LDA و طراحی شهری

قربان، - سرود ایمون رایان به پتانسیل آژانس توسعه زمین (LDA) برای ایفای نقش مهم تری در پاسخ به بحران مسکن ("راه حل مسکن همیشه زیر بینی ما بوده است"، نظر، 3 نوامبر) متأسفانه نمونه ای از بحث در مورد مسکن ایرلندی است، زیرا به طور کامل کیفیت طراحی و معماری شهری در ساختمان های جدید آپارتمانی را نادیده می گیرد.

اکنون با دریافت میلیاردها یورو از مالیات دهندگان، LDA قرار است تأثیر تاریخی و عظیمی بر کیفیت زندگی (یا فقدان آن) در شهرهای ما داشته باشد. رایان صرفا بر روی مدل مالی که این آژانس می‌تواند به کار گیرد تمرکز می‌کند، اما قابلیت مالی ساخت آپارتمان‌ها تنها معیاری نیست که مهم است.

فرانک مک‌دونالد، روزنامه‌نگار فقید ایرلندی تایمز (که اغلب مبارزه علیه خرابکاری دوبلین و جاهای دیگر را با مسکن بد رهبری می‌کرد) در مقاله‌ای در آگوست ۲۰۲۳ نوشت که LDA «به نظر می‌رسد خانه‌هایی رسما نامرغوب را تحویل می‌دهد... جایی که کمیت بر کیفیت برتری دارد».

در جاهای دیگر او کاملا از گونه‌شناسی طراحی آپارتمان آن سازمان انتقاد می‌کرد و استدلال می‌کرد که آژانس در حال تدوین یک «مسابقه به سمت پایین» در آنچه می‌توانیم از ساختمان‌های آپارتمانی نوساز انتظار داشته باشیم. ارسالی که در دسترس عموم در مورد طرح دولت برای کاهش قابل توجه آنچه که حداقل از یک ساختمان آپارتمانی جدید می توانیم انتظار داشته باشیم، نیز نقش کلیدی را که او معتقد بود LDA در آن تصمیم شرم آور و فوق العاده نزدیک بینی ایفا کرد، ایجاد نمی کند.

من هر معمار یا برنامه ریز شهری را به چالش می کشم تا در مورد موارد زیر بحث کند: LDA، در هزاران آپارتمانی که در حال ساخت است، حتی پیچیدگی معماری یا طراحی جزئی را به نفع رویکردهای سفت و سخت، پسرفته و ارزان تر حذف می کند.

در حالی که اگر یک ساختمان توسعه‌دهنده خصوصی در مقیاس بزرگ از استانداردهای طراحی ضعیف دفاع می‌کرد، غوغایی قابل توجیه به راه می‌افتد، به نظر من، «چشم‌انداز» تلخ LDA برای زندگی آپارتمان‌های اجاره‌ای در ایرلند تا حد زیادی از بررسی رسانه‌ها دور مانده است. با این حال، بدون شک، ظرف یک دهه یا کمتر، تاسف زیادی از این واقعیت وجود خواهد داشت که باز هم طراحی شهری باکیفیت در اولویت خانه‌های جدید نبود. - مال شما و غیره

اندرو کوئین،

کلونگریفین،

دوبلین 13.