Mike's Red Tacos در حال گرفتن Birria National است
این داستان در ابتدا در QSR منتشر شد. برای دریافت اخبار و اطلاعات روزانه، در QSR AM Jolt روزانه رایگان مشترک شوید.
تاکوهای قرمز سه واحدی مایک با یک طرح ملی گسترده آغاز نشد. با یک روند غذایی، یک دوستی و یک پیشنهاد برای بزرگتر فکر کردن شروع شد.
مدیرعامل اندرو فغالی، بنیانگذار مایک توما را تقریبا یک دهه میشناخت که توما با مشاهدهای به او مراجعه کرد. Birria در حال جلب توجه بود، و او معتقد بود که این غذای مکزیکی می تواند مسیری شبیه به مرغ داغ را دنبال کند. فغالی تجربهای را از مجموعهای از حدود 100 رستوران در Little Caesars، Jersey Mike و Dave's Hot Chicken به ارمغان آورد، جایی که او اولین امتیاز دهنده بود.
این زوج چندین هفته را صرف بازدید از مفاهیم بیریا و نمونهبرداری از غذا کردند. توما در ابتدا تصور می کرد که تاکوهای بیریا را از یک تریلر مستقر در خارج از یکی از فروشگاه های خرده فروشی خود بفروشد. فغالی اتاقی برای یک رستوران کامل دید.
فغالی میگوید: «گفتم، باشه، فکر میکنم خیلی خوب است. فکر میکنم شما باید کمی بزرگتر فکر کنید و یک رستوران باز کنید. فکر میکنم در اینجا به یک چیز جالب توجه میکنید.»
توما بعدا از فغالی خواست تا شریک او شود. آنها یک کامیون مواد غذایی اجاره کردند و توما نام تجاری را توسعه داد و تاکو را در روزهای شنبه در پارکینگ یکی از دوستانش از ساعت 11 صبح می فروخت و تا زمانی که غذا تمام شد ادامه می داد. او در نهایت اولین رستوران آجری را افتتاح کرد که در عرض چند ماه در لیست Yelp از 100 رستوران برتر ایالات متحده قرار گرفت. این شناخت اولیه مدرکی را ارائه کرد که این مفهوم میتواند افراد خارج از پیروان اولیه خود را جذب کند. همچنین به شرکا پایه ای برای تبدیل یک رستوران مجرد به یک فرصت حق رای داد.
سپس فغالی گروه سرمایه گذاری را در پشت پلتفرم فرانشیز به نام شرکای چهار دیواری سازماندهی کرد. این ایده سریعتر از آنچه که شرکای آن پیش بینی می کردند مورد توجه قرار گرفت. فغالی میگوید که این شرکت تقریبا 350 تعهد فرانشیز فروخته است و چند صد مورد دیگر نیز در خط لوله خود دارد.
این شتاب نقش او را تغییر داد. فغالی یکی از اعضای فعال هیئت مدیره بود که راهنمایی های استراتژیک را به تیم شرکت ارائه می کرد. همانطور که شرکت کارمندان خود را اضافه کرد و قلمروهای بزرگی را اعطا کرد، شریک و مربی بیل فلپس او را تشویق کرد تا مدیرعامل شود. فغالی در ابتدا تمایلی نداشت.
او به عنوان یک سرمایه گذار و عضو هیئت مدیره راضی بود. گفتگو با فلپس دیدگاه او را تغییر داد. او این موقعیت را به عنوان راهی برای خدمت به سهامداران شرکت و پیشبرد ماموریت چهار دیواری شرکا در تغییر زندگی در سیستم های حق رای خود دید. با پیوستن دوستان نزدیک به تیم شرکت و تبدیل شدن به فرنچایز، فغالی احساس مسئولیت کرد که بهترین فرصت را برای موفقیت به برند بدهد و به اعتمادی که به او داده شده احترام بگذارد.
خطرات شخصی مشخص بود. توما دوست خانوادگی دیرینه ای بود که به فغالی برای جمع آوری این قرارداد اعتماد داشت و افراد جدید مشاغل خوبی را ترک کرده بودند یا فرصت های دیگر را برای پیوستن به شرکت رد کرده بودند.
فغالی میگوید: «تیم اجرایی افرادی هستند که کار بزرگی را ترک کردهاند یا فرصتهای بزرگ دیگری را از دست دادهاند، زیرا تا حد زیادی به من اعتماد داشتند».
او می گوید که اپراتورها به دلیل غذا، دسته بندی و مدل کسب و کار امضا کردند، اما اعتماد شخصی نیز بر تصمیمات آنها تأثیر گذاشت. انتخاب شغل مدیر عامل راهی برای تکریم افرادی شد که مشاغل و سرمایه خود را به این سرمایه گذاری اختصاص دادند.
فغالی میگوید: «واقعا احساس میکنم که این بیشتر یک نقش خدماتی است تا چیزی که میخواستم. من آرزویی برای تبدیل شدن به مدیرعامل یک برند فرنچایز در حال ظهور نداشتم.
مایک هویت و داستان اصلی خود را دارد، اگرچه فغالی تشابهاتی را با دیو تصدیق می کند. هر کدام در یک بخش از یک دسته بسیار بزرگتر تخصص دارند. دیو به سوق دادن مرغ داغ نشویل به گفتگوی ملی کمک کرد. Mike's پتانسیل مشابهی را برای بریا در مکزیکی های معمولی می بیند.
فغالی میگوید آگاهی مصرفکننده و نفوذ منو برای بریا در مسیری مشابه مرغ داغ چندین سال پیش دنبال میشود. ارزشمندتر از مقایسه این دسته، کتاب بازی حق رای است که او به عنوان اولین اپراتور دیو شاهد آن بود.
فلپس در اوایل رابطه شان به فغالی گفت که می خواهد صاحبان امتیاز ثروتمند شوند. این بیانیه برجسته بود زیرا فغالی به ندرت شنیده بود که یک فرنچایزر مستقیما از رفاه اپراتور صحبت کند. منطق عملی بود. اپراتورهای موفق می توانند کارمندان قوی تری را استخدام کنند، حقوق بهتری ارائه دهند، سریعتر فروشگاه بسازند و در سازمان خود سرمایه گذاری بیشتری کنند.
دیو به طور معمول بازده حق رای را در سرمایه سرمایه گذاری شده، هزینه های فروشگاه و احساسات مهمان بررسی می کند. فغالی میگوید، همچنین به جای پذیرش پیشفرض، کنوانسیونهای رایج رستورانها را زیر سوال برد. به عنوان مثال، تابلوهای منوهای دیجیتال ممکن است گسترده باشند، اما هزینه آنها هنوز نیاز به آزمایش دارد.
او میگوید: «این واقعا طرز فکر این است که هرگز همه چیز را حل و فصل نکنید و زیر سؤال نبرید. خیلی ساده به نظر می رسد، اما این چیزهای غیر معمولی هستند که در سراسر صنعت پیدا خواهید کرد.
مایکز در حال آماده سازی ساختار شرکتی خود قبل از افتتاح رستوران است. فغالی میگوید استخدام یک زنجیره نوظهور با توجه به اندازه فعلی آن، یک دستور رایج برای شکست است. شرکت او در حال استخدام برای سازمانی است که انتظار دارد یکی دو سال آینده تبدیل شود.
وینسنت مونتانلی، رئیس و مدیر ارشد اجرایی، سالها را در Wetzel's Pretzels گذراند، از جمله به عنوان مدیر ارشد اجرایی و رئیس برند، و به رشد زنجیره از تقریبا 80 مکان به 400 کمک کرد.
مدیر ارشد توسعه پاتریک کانینگهام قبلا در Little Caesars کار می کرد. لنس سالسمن، معاون ارشد عملیات، تجربه کار با بلیز پیتزا، تاکو بل و پیتزا هات را دارد. ناتی زلازوسکی، معاون املاک و مستغلات، از Five Guys به آن پیوست.
هر کدام از شبکه فغالی انتخاب شده یا از طریق یک اتصال مستقیم توصیه شده است. توما همچنین دارای موقعیت رسمی شرکتی به عنوان بنیانگذار و مدیر ارشد برند است. او با توجه خاص به کیفیت و اصالت محصول، بر ویژگی هایی نظارت می کند که این مفهوم را از روزهای حمل غذای آن متمایز می کند.
فغالی می گوید: «او واقعا ستاره شمالی ماست. هر کاری که مایک انجام میدهد در خدمت حفظ اصالت برند و غذا است، و او فقط به این فکر میکند که هر کاری که انجام میدهیم، آن کیفیت را حفظ میکنیم.»
فغالی سابقه خود را به عنوان یک حق امتیاز به عنوان یک مزیت در صندلی مدیر عامل می داند. تصمیمات او با محافظت از افرادی شروع می شود که تعهدات معنی داری به شرکت داده اند، خواه برای فرنچایزر کار کنند یا رستوران های آن را اداره کنند. او همچنین به مشاوران مجرب در تیم و هیئت مدیره دسترسی دارد و نیاز به حل هر مشکل فرانچایز را به تنهایی کاهش می دهد.
این چشم انداز اول اپراتور، فروش حق رای را هدایت می کند. مایک به دنبال گروههای چندواحدی با تجربه و با حروف بزرگ است، بهویژه آنهایی که با مفاهیم نوظهور آشنا هستند. هر فرنچایز تایید شده شخصا با تیم ملاقات کرده است، از غذا نمونه گرفته و زمانی را با توما سپری کرده است. فغالی اشتیاق به محصول را ضروری می داند. شرکای ترجیحی مشتریانی هستند که رستوران را در جوامع خود می خواهند و مشتاق معرفی آن به دوستان هستند.
این تعهدات به مایک باند بزرگی میدهد، اما فغالی مجموع قراردادها را معیار اصلی پیشرفت نمیداند. این شرکت به صورت خصوصی برگزار می شود و به آن فضا می دهد تا با ظرفیت خود مطابقت داشته باشد. زمانی که امتیازدهندگان واجد شرایط املاک و مستغلات مناسب را تضمین کنند، اپراتورهای توانمند را استخدام کنند و نشان دهند که می توانند به وعده مهمان پایبند باشند، فروشگاه ها به جلو حرکت خواهند کرد.
فغالی میگوید: «ما رستورانها را با سرعتی که خیالمان راحت است افتتاح میکنیم. "این یک دوی سرعت نیست، یک ماراتن است."
The post Tacos قرمز مایک در حال گرفتن Birria National است اولین بار در مجله QSR ظاهر شد.
متن اصلی (انگلیسی)
Mike’s Red Tacos is Taking Birria National