Lsp2 mTORC1 را به ترجمه mRNA TOP و طول عمر در Drosophila پیوند می دهد

هدف مکانیکی راپامایسین کمپلکس 1 (mTORC1) در دسترس بودن مواد مغذی را برای هماهنگ کردن فرآیندهای متابولیکی که برای هموستاز فیزیولوژیکی و پیری حیاتی هستند، حس می‌کند. mTORC1 ترجیحا ترجمه mRNAهای حاوی موتیف الیگوپیریمیدین 5' ترمینال (TOP) (که عمدتا پروتئین‌های ریبوزومی را کد می‌کنند) از طریق سرکوبگر ترجمه 4E-BP تنظیم می‌کند. با این حال، این عملکرد mTORC1 در برابر مهار راپامایسین مقاوم است.

mRNA های TOP به طور استثنایی فراوان هستند و بنابراین بار انتقالی عمده ای را بر سلول ها تحمیل می کنند، اما اینکه چگونه ترجمه آنها از نظر فیزیولوژیکی تنظیم شده و با طول عمر مرتبط می شود نامشخص است. در اینجا نشان می‌دهیم که Lsp2، که قبلا به عنوان یک پروتئین ذخیره‌سازی شناخته می‌شد، همچنین یک عامل چربی و فعال کننده بازخورد mTORC1 است که طول عمر را در مگس سرکه تعدیل می‌کند. بیان Lsp2 توسط اسیدهای آمینه ضروری از طریق mTORC1 القا می‌شود و توسط سیگنال‌های اضافی کافی بودن مواد مغذی بسته می‌شود.

فرسایش ژنتیکی Lsp2 به طور قوی طول عمر را بدون آسیب رساندن به صفات کلیدی تاریخ حیات مانند تولیدمثل افزایش می دهد. پروفایل ترانسلاتومیک نشان می دهد که از دست دادن Lsp2 به طور انتخابی ترجمه TOP mRNA جهانی را به روشی وابسته به 4E-BP کاهش می دهد، در نتیجه طول عمر را از طریق مکانیسمی متمایز از اثرات راپامایسین افزایش می دهد. از نظر تکاملی، نقوش TOP به همراه 4E-BP ظاهر شدند و تقریبا در تمام mRNA های پروتئین ریبوزومی مگس سرکه وجود دارند. علاوه بر این، ما نشان می‌دهیم که نقش موتیف‌های TOP در کنترل ترجمه به مگس سرکه گسترش می‌یابد.

در مجموع، یافته‌های ما فاکتور فیزیولوژیکی ناشی از مواد مغذی را نشان می‌دهد که خروجی mTORC1 را در ترجمه mRNA TOP تقویت می‌کند و طول عمر ارگانیسم را تنظیم می‌کند.

این یک پیش نمایش از محتوای اشتراک است که از طریق موسسه شما دسترسی دارد

به Nature و 54 مجله Nature Portfolio دیگر دسترسی داشته باشید

Nature+ را دریافت کنید، بهترین اشتراک دسترسی آنلاین ما

قیمت‌ها ممکن است مشمول مالیات‌های محلی باشد که در هنگام تسویه حساب محاسبه می‌شود

تمام مجموعه داده های مرتبط تولید شده در این کار به صورت عمومی در دسترس هستند. داده‌های توالی‌یابی RNA منظم در ژنتیک بیان ژن (GEO) با شماره دسترسی GSE295794 ذخیره شده‌اند. داده های Translatomic از طریق GEO با شماره دسترسی GSE297586 در دسترس هستند. داده های پروتئومی از طریق مخزن شریک iProX با شناسه PXD063648 به کنسرسیوم ProteomeXchange (https://proteomecentral.proteomexchange.org) سپرده شده است. سایر پایگاه‌های داده و مجموعه داده‌های در دسترس عموم که در این کار استفاده شده‌اند: D.

پایگاه داده پروتئین melanogaster (https://www.uniprot.org/taxonomy/7227)، ژنوم مرجع D. melanogaster (BDGP6.46) (https://www.ensembl.org/Drosophila_melanogaster)، FlyAtlas 2 (https://flyatlas.gla.ac.uk/FlyAt) https://www.genome.jp/kegg/) و مجموعا 49 مجموعه داده CAGE-seq برای 7 گونه (شماره های الحاقی کامل در داده های تکمیلی 8 ارائه شده است)، از جمله مجموعه داده های زیر که برای پیش بینی mRNA TOP در مگس سرکه استفاده می شوند: SRR27927240، SRR279272، SRR279272 SRR488271، SRR488279 و SRR488280 (مراجعه 72، 73).

داده های منبع با این مقاله ارائه شده است.

کد اصلی برای TOP mRNA، توالی‌یابی mRNA، توالی‌یابی مونوزومی و تجزیه و تحلیل داده‌های توالی‌یابی پلی‌زومی از طریق Zenodo در https://doi.org/10.5281/zenodo.21473950 (مراجعه به 74) به صورت عمومی در دسترس است.

Liu، G. Y. و Sabatini، D. M. mTOR در پیوند تغذیه، رشد، پیری و بیماری. نات. کشیش مول. سلول بیول. 21، 183–203 https://doi.org/10.1038/s41580-019-0199-y (2020).

مقاله PubMed PubMed Central CAS Google Scholar

Meyuhas, O. & Kahan, T. مسابقه برای رمزگشایی از اسرار اصلی mRNA های TOP. بیوشیم. بیوفیز. Acta 1849، 801–811 https://doi.org/10.1016/j.bbagrm.2014.08.015 (2015).

تورین، سی سی و همکاران. یک مدل متحد کننده برای تنظیم ترجمه mRNA با واسطه mTORC1. Nature 485، 109–113 https://doi.org/10.1038/nature11083 (2012).

مقاله ADS PubMed PubMed Central CAS Google Scholar

Valzania, L., Alami, A. & Leopold, P. تخصیص موقت منابع اسید آمینه تناسب اندام و آلومتری بدن را در مگس سرکه تضمین می کند. توسعه دهنده سلول 59، 2277–2286 https://doi.org/10.1016/j.devcel.2024.05.018 (2024).

Fontana, L. & Partridge, L. ارتقای سلامت و طول عمر از طریق رژیم غذایی: از موجودات مدل تا انسان. سلول 161، 106-118 https://doi.org/10.1016/j.cell.2015.02.020 (2015).

Obata، F. & Miura، M. مکانیسم های تنظیمی پیری از طریق کنترل تغذیه ای و متابولیکی سیگنال دهی اسید آمینه در موجودات مدل. آنو. کشیش ژنه. 58، 19-41 https://doi.org/10.1146/annurev-genet-111523-102042 (2024).

Valvezan, A. J. & Manning, B. D. منطق مولکولی سیگنالینگ mTORC1 به عنوان یک رئوستات متابولیک. نات. متاب. 1، 321–333 https://doi.org/10.1038/s42255-019-0038-7 (2019).

MacInnes، A. W. نقش ریبوزوم در تنظیم طول عمر و افزایش طول عمر. وایلی اینتردیسیپ. Rev. RNA 7، 198-212 https://doi.org/10.1002/wrna.1325 (2016).

Bjedov، I. و همکاران. مکانیسم های افزایش طول عمر توسط راپامایسین در مگس میوه مگس سرکه مگس سرکه ملانوگاستر. سلول متاب. 11، 35–46 https://doi.org/10.1016/j.cmet.2009.11.010 (2010).

جانسون، اس سی، رابینوویچ، پی اس و کبرلین، M. mTOR یک تعدیل کننده کلیدی پیری و بیماری های مرتبط با افزایش سن است. طبیعت 493، 338–345 https://doi.org/10.1038/nature11861 (2013).

Mannick, J. B. & Lamming, D. W. هدف قرار دادن بیولوژی پیری با مهارکننده‌های mTOR. نات. پیری 3، 642–660 https://doi.org/10.1038/s43587-023-00416-y (2023).

Hsieh، A. C. و همکاران. چشم انداز انتقالی سیگنال دهی mTOR شروع و متاستاز سرطان را هدایت می کند. Nature 485، 55–61 https://doi.org/10.1038/nature10912 (2012).

پیتر، دی و همکاران معماری مولکولی مهارکننده‌های ترجمه 4E-BP متصل به eIF4E. مول. سلول 57، 1074-1087 https://doi.org/10.1016/j.molcel.2015.01.017 (2015).

Gingras، A. C. و همکاران. فسفوریلاسیون سلسله مراتبی بازدارنده ترجمه 4E-BP1. Genes Dev. 15، 2852–2864 https://doi.org/10.1101/gad.912401 (2001).

موریتا، ام. و همکاران. mTOR دینامیک میتوکندری و بقای سلول را از طریق MTFP1 کنترل می کند. مول. سلول 67، 922-935 https://doi.org/10.1016/j.molcel.2017.08.013 (2017).

Tatar, M., Post, S. & Yu, K. کنترل مواد مغذی طول عمر مگس سرکه. گرایش های اندوکرینول. متاب. 25، 509–517 https://doi.org/10.1016/j.tem.2014.02.006 (2014).

Teleman، A. A.، Chen، Y. W. & Cohen، S. M. 4E-BP به عنوان یک ترمز متابولیک عمل می کند که در شرایط استرس استفاده می شود اما در طول رشد طبیعی نه. Genes Dev. 19، 1844–1848 https://doi.org/10.1101/gad.341505 (2005).

Tettweiler، G.، Miron، M.، Jenkins، M.، Sonenberg، N. & Lasko، P. F. گرسنگی و مقاومت به استرس اکسیداتیو در مگس سرکه از طریق پروتئین اتصال eIF4E، d4E-BP، واسطه می شود. Genes Dev. 19، 1840–1843 https://doi.org/10.1101/gad.1311805 (2005).

زید، بی. ام و همکاران. 4E-BP با افزایش فعالیت میتوکندری در مگس سرکه طول عمر را با محدودیت های غذایی افزایش می دهد. سلول 139، 149-160 https://doi.org/10.1016/j.cell.2009.07.034 (2009).

Bai, H., Post, S., Kang, P. & Tatar, M. Drosophila تضمین طول عمر ناشی از کاهش بستر گیرنده انسولین چیکو تا حدی به d4eBP نیاز دارد. PLoS ONE 10، e0134415 https://doi.org/10.1371/journal.pone.0134415 (2015).

Grandison، R. C.، Piper، M. D. & Partridge، L. عدم تعادل اسیدهای آمینه افزایش طول عمر را با محدودیت غذایی در مگس سرکه توضیح می دهد. Nature 462، 1061–1064 https://doi.org/10.1038/nature08619 (2009).

Beneš, H. و همکاران. بیان بزرگسالان ژن مگس سرکه Lsp-2. توسعه دهنده Biol. 142، 138-146 https://doi.org/10.1016/0012-1606(90)90157-e (1990).

Sang, J. H. & King, R. C. نیازهای تغذیه ای بزرگسالان مگس سرکه ملانوگاستر کشت شده با آکسنیک. J. Exp. Biol. 38، 793–809 https://doi.org/10.1242/jeb.38.4.793 (1961).

Tiebe، M. و همکاران. REPTOR و REPTOR-BP متابولیسم و ​​رونویسی موجود در پایین دست TORC1 را تنظیم می کنند. توسعه دهنده سلول 33، 272-284 https://doi.org/10.1016/j.devcel.2015.03.013 (2015).

Liu, G. Y., Jouandin, P., Bahng, R. E., Perrimon, N. & Sabatini, D. M. مکانیزم تکاملی برای جذب حسگرهای جدید مواد مغذی در مسیر mTORC1. نات. اشتراک. 15، 2517 https://doi.org/10.1038/s41467-024-46680-3 (2024).

Gu، X. و همکاران. Sestrin واسطه تشخیص و سازگاری با رژیم های غذایی کم لوسین در مگس سرکه است. Nature 608، 209–216 https://doi.org/10.1038/s41586-022-04960-2 (2022).

لو، جی و همکاران سسترین یک تنظیم کننده کلیدی عملکرد سلول های بنیادی و طول عمر در پاسخ به اسیدهای آمینه رژیم غذایی است. نات. پیری 1، 60–72 https://doi.org/10.1038/s43587-020-00001-7 (2021).

Hwangbo، D. S.، Gershman، B.، Tu، M. P.، Palmer، M. & Tatar، M. Drosophila dFOXO طول عمر را کنترل می کند و سیگنال دهی انسولین را در مغز و بدن چربی تنظیم می کند. Nature 429، 562–566 https://doi.org/10.1038/nature02549 (2004).

فیگلیا، جی و همکاران. mTORC1 گلوتامین و سایر اسیدهای آمینه را از طریق GCN2 حس می کند. EMBO J. 44، 4825–4866 https://doi.org/10.1038/s44318-025-00505-1 (2025).

Ye, J. et al. GCN2 با القای Sestrin2، سرکوب mTORC1 را در صورت محرومیت اسید آمینه حفظ می کند. Genes Dev. 29، 2331–2336 https://doi.org/10.1101/gad.269324.115 (2015).

تیترهای اکدیسون Carvalho-Santos، Z. & Ribeiro، C. Gonadal توسط در دسترس بودن پروتئین تعدیل می‌شوند اما بر اشتهای پروتئین تأثیر نمی‌گذارند. J. حشره Physiol. 106، 30–35 https://doi.org/10.1016/j.jinsphys.2017.08.006 (2018).

بنس، اچ و همکاران. توالی های ژن Lsp-2 همپوشانی بیان را به لارو و بدن چربی مگس سرکه بالغ هدف قرار می دهند. حشره مول. Biol. 5، 39–49 https://doi.org/10.1111/j.1365-2583.1996.tb00039.x (1996).

کپاهی، ص و همکاران. تنظیم طول عمر در مگس سرکه با مدولاسیون ژن ها در مسیر سیگنال دهی TOR. کر. Biol. 14، 885–890 https://doi.org/10.1016/j.cub.2004.03.059 (2004).

باس، تی ام و همکاران. بهینه سازی پروتکل های محدودیت غذایی در مگس سرکه جی. جرونتول. A 62، 1071–1081 https://doi.org/10.1093/gerona/62.10.1071 (2007).

کلنسی، دی جی و همکاران. افزایش طول عمر با از دست دادن CHICO، یک پروتئین سوبسترای گیرنده انسولین مگس سرکه. Science 292، 104-106 https://doi.org/10.1126/science.1057991 (2001).

تاتار، ام و همکاران. یک همولوگ گیرنده انسولین مگس سرکه جهش یافته است که طول عمر را افزایش می دهد و عملکرد عصبی غدد درون ریز را مختل می کند. Science 292، 107-110 https://doi.org/10.1126/science.1057987 (2001).

O'Brien، D. M.، Min، K.-J.، Larsen، T. & Tatar، M. استفاده از ایزوتوپ های پایدار برای بررسی اینکه چگونه محدودیت غذایی باعث افزایش طول عمر مگس سرکه می شود. کر. Biol. 18، R155–R156 https://doi.org/10.1016/j.cub.2008.01.021 (2008).

یاماموتو، R.، پالمر، M.، Koski، H.، کرتیس-جوزف، N. و تاتار، M. پیری توسط گیرنده انسولین مگس سرکه از طریق مکانیسم های تعریف شده ساختار مجزا تعدیل شده است. ژنتیک 217، iyaa037 https://doi.org/10.1093/genetics/iyaa037 (2021).

Zanco، B.، Mirth، C. K.، Sgrò، C. M. & Piper، M. D. یک معاوضه استرول در رژیم غذایی، پاسخ طول عمر به محدودیت غذایی را در زنان مگس سرکه ملانوگاستر تعیین می کند. eLife 10، e62335 https://doi.org/10.7554/eLife.62335 (2021).

Yamamoto, R., Bai, H., Dolezal, A. G., Amdam, G. & Tatar, M. تنظیم هورمون جوانی پیری مگس سرکه. BMC Biol. 11، 85 https://doi.org/10.1186/1741-7007-11-85 (2013).

Wek, R. C. نقش کینازهای eIF2α در کنترل ترجمه و سازگاری با استرس سلولی. کولد اسپرینگ هارب. چشم انداز Biol. 10، a032870 https://doi.org/10.1101/cshperspect.a032870 (2018).

کیم، اچ.اس و همکاران افزایش سریع ترجمه پروتئین در دوران بزرگسالی از طریق سیگنال دهی هورمون جوانی/خط ژرم پیری را تحریک می کند. نات. اشتراک. 14، 5021 https://doi.org/10.1038/s41467-023-40618-x (2023).

Recasens-Alvarez, C. et al. جهش های مرتبط با ریبوزوموپاتی باعث استرس پروتئوتوکسیک می شود که با مهار TOR کاهش می یابد. نات. سلول بیول. 23، 127–135 https://doi.org/10.1038/s41556-020-00626-1 (2021).

Sung، M. K. و همکاران. یک مسیر کنترل کیفیت حفظ شده که واسطه تخریب پروتئین‌های ریبوزومی مونتاژ نشده است. eLife 5، e19105 https://doi.org/10.7554/eLife.19105 (2016).

Romero-Pozuelo، J.، Demetriades، C.، Schroeder، P. & Teleman، A. A. CycD/Cdk4 و ناپیوستگی در سیگنال دهی Dpp، TORC1 را در دیسک بال مگس سرکه فعال می کند. توسعه دهنده سلول 42، 376–387 https://doi.org/10.1016/j.devcel.2017.07.019 (2017).

کوساکاموتو، اچ و همکاران. Lsp2 رژیم غذایی اولیه را به ترجمه بزرگسالان و طول عمر در Drosophila پیوند می دهد. طبیعت https://doi.org/10.1038/s41586-026-11031-3 (2026).

Philippe, L., van den Elzen, A. M. G., Watson, M. J. & Thoreen, C. C. تجزیه و تحلیل جهانی اهداف ترجمه LARP1 ویژگی های قابل تنظیم و پویا نقوش TOP 5 را نشان می دهد. Proc. Natl Acad. علمی USA 117، 5319–5328 https://doi.org/10.1073/pnas.1912864117 (2020).

Meyuhas, O. سنتز دستگاه ترجمه در سطح ترجمه تنظیم می شود. یورو جی بیوشیم. 267، 6321–6330 https://doi.org/10.1046/j.1432-1327.2000.01719.x (2000).

ماری گلد، اس.جی و همکاران. ژن‌های پروتئین ریبوزومی و جایگاه‌های دقیقه مگس سرکه ملانوگاستر. ژنوم بیول. 8، R216 https://doi.org/10.1186/gb-2007-8-10-r216 (2007).

Leader، D. P.، Krause، S. A.، Pandit، A.، Davies، S. A. & Dow، J. A. T. FlyAtlas 2: نسخه جدیدی از اطلس بیان مگس سرکه melanogaster با RNA-seq، miRNA-seq و داده های جنسی خاص. Nucleic Acids Res. 46، D809–D815 https://doi.org/10.1093/nar/gkx976 (2018).

هرناندز، جی، آلتمن، ام. و لاسکو، ص. ریشه ها و تکامل مکانیسم های تنظیم کننده شروع ترجمه در یوکاریوت ها. Trends Biochem. علمی 35، 63-73 https://doi.org/10.1016/j.tibs.2009.10.009 (2010).

Sun، J. و همکاران. مگس سرکه FIT یک هورمون سیری اختصاصی پروتئینی است که برای کنترل تغذیه ضروری است. نات. اشتراک. 8 , 14161 https://doi.org/10.1038/ncomms14161 (2017).

زیر کلاس ها و آلوتیپ های Vidarsson، G.، Dekkers، G. & Rispens، T. IgG: از ساختار تا توابع موثر. جلو. ایمونول. 5، 520 https://doi.org/10.3389/fimmu.2014.00520 (2014).

جونز، دی دی و همکاران. mTOR عملکردهای متمایزی در ایجاد در مقابل حفظ ایمنی هومورال دارد. جی. کلین. سرمایه گذاری کنید. 126، 4250–4261 https://doi.org/10.1172/JCI86504 (2016).

یو، ال و همکاران IgG یک عامل پیری است که باعث فیبروز بافت چربی و کاهش متابولیک می شود. سلول متاب. 36، 793–807 https://doi.org/10.1016/j.cmet.2024.01.015 (2024).

ما، اس و همکاران چشم انداز رونویسی فضایی پیری مرتبط با ایمونوگلوبین را به عنوان نشانه ای از پیری آشکار می کند. سلول 187، 7025–7044 https://doi.org/10.1016/j.cell.2024.10.019 (2024).

جین، اچ و همکاران. ویرایش TRIBE اهداف mRNA خاصی از eIF4E-BP را در مگس سرکه و در پستانداران نشان می دهد. علمی Adv. 6، eabb8771 https://doi.org/10.1126/sciadv.abb8771 (2020).

برمن، A. J. و همکاران. اختلاف نظر در مورد عملکرد LARP1. RNA Biol. 18، 207–217 https://doi.org/10.1080/15476286.2020.1733787 (2021).

بلاگدن، اس پی و همکاران Drosophila Larp با پروتئین پلی (A) مرتبط است و برای باروری مردانه و رشد جنین سنسیشیال مورد نیاز است. توسعه دهنده Biol. 334، 186–197 https://doi.org/10.1016/j.ydbio.2009.07.016 (2009).

Narla، A. & Ebert، B. L. Ribosomopathies: اختلالات انسانی اختلال عملکرد ریبوزوم. Blood 115, 3196–3205 https://doi.org/10.1182/blood-2009-10-178129 (2010).

McGuire، S. E.، Mao، Z. & Davis، R. L. بیان ژن فضایی-زمانی با سیستم های TARGET و تعویض ژن در مگس سرکه. علمی STKE 2004، pl6 https://doi.org/10.1126/stke.2202004pl6 (2004).

Osterwalder, T., Yoon, K. S., White, B. H. & Keshishian, H. یک سیستم بیان ژن مشروط بافت خاص با استفاده از GAL4 القایی. Proc. Natl Acad. علمی USA 98، 12596–12601 https://doi.org/10.1073/pnas.221303298 (2001).

رومن، جی.، اندو، ک.، زونگ، ال و دیویس، R. L. P{Switch}، سیستمی برای کنترل مکانی و زمانی بیان ژن در مگس سرکه. Proc. Natl Acad. علمی USA 98، 12602–12607 https://doi.org/10.1073/pnas.221303998 (2001).

ژانگ، اس و همکاران. عضلات انسدادی برای شروع تقسیم نامتقارن سلول های بنیادی روده در مگس سرکه، اکدیستروئید ترشح می کنند. توسعه دهنده سلول 59، 125-140 https://doi.org/10.1016/j.devcel.2023.11.016 (2024).

پورت، اف و همکاران. یک منبع در مقیاس بزرگ برای جهش زایی CRISPR بافت خاص در مگس سرکه. eLife 9، e53865 https://doi.org/10.7554/eLife.53865 (2020).

پایپر، ام دی و همکاران. یک محیط سالم برای مگس سرکه ملانوگاستر. نات. روش‌ها 11، 100-105 https://doi.org/10.1038/nmeth.2731 (2014).

کوساکاموتو، اچ و همکاران. حس آمینو اسید غیر ضروری تیروزین پاسخ به محدودیت پروتئین در مگس سرکه را کنترل می کند. نات. متاب. 4، 944–959 https://doi.org/10.1038/s42255-022-00608-7 (2022).

Zhai, Z., Boquete, J. P. & Lemaitre, B. پاسخ‌های Imd-NF-kB اختصاصی سلولی ایمنی ضد باکتریایی و ریزش سلول‌های اپیتلیال روده را بر اثر عفونت باکتریایی ممکن می‌سازد. مصونیت 48، 897–910 https://doi.org/10.1016/j.immuni.2018.04.010 (2018).

لو، اس و همکاران. RNA های مگس سرکه ترجیحا ماشین های ترجمه عمومی را از طریق جفت شدن آنتی سنس سرکوب می کنند و در پاسخ گرسنگی سلولی شرکت می کنند. Nucleic Acids Res. 46، 5250–5268 https://doi.org/10.1093/nar/gky189 (2018).

چن، تی و همکاران. سیستم شبه مگس سرکه NPY با جلوگیری از اختلال در جریان اتوفاژیک در برابر نقص مزمن یادگیری ناشی از استرس محافظت می کند. Proc. Natl Acad. علمی USA 120, e2307632120 https://doi.org/10.1073/pnas.2307632120 (2023).

چوتانی، اس. و همکاران. deltaTE: تشخیص ژن‌های تنظیم‌شده ترجمه‌ای با تجزیه و تحلیل یکپارچه داده‌های Ribo-seq و RNA-seq. Curr Protoc Mol Biol 129، e108 https://doi.org/10.1002/cpmb.108 (2019).

چن، جی و همکاران. Piwi استفاده از مکان‌های شروع رونویسی جایگزین را در تخمدان مگس سرکه تنظیم می‌کند. Nucleic Acids Res. 53، gkae1160 https://doi.org/10.1093/nar/gkae1160 (2025).

هاسکینز، R. A. و همکاران. تجزیه و تحلیل ژنومی معماری پروموتر در مگس سرکه ملانوگاستر. ژنوم Res. 21، 182–192 https://doi.org/10.1101/gr.112466.110 (2011).

انتشار کد Cai، Z. برای "Lsp2 mTORC1 را به ترجمه mRNA TOP و طول عمر در مگس سرکه پیوند می دهد". Zenodo https://doi.org/10.5281/zenodo.21473950 (2026).

ما از C. Neyen، M. Soller، S. Sorge، Z. Guo و F. Obata برای نظرات تشکر می کنیم. A. Teleman، Y. Wei، B. Lemaitre، J. Veenstra، J. Chen و Y. Li برای اشتراک گذاری مگس ها، آنتی بادی ها و سویه های باکتریایی. مرکز سهام بلومینگتون مگس سرکه (BDSC)، مرکز منابع مگس سرکه وین (VDRC)، مرکز پرواز TsingHua (THFC) و مرکز سهام کیوتو برای سهام مگس. DSHB برای آنتی بادی ها؛ و J. Su، X. Wang و X. Xie برای پشتیبانی فنی.

این کار توسط کمک‌های هونان NSF 2025JJ30009 (به Z.Z.) و 2025JJ40028 (به Y. Wang) پشتیبانی شد. پروژه کلیدی زیست شناسی و اصلاح نژاد از استان هونان (2026XKQ2303 تا Z.Z.)؛ NSFC 32170509 (به Z.Z.)، 32470655 (به Y. Wang) و 32371219 (به J.L.) اعطا می کند. برنامه شانگهای پوجیانگ (23PJ1415500 به J.L.)؛ و شورای کمک هزینه های تحقیقاتی هنگ کنگ (RGC) (GRF16103620 و GRF16104324 تا Y.Y.).

این نویسندگان به طور مساوی کمک کردند: جون وانگ، زیکسین کای

مرکز تحقیقات هونان رشته پایه برای زیست شناسی رشدی، کالج علوم زیستی، دانشگاه عادی هونان، چانگشا، چین

جون وانگ (王骏)، جیائوجیائو گو (谷姣姣)، شیچی شیونگ (熊诗琪)، جیان‌هان یی (易翦涵)، منگ یانگ (杨猛)، ککسین چانگ (ژاژ) ژو و زونگ翟宗昭 )

دانشکده علوم پزشکی پایه، دانشگاه عادی هونان، چانگشا، چین

مرکز تحقیقات هونان رشته اصلی برای سیگنالینگ سلولی، کالج زیست شناسی، دانشگاه هونان، چانگشا، چین

زیکسین کای (蔡子欣)، سینروی نینگ (宁鑫蕊)، یلین ون (闻溢琳) و یرونگ وانگ (王奕蓉)

بخش علوم زیستی، دانشگاه علم و فناوری هنگ کنگ، هنگ کنگ، چین

موسسه تغذیه و سلامت شانگهای، آکادمی علوم چین، شانگهای، چین

J.W. و ز.ز. طرح تحقیق را توسعه داد و به همراه J.L. و Y. Wang نتایج را تفسیر کرد. J.W. طراحی و انجام تمام کار پرواز. Z.C. پروفایل پلیزومی و توالی یابی RNA مرتبط و آنالیز موتیف TOP را انجام داد. J.G.، S.X.، J.Y. و K.C. به آنالیزهای کمی PCR، طول عمر، عفونت و مصرف غذا کمک کرد. M.Y. به تجزیه و تحلیل داده های توالی RNA منظم کمک کرد. X.N. و Y. Wen با پروفایل پلی زومی کمک کردند. Y.Y. یک معرف کلیدی ارائه کرد. J.L.، Y. Wang و Z.Z. بر این پروژه نظارت مشترک داشت. ز.ز. نسخه خطی را نوشت و به همراه جی.ال. و ی. وانگ آن را اصلاح کردند.

همه نویسندگان نسخه نهایی را خوانده و تایید کردند.

مکاتبات با جیونگ مینگ لو (陆炯明)، یرونگ وانگ (王奕蓉) یا زونگژائو ژای (翟宗昭).