POGO ها و کلاهبرداری های آنلاین، از فیلیپین تا میانمار

[caption id=attachment_315636 align=alignright width=290] یونیس باربارا نوویو، روزنامه‌نگار فیلیپینی. (عکس ارائه شده)[/caption] یونیس باربارا نوویو یک روزنامه‌نگار مقیم تایلند و یک مدرس انگلیسی در دانشگاه ونگچاوالیتکول است که به طور گسترده در مورد قاچاق انسان در جنوب شرقی آسیا نوشته است، به ویژه بر قربانیان فیلیپینی که به میانمار قاچاق شده‌اند. او که یک نویسنده باسابقه برای Inquirer.net است، گزارش داده است که چگونه شبکه‌های قاچاق فیلیپینی‌ها را با پیشنهادهای شغلی نادرست فریب می‌دهند تا از آنها در مراکز کلاهبرداری یا شرایط کار اجباری سوء استفاده کنند.

نوویو همچنین به قربانیان جرایم سازمان‌یافته کمک کرده است تا از مصیبت‌هایشان فرار کنند، به‌ویژه از مجتمع‌هایی که در داخل میانمار و نزدیک به مرز تایلند فعالیت می‌کنند. او به لوک هانت The Diplomat’s Luke Hunt گفت که پدیده ترکیب کلاهبرداری کنونی ریشه در فیلیپین دارد که به سال 2016 بازمی‌گردد، زمانی که اپراتورهای بازی دریایی فیلیپین، که معمولا به عنوان POGO شناخته می‌شوند، در مکان‌هایی مانند بامبان - یک شهر کوچک کشاورزی در شمال مانیل - قدرت گرفتند و شکوفا شدند.

POGOs در اواخر سال 2024 ممنوع شد و شهردار سابق بامبان، آلیس گوئو، در نوامبر 2025 پس از اینکه دادگاه فیلیپین او را به جرم قاچاق انسان واجد شرایط متهم کرد، به حبس ابد محکوم شد که شامل صدها نفر بود که به دلیل بدرفتاری و شکنجه مجبور به کلاهبرداری شدند. چیزی که فیلیپین را متمایز می کند، وزارت کارگران مهاجر آن است که سابقه طولانی در رسیدگی به جمعیت گسترده کار مهاجر کشورش دارد و برای کمک به استخراج و بازگرداندن قربانیان جرایم سازمان یافته استفاده شده است.

Novio، برنده دو بار جایزه Plaridel برای روزنامه‌نگاری که توسط باشگاه مطبوعاتی آمریکایی فیلیپینی اعطا شده است، می‌گوید که تعداد فیلیپینی‌هایی که هنوز در مجتمع‌های کلاهبرداری میانمار هستند را می‌توان به هزاران نفر اندازه‌گیری کرد زیرا جرایم سازمان‌یافته عملیات خود را در داخل کشور، دور از مرز تایلند بازسازی می‌کند.