Monster: The Lizzie Borden Story هیچ چیز جدیدی در مورد خشم زن ندارد

الا بیتی در هیولا: داستان لیزی بوردن - نتفلیکس

این مقاله فصل کامل هیولای نتفلیکس: داستان لیزی بوردن را مورد بحث قرار می دهد

Monster: The Lizzie Borden Story درباره خشم و سرکوب زنان است. این تفسیر شخصی من از آخرین قسمت گلچین جنایت واقعی نتفلیکس یان برنان و رایان مورفی نیست. این موضوعی است که سازندگان سریال در مطالب تبلیغاتی و در مصاحبه های متعدد با آن پیشرو بوده اند. اینها مضامین خوبی برای فصل اول Monster با موضوعی زنانه هستند، حتی اگر در یک منظره تلویزیونی پس از Big-Little-Lies، #MeToo کاملا منحصربه‌فرد نباشند، جایی که بسیاری از درام‌های با هدف زنان به عنوان تقویت‌کننده‌ای برای ناامیدی‌های جنسیتی عمل می‌کنند.

چاه زن ستیزی به این زودی در خطر خشک شدن نیست. اما اگر باید به غواصی در آن ادامه دهیم، هر فرود حداقل باید بینش یا تفاوت های ظریف جدیدی را برای ما به ارمغان آورد.

لیزی بوردن که اکنون در حال پخش است، حتی آن نوار را هم پاک نمی کند. شاید کمترین دقت تاریخی هیولا تا کنون - و این چیزی می گوید - این فصل از داستان بدنام یک زن فال ریور در ماساچوست استفاده می کند که احتمالا در سال 1892 پدر و نامادری ثروتمند خود را با تبر هک کرد و به عنوان مجرای تقریبا هر طاعونی که در گذشته، حال و همیشگی بر روی نوع زن می توانید تصور کنید، استفاده می کند. تجاوز جنسی خشونت خانگی بارداری و زایمان. کارهای خانه. بیماری های قاعدگی فشار برای ازدواج حق بیمه باعث زیبایی ظاهری می شود. خطرات کار جنسی

حبس در خانه و انقیاد خویشاوندان مرد. برنان که هر قسمت را نوشته است، با پیوند دادن داستان لیزی با افسانه‌های الیزابت باتوری، پیشرو فرضی و آیلین وورنوس، یک رابطه خویشاوندی ساده بین همه قاتلان زن را نشان می‌دهد.

ربکا هال، سمت چپ، و الا بیتی در Monster: The Lizzie Borden Story - سوزان تنر - نتفلیکس

هیچ فایده‌ای از نابهنگاری‌ها و نادرستی‌های بسیار هدفمند در این بازگویی وجود ندارد، که مانند آن قافیه کلاسیک مهد کودک با خانواده بوردن سریع و آزاد بازی می‌کند. با بازی الا بیتی 26 ساله در نقش لیزی رویایی و صفحه خالی که در پایان فصل از 32 سالگی تا 60 سالگی خود را بازی می کند، و چارلی هانام و ربکا هال به عنوان والدینی که واقعا چند دهه از بازیگران بزرگتر بودند، بازی می کنند، همه بسیار جوانتر و زیباتر از همتایان واقعی خود هستند.

و از جهاتی تکان‌دهنده‌تر از اجرای مجدد قتل دوگانه با سرعت بیش از حد که اولین نمایش را آغاز می‌کند، چیزی است که بلافاصله پس از آن اتفاق می‌افتد: فلاش بک به چهار ماه قبل، زمانی که لیزی با رد کردن یک سطل خون قاعدگی خواستگاری را روی مبل سفیدی که در آن نشسته‌اند، می‌ترساند. همانطور که مشخص شد، آنچه که بوردنز تخیلی از آن به عنوان «زمان خانم» یاد می‌کند، تا حدی با پرونده واقعی ارتباط داشت. اما لیزی بوردن چنان ریمیکس عظیمی است که حقایق را با واقعیت‌های نیمه‌حقیقت و شایعات و ساختگی‌ها در هم آمیخته است، به سختی مهم است که کدام جزئیات کدام است.

از آنجا که منبع آن به ویژه گسترده نیست - یک قتل مضاعف، برخلاف حماسه‌های طولانی و مبهم اکثر سوژه‌های گذشته هیولا - نمایش مجبور می‌شود ادامه یابد. سریال مملو از صحنه‌های ترسناک Fall River است که یا هرگز اتفاق نیفتاده‌اند (مسمومیت صدف که منجر به اپرا زیاد می‌شود) یا از راه دور به شکلی که نشان داده می‌شود (قتل برتا منچستر با بازی لیندا رایتر) رخ نداده است. برنان همچنین عشق عجیب و غریب را به زندگی لیزی اضافه می کند، به شکل خدمتکار خانواده، بریجت سالیوان، که آنها واقعا به نام یک خدمتکار سابق، او را مگی صدا می کردند.

او از اولین کسی است که این زاویه را بررسی کرده است. برای مثال، فیلم 2018 لیزی نیز حول یک رمان عاشقانه بین لیزی کلو سوینی و بریجت کریستن استوارت ساخته شده است.

هیولا، با این حال، اولین نمایشنامه‌سازی است که از این شخصیت استفاده تخیلی کرده است. ویکی کریپس، بازیگر نقش «بیچ بوخنوالد» ایلسه کوخ در فصل اد گین هیولا، یک خدمتکار آلمانی ایرلندی است که مدل موی شگ غیرتاریخی دارد و مجموعه‌ای از سایه‌ها را به‌طور نوبتی یادآور Wuornos و Ziggy Stardust است. او در طول سفرهای جهانی خود در همه چیز از آشپزی و نظافت گرفته تا داروشناسی مهارت کسب کرده است.

هیچ راز نیست که چرا لیزی بی دست و پا و پناه گرفته که خواهان زندگی بزرگتر است، توسط این خارجی جذاب و آندروژن مسحور شده است. مگی به راحتی بهترین بخش فصل است، به لطف عملکرد انسانی و ماورایی کریپس.

چارلی هانام و ویکی کریپس در Monster: The Lizzie Borden Story - سوزان تنر - نتفلیکس

او همچنین شخصیتی است که در زمان گیر نکرده است که برای اولین بار لیزی را به قاتل های دوره های دیگر متصل می کند. همانطور که مگی از یک کتاب فرانسوی در مورد باتوری می خواند، نجیب زنی مجارستانی قرن شانزدهم که گفته می شود صدها زن جوان را کشته و در خون آنها به دنبال جوانی ابدی غسل کرده است، کریپس را می بینیم - با مو و آرایش مستقیما بیرون از باشگاه گوت - به عنوان کنتس خون. سرود فراری ها از شورش دختران نوجوان "بمب گیلاس" به صدا در می آید. و لیزی از داستان برق گرفته است. او با باتوری احساس خویشاوندی می کند.

توجه نکنید که کشتن والدین بی رحم خود برای رهایی خود و قتل عام دختران دهقان یک روستا به دلیل اینکه لامر هنوز اختراع نشده است، به همان اندازه که انگیزه های قتل متفاوت است، متفاوت است. این واقعیت که هر زن در پاسخ به نوعی تبعیض جنسی عمل می کند، به گمانم، قرار است این شکاف را پر کند.

تقریبا نیمی از فصل طول می‌کشد تا سومین عضو سه‌گانه مرگبار، با بازی سارا پالسون، MVP مورفیورس، ظاهر شود. وورنوس، کارگر جنسی فلوریدا که بین سال‌های 1989 تا 1990 هفت جان را به قتل رساند، که اغلب به‌عنوان اولین قاتل زنجیره‌ای زن آمریکایی در نظر گرفته می‌شود، در این روایت، همان‌طور که لیزی از باتوری الهام گرفته از لیزی است. حضور او و تلاش ناموفق او برای ادعای اینکه در دادگاه در دفاع از خود در برابر تجاوز جنسی عمل کرده است، به نمایش اجازه می دهد تا خشونت جنسی را به نمایش بگذارد - و ما را مجبور به تماشای آن کند.

من مطمئن نیستم که لازم باشد در درام نادر جنایی واقعی جایی که جایگاه آشکاری ندارد جا کفشی شود. برنان همچنین عجیب و غریب بودن آیلین را با رابطه گمانه‌زنی لیزی و مگی مرتبط می‌کند. آیلین و دوست دخترش (جسی لی) در یک سفر زیارتی به خانه بوردن که اکنون یک تختخواب و صبحانه است، رابطه جنسی عمومی دارند. در یک سکانس فانتزی، دو زوج در آلونک باغ مقدس لیزی در کنار هم می رقصند.

اما هرگز مشخص نیست که Monster می‌خواهد در مورد لزبین‌ها و قتل چه بگوید، و این موردی است که در آن ابهام فضایی را برای وارد کردن برخی فرضیات تاریک باقی می‌گذارد.

نتایج هر یک از سه قاتل زن به اندازه انگیزه هایشان متفاوت است. لیزی تبرئه می شود و با ارث خود یک عمارت می خرد، احتمالا به این دلیل که مردان جنسیت گرا نمی توانند تصور کنند که زنی مرتکب چنین قتل های فیزیکی شده است - و به این دلیل که او یاد می گیرد که زنانگی را به درستی انجام دهد، گریه کند و در لحظات مناسب در طول دادگاه غش کند. با وجود شهادت تلخ، آیلین خشن و غیرزنانه محکوم و اعدام می شود. این ممکن است شما را به این نتیجه برساند که امتیاز و مطابقت با انتظارات مردسالارانه چیزی است که یک زن برای فرار از قتل لازم است.

اما پس از آن، باتوری ثروتمند، قدرتمند و ظاهرا کاملا شیفته ظاهر است. آخرین نگاه ما به کنتس مانند یک جسد پوسیده است که به خاطر گناهانش در قلعه اش آجر شده است. پس واقعا اینجا چه چیزی گفته می شود؟

سارا پالسون، چپ، و جسی لی در Monster: The Lizzie Borden Story - نتفلیکس

تا جایی که من می توانم بگویم زیاد نیست. لیزی بوردن مطمئنا ادعای قوی دارد که زنان همیشه سرکوب شده‌اند، خشم محصول آشکار آن سرکوب است و رهایی تنها پادزهر است. (البته در قسمت پایانی صحنه ای می بینیم که لیزی در آن حق رای را جشن می گیرد.) اما اگر این را نمی دانستید، احتمالا برای شما هم خبری است که آب خیس است و پاپ کاتولیک است. وسواس نمایش با بدن زنان به عنوان مکان وحشت های پایان ناپذیر، من را به یاد تصاویر مکرر خانه اژدها از زایمان آسیب زا می اندازد.

انگار انتظار می‌رود بینندگان از سختی‌های اساسی که نیمی از جمعیت بشری را رنج می‌برند کاملا بی‌اطلاع باشند و باید بارها و بارها بازتولید آن‌ها را با جزئیات وحشتناک ببینند تا روشن‌تر شوند، خیلی کمتر همدل شوند. و در آن صورت، فکر می‌کنم لازم است که سه زن بدنام را با اعمالی که ریشه در شکلی تقریبا جهانی از خشم دارند، قابل تعویض معرفی کنیم.

اما داستان‌های آنها داستان‌های قدیمی‌ای است که قبلا در هر رسانه‌ای قابل تصور، و اغلب، به طور مؤثر، توسط زنان گفته و بازگو شده است. وورنوس، البته، معروف‌ترین نقش را شارلیز ترون، در فیلم حرفه‌ای پتی جنکینز، کارگردان و نویسنده و برنده اسکار در سال 2003 با عنوان هیولا، به تصویر کشید. ایزابل هوپر در نقش باتوری در کنتس خون بازی می‌کند، فیلمی جدید از اسطوره سینمای تجربی آلمان، اولریکه اوتینگر، که به دلیل عجیب بودن و حس شوخ طبعی‌اش مورد تحسین جشنواره قرار می‌گیرد.

در همین حال، در تلویزیون، خالق لیز مریوتر، به تازگی به ما Furious را ارائه کرد - داستان دیگری از خشم زنانه، سرکوب زنان، و بله، حتی یک قاتل سریالی زن (تخیلی). در حالی که کریپس در هیولا مسحورکننده است و متیو فلود فرگوسن، طراح تولید مرفی مکرر، با فضای داخلی بسیار خفه‌کننده عصر طلایی از خود پیشی گرفته است، Furious نمایش برتری است زیرا «زن بودن سخت است» به‌عنوان مشخصه‌اش و نه به عنوان نقطه پایانی بسیاری از قسمت‌های تکراری.

این فیلم کمدی تاریک و واقعی دارد و این سوال را مطرح می کند که به طور واقع بینانه در مورد زن ستیزی سیستمی و خشم ناشی از آن که زندگی زنان را لکه دار می کند، چه کاری می توان انجام داد.

مگی در اولین اکران فصل Monster’s لیزی را سرزنش می کند: «همه کتاب های شما را مردان نوشته اند». وقتی در نظر بگیرید که تیم خلاق پشت لیزی بوردن چقدر مردانه است (مکس وینکلر، تهیه کننده اجرایی شش قسمت و سارا آدینا اسمیت، دو قسمت)، این نوع باید یک خط خودآگاه باشد. اما نمی‌توانم به شما بگویم که آیا این یک عذرخواهی است یا یک شوخی کوچک.