NEET با معلولیت: چه چیزی مانع جوانان کم بینا می شود که می خواهند کار کنند

ویرایش شده توسط گابی کلارک، بررسی توسط اندرو زینین

این مقاله با توجه به روند و سیاست های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

من در تحقیقاتم خوش شانس بودم که 80 جوان مبتلا به اختلال بینایی را طی 11 سال دنبال کردم. سفرهای آنها را از مدرسه تا بزرگسالی دنبال کردم و در فواصل زمانی منظم با آنها صحبت کردم تا بفهمم از آخرین باری که صحبت کردیم چه اتفاقی افتاده است، چه چیزی خوب پیش رفته است و چه چیزی می تواند بهبود یابد.

هدف این بود که مسیرهای مختلفی را که طی کردند و تجربیاتشان در این مسیر مشاهده کنند. علیرغم عملکرد نسبتا خوب تحصیلی در مقایسه با سایر گروه‌های SEND (نیازهای آموزشی ویژه و ناتوانی‌ها)، جوانان مبتلا به اختلال بینایی به طور مداوم نرخ اشتغال پایینی دارند و به ویژه در معرض غیرفعال شدن اقتصادی هستند. من و همکارانم می خواستیم دلیل آن را بفهمیم و راه حل های ممکن را شناسایی کنیم.

وقتی برای اولین بار با جوانان شروع به کار کردم، آنها 14 تا 16 ساله بودند و پر از خوش بینی به آینده. آنها می خواستند مددکار اجتماعی، معلم و روانشناس شوند. با این حال، در پایان مطالعه، زمانی که 25 تا 27 ساله بودند، بسیاری از آنها هرگز شغلی با حقوق نداشتند و نمی‌توانستند راهی برای اشتغال ببینند. از طریق حساب‌های آنها، ما از طیف وسیعی از موانعی که آنها با آن‌ها روبرو بودند، آشنا شدیم که بسیاری از آنها مربوط به اختلال بینایی آنها بود.

از آنجایی که حمایت بسته به محل زندگی آنها متفاوت بود، دریافتیم که بسیاری برای بزرگسالی و هدایت زندگی خود به عنوان بزرگسالان جوان مبتلا به اختلال بینایی احساس آمادگی نمی کنند. برخی نمی توانستند از فناوری کمکی در محیط کاری استفاده کنند یا مهارت سفر مستقل را نداشتند. گاهی اوقات آنها به سادگی فاقد اعتماد به نفس برای افشای ناتوانی خود و درخواست اصلاحات بودند.

همانطور که "برت" توضیح داد: "راستش را بخواهید، اکثر همکارانم نمی دانند که من دچار اختلال بینایی هستم. من از گفتن در مورد آن متنفرم و اگر مردم بدانند به عنوان یک عصا فکر می کنم و من عصا نمی خواهم."

جوانان بازار کار غیرقابل دسترس را با سیستم های کاربردی و فرآیندهای ارزیابی که بسیار بصری و ناسازگار با فناوری کمکی آنها بود، توصیف کردند. آنها به طور کلی فقدان دانش در میان تیم های منابع انسانی و مدیران را در مورد چگونگی انجام تنظیمات معقول مورد نیاز تحت قانون برابری گزارش کردند.

"دیوید" تخمین زد که با یک سوم از 50 برنامه تحصیلات تکمیلی که درخواست کرده بود، با چالش های دسترسی مواجه شد.

اما این مهم‌ترین عامل بازدارنده در مورد فرآیند استخدام است، آزمایش‌های آنلاین است. بسیاری از آنها با گفتار [نرم‌افزار] کار نمی‌کنند، بنابراین متن تعاملی نیست، فقط مانند یک عکس است. بنابراین حتی با وجود زمان اضافی، نمی‌توانم از نرم‌افزار گفتار برای خواندن استفاده کنم. بسیاری از شرکت‌ها فقط این را نمی‌فهمند – آنها فقط فکر می‌کنند با زمان اضافی شما مرتب می‌شوند.»

پس از اتمام تحصیلات خود، کسانی که به دنبال کمک برای یافتن کار بودند، با کارکنان Jobcentre Plus مواجه شدند که آنها را از جستجوی کار منصرف کردند و مربیان کار که می گفتند فکر می کنند برای فردی با اختلال بینایی "غیرممکن" است که شغل پیدا کند.

کسانی که کار پیدا کردند با تاخیر و اشتباه در درخواست دسترسی به کار، برنامه ای که توسط دولت تامین می شود و به پرداخت هزینه تجهیزات تخصصی و حمایت از کارگران معلول در محل کار کمک می کند، عقب ماندند. چنین تأخیرهایی به خوبی ثبت شده است، با داده های اخیر دولت نشان می دهد که پردازش درخواست ها بیش از 100 روز طول کشیده است که بسیار بیشتر از هدف 25 روزه است.

یک بررسی به سفارش دولت توسط عضو سابق پارلمان، آلن میلبرن، نسبت جوانان بالغ (نه در زمینه آموزش، اشتغال یا آموزش) را به عنوان "بحران ملی فوری" توصیف کرد. میلبرن دریافت که جوانان از بازار کار جدا شده‌اند و بخش‌های زیادی از نظر اقتصادی غیرفعال می‌شوند و نگرانی‌هایی را در مورد پیامدهای اجتماعی و اقتصادی گسترده‌تر ایجاد می‌کنند. در حالی که درک چنین چالش‌های اجتماعی گسترده‌ای حیاتی است، بررسی چالش‌های اضافی که گروه‌های اقلیت با آن‌ها مواجه هستند، مانند آن‌هایی که دارای اختلال بینایی هستند، نیز مهم است.

ادراکات منفی از افراد ناتوان که کار نمی کنند با صحبت هایی که در این مطالعه داشتم در تضاد است. من با جوانانی صحبت کردم که می خواستند "فرصتی به آنها داده شود" و از نظر مالی مستقل شوند.

در پاسخ به این یافته ها، ما توصیه می کنیم که دولت به طور رسمی چارچوب برنامه درسی موسسه ملی سلطنتی نابینایان را برای کودکان و جوانان دارای اختلال بینایی به رسمیت بشناسد. این چارچوب حمایتی را که آنها برای اطمینان از شمول تحصیلی و اجتماعی خود نیاز دارند و به آنها کمک می‌کند تا حد امکان مستقل از آموزش خارج شوند را مشخص می‌کند.

کارشناسی ارشد زبان انگلیسی، ویرایشگر کپی از سال 2021 با تجربه در آموزش عالی و محتوای بهداشتی. تقدیم به اخبار معتبر علمی. نمایه کامل →

فوق لیسانس فیزیک با تجربه تحقیق. علاقه مندان به اخبار علمی طولانی مدت. نقش کلیدی در موفقیت سرمقاله Science X ایفا می کند. نمایه کامل →

این مقاله از The Conversation تحت مجوز Creative Commons بازنشر شده است. مقاله اصلی را بخوانید.