایالات متحده است که هدف آن تلاش - تا کنون ناموفق - برای بازگرداندن صلح در شرق جمهوری دموکراتیک کنگو است که 30 سال درگیر درگیری بوده است.

تا به امروز، تنها یک شرکت آمریکایی دیگر، Virtus Minerals، دارایی‌های خود را در DRC دارد.

کاتابوکا گفت: «تقریبا یک سال از امضای توافق می گذرد، اما سرمایه گذاری آمریکایی ها سرازیر نشده است.

به گفته منابع معدنی و دیپلماتیک، قرار است مذاکراتی برای بررسی چگونگی جذب سرمایه گذاری آمریکایی در بخش معدن کنگو که با فساد و رسوایی های مالی و زیست محیطی آسیب دیده است، انجام شود.

تیم‌های آن از ماه آوریل تاکنون سخت کار کرده‌اند و به طور متوسط ​​2000 نمونه خاک در هفته جمع‌آوری می‌کنند.

در اعماق تنها چند ده سانتی متر، آنالیزها می توانند یک "امضای ژئوشیمیایی" خاص را که نشان دهنده وجود پگماتیت است، ماده معدنی که لیتیوم از آن استخراج می شود، تشخیص دهد.

سپس سیستم هوش مصنوعی KoBold بر اساس این داده ها می تواند مدل های پیش بینی کننده ایجاد کند.

کوین تامبو، مدیر آزمایشگاه، گفت: زمانی که ما وجود لیتیوم را در نقاط بسیار خاص مشخص کردیم، به ما امکان می دهد حفاری را هدف قرار دهیم.

سیستم هوش مصنوعی حجم عظیمی از داده‌ها را دریافت کرده است: نقشه‌های زمین‌شناسی تاریخی، سیاهه‌های مربوط به حفاری‌های قدیمی که گاهی به دوران استعمار بازمی‌گردد، و تصاویر ماهواره‌ای.

کوبولد امیدوار است که فناوری آن بتواند با غول هایی مانند زیجین چین که اولین تن کنسانتره خود را در ماه ژوئن از یک معدن بزرگ در مجاورت مجوزهای شرکت آمریکایی حمل کرد، رقابت کند.

در مانونو، ورود آمریکایی‌ها امیدها را افزایش می‌دهد، اما در منطقه‌ای که بیش از یک قرن است که مین‌ها بر مردم آسیب وارد کرده است، بی‌اعتمادی همچنان وجود دارد.

معاون کل ویلسون کاتنده امیدوار است که "رقابت" باعث بهبود شرایط کار شود.

در خیابان ها، فعالیت ها کند است. رانندگان تاکسی موتور سیکلت کارگران را در معادن چین یا هند در ازای چند دلار پیاده می کنند. بر اساس آمارهای رسمی، نرخ فقر در این منطقه 88 درصد است.

رودخانه لوکوشی که از این قلمرو می گذرد برای انجام عملیات معدنی منحرف شده است.

بزرگان به یاد می آورند که در گذشته، این انشعاب رودخانه عظیم کنگو پر از ماهی بود و به شهر غذا می داد.

سربازان ارتش کنگو قابل مشاهده هستند. حضور مای مای، شبه نظامیان محلی، اخیرا در روستاهای مجاور گزارش شده است.

Manono در اوایل قرن بیستم با تولید قلع توسط استعمارگران بلژیکی تأسیس شد.

اما با کاهش شدید قیمت کالاها و سالها آشفتگی پس از استقلال در سال 1960، شهر در فقر فرو رفت.

سیپرین کیتانگا، مدیر منطقه به خبرگزاری فرانسه گفت: "مانونو آب آشامیدنی ندارد. مانونو برقی نیست."

او افزود که در گذشته، شرکت‌های معدنی «می‌آمدند، سنگ معدن را می‌گرفتند و برای بچه‌های مانونو سوراخ می‌گذاشتند».

کشف اخیر لیتیوم، شهر را از رکودش تکان داده است.

اما نیروی کار محلی شرایط غیرانسانی کار را محکوم می کند.

مردی با لباس کار که از ذکر نام خود خودداری کرد، گفت: «ما می خواهیم برویم و برای آمریکایی ها کار کنیم.

صبح همان روز، معدنچیان در اعتراض به دستمزدهای ناچیز و روزهای کاری بی پایان، لاستیک‌ها را در ورودی معدنی که توسط شرکت زیجین چین اداره می‌شود، سوزاندند.

زیجین در بیانیه ای به خبرگزاری فرانسه گفت که "با نمایندگان کارمندان درگیر شده" و با اقداماتی برای رفع نگرانی های آنها موافقت کرده است.