MAGA-lomaniacs که می توانند آمریکا را به ورطه بکشانند

انتخابات میان‌دوره‌ای به حزب جمهوری‌خواه ضربه زد. رای دهندگان توبیخ واضح و غیرقابل انکاری را به دولت ترامپ وارد کردند و کل انتخابات را به یک همه پرسی در مورد وعده های محقق نشده و هیاهو مداوم تبدیل کردند. برند ترامپ که زمانی میلیون‌ها نفر آن را با چیزی نزدیک به احترام مذهبی می‌دیدند، اکنون برای رای‌دهندگان متحرک، والدین حومه شهر، افراد مستقل در سراسر کشور و هر کسی که یک جفت چشم کارآمد دارد سمی به نظر می‌رسد. کسانی که هنوز معتقدند این دولت به وعده‌های اساسی خود عمل خواهد کرد، باید بنشینند و یک تحقیق جدی انجام دهند.

به عبارت دیگر، آنها باید یک صفحه از کتاب بازی تاکر کارلسون بگیرند. مجری اصلاح‌شده اخبار کابلی و فروشنده پرشور کیسه نیکوتین اخیرا یک ویدیوی پانزده دقیقه‌ای منتشر کرده است که به طور سیستماتیک تمام وعده‌هایی را که دولت از زمان انتخاب مجدد رئیس‌جمهور ترامپ زیر پا گذاشته است، منتشر کرده است. کارلسون توجه ویژه ای به وعده رئیس جمهور مبنی بر اجتناب از شروع جنگ های خارجی جدید داشت. او همچنین ادعای کمپین قدیمی مبنی بر اینکه درگیری روسیه و اوکراین ظرف 24 ساعت پس از روی کار آمدن به قدرت خاتمه می یابد را طولانی کرد.

این وعده خاص در ثانیه ای که با واقعیت دیپلماسی جهانی و مردی به نام ولادیمیر پوتین روبرو شد، از بین رفت. هنگامی که مشتاق ترین تشویق کنندگان شما پوم پوم ها را کنار می گذارند و شروع به ساخت مونتاژهای ویدئویی از فاحش ترین دروغ ها و شکست های شما می کنند، باید سوالات جدی بپرسید. در داخل جناح غربی، ترامپ به جای سوال پرسیدن در حال دو برابر شدن است. دوره دوم او یک آشفتگی واقعی و حتی مسخره بود، اما اکنون به چیزی شبیه یک سریال صابون نوشته شده توسط کودکان نوپا تبدیل شده است.

رئیس جمهور که ناامیدانه برای تصدی سمت منشی مطبوعاتی ناامید شده بود، وارد رسانه های اجتماعی شد و عملا از دانا وایت، رئیس UFC درخواست کرد که تجارت حرفه ای مبارزه را با حوزه مبارزه سیاسی عوض کند. ترامپ اصرار دارد که او صرفا شوخی می‌کرد، اما می‌توان این فکر را کرد که مردی که رابطه مشکوکی با حقیقت‌گویی دارد، حقیقت را نمی‌گفت. اوضاع آنقدر بد است که باید انتظار داشت که کید راک به زودی با او تماس بگیرد و بپرسد آیا علاقه ای به جایگزینی وزیر دفاع مستعد استیضاح پیت هگزت دارد یا خیر.

پس از استعفای ناگهانی سوزی وایلز، رئیس کارکنان کاخ سفید، جستجو برای جایگزینی او نشان داد که دولت فعلی چقدر رادیواکتیو شده است. استفان میلر، شخصیت شرور بوروکرات باند، به سرعت جای خود را پر کرد. منتقدان به طور معمول میلر را به عنوان یک مرد بزرگ توصیف می کنند، اما حداقل می توان او را به عنوان یک MAGA-lomaniac توصیف کرد که موقعیت قدرتش نشان دهنده یک تهدید واقعی برای حاکمیت عملکردی است. او نه تنها جاه طلب است، بلکه از حقایق دنیای واقعی نیز مصونیت مطلق دارد.

وقتی سیاست های سطح بالا به طور کامل از احساس سرنوشت سازی و تحقیر واقعی یک فرد برای اپوزیسیون ناشی می شود، آژانس های فدرال حل مشکلات واقعی را متوقف می کنند و به عنوان ابزاری برای تأیید یک دستور کار بسیار خاص عمل می کنند. تردید در مسیر حرکت دولت دیگر یک عادت محدود به سیاستمداران مخالف نیست. معاون رئیس جمهور جی. ونس در یک قطعه صریح پس از انتخابات اعتراف کرد که رای دهندگان به شدت مسیر فعلی حزب را رد کرده اند.

او مناقشه فزاینده با ایران را به‌عنوان بزرگ‌ترین عاملی که رأی‌دهندگان را رانده و حضور محافظه‌کاران را فلج کرد، برشمرد. هنگامی که معاون رئیس جمهور در حال حاضر به صراحت سیاست خارجی دولت خود را مقصر یک فاجعه انتخاباتی می داند، هرگونه توهم هماهنگی داخلی از بین می رود. در انتظار رقابت ریاست جمهوری 2028، تقاطع MAGA-لومانیا و انکار انتخابات یک تهدید جدی است. اگر روندهای فعلی اقتصادی و سیاسی پابرجا باشد، حزب دموکرات راه روشنی برای تضمین ریاست جمهوری در دو سال آینده دارد.

رای دهندگان به وضوح بیزاری خود را نسبت به ترامپ و وفاداران طاقت فرسا نشان داده اند. دموکرات‌ها احساس جسارت می‌کنند و به راحتی می‌توان فهمید که چرا. اما حتی اگر در سال 2028 پیروز شوند، باید بدانند که پیروزی در انتخابات در آمریکای امروزی دیگر مترادف با انتقال آرام و مسالمت آمیز قدرت اجرایی نیست. دولتی که توسط چهره هایی کنترل می شود که اقتدار خود را مطلق می بینند، ممکن است شکست انتخاباتی را نپذیرد، مهم نیست که چقدر طنین انداز باشد.

از نظر یک دولت انتقام جو و هذیانی مرزی، از دست دادن یک رأی دموکراتیک کمتر نشانه نارضایتی عمومی است تا یک رویداد غیرممکن که باید لغو شود. انتخابات ریاست‌جمهوری بعدی تنها به این موضوع نمی‌پردازد که چه کسی بیشترین آرا را در ایالت‌های کلیدی کسب می‌کند، بلکه در مورد اینکه آیا نهادهای حاکمیتی آمریکا می‌توانند از یک رئیس شرور و شکست‌خورده که ترجیح می‌دهد خانه سیاسی را ویران کند تا راه را برای ساکنان بعدی، زنده بمانند، خواهد بود. نتیجه میان دوره ای نشان داد که رای دهندگان در نهایت با نمایش های بی پایان و خیانت های بی شمار به نقطه اشباع می رسند.

لفاظی می تواند یک جنبش سیاسی را در یک چرخه انتخاباتی حمل کند، اما وقتی وعده های اساسی سال به سال عمل نمی شود، نمی تواند یک دولت را حفظ کند. ادامه اعتقاد به یک برند سیاسی که مرتبا حرف خود را زیر پا می گذارد، مستلزم نادیده گرفتن هر واقعیت سختی است که در چند سال گذشته ظاهر شده است. انتخابات اخیر ثابت کرد که اکثریت قاطع کشور در نهایت از تظاهر به اینکه نمی بینند دقیقا در مقابل آنها چه می گذرد، دست برداشته اند. سوال این است که آیا MAGA واقعا مرده است یا در حال آماده شدن برای تبدیل آخرین عمل خود به یک کمپین در مقیاس کامل زمین سوخته است.

اگر من یک مرد شرط بندی بودم، پولم را روی دومی می گذاشتم. جان مک گلیون نویسنده و محققی است که فرهنگ، جامعه و تأثیر فناوری بر زندگی روزمره را بررسی می کند.