پرش به محتوای اصلی

NVIDIA DLSS 4.5 دارای تنظیمات پیش‌فرض است که باید درباره آن‌ها بدانید

انگجت۱۴۰۵ آبان ۱۹, سه‌شنبه، ساعت ۲۱:۱۵حدود 5 دقیقه مطالعه

این ترفندها می‌توانند به شما کمک کنند تا عملکرد بهتر و تصاویری تمیزتر را از عناوین بازی‌های رایانه شخصی مورد علاقه‌تان بر روی انواع مختلف سخت‌افزار فشرده کنید.

آن را دوست داشته باشید یا یکپارچه کنید، اگر یک گیمر رایانه شخصی هستید که عاشق عناوین مدرن AAA هستید، هیچ راه دوری از اسکیلترها وجود ندارد. برای کسانی که در بخش NVIDIA هستند، اگر می‌خواهید بازی‌های گرافیکی سخت را با نرخ فریم بالا و با ردیابی پرتوی تا آخر بالا اجرا کنید، به فناوری Deep Learning Super Sampling به طور فزاینده‌ای نیاز است. اگر مرتبا DLSS 4.5 را در بازی ها به کار می برید، ترفندهایی وجود دارد که می توانید از طریق برنامه NVIDIA انجام دهید تا عملکرد بهتر و تصاویری تمیزتر را از عناوین مورد علاقه خود اعمال کنید.

اینترنت در مورد DLSS 5 NVIDIA بسیار ناراحت است و به درستی هم همینطور است. خوشبختانه، DLSS 4.5 صرفا بر ارائه بهترین تعادل بین کیفیت تصویر و عملکرد متمرکز است، نه اینکه مدل‌های شخصیت‌های درون بازی را بی‌تأثیر کند. ما شما را از طریق تنظیمات از پیش تنظیم K، L و M DLSS 4.5، نحوه مقایسه آنها با یکدیگر، و اینکه چه سخت افزاری برای هر کدام مناسب تر است، اجرا می کنیم. همچنین به ترفندهای درون برنامه‌ای که می‌توانید برای کاهش اشکالات بصری که ممکن است در صورت فعال کردن تولید فریم رخ دهد، بپردازیم.

هیچ "بهترین" از پیش تعیین شده واقعی، فی نفسه وجود ندارد. این بیشتر یک مورد قضاوت در مورد مناسب ترین گزینه برای ایجاد تعادل مناسب بین کیفیت بصری و عملکرد است، که به قدرت GPU شما بستگی دارد. برای جابه‌جایی بین پیش‌تنظیم‌های مختلف DLSS 4.5 از طریق برنامه، به Graphics > Global Settings > DLSS Override – Model Presets بروید.

اول از همه، K از پیش تعیین شده برای ارائه بهترین کیفیت تصویر طراحی شده است، بنابراین باید برای افرادی که دارای بالاترین رایانه های شخصی بازی هستند، مورد استفاده قرار گیرد (به زودی در مورد آن بیشتر توضیح خواهیم داد). اگر روی سخت‌افزار متوسط‌تری بازی می‌کنید، از پیش تنظیمات M و L به ترتیب برای حالت‌های DLSS 4.5 Performance و Ultra Performance تنظیم شده‌اند. اگر مثلا روی یک RTX 4070 بازی می‌کنید، انتخاب از پیش‌تنظیم M باید نتایج جذابی را بدون ضربه زدن به نرخ فریم شما ارائه دهد.

این گزینه با وضوح داخلی 1080p، نتایجی را ایجاد می کند که به لطف پایداری تصویر قوی، می تواند در یک صفحه نمایش 4K واقعا دلپذیر به نظر برسد.

گیمرهایی که می خواهند بهترین بازی های رایانه شخصی را روی کارت های سری RTX 30 یا 20 بازی کنند، بهتر است L از پیش تعیین شده را انتخاب کنند، به خصوص اگر عنوان مورد نظر دارای ردیابی پرتو باشد. مطمئنا تصویر به اندازه M پایدار نخواهد بود، به این معنی که وقتی دوربین در بازی‌ها به سرعت حرکت می‌کند، احتمالا با مشکلات ارواح مواجه خواهید شد. با این حال، L از پیش تعیین شده می تواند نتایج با وضوح بالا را در مانیتورهای 1440p و 4K ارائه دهد. این قابل توجه است، با توجه به اینکه DLSS 4.5 از وضوح داخلی 720p ارتقا یافته است.

به طور خلاصه، اگر شما صاحب اجزای PC bleeding edge هستید، K از پیش تعیین شده چشمگیرترین نتایج را ایجاد خواهد کرد. M متمرکز بر عملکرد برای رایانه های شخصی بازی میان رده عالی است و عملکرد خوبی را از 1080p ارتقا می دهد. برای دکل های قدیمی، L از پیش تعیین شده بیشترین عملکرد را برای شما به ارمغان می آورد و در انجام این کار بسیار مناسب به نظر می رسد.

چه شما یک مانیتور 4K داشته باشید یا مانند من رایانه شخصی خود را به تلویزیون اصلی اتاق نشیمن خود متصل کرده باشید، انجام بازی های AAA بر روی یک دستگاه فوق العاده با کیفیت Ultra HD بسیار باشکوه است. به شرطی که GPU و CPU شما از عهده وظایف خود برآیند، K از پیش تعیین شده DLSS 4.5 بهترین مکان برای ارائه نتایج 2160p چشمگیر است. اگرچه M از پیش تعیین شده، کار قابل ستایشی را از 1080p ارتقا می دهد، وضوح پایه بالاتری که K با آن کار می کند، کیفیت تصویری نزدیک به خروجی 4K بومی ایجاد می کند.

هنگامی که K را از منوی پیش تنظیم مدل برنامه NVIDIA انتخاب کردید، می‌توانید تجربه بصری مورد نظر خود را با رفتن به «DLSS Override – Super Resolution Mode» بیشتر تنظیم کنید. در اینجا، بهتر است DLAA، Quality یا Balanced را انتخاب کنید تا به سطح بالایی از کیفیت تصویر دست پیدا کنید. با این حال، از آنجایی که DLAA با وضوح 100 درصد خروجی می‌کند، اگر می‌خواهید از کاهش نرخ فریم در بازی‌های مدرن پرطرفدار جلوگیری کنید، واقعا به یک GPU گران قیمت سری 50 با این گزینه نیاز دارید.

بدیهی است که گزینه‌های Quality and Balanced نسبت به رندر کردن بازی‌ها در خروجی بومی مالیات کمتری دارند. اولی از 1440p (که حدود 66.7 درصد از یک تصویر 4K بومی است)، در حالی که دومی از 2227 x 1253 پیکسل پایه (حدود 58 درصد از 4K) مقیاس می شود. همچنین می توانید وضوح ورودی سفارشی را از این منوی فرعی تنظیم کنید. هر زمان که امکان داشته باشد، از DLAA استفاده می کنم، زیرا بهترین شکل ضد الایاسینگ را برای همه فراهم می کند، اما اکثر jaggies درون بازی را حذف می کند. گفتنی است، من یک RTX 5090 دارم.

برای اکثر افرادی که پردازنده‌های گرافیکی مناسبی دارند، جفت کردن K از پیش تعیین شده با حالت متعادل، عملکردی قوی با کیفیت تصویر ارائه می‌کند که باید در اکثر نمایشگرهای 4K عالی به نظر برسد.

فناوری نسل چند فریم تیم گرین قادر است اعداد FPS بسیار چشمگیر را با چند نکته ارائه دهد. اگرچه می‌توانید نسخه‌هایی مانند Cyberpunk 2077 را با سرعت بیش از 200 فریم در ثانیه با ردیابی کامل مسیر زمانی که ضریب x6 فعال است اجرا کنید، تأخیر می‌تواند به میزان قابل توجهی افزایش یابد، در حالی که ممکن است اشکالات بصری نیز رخ دهد. برای کاهش مشکل دوم، بهتر است تنظیمات را در تب Frame Generation در بخش DLSS Override – Model Presets تغییر دهید.

با پیش‌تنظیم‌های K، L و M که قبلا ذکر شد اشتباه نشود، تولید فریم گزینه‌های منحصربه‌فرد خود را برای کمک به صاف کردن کیفیت تصویر دارد. به‌طور پیش‌فرض، برنامه «استفاده از تنظیمات برنامه سه‌بعدی» را انتخاب می‌کند، در حالی که یک ستاره در کنار پیش‌تنظیمات توصیه‌شده با سلب مسئولیت قرار می‌دهد، این گزینه باید بهترین تعادل را بین کیفیت بهینه و عملکرد در بیشتر موارد فراهم کند. شما همچنین می توانید از پیش تنظیم های A و B را انتخاب کنید. در بیشتر موارد، این مورد دومی است که باید با آن بروید.

با وجود اینکه نسبت به فناوری DLSS 4.5 Multi Frame Generation انویدیا و فریم‌های مجهز به هوش مصنوعی آن احساس می‌کنید، این فناوری قادر است در عناوینی مانند Resident Evil Requiem عملکردی را ارائه دهد که ردیابی مسیر را سخت می‌کنند. با این حال، از پیش تعیین شده ژن فریمی که انتخاب می کنید می تواند تأثیر قابل توجهی بر آنچه روی صفحه می بینید داشته باشد. در تجربه من، انتخاب پیش‌تنظیم A قدیمی‌تر می‌تواند باعث ایجاد اشکالات بصری آشکار شود.

در مورد Requiem یا 007 First Light، این معمولا به صورت یک جلوه درخشان حواس‌پرتی در اطراف عناصر دوبعدی، مانند نمادهای روی صفحه ظاهر می‌شود. وقتی با این مسائل زشت مواجه شدم، تعویض از پیش‌تنظیم A به نوع جدیدتر B به طور کلی این مشکلات را کاملا برطرف کرده یا حداقل آنها را کمتر دیده می‌شود. با این حال، همه بازی‌هایی که از MFG پشتیبانی می‌کنند با پیش‌تنظیم B سازگار نیستند، بنابراین اگر با مشکلاتی مواجه هستید، گهگاه ارزش تست از پیش‌تنظیم A را دارد.

خواندن متن کامل در انگجتبه زبان اصلی، در سایت ناشر باز می‌شود
متن اصلی (انگلیسی)

NVIDIA DLSS 4.5 has presets you should know about

These tweaks can help you squeeze better performance and cleaner visuals from your favorite PC gaming titles on multiple types of hardware.

همه‌ی اخبار فناوری