Owen Doyle: ویدیوی Furlong وحشتناک به نظر می رسد اما شواهد واضحی از گرفتن بیضه وجود ندارد

«قضاوت در نورنبرگ» به سال 1961 بازمی‌گردد، اما همچنان جذاب‌ترین فیلم با بازی اسپنسر تریسی است. این بیانگر مشکلات و مسئولیت هایی است که قضات برای رسیدن به یک حکم عادلانه و عادلانه با آن روبرو هستند. ضرب المثل قدیمی هنوز هم صادق است، "هرگز یک قاضی را حدس نزنید".

دادگاه قضایی رسیدگی کننده به پرونده Tadhg Furlong بدون شک با یک تکلیف بسیار دشوار روبرو شد. یک روز کاری کامل طول کشید تا آنها این اتهام را رد کنند و بازیکن لینستر آزاد بود. صرف نظر از اینکه قضاوت کتبی نهایی چه خواهد گفت، بعید است که ما جزئیات کامل همه چیز را بشنویم.

در حالی که ویدیوی اقدام فورلونگ در مورد گاوین کومبز بسیار وحشتناک به نظر می رسید، هیچ کس واقعا نمی توانست متوجه شود که آیا بیضه گرفتن وجود دارد یا خیر. برخی انتقادات از استناد به کمیسر، پیتر فرگوسن، برای تسطیح اتهام در وهله اول وجود داشته است. اینطور نیست؛ هنگامی که او آنچه را که همه ما دیده‌ایم دید، سهل انگاری می‌کرد که استناد نمی‌کرد. کومبس نیز نباید مورد انتقاد قرار گیرد.

یکی از دفاع‌های احتمالی این بود که فورلونگ این اتهام را رد کند و اعلام کند که هرگونه تماسی سهوی و کاملا غیرعمدی بوده است. بدون شواهد واضح بر خلاف آن، و کنار گذاشتن احساسات موجود، دادگاه محکوم کردن آن را دشوار می یافت. حکمی که ممکن است همه را به دادگاه های چهارگانه برسانند.

همچنین، با وجود تفسیری که از آفریقای جنوبی منتشر شد، با حادثه یان-هندریک وسلز متفاوت بود، جایی که جاش مورفی از Connacht به دلیل تلافی فوری او در ضربه زدن به بازیکن بولز کارت قرمز گرفت. به تنهایی، احتمال وقوع اتفاق بدی فراتر از شک معقول به نظر می رسید، که در مورد فورلونگ اینطور نبود. واکنش مورفی - کاری که همه ما انجام می‌دادیم - بعدا اعلام شد که به آستانه قرمز نرسیده بود که لغو شد. در مورد این حادثه اخیر، شاید بتوان از همه آن چیزهای خوبی حاصل کرد.

از نظر بهداشت و ایمنی، یک مورد قوی برای غیرقانونی کردن عمل قرار دادن بازو بین پاهای حریف، در نزدیکی ناحیه کشاله ران، به منظور بلند کردن یا بی ثبات کردن بازیکن وجود دارد. این یک تکنیک پاکسازی است که بازی به آن نیازی ندارد.

به غیر از لینستر که Connacht را در مقابل جمعیت ساکت شده Dexcom تخریب کرد، روز بدی برای استان ها بود. مانستر و اولستر نیز شکست خوردند، و هیچ‌کدام به نظر برنده نشدند. این دو مسابقه یک تضاد در سبک داوری به ما نشان داد، یکی خوب، یکی قطعا نه.

به هر دلیلی، URC با داور اسکاتلندی سام گرو وایت ادامه می‌دهد. من به بهبود امیدوار بودم، اما بیهوده بود. درک بیشتر چت اسکرام او دشوار بود، و او در تمام مدت بسیار پرحرف بود. سایر مسائل شامل تاخیر بیش از حد قبل از فراخوانی مزیت ضربه‌ای به نام "بیش از" و موقعیت‌یابی بود. در حالی که متیو دیوین از اولستر به سمت خط می‌راند، او توانست خود را در داخل زمین گیر کند. منجر به تأخیر طولانی مدت - فقط در سه دقیقه - شد، قبل از اینکه یک تلاش توسط TMO، رو کمپبل بی تجربه، بدون کمک داور، رد شود.

کمپبل بازی قبلی اولستر، مقابل بولز، را در یک رویارویی بسیار فشرده تکرار کرده بود. این دو بازی داوری مورد بررسی دقیق سرمربیان قرار خواهد گرفت و بدون شک جای تاپه هنینگ، مدیر داوران URC را پر خواهد کرد.

به نظر می رسید که در هر دو مسابقه گیجی واقعی بین بازیکنان وجود داشته باشد. در حالی که تنها 15 دقیقه باقی مانده بود، گرو وایت به کاپیتان استورمرز، روهان نل، گفت که برای تصمیم گیری نیازی به فریاد زدن پنج بازیکن ندارد. نل منتظر پنالتی بود، اما داور با خوشحالی به او گفت که مجازاتی وجود ندارد.

با توجه به بی طرفی کامل URC و تنها دو تیم از اسکاتلند در این رقابت ها، فرصت های بیشتری برای داوران آنها نسبت به مقامات ولزی یا ایرلندی وجود دارد. دو نفر برتر ایرلند منصوبان معمولی هستند که انتخاب های باریکی را برای سایر داورانی که آرزوی رسیدن به قله را دارند، باقی می گذارد - یک یا دو نفر از آنها ممکن است هرگز این فرصت را پیدا نکنند.

و چقدر انتخاب اندی بریس برای بازی اخیر لنستر و مونستر بی طرف بود؟ خوب، اینطور نبود. بریس اهل لیمریک است و انتصاب داوران هم استانی برای این دربی خاص هرگز کارساز نبوده است، اگرچه این بار تسلط لینستر باعث شد که بحث و جدلی وجود نداشته باشد. این مسابقه ای با تاریخ زیاد است که توسط نایجل اونز به عنوان یکی از سخت ترین بازی ها توصیف شده است - اگر یک مسابقه نیاز به بی طرفی داشته باشد، پس همین است. در سال 2019، فرانک مورفی، بازیکن سابق لستر و مونستر مسئولیت آن را بر عهده داشت.

برخورد کبودی تاموند پارک بعدازظهر خوب یا لذت بخشی برای داور نبود، داوری که با جانی سکستون نیز درگیر شد.

هیچ کس از نسخه 2014 یاد نگرفته بود، زمانی که آلن رولان، بازیکن سابق لنستر و داور فینال جام جهانی در ساعت یازدهم برای پاسکال گاوزیر مصدوم وارد عمل شد. این قرار ملاقاتی بود که مورد استقبال و توافق هر دو مربی قرار گرفت. اما مانستر شکست خورد و سپس مربی آنها راب پنی نقشه را از دست داد و در گزارشی کوبنده و غیرقابل قبول از مرز گذشت. شواهد بیشتری مبنی بر اینکه این دستگاه واقعا خون را بالا می برد.

با این حال، در آخر هفته همه چیز در جبهه داوری تیره و تار نبود. Munster v Sharks شاهد اجرای بن کانر از ولز بود که بسیار فراتر از سال‌هایش اجرا می‌کرد - او فقط 23 سال دارد. البته او هنوز به مجموعه کاملی نرسیده است، اما او مسابقه را با آرامش انجام داد، فقط در صورت لزوم صحبت کرد و مودبانه اطمینان داد که هیچ مناظره‌ای وجود ندارد. از آنجایی که هر دو تیم ظاهرا رویکرد او را قبول دارند، کانر می تواند از کار عصر خود راضی باشد. در سال 2024 او به جوان ترین داور تاریخ مسابقات تبدیل شد و این نهمین مسابقه URC او بود. در همین حال، Grove-White، به طرز شگفت انگیزی، 65 را به عهده داشته است.

احتمالا کافی است