"One Sweet Hour": یک جعل الویس سالخورده. یک راهب. دو برادر ایرلندی بیگانه که با تروما روبرو هستند.

گری در 50 سالگی است و او یک ذهن مشکوک است که در هتل Heartbreak زندگی می کند. خوب، او در واقع یک قایق کانال را خانه دائمی خود می کند. به هر حال، او با جعل هویت الویس پریسلی در مکان‌های مختلف روستایی در سراسر ایرلند امرار معاش می‌کند و به او و مخاطبان اجازه می‌دهد از One Sweet Hour لذت ببرند. و از آنجایی که کمی سگ شکاری است، معمولا یک ماده محلی دارد که منتظر یک بار ملاقات او در سال است.

با این وجود، گری تنهاست. و زمانی که یک روز، برادرش کولوم بدون اطلاع قبلی در قایق ظاهر می شود، همه او را متحیر می کند و می خواهد بعد از مرگ پدرشان وقت بگذراند. اوه بله، کلم 30 سال است که در یک صومعه با عهد سکوت زندگی کرده است. داستان‌های مرتبط فیلم‌ها «زنان و جنگ» سفرهای چهار اوکراینی را به سوی بهبودی از تروما دنبال می‌کند (پیش‌پرده انحصاری IDFA) فیلم‌های «پاپ پاپ» به رادیکال‌سازی و شکنندگی مردانه در عصر دیجیتال می‌رود. خالق آن می‌گوید «هر روز موضوعی‌تر» است - و از ما می‌خواهد که دست به دست هم دهیم.

گری لیدون (The Banshees of Inisherin)، در اولین فیلمش که پس از مرگش در اوایل امسال اکران شد، گری است، در حالی که برایان اف. این زوج عجیب و غریب سفری را در امتداد کانال‌های میدلندز جادویی ایرلندی با سرعت ۲ مایل در ساعت آغاز می‌کنند. و در حالی که گری حول آسیب های دوران کودکی و شیاطین درونی می رقصد، با هم تعامل دارند.

One Sweet Hour به کارگردانی Declan Recks (Eden, The Flag, Tarrac) بر اساس فیلمنامه یوجین اوبراین (Black '47, Tarrac) توسط دیوید کالینز و ایمون هیوز تهیه شده است و فیلمبرداری اوون مک پولین و تدوین گرت یانگ است. محصول Samson Films که بیشتر سیاه و سفید است، آماده است تا در اولین نمایش جهانی خود در 16 نوامبر در برنامه رقابت اصلی سی امین دوره جشنواره فیلم شب های سیاه تالین استونی (PÖFF) در مرکز صحنه قرار گیرد.

THR اکنون می‌تواند به طور انحصاری یک کلیپ از One Sweet Hour را به نمایش بگذارد.

O'Byrne و Recks با THR در مورد فضای مشترک سر صحنه فیلمبرداری One Sweet Hour صحبت کردند، اینکه چگونه اولین نمایش آینده آن به معنای احساسات اضافی برای آنها پس از مرگ ناگهانی لیدون و آنچه که مخاطبان می توانند از فیلم جاده ای دور کنند - خوب، فیلم قایق، دقیق تر صحبت کردند.

ایده قایق در واقع از تجربه ای بود که نویسنده O’Brien داشت. ریکس به یاد می آورد: "من و یوجین در طول سال ها با هم کار کرده ایم و او در مورد این ایده به من گفت." او در حدود 10، 15 سال پیش یک مستند ساخته بود که در آن خودش در یک قایق بود. و فقط آن را بسیار آرامش بخش، بسیار مراقبه، بسیار ذن مانند - دو مایل در ساعت و همه اینها را دید.

این دو همچنین قبلا درباره ایده الویس صحبت کرده بودند. کارگردان به THR می‌گوید: «ما این شخصیت را داشتیم، تقلید الویس، که سال‌ها پیش سعی کردیم وارد یک فیلم شویم و داستان کارساز نشد. "اما کاراکتر در اطراف آویزان بود. بنابراین ما تصمیم گرفتیم الویس را سوار قایق کنیم."

با توجه به اینکه اوبراین داستان های زیادی درباره خانواده نوشته است، دادن یک برادر بیگانه به او جهش ایمانی بزرگی نبود. رکس می‌گوید: «بنابراین، ما [تصور کردیم] آن‌ها را در یک سفر جاده‌ای بسیار آهسته در این فضای محدود قرار می‌دهیم و ببینیم چه چیزی از آن بیرون می‌آید.

شاید تعجب کنید که آیا O’Byrne، به معنای واقعی کلمه، به عنوان یک مرد خدا به دلیل تجربه خود در Conclave وارد کشتی شد. این بازیگر به شوخی می گوید: «حداقل در این یکی کشیش نبود، بنابراین شاخه دیگری از روحانیت بود. "آنها با من تماس گرفتند و من گری و یوجین را می شناختم. من یوجین را به صورت مماس می شناختم، و از طرفداران کارهای او بودم. و در طول سال ها با گری خیلی کوتاه کار کردم، اما حدود 30 سال او را می شناختم. قبلا دکلن را ملاقات نکرده بودم. و همه چیز خیلی سریع اتفاق افتاد."

ستارگان، کارگردان و نویسنده مدتی را با هم روی فیلمنامه و شخصیت ها قبل از فیلمبرداری کار کردند. آنها برجسته می کنند که کل فرآیند ساخت One Sweet Hour در واقع مشارکتی و آرام بود. O'Byrne به THR می گوید: "ما بزرگتر هستیم و هیچ یک از ما سعی در اثبات چیزی نداشتیم. هیچ رقابت یا حسادتی وجود نداشت." و از آنجایی که ما مقدار بسیار کمی با یکدیگر کار کرده بودیم، من و گری این فرصت را پیدا کردیم که همدیگر را بشناسیم، و این واقعا دوست داشتنی بود.

این بازیگر در پایان می‌گوید: "به نوعی تبدیل به فیلم‌سازی ذن شد، به این ترتیب که ما در قایق بودیم، و با آن سرعت آهسته پیش می‌رفت. و زمانی که مجبور شدیم یک فیلم دوم را انجام دهیم، همه باید بنشینند، و قایق باید به آرامی، آهسته به عقب حرکت می‌کرد. شما نمی‌توانید آن را فقط بچرخانید. بنابراین یک مکث داخلی در همه چیز بی‌لور بود، و ما واقعا غمگین بودیم."

رکس می افزاید: "شما فقط اجازه دارید 15 نفر در قایق سوار شوند، بنابراین ما در 10 روزی که در قایق بودیم در دنیای کوچک خود بودیم. فقط دو بازیگر بودند و بقیه خدمه بودند، و تمام. ما تنها ماندیم و به حال خود رها شدیم. دوست داشتنی بود، و فقط به این معنی بود که یک دسته بسیار کوچک و تنگ بود و هر لحظه روی قایق احساس می شد."

مرگ لیدون در پایان آوریل هنوز در ذهن شرکای خلاق او است. دکس می گوید: «این یک شوک وحشتناک بود. تنها دلداری برای ما این بود که همه ما احساس می کردیم که گری در حین ساخت فیلم لحظات خوبی را سپری کرده است.

O’Byrne احساس شوک و اندوه را تکرار می کند. او می‌گوید: «در حال حاضر برای ما که در آن شرکت کرده‌ایم وزن اضافی برای فیلم وجود دارد. پسران، برادران و شریک زندگی‌اش همگی جلو آمدند و گفتند: "این یکی از شادترین تجربیاتی بود که گری تا به حال داشته است. فکر می‌کنم هر یک از ما که در آن شرکت کرده‌ایم به گذشته نگاه می‌کنیم [همان‌طور] را می‌گویم. این فقط زیبا بود. و فکر می‌کنم برای خانواده و دوستان گری و همه ما، این به معنای زیادی است که ما مجبور شدیم تجربه‌ای واقعا دوست‌داشتنی را با او به اشتراک بگذاریم و اینکه او با تمام جنس تجربه بسیار خوبی داشت."

فیلم One Sweet Hour فیلمی تلخ و شیرین است. و خانواده، دوستان و همکاران لیدون اکنون آن را با ابعاد بیشتری از معنا و احساس خواهند دید. O’Byrne به THR می‌گوید: «تصور می‌کنم این یک تجربه بسیار متفاوت برای ما است، زیرا ما این لایه دیگر را داریم. "و به نوعی، این یک قصیده برای گری است. فیلم دیگری وجود دارد که او پس از آن ساخت. اما اگر این آخرین فیلم او باشد، فیلمی خارق العاده است."

Lydon’s Gerry وقتی در نقش الویس اجرا می کند روشن می شود. ستاره باید در آن زمان واقعا از آن صحنه ها لذت می برد. خب، در واقع... دکس به اشتراک می‌گذارد: «این خنده‌دار است – این چیزی بود که او بیشتر نگران آن بود. او کاملا ترسیده بود. من می‌دانستم که می‌تواند آواز بخواند. و ما برای او یک مربی حرکتی گرفتیم. باید کمی او را هل می‌دادیم. اما او کاملا خودش را در آن کار انداخت و من موافقم - فکر نمی‌کنم با نگاه کردن به آن متوجه شوید که او وحشت کرده است.»

اما برگردیم به اینکه گری وقتی روی صحنه است چه احساسی بسیار متفاوت دارد، اینجاست که عنوان One Sweet Hour وارد بازی می شود. رکس توضیح می‌دهد: «این فرصتی است که او از آسیب‌هایی که دارد فرار کند». او روی صحنه بلند می‌شود، این لباس را می‌پوشد و ماسک می‌پوشد. و برای آن مدتی که روی صحنه است، همه چیز دیگر از بین رفته است - چیزی که اهمیت دارد موسیقی است.»

کولوم O’Byrne با تروما متفاوت برخورد می کند. او به THR می گوید: «او به معنای واقعی کلمه یک لباس هم می پوشد، اما برعکس عمل می کند. او ساکت می‌شود و فقط ناشناس می‌شود و به دنبال راهی برای خروج معنوی می‌گردد، بدون اینکه با آن برخوردی داشته باشد.

تیم خلاق می داند که مضامین بررسی شده در One Sweet Hour برای مردم ایرلند و فراتر از آن قابل تشخیص خواهد بود. دکس می‌گوید: «همه افرادی را می‌شناسند که در خانواده‌شان آسیب دیده است، اما در ایرلند، ما نیز آسیب‌هایی را که کلیسا و دولت به ما وارد کرده‌اند، داشته‌ایم. اما ما نمی‌خواستیم فیلم خیلی سنگینی بسازیم. در واقع، می‌خواستیم مردم با شخصیت‌ها درگیر شوند و با آنها به سفر بروند.»

O'Byrne همچنین یک نکته کلیدی اجتماعی را برجسته می کند. او می‌گوید: «فیلم به من گفت که تا زمانی که در مورد مسائل صحبت نکنیم، نمی‌توانیم از پس مسائل بگذریم. هیچ کس نمی تواند چیزها را دفن کند. اگر خودمان را دفن کنیم و منزوی شویم، خود را گول می زنیم. و در پایان، گری می‌تواند ارتباط برقرار کند."

شما بپرسید ارتباط با چه کسی؟ خوب، شما باید One Sweet Hour را ببینید و با Gerry و Colum به آن سفر از طریق ایرلند مرکزی بروید تا متوجه شوید.