Mark Mothersbaugh، رهبر گروه DEVO در مورد گروه پاپ دهه 1970 که سیاست امروز را پیش بینی می کند: "دوباره واقعا تاریک شده است"

برای مارک مادرزباگ، خواننده و آهنگساز کهنه‌کار DEVO، که گروه راک دهه‌های 1970 و 1980 را در دوران تاریک سیاسی خود بنیان‌گذاری کرد، دوباره دژاوو است.

مادرزباگ به هالیوود ریپورتر از جشنواره فیلم ونکوور به هالیوود ریپورتر از جشنواره فیلم ونکوور می‌گوید: "دوباره واقعا تاریک شده است. ما اکنون در یک مکان واقعا تاریک هستیم، جایی که حرص و نژادپرستی اصلا پنهان نیست. آنها افتخار می‌کنند و خود را نشان می‌دهند، و این تکان دهنده است که می‌تواند اینقدر قوی باشد."

Mothersbaugh و دیگر بنیانگذاران DEVO، از جمله جرالد "جری" Casale، گروه را در پی تیراندازی در دانشگاه ایالتی کنت در 4 مه 1970 توسط نیروهای گارد ملی به دانشجویان تشکیل دادند، جایی که آنها نیز دانشجو بودند. همانطور که آنها تلاش کردند فاجعه را درک کنند، گروه راک حاصل از آنها DEVO یا مخفف de-evolution نامگذاری شد. داستان‌های مرتبط تلویزیون «The Cadburys»: BritBox اولین نگاه به فیلم‌های درام امپراتوری شکلاتی (اختصاصی) «شاهزاده» یک نبرد سلطنتی سینمایی است که دارای سگ نمایشی، صاحبش، ساقی‌اش و خانواده‌اش است.

به این ترتیب، اعضای گروه به‌عنوان «دانشمندان علوم اجتماعی» قصد داشتند با طنز درباره بشریت که در حال نزول به حالت پسرفت اخلاقی و فیزیکی است، اظهار نظر کنند. و در سال 1976 فیلم کوتاه In the Beginning Was the End: The Truth about De-Evolution را به کارگردانی چاک استاتلر و با بازی Castle، Jim Mothersbaugh، Mark Mothersbaugh و Robert Mothersbaugh فیلمبرداری کردند.

Mothersbaugh به یاد می‌آورد: «این دو آهنگ داشت، اما ما تقریبا از ابتدا موسیقی را با تصاویر اجرا می‌کردیم. رهبر گروه اصرار داشت که DEVO پس از ترس از بمب اتمی دهه 1950 و بحران موشکی کوبا در سال 1962 که مانند هوش مصنوعی مولد امروزی خطر انقراض احتمالی برای بشریت را به همراه داشت، با آهنگ‌های طنز موفقی مانند "Whip It" و "Mongoloid" طرفدارانی پیدا کرد.

Mothersbaugh توضیح داد: "با بمب اتمی، فرصت های زیادی برای اتفاقی واقعا احمقانه و هولناک وجود داشت. این می تواند در مورد هوش مصنوعی نیز یکسان باشد، با بسیاری از چیزهایی که تاریک هستند و برای بهبود انسان ها نیستند." او در حالی که گهگاهی با DEVO به تور می‌رفت، به آهنگساز پرکار موسیقی برای فیلم‌ها، سریال‌های تلویزیونی و تبلیغات و بازی‌های ویدیویی تبدیل شد.

Mothersbaugh در مورد اینکه آهنگسازی بخشی از جاه‌طلبی گسترده‌تر او به‌عنوان یک هنرمند چندرسانه‌ای است که شامل نمرات The Lego Movie و 21 Jump Street می‌شود، اضافه می‌کند: «مثل مجموعه دیگری از رنگ‌ها برای کار کردن است. او با نوشتن موسیقی برای حدود 100 فیلم و سریال تلویزیونی، به طور گسترده با وس اندرسون در Bottle Rocket، Rushmore، The Royal Tennenbaums و The Life Aquatic با استیو زیسو کار کرده است.

مادرزباگ در مورد همکاری همزیستی خود با اندرسون در استودیوی Sunset Boulevard در لس آنجلس می گوید: "او یک هنرمند واقعی است." (اندرسون) بیشتر از بسیاری از کارگردانان با من وقت گذراند.

Mothersbaugh همچنین با تایکا وایتیتی در فیلم ابرقهرمانی مارول 2017 Thor: Ragnarok همکاری نزدیکی داشت، که منجر به موسیقی رنگارنگ دهه 80 با اشاراتی از سرودهای ابرقهرمانی شد. و در صحنه فیلمبرداری اغلب یک رئیس کنجکاو مارول استودیو، کوین فایج، تهیه کننده موفق ترین فیلم هالیوود، کنار او بود.

مادرزباگ می گوید: "من در ابتدا حتی نمی دانستم او (فایگه) کیست. او زمانی که من برای تایکا موسیقی می زدم، وارد می شد و این مرد آنجا نشسته بود. و سپس ما شروع به صحبت کردیم و او واقعا علاقه مند شد." او همچنین با وایتیتی کار می کرد زیرا از ساخت فیلم های هنری به دنیای فیلم های ابرقهرمانی با بودجه کلان فارغ التحصیل شد.

او گفت: "من عاشق نوشتن موسیقی هستم و عاشق هنرسازی هستم و احساس می کنم خیلی خوش شانس هستم." این موضوع جای کمی برای افکار بازنشستگی باقی می‌گذارد، که مادرسباک با همسر و مدیرش آنیتا گرینسپن مطرح کرد، اما به طور خلاصه. او از پاسخ او به یاد می آورد: "همسرم به من گفت، تو قرار نیست بازنشسته شوی. تو روی تریبون می افتی و آنها تو را بلند می کنند و از اتاق بیرون می آورند. اینطوری خواهی رفت."

او اعتراف می کند که مرگ تلخ پیش بینی شده مربوط به مادرزباگ است. او گفت: "این مرا عصبی می کند، زیرا او همچنین نماینده من است."