Mary and Padraic Colum - Lives and the Dream: زنده کردن یک دوتایی ادبی منحصر به فرد

در 10 آوریل 1925، روزی که گتسبی بزرگ منتشر شد، اسکات فیتزجرالد به ویراستار ادبی مکس پرکینز گفت: «به هر حال مطمئنم که حداقل دو منتقد بنت و مری کلم درباره کتاب شنیده‌اند. من دوست دارم که او آن را دوست داشته باشد - نظر بنه هیچ ارزشی ندارد.

این که فیتزجرالد به نظرات منتقد ایرلندی به شدت مستقل ارزش بیشتری قائل بود تا نظرات منتقد همکارش، ویلیام رز بنت - ویراستار نشریه تاثیرگذار شنبه نقد ادبیات - شاهدی بر جایگاه والای کولوم در صحنه ادبی آمریکا در آن زمان بود.

مارگارت کلهر، در این بیوگرافی مشترک مری و پادریک کولوم - زن و شوهر به مدت 45 سال - به بررسی ماهیت شهرت پس از مرگ می پردازد، و پیشنهاد می کند که ظالمانه ترین سرنوشت برای نویسندگان این است که نه به خاطر اینکه چه کسی بودید یا چه چیزی نوشتید، بلکه برای کسانی که می شناختید به یاد بیاورند.

و بین اقامت خود در ایرلند، فرانسه و ایالات متحده، تقریبا با همه آشنا شدند، از پاتریک پیرز و راجر کیزمنت گرفته تا یوجین اونیل، ارنست همینگوی و سیلویا پلات. کلهر در گزارش افشاگر خود، بر اساس مطالب مهم جدید، می‌خواهد خوانندگان جدیدی را به آثار Colums بیاورد و دستاوردهای آنها را به چیزی بیش از بخش‌های ساده در زندگی دیگران نجات دهد.

اگر پادریک کولوم هنوز به یادگار مانده است، آن را نسل قدیمی‌تری از دانش‌آموزان مدرسه می‌خوانند، برای شعرهایی مانند پیرزنی از جاده‌ها و یک راننده. برای خوانندگان معاصر، او تا حد زیادی ناشناخته است، اگرچه طرفداران موسیقی ممکن است با اجرای سیناد اوکانر از نسخه کولوم از آهنگ محلی دونگال، She Moved Through the Fair، آشنا باشند.

مری کولوم حتی از حافظه عمومی دورتر شده است و خاطرات قابل توجه او، زندگی و رویا (1947) دیگر چاپ نشده است. دختر یک گروهبان RIC در اسلایگو و مادری که خانواده‌اش روزهای بهتری را می‌شناختند (مانند زمانی که دو تن از اجدادش، خواهران تفنگ‌دار، توسط جاشوا رینولدز نقاشی شدند)، ماری کولوم مادر مگوایر، کودکی نابالغ بود که در تحصیلات خود در مدرسه صومعه سنت لوئیس در موناگان عالی بود. او به تحصیل در رشته زبان و ادبیات مدرن در سطح دانشگاه ادامه داد و یکی از اولین فارغ التحصیلان دانشگاه ملی ایرلند دوبلین در سال 1909 بود.

پیشینه زبان های اروپایی برای اصرار مکرر او بر اتخاذ دیدگاهی مقایسه ای در نوشتن بسیار مهم بود. در اثر بعدی، از این ریشه‌ها (1937)، مطالعه‌ای درباره ریشه‌های مدرنیسم ادبی، او بر بعد اروپایی به احیای ادبی ایرلندی تأکید می‌کند و تأثیر بودلر بر سینج را مورد بحث قرار می‌دهد و درگیر تحلیلی متضاد از آثار جویس و پروست می‌شود.

مری کولوم حتی از حافظه عمومی دورتر شده است و خاطرات قابل توجه او، زندگی و رویا (1947) دیگر در دست چاپ نیست.

به عنوان یک شاعر و نمایشنامه نویس، پادریک کولوم البته از نزدیک در احیاء و بازیگران اصلی آن مشارکت داشت. دوبلین از آنجایی که مکان کوچکی بود، چنین صمیمیت خالی از اشکال نبود. برای مثال، دبلیو بی ییتس در دادگاه علیه پدر کولوم، که به خاطر نقشش در شورش‌ها علیه نمایش «پلی‌بوی دنیای غرب» در تئاتر ابی متهم شده بود، مدرک داد.

پژواک های کلاسیک - خاطرات یک ایرلندی در مورد پادریک کولوم و هومر

آنچه برای ادبیات صادق بود در سیاست نیز به دست آمد. به عنوان مثال، توماس مک دونا، رقیب سرسخت پادریک بود که قبل از ازدواج کلوم ها از مری خواستگاری کرده بود. هنگامی که او پیشنهاد او را رد کرد، مک‌دونا به طرز وحشتناکی انگشتر را در آتش انداخت - فقط برای اینکه پادریک آن را پس بگیرد و به صاحبش بازگرداند تا در نهایت به دست موریل گیفورد، که مک‌دونا در نهایت در سال 1912 با او ازدواج کرد. مری کلوم یکی از اعضای فعال لیگ امتیاز زنان ایرلندی و یکی از اعضای موسس Cumann na mBan بود.

هم او و هم پادریک در حمایت از آرمان ملی بی دریغ بودند و پس از نقل مکان به نیویورک، به دفاع از استقلال ایرلند ادامه دادند.

این بدون عواقب حرفه ای نبود، زیرا انتقاد از سیاست بریتانیا به طور فزاینده ای به عنوان یک موضع طرفدار آلمان در کشوری که آماده ورود به جنگ از طرف متفقین بود، تلقی می شد. آنها قصد داشتند در سال 1914 فقط برای مدت کوتاهی به ایالات متحده بروند، قبل از سال 1922 به ایرلند برنمی‌گردند و فقط برای یک دیدار. به غیر از دوره های اقامت در فرانسه در دهه 1930 و اقامت های متناوب در ایرلند، آنها بقیه عمر خود را در ایالات متحده سپری کردند.

پادریک کولوم که مادام العمر از کار جیمز جویس حمایت می کرد، زمانی که چنین موقعیتی نه محبوب بود و نه سودآور، به طور بی دریغ به دوستان و خانواده وفادار بود.

مری کولوم به عنوان یکی از برجسته‌ترین منتقدان ادبی پس از جنگ جهانی اول در ایالات متحده تثبیت شد، اما در سال‌های بعد، به دلیل ترکیبی از سلامت ضعیف، روابط دشوار با ناشران و دو قطبی شدن فزاینده ایدئولوژیک نقد، آثار او با مخاطبان کمتری مواجه شد. او در سال 1957 درگذشت، و تنها اثر مادی باقی مانده از حضور او در ایرلند، سنگ قبر او در قبرستان سنت فینتان در ساتون است.

پادریک کولوم، علاوه بر مشارکت در تعدادی از مجلات ادبی برجسته ایالات متحده، به عنوان یک نویسنده ادبیات کودکان، حرفه بسیار موفقی را توسعه داد. او سه بار برنده جایزه معتبر کتاب Honor Newbery شد. حامی مادام العمر کار جیمز جویس، زمانی که چنین موقعیتی نه محبوب بود و نه سودآور، او بی‌وقفه به دوستان و خانواده وفادار بود. در اواخر عمرش، شعر او تحت حمایت انتشارات دولمن دستخوش تولدی دوباره شد.

زندگی می کند و دوست دارد: جنبه جنسی ظهور

مارگارت کلهر، با سبکی روان و گیرا که پیش از این در فیلم قتل‌های مامتراسنا (2018) به نمایش گذاشته شده بود، این زوج منحصربه‌فرد را به زندگی بازگرداند و نشان داد که چگونه در مسائل شجاعت فکری، سرسختی و عمق احساس، خواستار معاصر بودن ما هستند.

آخرین کتاب مایکل کرونین ایرلند: چرا جزیره بودن مهم است (آکادمی سلطنتی ایرلند) است.