Orbit Global Menu: یک افزونه منوی جهانی در حال کار برای GNOME

یک برنامه افزودنی جدید یک نوار منوی سراسری فعال را به دسکتاپ گنوم می آورد، حتی برای برخی از برنامه هایی که اصلا نوار منو ندارند.

Orbit Global Menu یک برنامه افزودنی جدید گنوم است که به دسکتاپ گنوم یک ویژگی می دهد که عمدا بدون آن طراحی شده است، و یکی از ویژگی هایی که برخی از کاربران به شدت از دست می دهند – این کرکس یکی از آنهاست. یک نوار منوی سراسری فعال به پانل بالای گنوم اضافه می کند. ما گمان می‌کنیم که این چیزی است که باعث ایجاد نظرات کاملا متضاد در میان بسیاری از کاربران گنوم می‌شود: برخی متحیر می‌شوند که چرا کسی مزاحم می‌شود، در حالی که دیگران ممکن است فکر کنند "بالاخره!" و برای امتحان کردن آن عجله کنید.

قبلا تلاش‌های دیگری برای انجام این کار وجود داشته است و میز Reg FOSS چندین مورد از آنها را امتحان کرده است، اما ما هرگز موردی را پیدا نکردیم که با اکثر برنامه‌ها کار کند. علاقه ما به این ویژگی رابط کاربری در سری دو قسمتی که در ماه سپتامبر درباره نحوه سفارشی کردن Xfce نوشتیم و سپس در قسمت دوم نحوه کارکرد منوی جهانی با برنامه های بیشتر قابل مشاهده بود.

مشکل با گذشت زمان بدتر می‌شود، زیرا در نسخه‌های اخیر (از GNOME 40 و Gtk4)، دستورالعمل‌های رابط انسانی GNOME منوهای همبرگر به سبک گوشی‌های هوشمند را تشویق می‌کنند و جایگزین نوار منوی افقی سنتی می‌شوند. افزودن پشتیبانی از نوار منوی جهانی به برنامه‌هایی که فاقد نوار منو هستند دشوار است، اما توسعه‌دهنده Orbit «Unmade» یک راه‌حل نسبتا پر زحمت پیدا کرد. اپلت نوار منو شامل نقشه‌های کنترل‌های صفحه‌کلید برای ۲۹۲ برنامه مختلف است، بنابراین می‌تواند یک منو را به تنهایی نشان دهد و سپس آن برنامه‌ها را با زدن کلیدهای شبیه‌سازی شده برای کار با آن بفرستد.

این درختان منوی کامل برنامه ها نیستند، فقط زیر مجموعه ای از آنها هستند، اما کار می کنند.

همچنین ظریف ترین راه حل نیست، اما یک راه حل است و کار می کند. ما آن را در اوبونتو 26.10 امتحان کردیم و هر برنامه در نصب کامل حداقل تا حدی کار کرد. اگر مایل و قادر به ساخت و نصب یک کانکتور اضافی کوچک هستید، به اپلت منوی جهانی اجازه می دهد تا با برنامه های بیشتری صحبت کند.

پوسته گنوم در میان محیط های دسکتاپ منبع باز غیرمعمول است، تا حدی که قبلا از آن انتقاد کرده بودیم. GNOME Shell برخلاف تقریبا همه دسکتاپ‌های دیگر، با ظاهر و احساس خاص خودش طراحی شده است. این یک طرح مینیمالیستی و کم‌رنگ دارد که کاملا شبیه هیچ چیز دیگری به نظر نمی‌رسد یا کار می‌کند، و عمدا چندان قابل تنظیم نیست. تغییر نحوه عملکرد گنوم به معنای نوشتن کد جاوا اسکریپت جدید، سپس بسته بندی آن به عنوان یک افزونه است که کاربران می توانند از وب سایت برنامه های افزودنی گنوم نصب کنند.

برای این کار هم یک برنامه افزودنی مرورگر و هم یک رابط «پیام میزبان بومی» در سیستم عامل اصلی نصب شود - یا یک برنامه هدفمند. به طور پیش فرض، دسکتاپ هیچ کدام را ندارد.

نتیجه نهایی این است که گنوم یک هویت بصری به دسکتاپ لینوکس می دهد، هویتی که واضح و متمایز از Windows یا macOS باشد. (در سال 2013، این کرکس استدلال کرد که وقتی مایکروسافت چندین فروشنده لینوکس را به دلیل نقض حق ثبت اختراعات UI ویندوز تهدید به شکایت کرد، حدود 20 سال پیش، این تقسیم رابط کاربری دقیقا همان چیزی بود که شرکت می خواست.) GNOME 2 دسکتاپ پیش فرض دنیای لینوکس بود. گنوم شل در روزهای اولیه خود بحث‌برانگیز بود و پوزیشن قطبی را از دست داد، اما از آن زمان توانسته آن را به دست آورد.

امروزه، گنوم دسکتاپ پیش‌فرض در تمام توزیع‌های اصلی است: لینوکس اوبونتو، فدورا و رد هت Enterprise و RHELatives، و همچنین Debian و SUSE که همگی گنوم پیش‌فرض هستند.

گنوم بسیاری از ویژگی‌ها را که بخش‌های کاربردی مهم دیگر دسکتاپ‌های گرافیکی هستند حذف می‌کند. برای مثال، هیچ نماد دسکتاپ، هیچ سینی سیستم یا مکان مشخصی برای نشانگرهای وضعیت ندارد، و نه گنوم و نه برنامه‌های سازگار با گنوم نوارهای منو، چه در داخل ویندوز (سبک مایکروسافت) و چه در پانل بالا (سبک Apple macOS) ندارند. این برای کسانی که به کنترل نرم‌افزار عمدتا با استفاده از منوهایشان عادت دارند، گیج‌کننده و گیج‌کننده است – اما اکنون، این عمدتا دست‌های قدیمی‌تر هستند.

این طراحی مناسب کسانی است که در گوشی‌های هوشمند و تبلت‌ها بزرگ شده‌اند، یا با رابط کاربری بدون صفحه کلید بدون صفحه‌کلید راحت‌تر از یک WIMP کامل دسکتاپ، که می‌تواند برای تازه‌کارها و غیرتکنولوژیک‌ها خسته‌کننده باشد، مناسب است.

اگر حدود 40 سال است که تکامل رایانه‌های رومیزی گرافیکی را دنبال کرده‌اید، همانطور که این کرکس با پرهای خاکستری دنبال کرده است، برخی از روندها بسیار آشکار هستند که اگر زمانی که تکامل در حال انجام بود، چندان واضح نیستند.

اپل اولین نوار منوی جهانی را در لیزا معرفی کرد و آن را در مکینتاش بهبود بخشید. DR GEM خیلی زود آن را کپی کرد، اما اپل شکایت کرد و DR نسخه رایانه شخصی GEM را تغییر داد تا کمتر شبیه مک باشد. ویندوز مایکروسافت بعد از این به وجود آمد و به جای آن نوارهای منو را به داخل ویندوز منتقل کرد. هنگامی که اپل NeXT را در سال 1996 خریداری کرد، منوهای عمودی NeXTstep را به نواری جهانی در بالا به همراه ساعت و برخی از نشانگرهای وضعیت منتقل کرد. آنها 30 سال بعد در آنجا باقی می مانند.

در سال 2007، آیفون را روانه بازار کرد که شامل یک سیستم‌عامل بسیار بریده بر اساس OS X بود، که جایگزین Finder با نسخه‌ای از لایه داشبورد از OS X 10.4 شد. پانل باقی ماند و منوهایش را که برای یک صفحه نمایش کوچک بسیار نامرتب بودند، حذف کردند.

همانطور که The Register در سال 2017 اشاره کرد، در نسخه های اولیه خود، اندروید به عنوان یک تلفن جاوای مبتنی بر صفحه کلید شروع به کار کرد که بسیار شبیه بلک بری به نظر می رسید و کار می کرد. وقتی آیفون ظاهر شد، گوگل مسیر خود را تغییر داد. رابط کاربری جدید اندروید شبیه iOS بود، با آن پنل بالایی کامل شد، هنوز بدون منو. گنوم 3.0 خیلی عقب نبود: در سال 2009 این تیم وعده اصلاح تجربه کاربری را داد و در سال 2011 گنوم 3.0 را راه اندازی کرد. همچنین دارای پانل بالایی ثابت است - اکنون روی یک لپ‌تاپ یا صفحه‌نمایش افقی دسک‌تاپ بزرگ است - و عمدتا خالی است.

اکنون آن پنل بالایی عملکرد اولیه 1983 خود را بازیافته است. ما تحت تاثیر منوی جهانی Orbit هستیم. این کار را انجام می دهد و حتی با برنامه هایی که نوار منو ندارند نیز کار می کند. این کامل نیست: به عنوان مثال، منوهای بیش از حد طولانی باید اسکرول شوند، و ممکن است در صورت ظاهر شدن زیر منوهای جدید این کار انجام نشود.

مخزن GitHub دستورالعمل های گسترده ای دارد، از جمله نحوه ساخت و نصب ماژول اتصال اختیاری که به برنامه های بیشتری اجازه می دهد منوهای واقعی خود را به برنامه افزودنی صادر کنند. همچنین به شما می گوید که چگونه به برخی از برنامه ها، به ویژه فایرفاکس، آموزش دهید که یک منوی جهانی برای استفاده از آن وجود دارد. ما متأسفیم که توجه داشته باشیم، همانطور که اغلب اتفاق می افتد، Wayland در اینجا مانع ایجاد می شود.

با برخی از برنامه های افزودنی دیگر نیز به خوبی کار می کند. با یک نوار منو، ساعت در مرکز عجیب و غریب گنوم در جای خود نیست، اما چندین برنامه افزودنی، مانند F rippery Move Clock، آن را به سمت راست جایی که ما هنوز احساس می کنیم متعلق به آن است، می برد. اگر پنل و داک با رنگ روشن‌تر را ترجیح می‌دهید، با Blur my Shell نیز به خوبی بازی می‌کند. ®