«Primimetime» می پرسد «گرفتن یک شکارچی» درباره ما به عنوان یک جامعه چه می گوید

برای نسلی از بینندگان تلویزیونی در اواسط دهه 2000، عبارات کمی به اندازه «صندلی داشته باش» وزن داشتند. برای گرفتن شکارچی، سریال Dateline NBC که توسط کریس هنسن میزبانی می‌شد، از طعمه‌هایی استفاده می‌کرد که خود را به عنوان خردسالان آنلاین نشان می‌دادند تا مردان بزرگسال را به خانه‌ای بکشاند، جایی که هنسن قبل از ورود پلیس به داخل آن‌ها در مقابل دوربین قرار می‌گرفت - اغلب با دستور او برای نشستن پیش‌گفته می‌شد.

این نمایش به یک پدیده تبدیل شد و هانسن را به یک نام آشنا و یکی از شناخته شده ترین چهره ها در NBC تبدیل کرد.

اکنون این سریال موضوع Primetime است، یک فیلم جدید A24 با بازی رابرت پتینسون در نقش هانسن. در این فیلم، لنس اوپنهایم کارگردان و آجون سینگ، فیلمنامه‌نویس، ظهور فیلم برای گرفتن شکارچی و فرهنگی را به نمایش می‌گذارند که باعث شده آن را تماشا کنید.

سینگ زمانی که برای اولین بار شروع به تماشای این نمایش کرد حدود 9 ساله بود. او به نیوزویک گفت: «من در تلویزیون رژیمی داشتم که حاوی چیزهای خنده‌دار زیادی بود. به عنوان یک کودک، وقتی آن را تماشا می‌کردم، واقعا نمی‌دانستم که یک شکارچی آنلاین چیست و به نوعی به ذهنم خطور می‌کرد.»

سال ها بعد بود که سینگ به طور جدی در مورد آنچه که تماشا می کرد و اینکه چرا آن را در بین بسیاری از مردم طنین انداز کرد فکر کرد. او می‌گوید: «نمره‌بندی‌ها، با هر چیز دیگری در تلویزیون تند می‌شدند. "فکر می‌کردم واقعا عجیب بود، و این نقطه آغاز کل این ماجرا بود."

نکته اصلی فیلم شاید متناقض ترین سوال را در مورد میراث گرفتن شکارچی مطرح می کند: محبوبیت آن در مورد ما به عنوان یک جامعه چه می گوید؟

سینگ گفت: «ما هرگز قصد نداشتیم اخلاقی بودن یا نبودن این نمایش را اخلاقی کنیم. ما بیشتر می‌خواستیم به نوعی به فرهنگ توجه کنیم و ببینیم چه اتفاقی می‌افتد که مردم از این برنامه بسیار هیجان‌زده شدند.»

در مورد هانسن، او در مورد مخالفت خود با این فیلم صحبت کرده است.

هنسن تبلیغات را در نمایش‌های Primetime خریداری کرد، جایی که او مستقیما از قسمتی از To Catch a Predator دیده می‌شود و به تماشاگران می‌گوید «یک صندلی داشته باشند» و «کار واقعی ادامه دارد» در پلتفرم پخش جنایات واقعی او، TruBlu.

سینگ خاطرنشان کرد که علی رغم مخالفت هایش، هانسن مردم را به دیدن فیلم تشویق کرده است. سینگ گفت: «او گفت، می‌دانی چه، برو فیلم را ببین و تصمیم خودت را بگیر.» "اگر واقعا، واقعا با چیزی مخالف بودید، آیا این کار را می کردید؟ هدف ما همیشه این بود که او را به یک شخصیت پیچیده تبدیل کنیم."

و همانطور که سینگ متوجه شده است، واکنش به این پروژه در بین نسل‌ها متفاوت است.

سینگ گفت: «ما شاهد این آمار بودیم که 69 درصد از بینندگان Primetime Gen Z هستند. "بسیاری از ارجاعات فرهنگی قبل از به دنیا آمدن آنها هستند یا واقعا نمی فهمیدند، و برای من آنقدر هیجان انگیز است که چیزی نوستالژیک وجود دارد که می توانیم به نوعی در مغز آنها بسازیم."

Primetime کار بسیار خوبی را در به تصویر کشیدن این رقص بین ناراحتی و قهرمان بودن انجام می دهد و ما را مجبور می کند که واقعا به نقش خود در تلاش هانسن فکر کنیم.

سینگ گفت: «ما واقعا می‌خواهیم مخاطب را به همدلی در زمانی که انجام این کار غیرممکن به نظر می‌رسد، به چالش بکشیم. "و اگر آنها نتوانند، خوب است. همین که هست."

کارهایی که هنسن در بازی To Catch a Predator انجام داد، به پست‌های رسانه‌های اجتماعی ویروسی افراد و گروه‌هایی تبدیل شده است که نسخه خودشان از Predator را انجام می‌دهند.

سینگ در مورد پست‌های رسانه‌های اجتماعی گفت: «من ویدیوهایی از مردم دیده‌ام که فلفل دلمه‌ای را در چشمان بچه‌ها می‌ریزند و آنها را سرد در خیابان می‌کوبند. "در مقایسه با آن، کریس هانسن به نوعی این دولتمرد است. تفاوت بین آن زمان و اکنون این است که الگوریتم های رسانه های اجتماعی واقعا بدترین غرایز ما را طعمه می کنند."

در نهایت فیلم Hansen's To Catch a Predator پس از اینکه یک هدف از تولید در طی یک بخش فیلمبرداری شده از نمایش که در فیلم به تصویر کشیده شده است در اثر خودکشی جان خود را از دست داد، لغو شد. شدت پایان آن هشیار کننده است و این سوال را مطرح می کند: آیا آنها زیاده روی کردند؟ پاسخ به آن تا حد زیادی به شما بستگی دارد. عدالت به عنوان سرگرمی مدتهاست که منبع محتوا بوده است، حتی قبل از اینکه هانسن وارد صحنه شود، اما کاری که هانسن انجام داد باعث بدنام شد.

سینگ می‌گوید: «در هر شهر متمدن قبلا یک ستون وجود داشت. "کریس هانسن آن را اختراع نکرد. او فقط فرصتی پیدا کرد تا آن را در یک پلتفرم ملی به نمایش بگذارد و به دلیل آن رتبه های عالی کسب کند. آنچه ما بیشتر در مورد آن کنجکاو بودیم این بود که چرا تماشای آن اینقدر چشمگیر بود؟"