RTÉ و BBC هر دو در تصمیم گیری در مورد آینده خود هستند. کدام یک بهتر مدیریت می شود؟

مدیران آن به ندرت اهمیت می دهند که آن را تصدیق کنند، اما RTÉ همیشه در جریان همتای بزرگتر خود در آب شنا کرده است. که به سختی تعجب آور است. بی‌بی‌سی قدیمی‌ترین پخش‌کننده خدمات عمومی جهان و در بیشتر تاریخ خود، بهترین است.

بنابراین RTÉ به خوبی برای مقایسه های نامطلوب و اغلب ناعادلانه استفاده می شود. ناعادلانه است، زیرا تفاوت‌های مقیاس بسیار زیاد است، و به همراه آن‌ها مخازن استعداد خلاق و منابع فنی به وجود می‌آیند که همیشه در این سوی دریای ایرلند قابل مقایسه نبودند.

با این حال، داشتن چنین همسایه ای به طور کلی برای هر کسی که به کیفیت و استقلال تحریریه در RTÉ اهمیت می دهد، خبر خوبی است، زیرا معیاری را ارائه می دهد که می توان مونتروز را با آن سنجید.

کمتر مورد مقایسه این است که سیستم های سیاسی دو کشور چگونه روابط خود را با پخش خدمات عمومی مدیریت می کنند. این حتی کمتر چاپلوس است، و همان بهانه ها صدق نمی کند.

بریتانیا ساختارهای دقیق‌تر و شفاف‌تری برای تصمیم‌گیری در مورد اینکه پخش‌کننده ملی این کشور برای چه کار می‌کند و چگونه هزینه آن را بپردازد، دارد. مهمترین آنها منشور سلطنتی است که هر دهه پس از بررسی و بحث شدید در وست مینستر تجدید می شود. رویکرد ایرلند درهم و برهم است، همانطور که مدیریت بودجه ضعیف این ماه در بودجه RTÉ نشان داد.

درآمد حاصل از هزینه مجوز تلویزیونی «شکسته» 5.7 میلیون یورو در 9 ماه اول کاهش یافت

ما اکنون در آستانه یک هم ترازی به نادر بودن خورشید گرفتگی کامل هستیم. هر دو دولت برای تصمیم گیری در مورد نحوه پرداخت هزینه پخش خدمات عمومی و مناسب ساختن آن برای اواسط قرن بیست و یکم با ضرب الاجل یکسانی روبرو هستند. منشور فعلی بی‌بی‌سی در 31 دسامبر 2027 منقضی می‌شود. همچنین قرارداد سه ساله تامین مالی برای RTÉ در سال 2024 منعقد شد.

در لندن، این روند در دسامبر گذشته با یک برگه سبز آغاز شد که همه چیز را از اصلاح هزینه مجوز متوسط گرفته تا تبلیغات و یک ردیف اشتراک حق بیمه بررسی می‌کرد و پس از آن یک مشاوره عمومی و یک تحقیق طولانی کمیته مجلس عوام انجام شد.

در دوبلین، کمیسیون آینده رسانه ها را داشتیم که توصیه آن در مورد تأمین مالی رد شد. اینکه آیا آن توصیه عاقلانه بود یا نه قابل بحث است، اما به سختی اهمال کاری را که به دنبال آن انجام شده است توجیه می کند.

در بریتانیا، این سؤالات در پارلمان، بر اساس جدول زمانی تعیین شده توسط منشور مورد بحث قرار می گیرند. در ایرلند، آنها در مکاتبات خشمگین بین بخش‌ها قرار دارند یا نه، در حالی که یک کمیته بی‌دندان Oireachtas به جستجوی صداها می‌رود. هیچ یک از این دو کشور با تصمیم آسانی روبرو نیستند، اما، علیرغم همه مشکلات، بی بی سی از جای بسیار بهتری شروع می کند.

یکی از دلایل این است که هزینه مجوز انگلستان با تورم تحت تسویه بودجه فعلی افزایش می یابد و اکنون به 180 پوند (212 یورو) می رسد. هزینه ایرلندی که به مدت 18 سال در 160 یورو منجمد شده بود، اگر همگام با قیمت ها باشد، حدود 195 یورو خواهد بود.

سال گذشته، RTÉ 183.5 میلیون یورو از هزینه مجوز و 41.3 میلیون یورو مستقیما از خزانه دریافت کرد. شاخص‌سازی تقریبا 40 میلیون یورو بیشتر به ارمغان می‌آورد، تقریبا دقیقا به اندازه آن افزایش. بیشتر کمک های مالی به اصطلاح صرفا هزینه بی میلی سیاسی برای درک آن گزنه سیاسی بود.

و این فرض را بر این می‌گذارد که سقوط شدید در فروش مجوز هنوز اتفاق افتاده است. در آنجا نیز تضاد آشکار است. بین سال‌های 2022 تا 2025، مجوزهای معتبر بریتانیا حدود 4 درصد کاهش یافت. در ایرلند، فروش در مدت مشابه 19 درصد کاهش یافت. چه از طریق طفره رفتن و چه از طریق خانواده هایی که تلویزیون سنتی را رها می کنند، هر مجوز از دست رفته به نتیجه نهایی می رسد.

در حال حاضر از هر 10 خانوار ایرلندی فقط چهار نفر مجوز می‌خرند. کسانی را که تلویزیون ندارند، و نیم میلیون یا بیشتر را با مجوزهای رایگان که بودجه دولتی دارد، حذف کنید، و چیزی بین یک چهارم تا دو پنجم کسانی که قانونا موظف به پرداخت هستند، این کار را نمی کنند.

هزینه خانوار با نرخ فعلی، که از همه افرادی که حق دریافت مجوز رایگان را ندارند، وضع می‌شود، تقریبا 90 تا 115 میلیون یورو در سال بیشتر از سیستم موجود افزایش می‌دهد و امکان کاهش قیمت فعلی 160 یورو را فراهم می‌کند. ریچارد بروتون در سال 2019 قول داد که چنین شارژی تا سال 2024 وارد شود. هرگز چنین نشد.

لیزا نندی، وزیر فرهنگ بریتانیا و همتای ایرلندی او پاتریک اودونوان اساسا با مشکلات مشابهی روبرو هستند. اما O'Donovan's بسیار بدتر است و با وجود تمام خطاهای RTÉ، کمتر مدیون پخش کننده است تا کوتاه مدت و تعلل دولت های پی در پی ایرلند.

من مدت ها بعد از اینکه نیاز داشتم مجوز تلویزیونم را پرداخت کردم. اما RTÉ در حال آزمایش صبر من است

که متأسفانه ما را به آخرین مقایسه نامطلوب می رساند. رایزنی عمومی در مورد تمدید منشور در ماه مارس بسته شد. کمیته مجلس عوام در آغاز ماه اکتبر گزارش داد که هزینه مجوز را قدیمی اعلام کرده است، برای تامین مالی جهانی و پایان دادن به انتصابات سیاسی در هیئت مدیره بی‌بی‌سی فشار می‌آورد.

انتظار می رود نندی قبل از کریسمس کاغذ سفیدی منتشر کند، پیش نویس منشور سال آینده در هر دو مجلس پارلمان مورد بحث و بررسی قرار گیرد و در اول ژانویه 2028 اجرایی شود. بسیاری از ناظران فکر می کنند که جدول زمانی به طرز ناراحت کننده ای تنگ است و از یک فاج می ترسند.

در اینجا، یک فاج تقریبا تضمین شده است. اودوناوان در ماه مه به کمیته رسانه ای Oireachtas گفت که ترتیبات فعلی بیش از سال 2027 ادامه نخواهد داشت و در روز بودجه قول داد که گزینه ها را ظرف چند هفته به کابینه ارائه دهد. از آن زمان او بیمار شد و دبیرکل بخش او سمت اداری نقش او را بر عهده گرفت. ما خواهیم دید که جدول زمانی که قبلا مبهم است، تا کجا پیش می رود.

پس بدون کاغذ سبز. بدون مشاوره عمومی بدون جلسات عمیق پارلمانی اگر همانطور که مشخص است، تخصیص سال آینده از اختلاف دو وزیر در روزهای قبل از بودجه بیرون آمد، چقدر می‌توانیم مطمئن باشیم که تصمیم بزرگ‌تر و طولانی‌مدت مراقبت و شفافیتی را که شایسته آن است دریافت می‌کند؟

در اینجا حقایق ناخوشایند وجود دارد. هزینه مجوز شکسته است و در آستانه بدنام شدن در بین کسانی است که هنوز آن را پرداخت می کنند. تأمین مالی مستقیم سالانه خزانه‌داری، اصل اصلی استقلال تحریریه را که برای دهه‌ها، علی‌رغم حملات مکرر، در بی‌بی‌سی و RTÉ باقی مانده است، از بین می‌برد.

اتهام رسانه ای جهانی از نظر سیاسی نامحبوب خواهد بود و برخی آن را واپس گرایانه می دانند. روشن نیست که سازمان‌ها خود ظرفیت حفظ مرتبط بودن در عصر پس از پخش را داشته باشند.

رئیس RTÉ، کوین باخورست، می‌گوید اگر فراریان تحت پیگرد قانونی قرار نگیرند، دریافت هزینه مجوز تلویزیون «بسیار دشوار» است.

یک بار دیگر، خط معروف The Leopard آن را خلاصه می کند. اگر بخواهیم همه چیز همانطور که هست بماند، همه چیز باید تغییر کند.