NHS بیشتر به موسسات خیریه متکی است - و این ممکن است مشکلاتی را برای بیماران ایجاد کند

ناراحتی مرد در طرف دیگر تماس ویدیویی برای پرستار متخصص زوال عقل، لوئیز برنز، واضح بود. او در تلاش بود تا مادر مسن خود را که این بیماری را داشت از بیمارستان خارج کند - او برای نقل مکان به خانه خود به حمایت نیاز داشت.

برنز توانست او را راحت کند. او بخشی از تیمی است که کلینیک های مجازی را اداره می کند که بیش از 100 بیمار و اعضای خانواده را در هفته پشتیبانی می کنند: او می گوید: "مهم نیست در چه مرحله ای هستند، ما سعی می کنیم کمک کنیم." او روند ترخیص و اینکه کجا باید برای کمک مراجعه کرد توضیح داد. مادر مرد به زودی به جایی که می‌خواست بازگشته بود.

به طور سنتی، خدماتی مانند این توسط خدمات بهداشت ملی اداره می شد - اما این کلینیک که در طول کووید راه اندازی شد و به دلیل تقاضای شدید ادامه یافت، کاملا توسط موسسه خیریه Dementia UK تامین می شود.

پل ادواردز، مدیر ارشد پرستاری این موسسه خیریه می‌گوید که "در تلاش است تا شکاف‌های موجود در خدمات NHS را پر کند". برنز می‌افزاید: "NHS و مراقبت‌های اجتماعی تحت چنین فشار عظیمی قرار دارند و موارد زوال عقل در حال افزایش است - دریافت حمایت مورد نیاز همیشه آسان نیست."

Dementia UK تنها یکی از بسیاری از موسسات خیریه فعال در حوزه سلامت است. از مراقبت از کودکان گرفته تا خدمات بهداشت روان و سرطان، خیریه ها نقش مهمی را در مراقبت از بیماران ایفا می کنند.

لوئیز برنز (سمت چپ) در کلینیک خود به بیمارانی که ممکن است با تشخیص اخیر مشکل دارند یا علائم نگران کننده ای را مشاهده کرده اند کمک کند.

برخی - عمدتا در انگلیس - قراردادهای رسمی NHS دارند، در حالی که برخی دیگر در کنار خدمات بهداشتی در سراسر بریتانیا کار می کنند و سعی می کنند به گونه ای که NHS نمی تواند از بیماران حمایت بیشتری کنند.

تمایل دولت‌های احزاب مختلف از دهه 1990 به بعد برای توسعه بازار ارائه‌دهندگان - NHS، بخش خصوصی و داوطلبانه - به این معنی است که بخش خیریه اکنون تجارت بزرگی در حوزه سلامت است.

تخمین زده می شود که خیریه های سرطان به تنهایی بیش از 1 میلیارد پوند در سال جمع آوری می کنند و NHS در انگلیس سالانه نزدیک به 2 میلیارد پوند برای خرید خدمات از بخش غیرانتفاعی و داوطلبانه هزینه می کند.

اما نگرانی‌هایی در مورد میزان مشارکت خیریه‌ها در ارائه خدمات خط مقدم وجود دارد - از جمله از داخل خود بخش داوطلبانه. کسانی که مستقیما خدمات ارائه می دهند می گویند که باید به بودجه های فشرده NHS یارانه بدهند.

و علیرغم نیت خوب بخش خیریه، برخی از منتقدان می گویند که کار آن با NHS به این معنی است که پول بیشتر به جوامع ثروتمندتر ختم می شود. با این حال، مدافعان مشارکت موسسات خیریه می گویند که باید از بودجه بسیار مورد نیاز استقبال کرد.

بنابراین آیا نقش فزاینده موسسات خیریه نشانه ای از یک سرویس بهداشتی در نقطه شکست است - یا راهی مثبت برای مشارکت دادن مردم در مراقبت های بهداشتی آنها؟ و چه خطراتی دارد؟

هیچ چیز جدیدی در مورد اینکه موسسات خیریه سلامت بریتانیا نقش مهمی در ارائه خدمات دارند وجود ندارد. قبل از سال 1948، مراقبت های بهداشتی بریتانیا از طریق مجموعه ای از خیریه های محلی، سازمان های داوطلبانه، مقامات محلی و ترتیبات خصوصی ارائه می شد. بسیاری از بیمارستان ها برای بقا به کمک های خیریه، اشتراک ها و رویدادهای جمع آوری کمک های مالی وابسته بودند.

ایجاد NHS این مدل را متحول کرد. اکثر بیمارستان ها به مالکیت عمومی درآمدند و از طریق مالیات تأمین مالی شدند. بنیانگذار NHS Aneurin Bevan معتقد بود که مراقبت های بهداشتی نباید به خیریه بستگی داشته باشد و محدودیت هایی برای خیریه های بیمارستان NHS اعمال شد که فعالانه پول جمع آوری می کنند. اما آنها به طور کامل ناپدید نشدند - آنها هنوز هم می توانند هدایا و کمک های مالی دریافت کنند.

تغییر عمده ای با قانون خدمات بهداشتی 1980 رخ داد که فرهنگ جمع آوری کمک های مالی فعال تر را تشویق کرد. از آن زمان به بعد، موسسات خیریه NHS به طور قابل توجهی گسترش یافتند و به طور فزاینده ای حرفه ای شدند. در دهه 1990 و پس از آن، آنها مبالغ قابل توجهی را برای تجهیزات، ساختمان ها، تحقیقات و مواردی مانند مناطق بازی در بخش های کودکان و اتاق های مجهز کارکنان جمع آوری کردند.

امروزه، جدا از موسسات خیریه اختصاص داده شده به بیماری ها یا شرایط خاص، اکنون بیش از 220 موسسه خیریه NHS به بیمارستان ها یا خدمات اجتماعی متصل هستند که سالانه 620 میلیون پوند جمع آوری می کنند.

الی اورتون، مدیر اجرایی NHS Charities Together که نماینده آنهاست، می‌گوید که اگرچه این مبلغ ممکن است زیاد به نظر برسد، اما تنها حدود 0.3 درصد از بودجه سلامت را تشکیل می‌دهد.

او می‌گوید که هدف خیریه‌ها ارائه پشتیبانی، تجهیزات و خدماتی است که علاوه بر آنچه NHS ارائه می‌کند، باشد. طرح‌های اخیر شامل مواردی مانند آموزش CPR برای اعضای عمومی، قرار دادن دفیبریلاتورها در مکان‌های اجتماعی و فضاهای سبز در بیمارستان‌ها است.

اما یک خط ظریف است. اسکنرها، تجهیزات انتقال خون و هماهنگ کنندگان بخش اورژانس نیز توسط خیریه ها تامین مالی شده اند. برخی می گویند که عملکردهای اصلی NHS مانند این دقیقا همان چیزی است که ما مالیات خود را پرداخت می کنیم.

اورتن از این موضوع دفاع می کند. "الان همین طور است. ما نباید در مورد این موضوع خیلی ایدئولوژیک باشیم. فکر کردن به اینکه دولت می تواند همه کارها را انجام دهد مفید نیست. بله، ما مالیات می پردازیم، اما باید مقدار زیادی را پوشش دهد - و محدود است. اگر جمع آوری کمک مالی ما به این معنی است که والدین یک کودک بیمار می توانند در حالی که فرزندشان در بیمارستان در اتاقی هستند نزدیک به او بمانند، چرا توسط یک خیریه تامین نمی شود؟"

سر کوین سینفیلد (راست) به جمع آوری میلیون ها نفر برای بیماران مبتلا به بیماری نورون حرکتی کمک کرده است

و او می گوید که گفتگوهای او با دولت نشان می دهد که علاقه فزاینده ای به آنچه خیریه ها می توانند جمع آوری کنند و همچنین کمک های بشردوستانه بزرگتر توسط افراد یا سازمان ها وجود دارد.

در سال های اخیر مبالغ هنگفتی به صورت یکجا جمع آوری شده است. در طول همه‌گیری، درخواست خیریه NHS Together Covid منجر به کمک 10 میلیون پوندی توسط شرکت تجاری XTX Markets شد، در حالی که خانواده راوسینگ - که بیشتر به خاطر تأسیس غول بسته‌بندی مواد غذایی تترا پاک شناخته می‌شود - 5 میلیون پوند اهدا کرد.

جمع آوری کمک مالی سر کوین سینفیلد، اسطوره لیگ راگبی برای حمایت از دوستش راب بارو، به جمع آوری 6.8 میلیون پوند برای یک مرکز تخصصی بیماری نورون حرکتی در بیمارستان های آموزشی لیدز کمک کرد.

اورتون می‌گوید: «البته، ما در مورد بازگشت به وضعیت قبل از 1948 صحبت نمی‌کنیم، اما علاقه واقعی به آنچه که چنین بشردوستی می‌تواند انجام دهد وجود دارد.

اما نابرابری هایی وجود دارد. بخش خیریه NHS تحت سلطه برخی از بیمارستان های بزرگ لندن و مراکز تخصصی سرطان و کودکان است. خیریه‌های رویال ماردن و گریت اورموند استریت بین آنها تقریبا یک ششم سرمایه‌گذاری انجام شده توسط خیریه‌های NHS را بر عهده دارند.

اورتون اذعان می کند: «این موضوع ما را نگران می کند. "همیشه شرایط بازی برابر نیست، اما پاسخ به آن کمک به خیریه های NHS است که به اندازه کافی جمع آوری نمی کنند تا بیشتر جمع آوری کنند."

تغییر قانون در دهه 1980، همراه با اصلاحات بازار در دهه 1990، همچنین به هموار کردن راه برای خیریه های تخصصی بیماری مانند مک میلان، ماری کوری و دمانس انگلستان کمک کرد تا در ارائه خدمات NHS مشارکت کنند.

به عنوان مثال، در طول سه دهه گذشته، Dementia UK شبکه مستقری از پرستاران متخصص زوال عقل به نام پرستاران دریاسالار ایجاد کرده است که در طیف وسیعی از بیمارستان ها و محیط های اجتماعی کار می کنند. این مدل بر اساس پست های کمک مالی خیریه با NHS برای حداکثر دو سال است، با این انتظار که NHS پس از آن بودجه را بر عهده بگیرد.

اما با افزایش تقاضا، ادواردز می‌گوید که دریافت بودجه مورد نیاز از NHS یا کمک‌های مالی به یک "مبارزه" تبدیل شده است. او می‌گوید: «از ما خواسته می‌شود برای مدت طولانی‌تری به آنها کمک مالی کنیم یا بیش از نیمی از هزینه را پیدا کنیم. "خدمات واقعا در حال کاهش است."

و این فقط در مراقبت از زوال عقل نیست که خیریه ها متوجه فشار می شوند. خیریه WellChild به ایجاد شبکه ای متشکل از 54 پرستار متخصص که با کودکان بسیار بیمار کار می کنند کمک کرده است. قبل از اینکه مسئولیت تامین مالی به NHS منتقل شود، این پست ها را برای سه سال اول تامین مالی می کند.

امی میچل، مدیر برنامه‌های WellChild، می‌گوید: اما ناامیدکننده برای خیریه، برای اولین بار در سال جاری یک پست پرستار در آن حفظ نشد. علاوه بر این، پرستاران WellChild فقط باید 15 مورد را حمل کنند، اما میانگین آن در حال حاضر 40 است. میچل می افزاید: "خدمات در حال برچیده شدن هستند - و پرستاران ما همه چیز را تامین می کنند."

سایرین در بخش داوطلبانه موافق هستند. مارک ییتس، مدیر ارشد اجرایی Rethink Mental Illness، می‌گوید: به طور فزاینده‌ای از مؤسسات خیریه خواسته می‌شود تا کارهای بیشتری را با کمتر انجام دهند، «و اغلب این انتظار وجود دارد که خودمان کمبودها را جذب کنیم تا خدمات ضروری را ادامه دهیم.»

پارکینسون بریتانیا به بی‌بی‌سی گفت که بودجه‌اش به NHS کمک کرده تا حدود 70 درصد از پرستاران متخصص در این زمینه را بپردازد - و کارولین راسل، مدیر اجرایی آن، می‌گوید که این کار در مورد افرادی که تحت تأثیر این بیماری هستند ناعادلانه است.

راسل می‌گوید: «موسسات خیریه که باید این پست‌ها را تأمین کنند، در واقع یک «مالیات» اضافی بر افراد مبتلا به پارکینسون است، زیرا آنها اهداکنندگان اصلی ما هستند. مراقبت های پرستاری باید سنگ بنای آنچه که NHS ارائه می دهد باشد.

نظرسنجی شورای ملی سازمان‌های داوطلبانه نشان می‌دهد که 71 درصد از موسسات خیریه سلامت می‌گویند که ارزش قراردادهایشان برای پاسخگویی به تقاضای خدماتی که ارائه می‌کنند کافی نیست و بسیاری از آنها از کمک‌های خود برای ادامه کار استفاده می‌کنند.

این نظرسنجی به سال 2023 بازمی‌گردد، اما NCVO می‌گوید هیچ چیزی وجود ندارد که نشان دهد وضعیت کاهش یافته است.

لی بریمیکومب، افسر ارشد NCVO می‌گوید کاملا واضح است که خیریه‌ها باید به NHS و خدمات عمومی گسترده‌تر «یارانه» بدهند و دولت باید با ارائه قراردادهایی که «هزینه کامل تحویل را پوشش می‌دهد» به آن رسیدگی کند.

در غیر این صورت، در زمانی که جوامع نیازمند بیشتر به آنها متکی هستند، خطر کاهش یا قطع کامل خدمات را داریم.

به نوبه خود، NHS مصمم است که خیریه ها یک شریک ارزشمند باقی می مانند. NHS انگلستان اشاره می کند که در حالی که ارزش قراردادها برای بخش داوطلبانه از نظر نسبت بودجه کاهش یافته است، اما همچنان از نظر نقدی افزایش یافته است.

در بیانیه‌ای، NHS انگلستان به بی‌بی‌سی گفت که برنامه 10 ساله فعلی به دنبال ایجاد «پتانسیل» این مشارکت‌ها است و به این بخش «صدای قوی‌تری» در سلامت و مراقبت می‌دهد.

هلن گیلبرت، از اتاق فکر صندوق پادشاهی معتقد است این یک رابطه پیچیده است. او می‌گوید موسسات خیریه از طریق تخصص و روابط نزدیک خود با جوامع "مزایای واقعی" به ارمغان می‌آورند، و از آنجایی که NHS به دنبال پس‌انداز است، "یک عنصر یارانه" وجود دارد. اما او معتقد است که این وضعیت همچنین "نابرابری" را در بودجه و حمایت های موجود برای بیماری های مختلف ایجاد کرده است.

به عنوان مثال، برخی از مناطق، مانند سرطان، دارای یک بخش خیریه تاسیس شده است "که می تواند حجم زیادی از بودجه را جذب کند." این موسسات خیریه توانسته اند از بیماران خود حمایت کنند، با NHS برای ارتقای خدمات تخصصی همکاری کنند و از سرمایه خود برای توسعه خدمات خود استفاده کنند.

سپس، او می‌گوید، خیریه‌هایی در برخی بخش‌ها وجود دارند - "پارکینسون و زوال عقل نمونه‌های خوبی هستند" - که سرمایه‌های خود را برای توسعه نقش‌های تخصصی سرمایه‌گذاری می‌کنند. "اما آنها استدلال می کنند که این به اندازه کافی برای پاسخگویی به نیازهای افرادی که به آنها خدمت می کنند پیش نمی رود.

سپس حوزه های دیگری مانند بیماری سلول داسی شکل وجود دارد که بخش خیریه کوچک است و حتی بودجه کمتری نیز دارد.

دموکرات ها یک بحران هویت دارند - راه حل آسانی نخواهد بود

جوانان اروپا در راهپیمایی هستند - اما آیا واقعا چیزی آنها را متحد می کند؟

درگیری بین ریاضیدانان به این ترس دامن می زند که هوش مصنوعی می تواند علم را تضعیف کند

کارشناسان می گویند نابرابری در بخش ها نیز وجود دارد. به عنوان مثال از آسایشگاه ها استفاده کنید. توبی پورتر، مدیر اجرایی Hospice UK می‌گوید: «این واقعیت باقی می‌ماند که برخی از جوامع می‌توانند بیش از سایرین به آنها کمک کنند، که منجر به نابرابری در تأمین آسایشگاه می‌شود.

و در نتیجه، سارا اسکوبی، معاون پژوهشی اندیشکده Nuffield Trust، می‌گوید: «افراد بیشتری از مناطق محروم در جایی می‌میرند که اکثر مردم می‌گویند نمی‌خواهند بمیرند – در بیمارستان».

همه این تفاوت ها را نمی توان با ظرفیت جذب سرمایه توضیح داد. او می‌گوید سواد سلامت - توانایی افراد برای هدایت خدمات و دفاع از خود - نیز می‌تواند بر دسترسی به پشتیبانی تأثیر بگذارد.

اما نگرانی او واضح است - مقیاس مشارکت خیریه در NHS می تواند نابرابری ها را افزایش دهد.

همانطور که اورتون اشاره می کند، بریتانیا به دوران قبل از NHS باز نمی گردد، زمانی که مراقبت های بهداشتی به کمک های خیریه وابسته بود. با این حال، موسسات خیریه نیز دیگر در حاشیه سیستم فعالیت نمی کنند.

آیا شما شخصا تحت تأثیر مسائل مطرح شده در این داستان هستید؟