NVMe در مقابل SATA SSD: تفاوت بین دو نوع درایو چیست؟

NVMe اعداد را دارد، اما SATA هنوز چند دلیل خوب برای ماندن دارد.

در حالی که هارد دیسک های مکانیکی به وضوح توسط SSD ها جایگزین شده اند، هنوز تصمیم دیگری برای خرید یک SSD وجود دارد: SATA یا NVMe. هر دو اطلاعات را روی حافظه فلش ذخیره می کنند و نسبت به یک هارد دیسک چرخان قدیمی بسیار سریعتر احساس می شوند. اما آنها در نحوه ارتباط آنها با رایانه شما متمایز هستند.

SATA استاندارد قدیمی تر است و مشخصات SATA III آن حداکثر از نظر تئوری 600 مگابایت بر ثانیه است، اگرچه درایوهای مصرف کننده سریع معمولا بین 500 تا 560 مگابایت بر ثانیه کار می کنند. NVMe (مخفف Non-Volatile Memory Express) به طور خاص برای ذخیره سازی حالت جامد ساخته شده است و معمولا از طریق PCIe ارتباط برقرار می کند. این طراحی به توضیح اینکه چرا حتی یک درایو قدیمی‌تر PCIe Gen3 می‌تواند به سرعتی در حدود 3500 مگابایت بر ثانیه دست پیدا کند، کمک می‌کند، در حالی که درایوهای Gen5 فعلی به 15000 مگابایت بر ثانیه نزدیک می‌شوند.

این امر SATA را در یک صفحه مشخصات در وضعیت بدی قرار می‌دهد، اما در عمل، هنوز کار دارد.

SATA SSD ها معمولا از AHCI استفاده می کنند، پروتکلی که برای نسل قدیمی ذخیره سازی توسعه یافته است، در حالی که NVMe برای بارهای کاری موازی طراحی شده است که ذخیره سازی فلش فعال می کند و از طریق PCIe ارتباط برقرار می کند. همه مادربردها همه اسلات های M.2 را یکسان سیم کشی نمی کنند. اکثر SSD های M.2 NVMe با کارایی بالا از چهار خط PCIe استفاده می کنند که به صورت x4 نوشته شده است. در همین حال، یک اسلات M.2 دیگر روی همان مادربرد ممکن است تنها دو خط را ارائه دهد که به عنوان x2 نوشته شده است، یا در یک نسل قدیمی PCIe مانند Gen4 اجرا شود.

یک اسلات کندتر می تواند به گلوگاه تبدیل شود. یک درایو ممکن است از سرعت متوالی بسیار بالایی برخوردار باشد، اما اگر اسلات به جای چهار خط، تنها دو خط ارائه کند، بخشی از عملکرد تبلیغ شده دور از دسترس باقی می‌ماند.

یکی دیگر از سردرگمی ها M.2 است، فرم فاکتور چوبی نازک که مترادف با NVMe شده است. با این حال، M.2 فقط فاکتور فرم را توصیف می کند، در حالی که NVMe نوع اتصال است. درایوهای M.2 مبتنی بر SATA در کنار مدل‌های NVMe وجود دارند. قبل از خرید، مشخصات لپ‌تاپ یا مادربرد خود را بررسی کنید، زیرا فهمیدن تفاوت بعد از باز کردن بسته‌بندی، بعدازظهر خسته‌کننده‌ای را ایجاد می‌کند.

اگر رایانه شخصی شما از آن پشتیبانی می کند، NVMe گزینه درایو اصلی معقول تر است. پهنای باند اضافی بیشترین کمک را به انتقال فایل های بزرگ، ویرایش ویدیو یا سایر کارهایی که فضای ذخیره سازی دارند، می کند، و سخت افزار PCIe Gen3 در حال حاضر چندین برابر پهنای باند متوالی SATA را فراهم می کند. درایوهای Gen4 و Gen5 می‌توانند بسیار سریع‌تر حرکت کنند، اگرچه سریع‌ترین مدل‌های Gen5 نیز می‌توانند به اندازه‌ای گرم کار کنند که خنک‌سازی را مورد توجه دیگری قرار دهد. برای مثال، Crucial می‌گوید SSD T700 Gen5 برای عملکرد بهینه نیاز به هیت سینک دارد. بهترین SSD های PS5 (سیستم از Gen4 پشتیبانی می کند) به هیت سینک نیز نیاز دارند.

تفاوت در استفاده معمولی کمتر مشخص می شود. تعداد زیاد سرعت متوالی در جعبه SSD به این معنی نیست که ویندوز بوت می شود، مرورگرها باز می شوند یا اکثر بازی ها چندین برابر سریعتر بارگذاری می شوند. جابجایی از SATA SSD به NVMe باعث نمی‌شود که بقیه کامپیوتر شما با حداکثر کارایی در مقیاس باشد. بازی‌ها نرخ فریم دو برابری ارائه نمی‌دهند زیرا فضای ذخیره‌سازی شما سریع‌تر شده است.

مقایسه قیمت نیز چندان خوب نیست. SATA همچنان می‌تواند گزینه ارزان‌تری باشد، اما این تفاوت بر اساس ظرفیت، مدل و هر قیمتی که SSD در آن هفته انجام می‌دهد، متفاوت خواهد بود. Sandisk شکاف قیمت ثابتی بین SATA و NVMe اعلام نمی کند. اگر یک درایو NVMe سازگار تقریبا قیمت مشابهی دارد، دلیلی وجود ندارد که عملکرد اضافی را از دست بدهید.

برای رایانه های شخصی قدیمی، حافظه ثانویه یا دسکتاپ هایی که قبلا از اسلات های M.2 خود استفاده کرده اند، SATA یک گزینه مناسب باقی می ماند. در مقابل، مایکروسافت یک NVMe SSD را به عنوان نیاز ویندوز 11 برای ذخیره و اجرای بازی‌هایی که از DirectStorage استفاده می‌کنند، فهرست می‌کند.