"Ray Gunn" یک داستان کارآگاهی علمی تخیلی سرگرم کننده و کمی بیشتر است

با در اختیار داشتن برخی از بهترین ویژگی های انیمیشن تمام دوران، هر فیلم جدیدی از برد پرنده با انتظارات بسیار بالا به سراغ ما می آید. این به این دلیل است که می‌دانیم تماشای غول آهنین، راتاتویی، یا شگفت‌انگیزان چه احساسی در ما ایجاد می‌کند و می‌خواهیم دوباره آن را احساس کنیم. آخرین فیلم برد، ری گان، بسیار سرگرم کننده و دوست داشتنی است، اما فاقد آن طنین احساسی است که پرنده با کارهای قبلی خود به آن دست یافته بود. نتیجه یک فیلم پلیسی محکم، سرگرم کننده و علمی تخیلی است که ما را کمی احساس سردی کرد.

ری گان (با صداپیشگی سم راکول) در دنیایی ترکیبی و ترکیبی از فیلم نوآر قدیمی و آینده پژوهی علمی-تخیلی به نام متروپیا، یک پلیس سابق است که به کارآگاه خصوصی تبدیل شده است و به نفع خودش بیش از حد اخلاقی است. او می‌تواند به راحتی بفروشد و تبدیل به یک آدم بد شود، اما نمی‌خواهد، و در نتیجه، او و شریک زندگی‌اش، بیگانه‌ای یک‌چشم به نام Eye-Ra (تام ویتس)، در حال تلاش برای گذراندن زندگی‌شان هستند.

وقتی آنها درگیر درام پشت صحنه یک ستاره پاپ بزرگ به نام ونوس نوا (اسکارلت جوهانسون) می شوند، این تغییر می کند. نوا اساسا تیلور سویفت این دنیاست و هر کاری که انجام می دهد زیر میکروسکوپ دیده می شود. بنابراین وقتی شوهرش از او باج می‌زند و بعد مرده می‌شود، واضح است که این یک رویداد بزرگ است.

Ray Gunn بیش از هر چیز دیگری یک داستان پلیسی است. Ray و Eye-Ra دنیای زهره را بررسی می کنند تا سعی کنند قتل را حل کنند، که سپس چندین راز دیگر را باز می کند. این رشته‌ها اغلب به صحنه‌های اکشن سرگرم‌کننده منجر می‌شوند، از جمله صحنه‌هایی که در فیلم جدید Resident Evil احساس راحتی بیشتری می‌کند (این یک تعریف است) و برخی سکانس‌های تعقیب و گریز ماشین پرنده که باعث افتخار جورج لوکاس می‌شود.

در طول مسیر، ری و ونوس کم کم حرفه ای تر می شوند و شخصی تر می شوند، که منجر به شوخی های شوخ طبعانه و صحنه رقص برجسته می شود. بیشتر این رابطه کار می کند زیرا راکول و جوهانسون هر دو بسیار کاریزماتیک هستند و تیم Skydance Animation به زیبایی از آن در اجراهای خود استفاده کرده است.

و با این حال، همانطور که روایت ری گان پیچیده تر می شود، با پیچ و تاب های متعدد، نمی توانید احساس کنید چیزی از دست رفته است. ری شخصیت سرگرم کننده ای است. زهره در او عمق دارد. اما هر دوی آنها بیشتر برای خدمت به طرح به جای برعکس وجود دارند. درباره هر شخصیت چیزهایی به ما گفته می شود، اما به ندرت طنین انداز می شوند. در نتیجه، فیلم احساس پوچی می کند. خوب به نظر می رسد. شما حوصله ندارید اما گاه به گاه لبخند زدن به معنای احساس چیزی برای شخصیت ها نیست.

که شاید مقصودش نبود. برای ساختن هر فیلمی مثل غول آهنین یا شادی آور مثل راتاتویی، نیازی به پرنده نیست. نیازی به سرازیر شدن بیش از حد احساسات نیست. او بسیار خوش‌آمد می‌گوید که صرفا یک داستان محرک را تعریف می‌کند که تماشاگران را حدس می‌زند. ری گان این کار را انجام می دهد و آن را به خوبی انجام می دهد. اما بدون اینکه واقعا ما را در این شخصیت ها بپیچد، فیلم چیز کوچکی را از دست می دهد.

Ray Gunn به تازگی اولین نمایش جهانی خود را در جشنواره فیلم BFI لندن داشت. در 4 دسامبر در سینماهای منتخب اکران می شود و در 18 دسامبر در نتفلیکس به نمایش در می آید.

اخبار io9 بیشتری می خواهید؟ بهترین فیلم‌ها و برنامه‌های تلویزیونی را برای پخش در این ماه و همه کتاب‌های علمی تخیلی، فانتزی و ترسناک آینده که باید در رادار شما باشند، بررسی کنید.